Posts tonen met het label dokter. Alle posts tonen
Posts tonen met het label dokter. Alle posts tonen

vrijdag 5 november 2021

Etter | Vertalersweelde Giorgio Baffo

.

Zaterdag 23 oktober 2021 werd de nieuwe bundel van Stichting Spleen in de reeks ‘Vertalersweelde’ voorgesteld in het Poëziecentrum te Nijmegen. Voor deze bundel werden gedichten van Giorgio Baffo vertaald door Mereie de Jong. Het eerste exemplaar werd tijdens de voorstelling overhandigd aan Zijne Excellentie Giorgio Novello, ambassadeur van Italië. Zondag 7 november volgt er ook nog een voorstelling van de bundel bij Boekhandel Scheltema te Amsterdam.

Giorgio Baffo (1694 – 1768) was o.a. betrokken bij de opvoeding van Casanova en verdiende de kost als magistraat, maar bovenal was hij een vormvaste dichter die zijn inspiratie vond in de seksuele uitspattingen van zijn tijd, waarbij scabreus taalgebruik absoluut niet werd geschuwd. Apollinaire omschreef deze dichter als de grootste ‘poète priapique’ die ooit had geleefd. In 1987 werd er een naamplaat onthuld bij de woning in Venetië waar hij de laatste jaren van zijn leven had doorgebracht.

Dertien hedendaagse dichters, met name: Piet Gerbrandy, Bert Deben, Jos van Hest, Joop Alleblas, Anne-Marie Maartens, Maria Pommerel, Catalijne den Os, Anneke Schampaert, Jolies Heij, Adriaan Krabbendam, O.B. Kunst, Johan Wambacq en Kees Godefrooij, lieten zich inspireren door het werk van Baffo en leverden responsgedichten aan voor de bundel. 

Van mijn hand werden zowaar 12 gedichten opgenomen in de bundel, nl.: 'Sonnet voor Baffo'; 'Venus voor de zon'; 'Ik zocht in jou hoe klein ik was'; 'De bijbel'; 'Begin van alle leven'; 'Hoer'; 'HPV'; 'Ik ga zo vreemd als verre landen'; 'Rood'; 'Mijn ouder vel'; 'Golden Shower' en bovenstaand gedicht 'Etter', een lightverse repliek bij het gedicht van Baffo 'De auteur loopt sief op'. 

Een bespreking van de bundel kan men lezen op de website van Meandermagazine: 


dinsdag 1 april 2014

Mindfulness

                  
.
Mindfulness

Ochtend bij de dokter in de wachtzaal
nu ja, een zaal, gewoon een kamer
ik dompel in een bad van taal
een dikke bundel met gedichten
 
een ander denkt: hij is vast ziek
en bladert snel een tijdschrift door
terwijl ik zelfs geen hoesten hoor
begin ik hier ook nog te schrijven
 
een tafeltje met speelgoed op
een kamerplant, een folder over allergie
een poster over mindfulness
en één voor één verdwijnen de patiënten
 
ik laat hen gaan, ik gun het hen
ook wie er na mij is gekomen
ik zit te schrijven en te dromen
tot dat er niemand anders is
 
een lange gang vol duisternis
zijn kabinet is niet veel lichter
de dokter vraagt: wat is er mis?
ik zucht eens diep en zeg hem dan:
er is niks mis, ik ben een dichter.
.
© bert deben
Kloosterzande, in de wachtzaal van de dokter, maandag 31 maart 2014. 
.
Mindfulness © bert deben Indonesia 2003
  

maandag 21 januari 2013

Blue Monday

.
tekening: 'Klaar' van Barbara Jansma 
 

Blue Monday 
.
Een dag om lang te bed te blijven
’t is buiten koud en vochtigheid
wil ziektes en depressies kwijt
en virussen op harde schijven

sluit alle scholen en bedrijven
uit voorzorg en uit veiligheid
zowel privé als overheid
en laat de dokters briefjes schrijven

de wereld is een linke boel
vol enge kwalen en barbaren
en voor je ’t weet word je besmet

uit verantwoordelijkheidsgevoel
draai ik mij tegen die gevaren
alsnog een keertje om in bed.


