vrijdag 25 oktober 1996

We hebben niets meer te verhalen ...

.


Stilleven
met 2 vragen

We zitten in een praatcafé
we praten niet – ik bewonder
het interieur en onder-
tussen nip ik van mijn thee

je zit naast mij en drinkt iets mee
een soort jenever en zonder
iets te zeggen kijk je rond – er
hangt een stilte tussen ons getwee

we hebben niets meer te verhalen
ik neem het bierviltje dat voor mij ligt
en schrijf tot deze zin toe dit gedicht

dan vraag je stil: “Zal ik betalen ?”
zo weet ik tevens dat we gaan
ik doe alvast mijn jas maar aan.


© bert deben
Antwerpen, vrijdag 25 oktober 1996, voor H.
.
.

zondag 29 september 1996

Oh tederheid, waar ben je ...

Uit de tentoonstelling 'Poetry in the Picture'


© bert deben Antwerpen, 29 september 1996
gedicht gepubliceerd in Flikkeragenda 1999 en literair tijdchrift Gist
.

woensdag 31 juli 1996

Maar toch verdwijnt de onrust niet ...


 
De Onrust
.
Maar toch verdwijnt de onrust niet
hoezeer ik ook naar vrede tracht
de deining heeft mij in haar macht
en brengt mij leegte en verdriet

hoe zacht ben ik en toch graniet
verlangend maar soms ondoordacht
en hoe nerveus rond middernacht
als niemand mij de liefde biedt

ik zoek maar vind slechts namaaksfeer
en bouw rond mij een muur van schijn
een burcht waarin men mij niet vindt
maar slechts het beeld dat ik creëer

een beeld dat breekt als porselein,
als iemand mij dan écht bemint.


© bert deben
Antwerpen, 31 juli 1996,
geschreven na het beluisteren van een reportage rondom Alice Nahon.

gepubliceerd in 'Schoon Schip' jg 21, nr. 4 - 2014.

.
.

zaterdag 6 juli 1996

Rug tegen rug

 


Rug tegen rug zittend op een weide
mijn schouders strak tegen de zijne
hij leest, ik schrijf, en wij verdwijnen
in de massa van een festival.


© bert deben
Antwerpen, Konijnenweidefestival, 06 juli 1996

 



zondag 23 juni 1996

Ik hoef geen luxe, geen kasteel

.


Ik hoef geen luxe, geen kasteel 
ik wil slechts een geliefde zijn 
een jongen uit een magazijn 
die deel uitmaakt van een geheel 

een stukje maar, een onderdeel 
van iemand waar ik in verdwijn 
waarmee ik even één kan zijn 
ik eis van ’t leven niet zoveel 

ik wil slechts schoonheid, poëzie 
wat zon en ’s avonds maneschijn 
een regenwolk in een woestijn 

en liefde geven aan al wie 
mij warmte schenkt of energie 
een lichaam om in thuis te zijn. 


© bert deben
Château de Petit Rechain, zondag 23 juni 1996, voor Robert. 



Je n’ ai ni besoin de luxe ni de château
je veux être juste un amant
un garçon d’ un entrepôt
qui fait partie d’ un tout

juste une part, une partie
de quelqu’un en qui je puisse disparaître
avec qui je puisse être un pour un moment
je n’ exige pas tant de la vie

je veux juste de la beauté, de la poésie
un peu de soleil et un clair de lune
un nuage de pluie dans un désert

et donner de l’ amour à tous ceux qui
me donnent de la chaleur ou de l’ énergie
un corps pour être chez soi. 
 
 
© bert deben
pour Robert. 
 

.

woensdag 24 april 1996

Miskend poëet steekt stad in brand!


schilderij: 'The madness of Nero' by Eric Armusik 
 

Bericht van Nero  


Ik wou dat ik jouw krant kon zijn
en dat jij mij een keer intens zou lezen
en dat verklaart waarschijnlijk mijn
drang om alsmaar interessant te wezen  

ik doe alvast de meeste gestoorde dingen
om toch jouw aandacht te verkrijgen
van gedichten schrijven tot folteringen
het stemt jou enkel maar tot zwijgen  

wat ik ook doe of wat ik laat
het deert jou niet – je kijkt niet op
je steekt  je hoofd diep in de krant
en leest hoe ’t met de wereld gaat …  

lees morgen maar de krantenkop:
“Miskend poëet steekt stad in brand!” 
 

