maandag 30 december 2019

Populairste berichten van 2019

.


Fotoreportage Boekvoorstelling Fatena Al-Ghorra


Vastberaden Peuterstap


Sabbatical


Het Winterpad


In Memoriam Vader


In de schoenen van mijn vader


De Sporen


Zoveel wijsheid in een oud gezicht ...


't Is lang geleden - J. A. Dèr Mouw


Een plastic soep en zeeën stijgen 

 
              (om de gedichten te kunnen lezen: op een titel klikken aub)
 
Qua poëzie was het een Sabbatical jaar, persoonlijk werd het een jaar van afscheid nemen en een generatie opschuiven, wat ook wel merkbaar is in het overzicht, met enerzijds 2 'opi'-gedichten, anderzijds het in de schoenen van mijn vader stappen ...
Alvast dank aan iedereen voor het langskomen, lezen en reageren (hier of elders).
.

dinsdag 17 december 2019

Kerstgedachten

 .
 .
wij wensen eenieder schitterende lichtjesdagen
en een gezond en inspirerend nieuw jaar!
 .
bert & ruud
 
  .

zaterdag 7 december 2019

Liefde op het laatste zicht




Net nog voor het slapengaan
eventjes de lichten aan
en kijken wie er naast me ligt. 
 
 

© bert deben
Antwerpen, dinsdag 24 mei 2005, 00:11 uur
 




zondag 1 december 2019

Selbstbild / Zelfbeeld - Egon Schiele

 .
 
 
EIN SELBSTBILD.

ICH BIN FÜR MICH UND DIE, DENEN
DIE DURSTIGE TRUNKSUCHT NACH
FREISEIN MIR ALLES SCHENKT,
UND AUCH FÜR ALLE, WEIL ALLE
ICH AUCH LIEBE, - LIEBE.

ICH BIN VON VORNEHMSTEN
            DER VORNEHMSTE
UND VON RÜCKGEBERN
            DER RÜCKGEBIGSTE

ICH BIN MENSCH, ICH LIEBE
            DEN TOD UND LIEBE
            DAS LEBEN."
.
Egon Schiele (1910) 
.
EEN ZELFBEELD.

IK BEN VOOR MEZELF EN DEGENE DIE
DE DORSTIGE DRANKZUCHT NAAR
VRIJ ZIJN MIJ ALLES SCHENKT,
EN OOK VOOR IEDEREEN, OMDAT IK IEDER
OOK LIEF HEB, - LIEFDE.

IK BEN VAN VOORNAAMSTEN
            DE VOORNAAMSTE  
EN VAN TERUGBEZORGERS
            DE BEZORGSTE

IK BEN MENS, IK HOU VAN
            DE DOOD EN HOU VAN
            HET LEVEN."

Egon Schiele (1910)
hertaling: bert deben (2019)
. .
Egon Schiele: Ein Selbstbild
07.1910 - Blaustift auf Papier - 30 x 19 cm 
  

dinsdag 26 november 2019

een bladzijde in een bloemlezing ...

.
.
Bladzijde
 
Mijn liefde voor jou
behoorde niet eens tot het slechtste
dat ik ooit omschreven had 

in braille,
want blind was ik
puntje per puntje
reflecteerde ik mijn eigen verlangen
warmte in de vingertoppen
tastend tot ik ontdekte  

dat het doek voor mijn ogen met
slechts 1 knoop vastgebonden zat 

en jij vervaagde weer
in het alledaagse 

straks,
zal dit gedicht nog slechts
een bladzijde
in een bloemlezing zijn.
 

© bert deben
Edegem, 18 augustus 1989, voor Jan.

 
Werd gepubliceerd in Literair magazine ’t Kofschip, jg 17, nr. 3  

vrijdag 18 oktober 2019

een plastic soep en zeeën stijgen


.
He jij daar, grote kameraad 
vertel mij eens, volwassen man
doe jij echt werkelijk wat je kan
voor mijn toekomstige klimaat  

en ja, ik weet, het is te laat
een plastic soep en zeeën stijgen
maar toch wil ik wat uitleg krijgen
of hier wat meer gebeuren gaat  

wat bossen bij, wat meer bewust
niet alles afschuiven op mij
want ja, ik word vandaag pas twee
maar heel wat maakt mij ongerust   

we zitten diep in de puree
dit gaat niet echt vanzelf voorbij! 
 

© opi bert
Vogelwaarde, dinsdag 15 oktober 2019, klimaatpeutergedicht voor Frances.
foto: Frances in Zeeland - Dana Deben  
 

zaterdag 28 september 2019

De buurman weet het altijd beter ...

.
Werd nov. 2017 gepubliceerd in 'Lichtvoetig' beste inzendingen voor
de STEM Light Verse gedichtenwedstrijd 2017

dinsdag 10 september 2019

Stiltezone

.
.
Stiltezone  

Op weg naar  mijn zestig
heb ik nog een jaartje te gaan
wil ik voelen aan de tijd
of hij al tastbaar is  

de haren wat bijgekleurd
een koffer vol verlangen
naar toch nog jong zijn
strak verpakt in 2de huid  

in een grootstad waar alles kan
van wandelingen langs de Spree
tot nachten in een vagevuur
en alle dagen taart  

reizend in een stiltezone
wijs ik een wit overhemdje terecht
nadat het drie maal smartphonend  
mijn dromen verstoorde. 
 

© bert deben
ICE 849, Düsseldorf-Berlin, dinsdag 10 september 2019.
 

maandag 19 augustus 2019

Zoveel wijsheid in een oud gezicht ...


.

Orang-oetan  

Zoveel wijsheid in een oud gezicht
en zoveel leegte in de ogen
verweesd en in zichzelf gebogen
de blik naar ergens ooit gericht  

hier in 't park is alles ingetogen
eminentie heeft hij, overwicht
zoveel wijsheid in een oud gezicht
en zoveel leegte in de ogen  

in gedachten wordt hij meegezogen
hij ziet in ’t woud dat voor hem ligt
door bladeren heen het zonnelicht
het schittert in zijn denkvermogen  

zoveel wijsheid in een oud gezicht. 
 

© bert deben
Vogelwaarde, 31 juli 2017,
geschreven na het zien van ‘War for the planet of the apes’  

 
19 augustus van elk jaar is het Wereld Orang-oetan dag
http://www.worldorangutanevents.org/international-orangutan-day.php 

maandag 12 augustus 2019

In een park in Oslo

.
 

In een park in Oslo 
.
In een park in Oslo zit een meisje
ze leest, ze is verdiept, ze is verdwenen
in een park in Oslo in gedachten
in een park in Oslo op het gras  

ze is fictief, ze is niet echt
ze vloeit een wereld in van woorden
ze is niet wie ze altijd was
in een park in Oslo in gedachten  

in een park in Oslo op het gras
is wat ik zie nu wat ik denk
en wie ze wordt in fantasie
is wie ze hier nu even is  

in een park in Oslo in gedachten
in een park in Oslo op het gras. 
 

© bert deben
Oslo, NO, zaterdag 20 juni 2015,
in het park van het koninklijk paleis.
.
  
  werd 27 juli 2019 gepubliceerd in Poemtata poëziebundel “Sneeuwwitje en de zeven verzen”    

maandag 5 augustus 2019

De Brug

.
 Antwerpen, dinsdag 9 maart 2010, voor Dana 
 
               werd mei 2019 gepubliceerd in gedichtenbundel 4e Poëzieprijs vtbKultuur Holsbeek       

dinsdag 9 juli 2019

De schoenen van mijn vader

.
.
De schoenen van mijn vader  

Terwijl ik door het boek van ’t leven blader
groeit mijn besef: ik ben niet langer kind
maar wandel in de schoenen van mijn vader
waarin ik nu de toekomst vind
terwijl wat eindigt herbegint  

mijn dochter en mijn kleinkind komen eten
wat zal ik voor hen maken, zo denk ik, maar
is dit een zorg, ik heb het nooit geweten
we belden aan, we stonden daar
het eten stond al kant en klaar  

waarna we samen nog wat televisie keken
mijn vader deed het sinds mijn moeders dood
dat hoorde zo, hij is er nooit van afgeweken
nu valt traditie in mijn schoot
ik denk: wat wordt mijn kleinkind groot  

ik zucht terwijl ik alles even kader
het staat niet stil, het schuift slechts op in tijd
ik wandel in de schoenen van mijn vader
en voel zo zijn tevredenheid
terwijl ik het diner bereid. 
 

