Zondag 25 mei om 11 uur werd in de Ridderzaal van het Kasteel van Schoten, Kasteeldreef 61, de bundel 'Zonder doel zien dolen' voorgesteld. Deze bloemlezing bevat werk van Alice Nahon, alsook responsgedichten geschreven door 27 dichters.
De heer Bart Fierens verzorgde het welkomstwoord, mevrouw Véronique d'Exelle, schepen van cultuur, nam het woord namens de gemeente, die deze uitgave mogelijk maakte. De heer Gust Peeters, initiatiefnemer van dit project, lichtte ontstaan en opzet van het initiatief toe, dat opgestart werd n.a.v. 125 jaar Alice Nahon in 2021. Vervolgens werden gedichten voorgedragen, afgewisseld met pianospel. Daarna werden de eerste exemplaren in ontvangst genomen door mevrouw Véronique d'Exelle namens de gemeente en door de aanwezige dichters en werd het glas geheven op de poëzie.
De bundel telt 76 pagina's, gezet in Bookman Old Style en gedrukt op crèmekleurig Biotop 120 grams papier. Het betreft een gebonden uitgave in roodlinnen kaft met goudopdruk. Prijs: 15 euro. Wie een exemplaar van de bundel wil reserveren, kan dit doen door dit te melden via mail: zonderdoelziendolen@gmail.com.
Deelnemende dichters: Liesbeth Aerts, Daniel Billiet, Monique Bol, Ulrike Burki, Hermine Couvreur, Vanessa Daniëls, Bert Deben, Tom Driesen, Jan Ducheyne, Kees Godefrooij, Elbert Gonggrijp, Goedele Horemans, Anne Meerbergen, Jürgen Nakielski, Gust Peeters, Leen Pil, Yanni Ratajczyk, Antony Samson, Vera Steenput, Runa Svetlikova, Frans Terken, Frank Van den Houte, Shari Van Goethem, Gert Vanlerberghe, Leen Verheyen, Tom Veys en Akim A.J. Willems.
Foto: tijdens het Alice Nahon project 15 augustus 2021, georganiseerd door Gust Peeters, werden zowel de gedichten van Nahon als van de dichters die een repliekgedicht schreven voor dit project als gedichtenroute opgehangen aan de bomen van de oprijlaan van het Schoonselhof
125 jaar geleden werd Alice Nahon geboren. Zondag 15 augustus (1 dag voor haar verjaardag) werd dank zij de alles tot in de puntjes organiserende Gust Peeters hulde gebracht aan "ons Liske". Op zijn vraag kozen tal van dichters een gedicht van Nahon als vertrekpunt voor een nieuw gedicht. De gedichten van Nahon en de nieuw geschreven gedichten werden ten gehore gebracht tijdens 'Zonder doel zien dolen' voor Kasteel Schoonselhof, dicht bij het graf van Alice Nahon.
enkele sfeerfoto's tijdens de voorafgaande receptie en ode aan het graf van Nahon:
Bij Kasteel Schoonselhof (foto's Gust Peeters)
v.l.n.r.: Akim A.J. Willems, Tom
Driesen, Runa Svetlikova, Vera Steenput, Bert Deben, Tom Veys Antony Samson, Yanni
Ratajczyk, Liesbeth Aerts, Monique Bol, Gust Peeters, Goedele Horemans, Vanessa
Daniëls, Leen Verheyen, Daniel Billiet en Leen Pil.
Vogelwaarde,
dinsdag nov + dec 2016 / eigen collage boven
Ik
schreef dit voor de wedstrijd van de VRT met als opdracht het
nieuwsgedicht van 2016 te schrijven – ondertussen ontving ik onderstaande
sympathieke reactie:
"Een
reactie op jouw inzending heeft even geduurd, omdat er de afgelopen weken echt
een recordaantal nieuwsgedichten zijn binnengestroomd.Het heeft de jury bloed, zweet en gelukkig
geen tranen gekost, om uit de grote stapel nieuwsgedichten vijf overblijvers te
selecteren.
Met
spijt in het hart moet ik zeggen dat jouw mooie inzending er net niet in
geslaagd is om in de top-5 te komen. Desalniettemin heb je het de jury
allesbehalve makkelijk gemaakt om een keuze te maken."
De
5 genomineerde gedichten kan men lezen op onderstaande link, men kan vanaf maandag via FB
stemmen op het gedicht dat men het beste vindt:http://deredactie.be/permalink/1.2845951
't Is goed in 't eigen hert te kijken Nog
even vóór het slapen gaan, Of ik van dageraad tot avond Geen
enkel hert heb zeer gedaan ;
Of ik geen oogen heb doen schreien, Geen
weemoed op een wezen lei ; Of ik aan liefdelooze menschen Een
woordeke van liefde zei.
