zaterdag 18 juli 1998

De dood springt mee het water in

.

De dood springt mee het water in 
en luistert naar mij als ik zwem 
mijn diepste leed vertel ik hem 
en ook hoezeer ik hem bemin 

‘elk einde is een nieuw begin’ 
verzekert hij met koele stem 
omarmt mij teder in een klem 
en neemt mij mee de diepte in 

ik zie voor mij mijn levensloop 
en al de pijn en het gemis 
en hoe ik alles liet begaan 
terwijl de doodsdrang binnen sloop 

verzinkend in de duisternis 
zie ik opeens mijn kind ook staan. 


© bert deben 
Port Des Torrent, Ibiza, bij het zwembad, 18 juli 1998. 
foto: onderwater museum in Cancun, Mexico 
 
Twee laatste strofen volledig nieuw 30 december 2007. 

Originele eindstrofes: 

ik zie voor mij mijn levenslot
de schoonheid ook, ik zie zelfs God
en hoe wat dood lijkt toch nog leeft 

terwijl de Dood nog aan mij kleeft
en ijzig raakt tot op het bot
voel ik hoe alles liefde geeft. 

 

dinsdag 7 juli 1998

De Knobbelhokko

.


De knobbelhokko 

De knobbelhokko zit hier stil 
geen mensenkind dat naar hem kijkt 
omdat hij niet in ’t minste lijkt 
op wat men hier aanschouwen wil 

een olifant, een krokodil 
een aap die op een buurman lijkt 
een leeuw die met zijn manen prijkt 
de knobbelhokko zit slechts stil 

de knobbelhokko zit hier maar 
en staart een beetje voor zich uit 
denkt hij aan ’t amazonewoud
de kleuren daar en het geluid

ooit was het beest een vogel daar
hier is hij slechts een kooi-inhoud.


© bert deben
Antwerpen, 7 juli 1998, geschreven in de Zoo.
Photo by David J. Stang 

 .