NAH

Geschreven voor de maandelijkse opdracht van schrijversgezelschap Apropos, met als thema ‘Buiten spelen’ en als extra opdracht: schrijf een verhaal waarin de verteller onbekend is met de wereld van het verhaal (Vogelwaarde donderdag 3 okt. 2024). 

NAH staat voor: Niet Aangeboren Hersenletsel

Virusuitbraak op het schip

.Virusuitbraak 

Er is een virusuitbraak op het schip 

officieel iets gastro-intestinaal

behoorlijk last dus van het darmkanaal

gelukkig zijn de vloeren antislip

want je weet maar nooit met al dat ontlasten

voor je het weet word je van boord gespoeld

ze vermoeden dat het virus onbedoeld

is binnengebracht door inschepende gasten

‘onbedoeld?’ denk ik dan, en ‘geïnsemineerd?’

of versta ik de info bewust verkeerd

om er een grappig gedicht rond te schrijven?

verder is er ook nog gezondheidsadvies

ik denk dat ik na het te lezen verkies

om de rest van de reis op de kamer te blijven!

© bert deben

MS Rotterdam, dinsdag 16 mei 2023 - regel 7 en 8 werden

letterlijk overgenomen uit het bericht rond de norovirus uitbraak. 

2020 de boom in

.

1 

2 

20 

corona 

covid 19 

pandemie 

statistieken 

coronamaatregelen 

coma, lockdown, huisarrest 

grenzen gesloten, blijft in uw kot 

versoepeling 

maskers 

mondkapje 

social distance 

anderhalve meter afstand 

desinfecteren, handen wassen 

corona ontkenners, vrijheidsbeperking 

virologen, tegenstrijdigheden, beterweters 

coronaboete, quarantaine, samenscholingsverbod 

niet essentieel, geen songfestival, lockdownfeestjes 

facetime 

videochat 

knuffelcontact 

jezelf heruitvinden 

online leren, thuiswerk 

iedereen bakt, thuisvakantie 

een verademing voor het milieu 

lange wandelingen, fietstochtjes, natuur 

2de golf 

test, vaccin 

overlegcomité 

nevenwerkingen 

angst voor inenting 

gevolgen op lange termijn 

eenzaamheid, angst, depressies 

faillissementen, vergoedingen, ontslag 

etc. 

20 

20 

mag bij deze de boom in. 

© bert deben 

Vogelwaarde, december 2020 

(in elk rood gekleurd woord zit een link naar een toepasselijk gedicht)

Meneertje Vlinderdas

.   

.

Dit is Meneertje Vlinderdas

het gaat met hem een beetje mis

hij weet niet altijd wie hij is

maar wel wie dat hij vroeger was

er was toen niets dat hij niet wist

de slimste jongen van de klas

die alle dagen boeken las

maar nu een beetje sturing mist

waar hij nu is dat weet hij niet

of wie hem wast en wie hem kleedt

hij vraagt aan hem zijn boekentas

en waar dat hij zijn vulpen liet

daarna poneert hij heel discreet

de stelling van Pythagoras.

© bert deben

Vogelwaarde, donderdag 30 juli 2020.

Tekening: 21 juli 2020, voor Frances. 

.

Kunstwerk van mijn kleinkind

.

.

Ik kreeg een kunstwerk van mijn kleinkind

stijl Miró heeft ze even geprobeerd

mijn kleine kunstenaar, nog niet volleerd

maar mooi om zien hoe ze soms hersenspint  

ze weet niet hoe ik die momentjes mis

de ‘v’ van virus zal wel toeval zijn

de ‘l’ van lockdown ook, te jong, te klein

om te beseffen wat er gaande is  

de stempelhartjes maken het perfect

een vrolijk kaartje, aan de binnenkant 

de omtrek van haar handjes goud omrand

bij opi wordt een traantje opgewekt  

ze leest het later wel, wat nu gebeurt

misschien als een gewone anekdote

hoe alle grenzen werden afgesloten

en hoe opi, bij opa nu in Nederland

door haar meesterwerk wordt opgefleurd. 

© bert deben

Vluchtoord Vogelwaarde, NL, woensdag 25 maart 2020,

Opi in lockdown gedicht voor Frances, die ik, vanwege de coronacrisis en de afgesloten grenzen,
een tijdlang niet meer zien kan/mag.

.

Is het vandaag of gistren, vraagt mijn moeder - M. Vasalis

foto: Ed van den Bergen                        

 

Is het vandaag of gistren, vraagt mijn moeder,

bladstil, gewichtloos drijvend op haar witte bed.

Altijd vandaag, zeg ik.  Ze glimlacht vaag

en zegt: zijn we in Roden of Den Haag?

Wat later: kindje, ik word veel te oud.

Ik troost haar, dierbare sneeuwwitte astronaut

zo ver al van de aarde weggedreven,

zo moedig uitgestapt en in de ruimte zwevend

zonder bestek her en der.

