Posts tonen met het label bierviltje. Alle posts tonen
Posts tonen met het label bierviltje. Alle posts tonen

donderdag 13 november 2003

 

Een hoofd  leunt op  mijn schouder,  te 
jong om zo  bedroefd  te zijn  en ik ben 
ontvankelijk.  Het licht  is  uitgedoofd, 
ik  hoor  vooral  veelzeggend  zwijgen.
Handen neigen naar een houding, een
woud  vol  wolven  en  Roodkapje  zijn. 
Sprookjes worden klein en enkel maar 
onveilig  hier,  zo tast ik  blind  in mijn 
verleden  naar   mijn  verspilde  jeugd.
Ondeugd voelt  plots  warmer aan  en 
wederzijds, tenminste even. Het hoort 
nu eenmaal bij het leven.


© bert deben
Antwerpen, donderdag 13 november 2003, op een bierviltje. 
 


Na het vrijen steek ik een gedicht op

.

     Na het vrijen (versie 2009)

 .
       Na het vrijen steek ik een gedicht op
       het heeft geen kleding om het lijf
       smeult na in onbeduidendheid
       en schrijft dat ware liefde langer blijft
 
       mijn rug gebold nog als een lepel
       pas ik precies in jou
       als net voorheen, maar omgekeerd
       je inspireert
 
       bezieling heeft geleerd dat hunkeren
       een muze is die woorden tovert van gemis
       terwijl je nog wat nabegeert
 
       als ik me omdraai en je zeg
       dat ik tevreden ben
 
       ben jij al lang weer weg. 

 
       © bert deben
       Antwerpen, 2 februari 2009 herschreven gedicht uit een mix van 2 gedichten 
       oorspronkelijk geschreven 11 september, voor Dirk J. 
       en bovenstaande 13 november 2003 in een bar op een bierviltje. 


titelgedicht van mijn bundel 'Na het vrijen steek ik een gedicht op' 
1 van de 3 gedichten waarmee ik de wedstrijd 'Dichter in de schaduw' won 
gepubliceerd op website 'Lezenswaard' 
bijhorend vooraf geschreven gedicht: Tijd bestaat niet ... 

Tijd bestaat niet ...

 
          Antwerpen,  donderdag 13 november 2003,  01.15 uur,  op een bierviltje.
© foto : David De Backer 
 
Bijhorend achteraf geschreven gedicht: Na het vrijen steek ik een gedicht op 
  

vrijdag 25 oktober 1996

We hebben niets meer te verhalen ...

.


Stilleven
met 2 vragen

We zitten in een praatcafé
we praten niet – ik bewonder
het interieur en onder-
tussen nip ik van mijn thee

je zit naast mij en drinkt iets mee
een soort jenever en zonder
iets te zeggen kijk je rond – er
hangt een stilte tussen ons getwee

we hebben niets meer te verhalen
ik neem het bierviltje dat voor mij ligt
en schrijf tot deze zin toe dit gedicht

dan vraag je stil: “Zal ik betalen ?”
zo weet ik tevens dat we gaan
ik doe alvast mijn jas maar aan.


© bert deben
Antwerpen, vrijdag 25 oktober 1996, voor H.
.
.