woensdag 31 december 2003

Oud opnieuw

 .
 .
Oud opnieuw
 .
Misschien is dit wel het geheim
dronken worden
niet meer waarnemen  

dat het nieuwjaar is
terwijl alles toch hetzelfde blijft
opgaan in de massa  

niet bemerken dat je struikelt
dat een mondhoek afhelt
dat je altijd nog verlangt  

maar al lang vergeten bent naar wat
het had veel mooier kunnen zijn
kleinere porties leed  

de hunker naar
hoe jong je was
getooid nog 

met een vleugje hoop. 
 

© bert deben
antwerpen, woensdag 31 december 2003.
 


woensdag 17 december 2003

Vlucht GA974



Vlucht GA974  

.
Het is een sterrenloze hemel boven Java 
niet eens een maan en morgen ben ik hier
weer ver vandaan, een bloemblaadje
dwarrelt in het zwembad, ik vul een blad

het licht gaat uit, het doek valt neer
de figuranten gaan hun eigen weg
de gekko’s kleven weer aan het plafond
de liefde die ik even vond

een etmaal later, nog altijd nacht, mijn vlucht
terug – er wacht op mij alweer het leven
misschien toch net iets meer bedreven
de nieuwe ik die ik nu ben

hoe meer ik vlucht,
hoe meer dat ik mezelf herken. 


© bert deben
Semarang, Java, Indonesië, 17 dec. 2003 + vlucht GA974, Jakarta - Amsterdam. 

bijhorend gedicht: Selamat Tingal 
.

.

maandag 15 december 2003

De vlucht van Dromer


 

De vlucht van Dromer  

.
Op een nacht
ontwaakte Dromer
keek niet om
kleedde zich aan
schreef een lange brief
vol afscheidswoorden  

ik behoorde meer nog
tot zijn angst
dan tot zijn toekomstbeeld
hij was verdeeld
hij wilde vluchten  

die ochtend
mocht ook ik de twijfels luchten
ik zei dat hij ontdekken wou
dat liefde meer is
dan een leven samen  

ik wist dat ik hem missen zou
maar was al lang het hechten kwijt  

we zouden blijvend vrienden zijn
en alle pijn in brieven schrijven
die niemand anders lezen mocht
 
we zochten iets van eeuwigheid  
een reden om te blijven. 
 

© bert deben
Semarang, Java, Indonesia, 15 december 2003  
uit de reeks 'Groundcontrol to Major D.'


selamat tinggal, tot ziens (voor zij die achterblijven)




Selamat tinggal


Middernacht te Java, “
selamat tidur”
voor mij zal het straks winter zijn
na zonneschijn, mijn bleek gebruind
mijn hart verruimd, vertwijfeld weer gesloten

ik streelde voor het laatst jouw huid
te ver van mij, te weinig tijd
je glimlach leidt mij in bekoring
maar thuis zal ik bevroren zijn

ik voel de onrust van vertrekken
een land waar kilte klaar zal staan
Javaanse zon, ik wil niet gaan

selamat tinggal” (voor zij die achterblijven)
terima kasih – lach je lief, je vond het mooi
ik zeg beheerst: “ik zal je schrijven ...”


©
bert deben
Semarang, Java, Indonesia, 15 december 2003, voor D.

selamat tinggal: tot ziens (voor zij die achterblijven)
selamat tidur: slaapwel (letterlijk : groet nacht)
terima Kasih: dank U wel - in dit geval had ik moeten antwoorden:
samah-samah: insgelijks

Geschreven bij muziek van de Indonesische rockgroep Padi (een hoog U2 gehalte, stevige rock en af en toe een trager nummer met een stem die kippenvel geeft ...)


.


zaterdag 13 december 2003

Ze zwijgt

 .
  foto: Ed van den Bergen                

Ze zwijgt

Ze woont sinds kort in een tehuis
en elke zondag zien de kinderen
bij elk bezoek haar wilskracht minderen
ze zwijgt, ze zit wat voor de buis

haar droom is zij al heel lang kwijt
een huisje samen bij de zee
ze leest niet meer, ze kijkt TV
of staart in de oneindigheid

het is december, overgang
ze hunkert naar de laatste dag
ze weet dat het van God niet mag
maar die begrijpt wel haar gedachten

ze weet dat hij daar zit te wachten
ze mist haar man al jarenlang.


© bert deben
Semarang, Java, Indonesië, 13.12.2003.

 
 
april 2018 gepubliceerd in de bundel '100 beste gedichten poëziewedstrijd VtbKultuur Opwijk 

woensdag 10 december 2003

De Fiere Woudreus

.
 
 
 
  
 Voor wie het Regenwoud wil sparen: FSC label
de beste garantie voor verantwoord hout en papier: 
.
 
