De raamzeemster
Al 2 uur lang zie ik een damede ramen zemen in de volle zoneerst aan de buitenkant, waarnaze alles keurt, dan langs binnen
ikzelf beschrijf het vanaf mijn balkonwaarna ik ze weer naar buiten ziegaan en herbeginnen, elk veegjeelk vlekje, elke vingerafdruk
het moet verdwijnen, met een doekmet een spuitbus, met papiervolop zomer, de zon blijft schijnen
al meer dan dertig graden dag vijf
heeft het enig belang dat ik schrijfvraag ik me af, met zelf vuile ramen?
© bert debenAntwerpen, 10 Hoog, balkongedicht nr 2 jg 11,donderdag 25 juni 2026.





