zondag 16 oktober 2011

We hebben niets meer te verhalen ...

.



Stilleven
met 2 vragen


We zitten in een praatcafé
we praten niet – ik bewonder
het interieur en onder-
tussen nip ik van mijn thee

je zit naast mij en drinkt iets mee
een soort jenever en zonder
iets te zeggen kijk je rond – er
hangt een stilte tussen ons getwee

we hebben niets meer te verhalen
ik neem het bierviltje dat voor mij ligt
en schrijf tot deze zin toe dit gedicht

dan vraag je stil: “Zal ik betalen ?”
zo weet ik tevens dat we gaan
ik doe alvast mijn jas maar aan.


© bert deben
Antwerpen, 25 oktober 1996, voor H.


.

14 opmerkingen:

  1. een mooie, en zo lang geleden al.
    wie wat bewaart heeft wat.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Een gedicht wat ik tenminste kan begrijpen. Mooie melancholiek

    BeantwoordenVerwijderen
  3. iets van je afschrijven;
    het onvermijdelijke accepteren

    en dat inéén, heel mooi

    BeantwoordenVerwijderen
  4. In een praatcafé zwijgen is misschien net zo vervreemdend als in een stiltecoupé praten. Prachtig in elkaar gestoken, dit mooie sonnet dat een herkenbare sfeer omschrijft. Prachtig!
    Groet.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ja prachtig Bert, toch vind ik twee beter klinken dan getwee, veel directer, ook ten opzichte van de stilte, daar hoort 'ge' niet tussen, begrijp je?

    BeantwoordenVerwijderen
  6. meer woorden behoeven beiden niet

    mooie woorden zijn het

    BeantwoordenVerwijderen
  7. met dank aan iedereen voor de mooie commentaren ...

    @ Zij : ik heb het (15 jaar oude) gedicht deze week deels herschreven en ik heb zelf zitten twijfelen tussen 'getwee' of 'twee' en was/ben daar nog steeds niet helemaal uit. Uiteindelijk koos ik voor het originele 'getwee', wat eerder Vlaams (en zachter) is, maar ik hou jouw opmerking alvast in mijn achterhoofd, waarvoor dank - misschien dat het alsnog aangepast wordt bij een latere herlezing ...
    .

    BeantwoordenVerwijderen
  8. alsof ik er bij was
    zo tastbaar de sfeer

    BeantwoordenVerwijderen