Senior

.

Geschreven wachtend in een lange rij tussen het jongere uitgaansvolkje 

voor de ingang van een nachtclub te Berlijn 

Mogelijke kortingen e.a. interessante links voor senioren: 

Voordelig treinticket voor 65+ : Senior Ticket | NMBS

Koop Omnipas 65+ - De Lijn 

Seniorengids Antwerpen 

voor NL: 65plus korting: de voordelen op een rij - Leefjepensioen.nl 

Schaduwbeeld

.

SCHADUWBEELD

 

Ik ben jouw schaduwbeeld 

kruipend naast je, altijd bij je 

een onbeduidend grauw op vloer 

en muren meebewegend silhouet 

daar waar jij aandacht steelt

de ogen zijn op jou gericht

jouw aangezicht, jouw vragend lijf

terwijl ik slechts naast jou verblijf

als duisternis, als slepende getuigenis

van wie jij bent, van wat jij doet

van waar jij gaat, van elke hand

van elke daad ben ik de achterkant

zo wijs ik samen mensen af

en kijk ik mee minachtend neer

op zij die slechts een schaduw zijn

en wie jij klein en nietig vindt

op al wie jij dan nooit bemint

en mogelijk nooit respecteert

en wie ben ik en wie ben jij

en wie van ons onteert er wie

terwijl je, geilend op je eigen vlees 

in eenzaamheid jezelf betast

ben ik de schaduw van gemis

zolang er licht schijnt blijf ik bij je.

© bert deben

Antwerpen, 11 augustus 2001, herwerkt 9 januari 2022.

 

Boterzuur

 

De laatste keer dat ik de hort op ging

werd ik zes dagen later wakker in een hospitaal

vastgebonden aan een bed met een buis in mijn mond  

een verpleger zei: “Aha, de junkie is eindelijk wakker!”

 

volgens mijn bloed had ik een enorme overdosis

Gamma Hydroxy Boterzuur binnen gekregen

het wordt ook soms vloeibare XTC genoemd

ik herinnerde mij dat ik zaterdag naar een fuif zou gaan

 

het zal dan wel, dacht ik zo … Men had mij gevonden

voor de poort van een garage, acht huizen voorbij

de mogelijke plaats delict, zo goed als verstikt in een

fluogroene brij die mijn maagvocht bleek te zijn

 

later zou ik in mijn dagboek lezen: ‘smoothie gemaakt

van banaan, spinazie en sinaasappelsap’, dat verklaarde

alvast de bizarre kleuromschrijving. Eerder was dan weer  

gebleken dat ik donderdagnacht al was binnen gebracht

 

niet dat ik me er zelf nog iets van herinner, maar toen

was ik ‘even iets gaan drinken’ dixit mijn dagboek

en dixit de kroegbaas was ik daar ‘onwel’ geworden

waarna hij een ambulance had laten komen

 

terugblikkend op bovenstaande feiten klopt er iets niet

maar toen ik uit de coma wakker werd en nog een week later

uit het hospitaal ontslagen, overheerste iets als covid19

het ganse land en de wereld en alles werd afgesloten

 

ook het politiedossier.

 

© bert deben

Vogelwaarde, zondag 9 mei 2021, 14 maanden later, nog steeds verbaasd. 

Ik kan niet anders dan bewegen

. 

Ik beweeg 

Ik kan niet anders dan bewegen

ik beweeg met de menigte mee

de zaal is vol, een mensenzee

hoe heeft men ze binnengekregen  

een deinende massa, uitgestegen

uit zichzelf, ik dans, ik volg gedwee

ik kan niet anders dan bewegen

ik beweeg met de menigte mee  

Fat Freddy’s Drop, ik had geen idee

hoezeer ze mij zijn toegenegen

de beats worden aan elkaar geregen

geurende dampen hier in de AB

ik kan niet anders dan bewegen. 

 

© bert deben

Brussel, AB, maandag 15 oktober 2018, voor Max en Peet,

bedacht tijdens het optreden van Fat Freddy’s Drop.

 

 

Fat Freddy’s Drop, live at the AB, Brussels:               

 

Hier sta ik dan, mee aan te schuiven

 

Nightclubbing (Club 58)

.

Hier sta ik dan, mee aan te schuiven

waarschijnlijk nog zo’n 2 uur lang

een nummer in een ruime rang

ik voel me jong en wil graag fuiven  

een Club met naam laat op zich wachten

toch in een grootstad als Berlijn

want elders wil je echt niet zijn

je krijgt in ruil wel ruige nachten  

muziek die stampt, zo'n duizend man

wil manisch dansen, half ontbloot

en dat tot in de ochtenduren

het is niet iets wat ik nog kan  

maar ’k leg mezelf graag in de luren

daarna ben ik een weekje dood. 