Zij zoekt – het is een SOS –

haar herkomst en haar zijn als kind

en niemand, niemand, die haar vindt

zoals zij was.  Haar Franse les

herhaalt zij van haar achtste jaar:

‘bijou, chou, croup, trou, clou, pou, où,

die eerste juffrouw, weet je wel

die valse mademoiselle

hoe heet ze nou.  Ik ben zo moe.’  

Had ik je maar als kind gekend,

Die nu mijn kind en moeder bent. 

 

M. Vasalis

Uit ‘De oude kustlijn’ – 2002.

Uitgeverij G.A. Van Oorschot.

 

Alzheimer Liga BE

Alzheimer NL 

World Alzheimer’s Day, September 21st 

In haar naam ...

In haar naam  

.

Ze antwoordt niet, ze zit, ze staart

ze weet niet wie we zijn of wie ze is

in haar ontbreekt elke verbintenis

er wordt haar niets geopenbaard  

toch lijkt ze soms iets te verwachten

ze kijkt dan angstig om zich heen

en zoekt, ze kijkt naar iedereen

maar niets, hoe zeer we het ook trachten  

dringt tot haar door, al lijkt het of

ze af en toe, heel onverwacht

weer iets herkent, soms even lacht

al is het dan een beetje dof  

een stem zegt dat ik plaats mag nemen

het formulier ligt klaar voor mij  

de meest geschikte plaats zegt hij

ze gaan er goed om met problemen

hebben geduld en zijn bekwaam

op dit gebied het beste wat bestaat  

toch voelt het aan alsof ik haar verraad

als ik hier toestem in haar naam. 

 

© bert deben

Januari 2017 voor de Willem Wilmink dichtwedstrijd 2017

waarin de zin ‘een stem zegt dat ik plaats mag nemen’ moest voorkomen.

Zondag 19 maart 2017 mocht ik de 1ste prijs in ontvangst nemen voor mijn gedicht 'In haar naam' voor de Willem Wilmink dichtwedstrijd van de Bibliotheek in Almelo.

 

 

De voorstelling startte met een fraai gevuld programma met voordrachten van Anne Broeksma, Wobke Wilmink, Jean Pierre Rawie, Patty Scholten, Jan Boerstal, Ivo de Wys, Jan J. Pieterse en Gerard Haverkort en een luchtig optreden van de a capella groep Sansan.  Na de pauze volgde de juryverklaring en de bekendmaking + voordracht van de 10 prijswinnaars met telkens een juryrapport rond hun gedicht. De 2de prijs ging naar Nelleke Lamme-den Boer, de 3de prijs naar Leo van der Laan.



De Bibliotheek Almelo organiseerde, samen met De Twentsche Courant Tubantia, reeds voor de 21e keer de Willem Wilmink dichtwedstrijd. De opdracht van de dichtwedstrijd is telkens om een gedicht te schrijven waarin een op voorhand opgegeven dichtregel moet voorkomen – deze wordt elk jaar bedacht door een andere gastdichter. Dit jaar was dit Anne Broeksma en zij bedacht de zin: ‘een stem zegt dat ik plaats mag nemen’ – de zin moest letterlijk en ongewijzigd in het gedicht voorkomen. 

uit het juryrapport: 'Het gedicht is een fijnzinnige observatie van een actueel onderwerp, dementie. De dichter beschrijft een ethisch dilemma. Het innerlijk conflict waarin hij verkeert, is op overtuigende wijze vormgegeven en is met name in de slotregels mooi en helder verwoord.  Het strakke rijmschema wordt verzacht door enjambementen, zinsdelen die syntactisch bij elkaar horen, zijn door een oversprong van elkaar gescheiden. Het eindrijm is consequent doorgevoerd, zonder storende dwang. Dit geeft het gedicht zowel spanning als iets vloeiends en stromends. De verplichte dichtregel is er als vanzelfsprekend ingebed.'

op onderstaande link van AA visie kan men het juryrapport, de voordracht en de uitreiking beluisteren: AAvisie-Belgische-winnaar+Willem+Wilmink

 

 

Foto: Bibliotheek Almelo     

 

Oortje

Van Gogh - Zelfportret met Oortje - fototransformatie © David De Backer 

.

Oortje  

.

Toen ik een kind was liep een man

die steeds alleen was door de straten

het leek of hij met iemand praatte

en als we hem passeerden dan

zei moeder steeds: daar loopt hij weer  

ze stootte mij voorzichtig aan

zodra hij was voorbij gegaan

en fluisterde dan elke keer

hoe erg het was voor dat gezin  

sinds de mobiele telefoon

vindt iedereen dit heel gewoon

ziet men zo iemand praten dan

denkt men: dat is een zakenman 

of: die heeft vast een oortje in. 

 

© bert deben

Hengstdijk, vissershokje, dinsdag 29 september 2015.

