'Wat Koffie kan' (geïnspireerd door een 18de eeuwse zilveren koffiekan)
stadsgedicht 2026 van stadsdichter Esohe Weyden
op achterkant van het DIVA (Diamant-, juwelen- en zilvermuseum Antwerpen)
Leonie Glassplein te 2000 Antwerpen
Ze kijkt wat dromerig maar lachtze weet ook dat we naar haar kijkende aandacht valt haar graag ten deelze wil opmerkzaamheid bereiken
is het spontaan, is het doordachtze speelt een rolletje ook, maaris wel zichzelf op het toneeleen kleine ster van negen jaar
ze kijkt wat dromerig, maar lacht.
© bert deben / opi18 oktober 2026, voor Frances.
Geschreven bij tekening / foto 7 juni ’26, genomen tijdens toneelstuk‘De Raaf, de Uil en de Nachtegaal’, Hofpoortteater Elckerlijc, Turnhout.
Wat is liefde, meer nog dan
verlangen, na jaren het
gewoon zijn aan elkaar, maar
nog niet beu, ach ja, misschien
zo af en toe de kleine kantjes
maar toch weer blij, als bij
het slapen gaan een hand
weer ligt op mij en streelt
zodat ik zo in slaap kan vallen.
© bert deben
ICE 529 trein Frankfurt – Nürnberg,
vrijdag 4 sept. 2026, voor Ruud.
Elke avond weer
hangt een diepdroevige man
aan dezelfde toog
als de drank het antwoord biedt
stelt de barman geen vragen.
© bert deben
MSC Orchestra, Reykjavik, zondag 23 juni 2019.
Gepubliceerd sep. 2026 in Poemtata Bloemlezing ‘Het juiste antwoord op geen vraag’
Iemand in de metro stond op voor mij
wat een gevoel van onbehagen geeft
een jongeman, wel erg beleefd
een voorbeeld voor de maatschappij
een klein momentum, zo voorbij
dat blijvend door gedachten zweeft
iemand in de metro stond op voor mij
wat een gevoel van onbehagen geeft
een soort van keren van ’t getij
dat blijkbaar een grote impact heeft
zie ik er oud uit en doorleefd
moet ik beledigd zijn of blij
iemand in de metro stond op voor mij.
© bert deben
Fürth (Nürnberg), dinsdag 8 september 2026,
een dag na mijn 66ste verjaardag …
Abri
De trein staat stil, de trein vertrekt
ik denk aan jou, jij denkt aan mij
althans, dat denk ik, het verwekt
een warme gloed, ik kijk opzij
en zie hoe alles weer verdwijnt
al blijft het elders nog bestaan
zo zal het altijd blijven gaan
na regen komt er zonneschijn
of omgekeerd, zo leert het leven
en tussenin zit heel veel grijs
soms toont iets groots nadien heel klein
maar altijd komt het met een prijs
soms krijg je iets, soms mag je geven
soms moet je wachten op de trein.
© bert deben
Hasselt, wachtend op de trein, dinsdag 1 september 2026, voor P.