© bert deben
Warisy (Rendeux), 22 februari 2005. 
 

Blue Monday is de zogenaamd meest deprimerende dag van het jaar. De bedenker van 'blauwe maandag' is de Britse psycholoog Cliff Arnall. Hij bedacht in 2005 een, naar zijn zeggen, wetenschappelijk verantwoorde formule waaruit zou blijken dat de maandag van de laatste volle week in januari de dag is waarop de meeste mensen zich treurig, neerslachtig of weemoedig voelen. Dit zou te maken hebben met het feit dat goede voornemens mislukt zijn en de vakanties ver weg lijken. Daarnaast zijn de dagen nog donker en is de maandag voor veel mensen de eerste dag van de werkweek. Arnall werd in academische kringen overladen met kritiek, maar desondanks geeft de media jaarlijks aandacht aan het fenomeen. In de media bestempelt men tegenwoordig echter gemakshalve de 3de maandag van januari als Blue Monday, misschien om het dan ook weer sneller achter de rug te hebben?


eerdere 'artistieke liaisons' met Barbara Jansma:
Een puntje waar ik stil verdwijn
Mevrouw Professor Bernadine
Genesis, dag 2


zaterdag 9 oktober 2010

Kamer 234b


                                                                                                                                foto: Ed van den Bergen

Kamer 234b


Terwijl ze met het kastje speelt
kreunt ze, licht voorovergebogen
‘natuurlijk heb ik rode ogen
van al dat staren naar dat beeld !’

ze had hem graag een klap bedeeld
ooit was zij wel zozeer bevlogen
nu leeft ze dankzij mededogen
terwijl ze zich hier dood verveelt

maar doodgaan kan soms heel lang duren
ze kijkt naar beelden op TV
het moet haar wat verstrooiing geven
een beetje meer toch dan de muren

de dokter neemt haar klachten mee
hij heeft ze op een blad geschreven.


© bert deben
(Antwerpen, dinsdag 22 juni 2010)


Dit gedicht kreeg een 'Eervolle vermelding' van de jury van
de Poëziewedstrijd Julia Tulkens, Linter, 09 oktober 2010.


zaterdag 22 november 2003

Er zit een ‘alien’ in mijn buik!

.
 

(Extra-Terrestrial 
 
Er zit een 'alien' in mijn buik
ik voel hem knagen en bewegen
ik heb zijn eitje bij verbruik
van slechte melk in mij gekregen  

de dokter, na hem raad te plegen
spreekt van ontsteking in de darm
wat weet zo’n leek van Melkwegen
ik sla bij NASA rood alarm  

geen mens of ziel die mij gelooft
maar zie mijn buik, een grote bal
die elk moment kan openbreken
terwijl een pil de pijn verdooft  

als ik strakjes van E.T. beval
dan zullen zij wel anders spreken! 
 

© bert deben
Antwerpen, zaterdag 22 november 2003.
Geschreven onder invloed van Giardia Lamblia, een parasitaire darmontsteking.


donderdag 12 december 1996

Bij de dokter


Bij de dokter 

Ik voel me een zombie, ik stap 
als Frankenstein met zware tred 
mijn armen lijken aangezet 
en net als lood, mijn lijf is slap 

ik rochel groene, gele fluimen 
met hier en daar wat bloed er bij 
een mens loopt mij verschrikt voorbij 
ik zou mezelf het liefst ontruimen 

uit mijn mond komt zacht gepiep
en alles lijkt vertraagd te gaan
was ’t iemand die een vloek uitriep
welk beest heeft mij dit aangedaan

ontsteld klamp ik mijn huisarts aan
de dokter zegt: “Gewoon een griep!”


© bert deben
Antwerpen, december 1996.