 

© bert deben

Berlijn, zaterdag 8 september 2018 rond 21 uur,

wachtend in de rij om The Laboratory binnen te mogen

 

 

De man in mij moet weg

.10 Hoog - fotograaf: Nick Dachet    

 

De man in mij moet weg

op zoek naar leegte en onzekerheid

hij bespiegelt, hij kijkt

en pleegt in zichzelf overleg 

hij wikt en weegt en weet

en gaat tegen beseffen in

naar plaatsen waar geen toekomst ligt

een droombeeld vol hiaten  

hij dwaalt, hij zwerft, hij houdt

zich vast aan wat hij los wil laten

hij kijkt niet meer, hij observeert

en slaat het kleine falen gade  

de drukte, het geraas, de vlucht

het toebrengen van schade. 

 

© bert deben

Antwerpen, zaterdag 18 februari 2017, 23u28.
 

 

 .werd feb 2018 gepubliceerd in digitaal tijdschrift Po-e-zine nr 15 

Ik sliep vandaag een poesje uit ...

. 

.

 Dura Mater

           (het harde hersenvlies) 

.

Ik sliep vandaag een poesje uit

een kniesoor noemt zoiets een kater

een putje noem je ook geen krater

ik ging op stap met een kornuit  

je kent dat wel, je drinkt geen water

want daarin schieten vissen kuit

ik sliep vandaag een poesje uit

een kniesoor noemt zoiets een kater  

het was gezellig, ’t werd steeds later

soms moet een mens er tussenuit

dus praat wat zachter, niet zo luid

het dreunt zo op mijn dura mater

ik sliep vandaag een poesje uit.

 

© bert deben

Terneuzen - Vogelwaarde, dinsdag 18 april 2017, voor Peet.

 

werd gepubliceerd in de bundel 'Lichtvoetig' - uitgave Stichting TaalPodium Emmen  

Ik schuim de bars af

.

 

Ik schuim de bars af

sluit de deuren

zie de nacht in al zijn kleuren

maar ook in al zijn duisternis

terwijl ik zeg dat ik geen liefde mis

ben ik op zoek naar surrogaten

losgelaten, trachtend naar

tot ’s ochtends onverzadigbaar

dan spoel ik voor ik slapen ga

de vreemde handen van mijn huid

het rauwe spel van blind betasten

een toevluchtsoord voor vele gasten

vermoeid als ik de ogen sluit,

denkt niets in mij nog verder na.

©  bert deben

(Antwerpen, zaterdag 23 augustus 2003)

Nominatie Poëziewedstrijd HolebiHuis Vlaams Brabant, Leuven 2009.

Gepubliceerd in de bloemlezing ‘uitgelicht’

bijhorend blog :
Poezieprijs uit handen van minister Pascal Smet

foto uit de film "Cruising" met Al Pacino https://nl.wikipedia.org/wiki/Cruising_(film)
 

God stond aan de bar en dronk een biertje ...

Ik kreeg een naam

God stond aan de bar en dronk een biertje

een lachje vol onzekerheid, om wat niet was

maar wel kon zijn, de deur stond op een kiertje

vroeger keek hij door me heen, als door een glas

half vol, half leeg, een slok om af te wegen

toch maar weer de duisternis, wat men er ook

beoogt, men komt vooral zichzelf daar tegen

behoeftig, in nevelen van tabaksrook

toen stond hij daar, doelbewust en pal voor mij

bestemming telde nog niet mee, ik vond

als meestal niets om mij aan vast te houden

ook geen belang, het was te laat en snel voorbij

tot dat hij zei dat ik voorheen nooit echt bestond 

ik kreeg een naam, een zin die zich ontvouwde.

© bert deben

Antwerpen, donderdag 14 mei 2009, voor Ruud. 

 

Cinderella out (een feestverslag)

.

.

Cinderella out

 

Er stond plots een prins voor mijn deur

of ik geen zin had in zijn bal ?

zijne Volmaaktheid droeg een geur

van viriel geluk maar vooral  

zijn Tesla met privéchauffeur

leek me wel aardig - in elk geval

ik kocht een ticket tegen de sleur

en haalde mijn muiltjes van stal  

bleek het zo’n techno fuif te zijn

met lasershow en decibellen

ik stond er glazig rond te kijken

maar zag geen sprookje op termijn  

wel fotomo- en andere dellen

getraind, zo bleek, in mij ontwijken. 

 

© bert deben

Brussel, zondag 23 maart 2008, na een fuif.

foto: Cinderfella (1992) 

.

Ik dicht de nacht

Er gebeurde niets waarvan ik
vrolijk werd, geen tederheid
geen zachte hand, maar ook geen spijt
geen woord dat ik voorzichtig wik

terwijl ik hier nog steeds vertik
om weg te gaan, al sluitingstijd
en toch mijn onrust nog niet kwijt
ik dicht het laatste ogenblik

je was er niet, zoals verwacht
ik groet de man achter de bar
en drink alsnog een laatste glas
en vraag een pen, ik dicht de nacht
en schrijf jou hoe mijn avond was.