 
 

vrijdag 5 december 2003

De vrouw die zij ooit is geweest



Voor elk gemoed kleurt zij een glimlach
en toont zij rozen waar er doornen zijn
en van de pijn alleen het helen
zo kleedt zij zich in ballingschap

want vroeger viel zij van de trap
en stootte zij zich tegen deuren
maar door het grijs heen zag zij kleuren
en achter wolken steeds de zon

men weet niet hoe het echt begon
maar minzaam groet zij de verpleger
en oude schimmen uit haar geest
die zij herinnert of verzon

nog steeds acteert zij heel integer
de vrouw die zij ooit is geweest.


© bert deben  
Semarang, Indonesia, 05 december 2003.


 
 

zaterdag 22 november 2003

Er zit een ‘alien’ in mijn buik!

.
 

(Extra-Terrestrial 
 
Er zit een 'alien' in mijn buik
ik voel hem knagen en bewegen
ik heb zijn eitje bij verbruik
van slechte melk in mij gekregen  

de dokter, na hem raad te plegen
spreekt van ontsteking in de darm
wat weet zo’n leek van Melkwegen
ik sla bij NASA rood alarm  

geen mens of ziel die mij gelooft
maar zie mijn buik, een grote bal
die elk moment kan openbreken
terwijl een pil de pijn verdooft  

als ik strakjes van E.T. beval
dan zullen zij wel anders spreken! 
 

© bert deben
Antwerpen, zaterdag 22 november 2003.
Geschreven onder invloed van Giardia Lamblia, een parasitaire darmontsteking.


donderdag 13 november 2003

Tijd bestaat niet ...

 
          Antwerpen,  donderdag 13 november 2003,  01.15 uur,  op een bierviltje.
© foto : David De Backer 
 
Bijhorend achteraf geschreven gedicht: Na het vrijen ... 
  

maandag 3 november 2003

God staat voor haar eigen deur de stoep te vegen



God staat voor haar eigen deur de stoep te vegen
terwijl de heersers van het geloof vergaderen
ruimt zij vandaag maar zelf de bladeren
rabbi, priester of imam, ze komt hen zelden tegen

de bomen zijn haar toegenegen
ze voelt met hen de winter naderen
maar tracht het zachtjes te omkaderen
wat nu vergaat is straks een zegen

ze veegt wat humus worden moet tezamen
misschien heeft zij te lang gezwegen
hoezeer misbruikte men haar namen
om niet zichzelf te moeten verantwoorden

god staat voor haar eigen deur de stoep te vegen,
behoedzaam reinigt zij de kantjes en de boorden.


© bert deben
Antwerpen, 3 november 2003.

zondag 12 oktober 2003

Vloed

 

Vloed


Oh verleiding van het koude water 
de laatste adem uit mijn mond 
het raken van de ondergrond 
het vredig daarna verder zweven 

hoe meer ik sterf hoe desolater 
ik vervolgens verder ga met leven. 


© bert deben 
Antwerpen, zondag 12 oktober 2003, zittend aan de Schelde. 



donderdag 2 oktober 2003

Waar blijft ze dan, die tederheid

.
.
Waar blijft ze dan, die tederheid 
als je het kinky vindt dat ik je sla 
hardhandig op de grond smijt 
en je vastbind voor ik in je ga 

het neuken lijkt een daad van nijd 
je schreeuwt het uit, je weent bijna 
maar kijkt daarbij ook toegewijd 
de echte angst komt pas daarna 

als ik je losmaak en je streel 
je wonden lik en mededeel 
dat ik je mooi vind en je zoenen wil 
dan wordt het in de kamer stil  
 
dan sta je recht en geef je aan
dat ik maar weer mijn weg moet gaan. 


© bert deben 
Antwerpen, donderdag 2 oktober 2003, voor Pierre. 

gepubliceerd in mijn bundel 'Na het vrijen steek ik een gedicht op' 
en in 'Erotica! Deel II' Uitgeverij Spleen A'dam 

maandag 29 september 2003

Voor 30 € en 12 cent



Voor dertig euro en twaalf cent gedichten gekocht 
het mocht weer even van mijn rekening 
maar onder geen beding zal ik ze allen lezen 
ze zijn slechts een prothese voor mijn manke muze 

straks biedt zij haar excuses aan en schrijft mij 
een gedicht – waarschijnlijk zal het alweer 
over mezelf gaan – daar waar het licht schijnt 
zal ze woorden zoeken, ook in mijn duisternis 

ongepubliceerd, alsof ik niet van deze wereld ben 
zo wil ik later graag verdwijnen 
de uitgeschreven dichter, gestopt met vechten 
niemand hoeft mij te ontdekken 

noch in de duurste winkelrekken 
noch in de rekken van De Sleghte. 


© bert deben 
Antwerpen, maandag 29 september 2003.