 

Vanwege de Internationale Dag van de Mentale Gezondheid op 10 oktober

 

ben jij wat ziek, dan gaat zij sterven ...

.

 

Haar leven staat voor dramatiek
al wat men heeft of men mankeert
heeft zij veel erger nog of meer 
ben jij wat ziek, dan gaat zij sterven 

 

verkoudheid is een longontsteking
een scheut een kleine hartaanval
spreek jij van vlekjes, zij van kanker
maar doodgaan is het ergst van al

 

als iemand ooit is overleden
dan zijn het toch haar ouders wel
en nonkels, tantes, nichten, neven
zij is de laatste nog in leven

 

al zal ook dat niet lang meer duren
als ik haar van mijn hoest vertel.

 

© bert deben
Sourbrodt, zondag 26 augustus 2012.

(elke gelijkenis met echt bestaande personen berust op bijna louter toeval) 

Ik nies, ik snuit, ik nies, ik snuit ...

.

 

Hoe gaat het met je, kom vertel

ik nies, ik snuit, ik nies, ik snuit

het snot loopt er met liters uit

het gaat al beter, dank je wel  

een groene transparante gel

lekt langs mijn neus weg naar verluid

op alle groenten en het fruit

en kleurt dit tot een aquarel  

zo sta ik in het warenhuis

en kom ik daar mijn baas toch tegen

verbaasd dat ik reeds buiten mag

ik voel me ziek maar hou me struis  

hij zegt bezorgd en wat verlegen:

neem morgen ook nog maar een dag ! 

 

© bert deben

Antwerpen, dinsdag 7 februari 2006, snotterig.

Er zit een ‘alien’ in mijn buik!

.

 

E.T.

(Extra-Terrestrial)  

 

Er zit een 'alien' in mijn buik

ik voel hem knagen en bewegen

ik heb zijn eitje bij verbruik

van slechte melk in mij gekregen  

de dokter, na hem raad te plegen

spreekt van ontsteking in de darm

wat weet zo’n leek van Melkwegen

ik sla bij NASA rood alarm  

geen mens of ziel die mij gelooft

maar zie mijn buik, een grote bal

die elk moment kan openbreken

terwijl een pil de pijn verdooft  

als ik strakjes van E.T. beval

dan zullen zij wel anders spreken! 

 

© bert deben

Antwerpen, zaterdag 22 november 2003.

Geschreven onder invloed van Giardia Lamblia, een parasitaire darmontsteking.

Ik blijf dansen

. 

Sonnet voor Bientje

 

Ben je slapjes, heb je pijn 
krijg je ’t op je heupen van 
al dat ziek bedlegerig zijn 
leg U dan op mijn divan 

tel tot vijftig en ontspan 
fantaseer nu een festijn 
alles mag en alles kan 
regenbogen, zonneschijn 

als een vogel boven bomen 
over bergen, over zee 
laat je leiden door je dromen 
schuw geen enkel gek idee 

laat je drijven op de stromen 
neem al wie je lief hebt mee. 


© bert deben 
Antwerpen, 06 mei 1999, voor Sabien.   

 .

Painting: Repose - John Singer Sargent (1856–1925)

Bij de dokter

Bij de dokter 

Ik voel me een zombie, ik stap 

als Frankenstein met zware tred 

mijn armen lijken aangezet 

en net als lood, mijn lijf is slap 

ik rochel groene, gele fluimen 

met hier en daar wat bloed er bij 

een mens loopt mij verschrikt voorbij 

ik zou mezelf het liefst ontruimen 

uit mijn mond komt zacht gepiep

en alles lijkt vertraagd te gaan

was ’t iemand die een vloek uitriep

welk beest heeft mij dit aangedaan

ontsteld klamp ik mijn huisarts aan

de dokter zegt: “Gewoon een griep!”

© bert deben

Antwerpen, december 1996. 

Buikgriep

.

toiletrolkunst: Junior Fritz Jacquet
 

Buikgriep

Ik voel mij als een lappen pop

met lood en ijzer in de benen

kan zonder moeite aan mijn tenen

maar raak gewoon niet meer rechtop

er zitten watten in mijn kop

met tussenin wat losse stenen

ik zou een beetje willen wenen

maar iets slorpt al mijn tranen op

ik kruip uit bed en in de zetel

van uit de zetel weer naar bed

en tussendoor op het toilet

daar zit ik knus als op een netel

en fluit ik als een oude ketel

die kookt maar niet wordt afgezet.

© bert deben

Antwerpen, 12 feb. 1996. 

Geschreven onder invloed van een Giardia Lamblia infectie

Ze leeft tussen herinneringen

.

n.a.v. de Internationale dag tegen Alzheimer op 21 september 

Edegem, sept. 1991, deels herwerkt sept. 2022 

origineel gedicht werd dec. 1991 gepubliceerd in ‘Met Gemengde Gevoelens’ uitgeverij ’t Kandelaartje