dinsdag 10 januari 2012

eenzaam als het woordje ooit



De taakverzoeken zijn voltooid
wat overblijft is af te sluiten
het doven van de sterren buiten
de maan nu inktzwart opgeplooid

zo eenzaam als het woordje ooit
wordt alles duister door de ruiten
geen zuchten meer, geen stemgeluid en
wat nog rest wordt uitgestrooid

behalve dan het denken aan
doorheen de nacht, het wakker zijn
het sprakeloos gevuld van pijn
het nooit meer rustig slapen gaan

geen ster die blinkt, geen maneschijn
zo somber wordt hier stilgestaan.

 

© bert deben
Antwerpen, verloren maandag, 10 januari 2005, voor Dirk († 09 jan. 2012)


.

7 opmerkingen:

  1. innige verbondenheid in gemis en eenzaamheid
    xx

    en ook zo mooi, oneindig mooi...
    mijn troost in donkere nachten

    BeantwoordenVerwijderen
  2. intens en diep voelbaar

    dit immens pijnlijke zo mooi verwoord weten is vaak helend
    dank hiervoor

    BeantwoordenVerwijderen
  3. prachtig en verder
    ben ik stil

    eindelijk :)

    BeantwoordenVerwijderen