© bert deben
Turnhout, woensdag 24 april 1996, voor Herman.
 


maandag 11 maart 1996

Het kind in mij


 

Het Kind in mij
 
.
Het kind in mij zal overleven
al plukt het dan geen bloemen meer
het plukt slechts veren van met teer
besmeurde zielenpijn, bedreven
 
als het daarin is, en onbeschreven
het verscholen leed, de afkeer
kent geen einde of geen ommekeer
het kind is enkel maar stilleven
 
het zwijgt, moet zich alleen maar geven
en lacht constant een zachte glim
het kind ontvangt – het kind is slim
het kind verleerde zelfs te beven
 
het huist in mij zoals een schim,
het kind is enkel nog stilleven.
 
 
© bert deben
Antwerpen, 11 maart 1996.

gepubliceerd in 'Schoon Schip' jg 21, nr. 1 - 2014. 


David Sylvian + Robert Fripp - Damage  
 


donderdag 15 februari 1996

 


Liefde is

Levenslang

Een groot gemis

 

© bert deben

Antwerpen, 15 feb. 1996 




maandag 12 februari 1996

Buikgriep

.
toiletrolkunst: Junior Fritz Jacquet
 

Buikgriep

Ik voel mij als een lappen pop
met lood en ijzer in de benen
kan zonder moeite aan mijn tenen
maar raak gewoon niet meer rechtop

er zitten watten in mijn kop
met tussenin wat losse stenen
ik zou een beetje willen wenen
maar iets slorpt al mijn tranen op

ik kruip uit bed en in de zetel
van uit de zetel weer naar bed
en tussendoor op het toilet

daar zit ik knus als op een netel
en fluit ik als een oude ketel
die kookt maar niet wordt afgezet.


© bert deben
Antwerpen, 12 feb. 1996. 
Geschreven onder invloed van een Giardia Lamblia infectie


en ook dit nog:

 
Toiletdeurgedichtje:
.
Normaal kan ik mij heel snel zetten
op de brillen van toiletten
maar vandaag, een beetje slapper
bleek mijn stoelgang net iets rapper ...


© bert deben
Antwerpen, woensdag 23 augustus 2006.



vrijdag 9 februari 1996

Ontnuchterend

 

Ontnuchterend

               een sonnet voor 2 stemmen

 

Naief                                       

en Stoer

 

Hij was mijn prins op het witte paard

Hij was mijn zoveelste in een lange rij

totaal van slag heb ik hem aangestaard

er kon er nog wel eentje bij

 

het was op een fuif, ik verveelde mij

al zijn schoonheid werd geopenbaard

ik knoopte mijn hemd los, vroeg: ben je vrij?

hij heeft mij spontaan de liefde verklaard

 

binnen het uur lag hij naakt in mijn bed

flabbergasted zweefde ik met hem mee

een condoom? Dat bederft toch de pret!

hij was een zwemmer en ik was zijn zee

hij wou blijven slapen, maar ik zei ‘Nee!’

 

achteraf bleek ik gelukkig niet besmet.

 

 

© bert deben

Antwerpen, 9 februari 1996. 


.

maandag 29 januari 1996



Ik werd door sommigen benijd 
voor een zoveelste compliment 
maar liefde, aandacht, alles went 
doch niemand ziet hoezeer ik lijd 

ik camoufleer neerslachtigheid 
al lachend en met schrijftalent 
maar als je niet gelukkig bent 
en steeds de zin in ’t leven kwijt 
dan is de schoonheid schone schijn 

wat room op een bedorven taart 
een masker en een rookgordijn 
het mooi zijn is niet zoveel waard 
als het al jaren gaat gepaard 
met steeds maar dood te willen zijn. 


© bert deben 
Antwerpen, 29 januari 1996, voor Herman. 

 

 .