zondag 31 januari 2021

donderdag 28 januari 2021

vrijdag 22 januari 2021

Inenting - Cornelis Paradijs

.


Inenting  
 
Zou ik mijn kind niet laten vaccineeren
Met zuiv’re koepokstof,
Zou ik dien wreeden geesel niet bezweren,
Die reeds zoovelen trof? 
 
God zond den dood om ’t menschdom te genezen,
Met zonden zwaar belaân,
Toch heeft ons tevens zijn genâ gewezen
Hoe hem te keer te gaan.

Geweldig komt het pestvuur ons bestoken,
Elk schoon zwicht voor zijn kracht,
Doch licht en schaad’loos wordt die kracht gebroken:
Een prik en ’t is volbracht. 
 
Volgroote goedheid! nimmer te doorgronden
Is Godes heerschappij:
De Heer der Heem’len slaat zoo fel geen wonden,
Of schenkt er pleister bij.  


Cornelis Paradijs (1860-1932) 
uit: Grassprietjes (1885) 


Grassprietjes (Liederen op het gebied van Deugd, Godsvrucht en Vaderland) is een bundel satirische gedichten uit 1885 van Cornelis Paradijs 'oud-makelaar in granen'. Achter dat pseudoniem ging Frederik van Eeden schuil. De gedichten zijn allemaal parodieën op huiselijke, vaderlandslievende en vrome poëzie, die populair was in de jaren 1820-1880, maar op minachting en spotlust stuitte bij Frederik Van Eeden en de literaire stroming 'de Tachtigers' waartoe hij behoorde. 

Art: James Gillray, The cow-pock, the wonderful effects of the new inoculation (1802)

Een wetenswaardig achtergrondverhaal over de oorsprong van inentingen tegen de pokken kan men lezen als je klikt op: VRT.BE/Lady Mary Wortley Montagu, moeder van de vaccinaties

dinsdag 19 januari 2021

zaterdag 16 januari 2021

Papier om zich op thuis te voelen

.


Ik gaf een aantal nieuwe woorden
papier om zich op thuis te voelen
een strofe waar ze toebehoorden
structuur, en iets om te bedoelen

‘doe het niet !’ – zo riepen zij
‘wij willen vrij en ongerijmd
en enkel op onszelf gericht zijn’
dus geen gedicht, ik durfde niet

maar eens ik hen weer vloeien liet
was er bijna geen houden aan
ze gingen in een rijtje staan
en dansten samen met mijn pen

echt uitgesproken waren zij nog niet
maar net zo goed verstond ik hen.


© bert deben
Hong Kong airport, maandag 11 februari 2008. 


.

werd december 2020 gepubliceerd in Poemtata poëziebundel ‘het gat in een woord’  

vrijdag 1 januari 2021

Populairste berichten van 2020



  1. Ik vroeg of je gelukkig was
  2. Puur geluk
  3. Grensgeval
  4. De nieuwe buurvrouw
  5. Ik lijk weer jong en ben tevreden
  6. Ontslag (per direct)
  7. Lekker huisarrest
  8. Terug buiten (mondmasker)
  9. Kunstwerk van mijn kleinkind
  10. Gedicht voor Bert (coma)

(klik op de titel van het gedicht om het te lezen) 

Dat een verlangen naar geluk meer nog dan anders op een eerste plaats stond in het afgelopen coronajaar is ook merkbaar aan de eerste 2 plaatsen in de top 10 van meest aangeklikte gedichten die ik vorig jaar op het blog zette.  Op 3 een gedicht over het niet bestaan van grenzen, geschreven in een gemeente waar die grenzen nog absurder zijn dan elders, maar toen in maart van vorig jaar de grens tussen België en Nederland gesloten werd, voor het eerst in meer dan 100 jaar, bleek het grensgeval dat ik ben verplicht een keuze te moeten maken tussen 2 landen.  Gelukkig bracht de nieuwe buurvrouw op 4 nog wat vrolijkheid en op 5 keek ik, in het jaar van mijn 60ste, met tevredenheid naar mijn spiegelbeeld.

Op 6 staat dan weer mijn ontslag, waarmee het jaar afgesloten werd op een alles behalve fraaie manier.  Een jaar dat sowieso geen pretje was: een lockdown (Lekker Huisarrest op 7, meteen ook mijn eerste home video); het nieuw normaal (Maskers op 8 en de afstand, hier nog liefdevol verzacht door een Kunstwerk van mijn kleinkind).  Op 10 sluit de lijst zich af met wat eigenlijk voor mij het begin inluidde van dit vreemde jaar, een gedicht dat voor mij geschreven werd door een vriendin, toen ik in coma lag begin maart – het was een absoluut raar ontwaken in een wereld van verschil. Maar op de valreep van het jaar ging mijn blog over de 1 miljoen pageviews (na 10 jaar te bestaan), misschien was dat een knipoog naar mijn nieuwe toekomst ... 
.