© bert deben
MSC Orchestra, Noordzee, maandag 24 juni 2019 – een iets ernstiger opi-gedicht ...
 
 

dinsdag 14 mei 2019

Het donkere water

.
      xxxx 
 
 
gepubliceerd dec. 2014 in Schoon Schip jg 21 nr 4
+ juli 2015 in Kunstboek 'Tussen Hemel en Aarde' en Nieuwsbrief 25 van Kunstencentrum Mansveld

Even is alles altijd ...


 .
Het water kabbelt
zich van geen tijden bewust
de eeuwigheid in ­~
even is niets van belang
even is alles altijd. 
© bert deben
Hengstdijk, maandag 28 november 2016.
 
 
 

zaterdag 27 april 2019

Vastberaden Peuterstap


.
Vastberaden stapt ze op haar schaduw af
hij wijst de weg waar zij naartoe wil gaan
de eerste stap, een grote sprong in haar bestaan
veranderde snel in flukse draf  

ze kijkt niet om, ze wil vooruit
en wie er bij is moet maar volgen
want stop je haar, kijkt zij verbolgen
een nieuwe tijd werd ingeluid  

de tijd van lopen en ontdekken
haar wereld kent geen grenzen meer
ze stapt nu overal zelf naartoe  

althans tenminste tot wanneer
haar armpjes pal naar mij toe strekken
haar teken voor: ‘nu ben ik moe!’ 
 

© bert deben
Vogelwaarde, zaterdag 27 april 2019, voor Frances.
Foto en titel: Dana Deben.


dinsdag 12 maart 2019

't Is lang geleden - J. A. Dèr Mouw



't Is lang geleden (13)
.
'k Hoor ruisen ons moeras - zo noemden wij 't,
Mijn vriend en ik - vol angstig rits'lend riet,
Met, soms, een zichtbaar wieg'lende karkiet
Er om eerst bos, dan heiden, vlak en wijd.

Wij stookten vuurtjes, veilig, niemand ziet
De blauwe rook. Over ons, dreigend, glijdt
Kraaiengeroep, vreemd, wild, door de eenzaamheid. -
Leeft hij nog? - 'k Ruik de hars - Ik hoop van niet.

Ik heb hem vaak beledigd en gegriefd;
Want 'k hield van hem. Neen, 'k was op hem verliefd.
Neen, meer - mijn ideaal van goed en waar.

Nu ben ik oud. In Brahman is vergaan
Mijn wereld, en ikzelf, grijze brahmaan -
Hij had blauwe ogen en mooi donker haar.
.
 

Johan Andreas Dèr Mouw (pseud. Adwaita)
(Westervoort 24 juli 1862 - Den Haag 8 juli 1919)
uit 'Nagelaten Verzen' (1934)
 
 
meer over J.A Dèr Mouw kan men o.a. vinden op:
 
 

dinsdag 5 maart 2019

Afvalthee

.
.
Antwerpen, 10 hoog, donderdag 5 juli 2018
geschreven na het drinken van BiOrigine vetverbrandingsthee.
 
Werd okt. 2018 gepubliceerd in 'Lichtvoetig II' beste inzendingen voor
de STEM Light Verse gedichtenwedstrijd 2018
 

woensdag 27 februari 2019

Sabbatical

 
 


Het schrijven heeft mij opgegeven
het is op zoek naar leed en zeer
maar blijkbaar voel ik het niet meer
of werd het van me afgeschreven  

althans zo lijkt het voor de lezer
er komt niets nieuw, de dichter ligt
wat in de zon met ogen dicht
en denkt: het komt wel één van dezer  

en komt het niet, is dat ook goed
alsof het er nog iets toe doet
de wereld is … je weet het wel
terwijl de zon gewoon blijft schijnen  

al wat ik schrijf is van geen tel
laat mij maar rustig aan verdwijnen. 
 

© bert deben
Terneuzen, zittend op de dijk bij de Schelde, dinsdag, 26 juli 2016.