© bert deben
Antwerpen, zaterdag 23 juni 2007, 3u40 @ the Boots, voor Rob. 

 

Een hoofd  leunt op  mijn schouder,  te 

jong om zo  bedroefd  te zijn  en ik ben 

ontvankelijk.  Het licht  is  uitgedoofd, 

ik  hoor  vooral  veelzeggend  zwijgen.

Handen neigen naar een houding, een

woud  vol  wolven  en  Roodkapje  zijn. 

Sprookjes worden klein en enkel maar 

onveilig  hier,  zo tast ik  blind  in mijn 

verleden  naar   mijn  verspilde  jeugd.

Ondeugd voelt  plots  warmer aan  en 

wederzijds, tenminste even. Het hoort 

nu eenmaal bij het leven.

© bert deben

Antwerpen, donderdag 13 november 2003, op een bierviltje. 

 

Na het vrijen steek ik een gedicht op

.

     Na het vrijen (versie 2009)

 .
       Na het vrijen steek ik een gedicht op
       het heeft geen kleding om het lijf
       smeult na in onbeduidendheid
       en schrijft dat ware liefde langer blijft
 
       mijn rug gebold nog als een lepel
       pas ik precies in jou
       als net voorheen, maar omgekeerd
       je inspireert
 
       bezieling heeft geleerd dat hunkeren
       een muze is die woorden tovert van gemis
       terwijl je nog wat nabegeert
 
       als ik me omdraai en je zeg
       dat ik tevreden ben
 
       ben jij al lang weer weg. 

 
       © bert deben
       Antwerpen, 2 februari 2009 herschreven gedicht uit een mix van 2 gedichten 

       oorspronkelijk geschreven 11 september, voor Dirk J. 

       en bovenstaande 13 november 2003 in een bar op een bierviltje. 

titelgedicht van mijn bundel 'Na het vrijen steek ik een gedicht op' 

1 van de 3 gedichten waarmee ik de wedstrijd 'Dichter in de schaduw' won 

gepubliceerd op website 'Lezenswaard' 

bijhorend vooraf geschreven gedicht: Tijd bestaat niet ... 

Tijd bestaat niet ...

 

          Antwerpen,  donderdag 13 november 2003,  01.15 uur,  op een bierviltje.

© foto : David De Backer 

 

Bijhorend achteraf geschreven gedicht: Na het vrijen steek ik een gedicht op 

  

 

We dansen

.

We dansen, zwetend, jouw lijf tegen ’t mijne 

we schijnen mooi te zijn om zien zo samen 

ik wil het al te graag beamen, dat ik het 

prachtig vind, je windt mij op en ik ook jou 

ik proef jouw mond, betast jouw lijf en jij 

het mijne, we schijnen knap te zijn, zo 

samen, het is een sierlijk zwoel bewegen 

een toegenegen teder zijn, bejegenen van 

mooi gespierd, jouw lijf tegen het mijne 

ik schijn, zo zeg je, lief en onvermoeibaar 

maar ruik naar meer dan één nacht samen 

je wendt je heel behendig af van het gevaar. 

© bert deben 

Antwerpen, 24 december 2ooo – 7:03 u, na een fuif, voor Jan. 

foto: Baires TangoGay 

Duistere plaatsen

.

foto uit film: Mørke Rum        

 

Interview with a Vampire

.

Antwerpen, zondag 30 november 1997, voor Dirk.
Geschreven na het zien van ‘Interview with a Vampire’.
Art by Ryo 

Oh tederheid, waar ben je ...

Uit de tentoonstelling 'Poetry in the Picture'

© bert deben Antwerpen, 29 september 1996

gedicht gepubliceerd in Flikkeragenda 1999 en literair tijdchrift Gist

.

Maar toch verdwijnt de onrust niet ...

 

De Onrust

.

Maar toch verdwijnt de onrust niet

hoezeer ik ook naar vrede tracht

de deining heeft mij in haar macht

en brengt mij leegte en verdriet

hoe zacht ben ik en toch graniet

verlangend maar soms ondoordacht

en hoe nerveus rond middernacht

als niemand mij de liefde biedt

ik zoek maar vind slechts namaaksfeer

en bouw rond mij een muur van schijn

een burcht waarin men mij niet vindt

maar slechts het beeld dat ik creëer

een beeld dat breekt als porselein,

als iemand mij dan écht bemint.

© bert deben

Antwerpen, 31 juli 1996,

geschreven na het beluisteren van een reportage rondom Alice Nahon.

gepubliceerd in 'Schoon Schip' jg 21, nr. 4 - 2014.

.

.