Gedicht 'De Plek' van Herman de Coninck op een venster van
.
Geboortegrond
Als ik afdaal in de oude aarde,
die mij verwekte en mij voedsel gaf;
de doodsklok angstaanjagend begeleidend
op mijn laatste reis hier naar mijn graf
doorheen de velden van mijn thuisland,
waar ik als kind, als jongeling, als man
de smaak en kracht van ruwe grond ervoer
stop dan nog bij de kerkhofpoort als het kan
om, als God het wil, een laatste maal te groeten
de beek, het veld, mijn geliefde volk, bloemen en bos;
het witte dorp op de heuvel, het mild zonovergoten dal,
uit wiens diepte de echo van arbeid weerklinkt ...
Berg me daarna, zonder klagen, in Gods gewijde aarde,
zacht onder het altijd groene gras;
maar niet te diep, zodat ik op de dag des oordeels
de bazuinen luid kan horen schallen.
Emil Gennen, Heimatdichter (06.05.1932 – 23.05.2009)
hertaling © bert deben 2025
Er komen stemmen uit de kelder
een eenzaam en een bitter klagen
ik hoor ze bijna alle dagen
soms zijn ze zwak, soms bijna helder
ze kruipen door de scheuren in de muren
door deuren die gesloten zijn
van achter lege flessen wijn
ik hoor hen fluisteren terwijl ze gluren
ik kan het staren bijna voelen
ze zetten zich, ze kijken en ze zwijgen
de stilte klinkt als een bedreigen
er staan naast mij vier lege stoelen.
© bert deben
Antwerpen, 13 juni 2002 – Vogelwaarde, 26 okt. 2026.
Foto: © bert deben - De Kelder (Citadel Huy)
Ze kijkt wat dromerig maar lachtze weet ook dat we naar haar kijkende aandacht valt haar graag ten deelze wil opmerkzaamheid bereiken
is het spontaan, is het doordachtze speelt een rolletje ook, maaris wel zichzelf op het toneeleen kleine ster van negen jaar
ze kijkt wat dromerig, maar lacht.
© bert deben / opi18 oktober 2026, voor Frances.
Geschreven bij tekening / foto 7 juni ’26, genomen tijdens toneelstuk‘De Raaf, de Uil en de Nachtegaal’, Hofpoortteater Elckerlijc, Turnhout.
Wat is liefde, meer nog dan
verlangen, na jaren het
gewoon zijn aan elkaar, maar
nog niet beu, ach ja, misschien
zo af en toe de kleine kantjes
maar toch weer blij, als bij
het slapen gaan een hand
weer ligt op mij en streelt
zodat ik zo in slaap kan vallen.
© bert deben
ICE 529 trein Frankfurt – Nürnberg,
vrijdag 4 sept. 2026, voor Ruud.