.

zondag 27 juli 2003

Draakje en het gevaar van datingsites


.
Mijn draakje vond op internet
een site van een prinses in nood
daar werd tot in detail gezet
hoe zij bedreigd werd met de dood  

geen heks, geen vloek of geen gevaar
geen rozendoorn of spiegeling
geen stiefmoeder bedreigde haar
met gif op appels of venijn
toch wist zij dat zij sterven ging
en dat zou uit verveling zijn  

geen ridder met een vlammend zwaard
geen prins die haar vanaf zijn paard
zou redden en dan zoenen zou
want in haar leven geen gekwel
daarom zocht zij, en wel heel snel
een draak die haar bedreigen wou  

draakje, dat niet exact dat laatste las
mailde vlug @ Doornloosje:
‘Ik zoek de liefde al een poosje
misschien onder de maneschijn
kan ik voor U een ridder zijn!?’
in bijlage een foto ook
van toen ie nog wat jonger was  

oh groot gevaar van internet
te laat zou dit een valkuil blijken
een duister plan werd opgezet
en draakje bijna doodgestoken
het zwaard kon hij nog net ontwijken
het hartje bleef nog lang gebroken … 
 

© bert deben
Avoch (Schotland), juli 2003, voor Dana.  
afbeelding uit Sad Dragons video

andere gedichten uit de draakjesreeks klik: Draakje 

 Catfishing = iemand misleiden of in een val lokken door middel van een vals profiel op internet
 interessant artikel hierover: https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2020/09/11/catfishing/ 

vrijdag 25 juli 2003

Mijn draakje wilde zwemmen gaan


      

 
Mijn draakje wilde zwemmen gaan
in Schotland voor een keer
een oude tante woonde daar
al jaren in een heel diep meer
het was een fiere taaie dame
die rechtop zwom, het hoofd omhoog
haar hoedje hield ze altijd droog
behalve dan met regen  

ze zag mijn draakje als een zegen
want anders was ze steeds alleen
zo zwom ze door de jaren heen
en niemand kwam ze tegen
nog nooit had zij een mens gezien
al had ze wel een keer gehoord
dat zulke wezens ongestoord
elkaar ooit hebben uitgemoord  

dus stond ze nu toch wel versteld
dat zulke schepsels toch bestonden
zoals mijn draakje had verteld
en dat zij nooit één had gevonden
‘misschien’ – zei zij – ‘zijn ze te klein
en moet ik eens een nieuwe bril
al ben ik niet echt helemaal zeker
of ik hen wel ontmoeten wil …’  

toen werd het tussen beiden stil
in tantes ogen stond een traan
ze wist dat draakje weer wou gaan
en dat zij weer alleen zou zijn
(alleen zijn doet vooral dan pijn
als iemand plots er niet meer is)
maar net zo goed kan een gemis
als aandenken ook warmte geven  

ach, ze was gewend alleen te leven
het hoofd plots opgeheven toen
gaf zij een knuffel en een zoen
een zelfgebakken cake voor bij de thee
en ook een zak met Schotse zalmen mee
daarna verdween ze in de mist

het leek of zij werd uitgewist ... 
 

© bert deben
Scotland (Highlands), 25 juli 2003, voor Dana.
 
voorafgaande draakjesgedichten:
.

woensdag 23 juli 2003

toen proefden wij de liefde weer



Je bleek te zeer verdwaald te zijn
in houden van ontleden van
en vroeg opnieuw hoe lief ik was
maar zekerheid zou nooit volstaan  

gedachten bouwden impulsief
de wegen die ik wou begaan
de wolken in, de oceaan
dolfijnen en de wereld zien  

vol vuur en passie als weleer
en huilen naar de volle maan
de zonsopgang, een regenboog
maar absoluut geen ketens meer  

toen depte ik jouw tranen droog
en proefden wij de liefde weer. 
 

© bert deben
Avoch (Schotland), 23 juli 2003, voor Peter.
 


donderdag 10 juli 2003

Lichtje in het duister


                                                                                       Tekening © Maud                
.
.
Lichtje in het duister
.
Mijn draakje heeft gemorst
een brood en veertien kazen
het zal je niet verbazen
als je weet hoe groot het is  

ik zei heel lief:
‘er is wat mis, je bent een reus
ik kan je niet meer voeden’  

mijn draakje zuchtte zacht
een wolkje vuur
verslikte zich en knikte dan
volwassen ‘ja’  

ik knikte maar terug  

toen stond mijn draakje stoer rechtop
en nam mij op zijn rug
en vloog met mij de wolken in  

ik zag de aarde achter mij
de hemel en de zon voorbij
en toen nog vele sterren  

dan wees mijn draakje naar
een heel ver lichtje in het duister  

dáár ergens lag een nieuw begin ! 
 

© bert deben
Antwerpen, 10 juli 2003.

Voorlaatste draakjesgedicht - andere gedichten uit deze reeks: Draakjesgedichten