zaterdag 18 juli 1998

De dood springt mee het water in

.

De dood springt mee het water in 
en luistert naar mij als ik zwem 
mijn diepste leed vertel ik hem 
en ook hoezeer ik hem bemin 

‘elk einde is een nieuw begin’ 
verzekert hij met koele stem 
omarmt mij teder in een klem 
en neemt mij mee de diepte in 

ik zie voor mij mijn levensloop 
en al de pijn en het gemis 
en hoe ik alles liet begaan 
terwijl de doodsdrang binnen sloop 

verzinkend in de duisternis 
zie ik opeens mijn kind ook staan. 


© bert deben 
Port Des Torrent, Ibiza, bij het zwembad, 18 juli 1998. 
foto: onderwater museum in Cancun, Mexico 
 
Twee laatste strofen volledig nieuw 30 december 2007. 

Originele eindstrofes: 

ik zie voor mij mijn levenslot
de schoonheid ook, ik zie zelfs God
en hoe wat dood lijkt toch nog leeft 

terwijl de Dood nog aan mij kleeft
en ijzig raakt tot op het bot
voel ik hoe alles liefde geeft. 

 

vrijdag 17 juli 1998

Domme Draris

.


Domme Draris 
 
Ik weet niet of het een gevaar is
maar in de zoo van Londen daar is
een kameel die soms wat raar is
men noemt hem stiekem Domme Draris
 
hij was vroeger secretaris
en een politiecommissaris
met een reuzengroot salaris
maar hij studeert nu voor notaris
 
al weet men wel dat dit niet waar is
men weet dat Domme Draris
dan niet echt een leugenaar is
maar gewoon wat half gaar is
 
als hij ’s avonds in peignoir is
beweert hij dat hij ooievaar is
maar de dagen dat hij ’t minste raar is
zegt hij: ik ben een dromedaris
 
terwijl ’t voor ieder zonneklaar is:
twee bulten heeft hij, dus officieel
is Domme Draris een kameel!
  
 
© bert deben
Port des Torrent, Ibiza, aan het zwembad, 17 juli 1998, voor Dana.