En vind ik in het huis mijns herten, Dat
ik één droefenis genas, Dat ik mijn armen heb gewonden Rondom
één hoofd, dat eenzaam was... ;
Dan voel ik op mijn jonge lippen, Die
goedheid lijk een avond-zoen...
't Is goed in 't eigen hert te kijken En
zóó z'n oogen toe te doen.
Alice Nahon
uit ‘Op zachte Vooizekens’ – 1921
De Nederlandsche Boekhandel – Antwerpen
A. W. Sijthoff’s uitgeversmaatschappij – Leiden
'Avondliedeke' gelezen door Jeanine Schevernels:
Alice Nahon werd te Antwerpen geboren op 16 augustus 1896 en
was derde in een gezin van elf kinderen. Haar vader was een Nederlander met
Franse achtergrond, haar moeder was afkomstig uit Putte (nabij Mechelen).
Vanaf 1911 studeerde ze aan de landbouwschool te Overijse.
In 1914 ging ze aan de slag als leerling-verpleegster in het
Stuivenberg-ziekenhuis te Antwerpen. Ze werd echter ziek en men concludeerde
dat ze leed aan tuberculose. De hierop volgende jaren bracht ze door in diverse
sanatoria. In 1917 werd ze opgenomen in het St. Jozefinstituut te Tessenderlo
waar ze zes jaar verbleef. Naast haar longziekte worstelde ze ook regelmatig
met depressies. Tijdens haar verblijf in Tessenderlo schreef ze twee
poëziebundels: 'Vondelingskens' (1920) en 'Op zachte vooizekens' (1921).
In 1923 liet ze zich opnieuw onderzoeken in Luzern. De
diagnose luidde daar dat ze geen TBC had, maar een chronische bronchitis. Er
viel een zware last van haar af en ze herstelde toen vrij snel.Nadien verbleef ze nog een tijdje in Italië,
de Landes en Parijs.
Vanaf 1927 was ze werkzaam in de stadsbibliotheek te
Mechelen en genoot ze met volle teugen van het (nacht)leven. Ze behoorde tot de
kennissenkring van Fernand Berckeleers, Maurits Sabbe, Gerard Walschap e.a.
kunstenaars. In deze periode woonde ze in de kapelwoning van het kasteel
Cantecroy in Oude-God te Mortsel.
Alice Nahon schreef vooral eenvoudige, bijna kinderlijk
gevoelige gedichten (terugkerende thema's in haar werk waren eenzaamheid,
geloof en verlangen naar geluk), maar met haar bundel 'Schaduw' (1928) probeerde
zij zich te ontdoen van haar deugdzame en brave imago, waarvoor ze, vooral door Paul van Ostaijen, werd bekritiseerd en bespot.
Tijdens haar laatste levensjaar verhuisde ze naar de
Carnotstraat in Antwerpen en werd ze opnieuw ernstig ziek. Ze overleed op 21mei
1933, haar graf kan men nog steeds bezoeken op het Schoonselhof te Hoboken (Antwerpen).
SCHADUW
Ik heb de liefde liefgehad; daarom wellicht heeft zij me niet bemind. Zo doet de mooie minnaar met een zeer verliefde kind.
Ik heb de zon te lief gehad en beu van beedlen aan de deuren van de dagen ben ik geworden als een varenblad dat liever in de lommer leeft dan zon te dragen.
En daarom bouwt mijn kommer aan een huis waar lamp- en zonnelicht getemperd zijn voor de ogen en waar de soobre lijn van een gelaat en waar de vrede van een vriendschap staat lijk schaduw van een boom over mijn hoofd gebogen.
Alice Nahon
Uit 'Schaduw' - gedichten van Alice Nahon.
Uitgeverij: De Nederlandsche Boekhandel, 1928.
‘Ik heb de liefde liefgehad’ is ook de sprekende titel van een biografie over het leven van Alice Nahon, geschreven door Manu Van der Aa en bekroond met de ‘Prijs voor de monografie’ van de provincie Antwerpen. Een bulletin hierover kan je lezen via:
Zelf werd ik geïnspireerd, na het beluisteren van een reportage op de radio over het (toch wel bewogen) leven van Alice Nahon, tot het schrijven van het gedicht dat ik vorig jaar al een keer op mijn blog plaatste:
