dinsdag 28 december 1993

Rashid

.
.
Rashid 

Omdat hij hier geboren is 
kan hij niet liefhebben als wij 
het past niet in zijn maatschappij 
dat eigen volk hier anders is 

zo leeft Rashid met een gemis 
zijn liefdesvoorkeur is niet vrij 
het westen komt wel dichterbij 
maar dit blijft in de duisternis 

hij ziet zijn soortgenoten komen 
en na een week of twee weer gaan 
en elke keer blijft hij spontaan 
hij hoopt te worden meegenomen 

ook ik ga hier straks weer vandaan 
hij zelf kan daar alleen van dromen. 


© bert deben 
Agadir, Marokko, 28 december 1993. 

 

In bijna de helft van alle landen ter wereld is homoseksualiteit strafbaar. In sommige landen kan er zelfs de doodstraf voor worden opgelegd. In Marokko kan men 6 maand tot 3 jaar gevangenisstraf krijgen voor homoseksualiteit, er is ook geen enkele bescherming tegen discriminatie of het plegen van geweld tegen homoseksuelen. 

In 2009 bracht de internationale organisatie voor homorechten ILGA een rapport uit dat meldde dat in tachtig landen homoseksualiteit illegaal is; in 2017 waren dat er nog 73. Zo’n tien landen kennen de doodstraf voor homoseksualiteit, maar slechts in enkele landen wordt die doodstraf ook uitgevoerd, zoals in Iran. In Oeganda werd in 2014 een wet die de doodstraf op homoseksualiteit stelt, na lange voorbereiding toch niet aangenomen. In 2017 was het homohuwelijk in zo’n 25 landen toegestaan, dat aantal groeit gestaag. Slechts enkele Europese landen en Canada kennen wettelijke bescherming tegen homodiscriminatie. Op deze wereldkaart van ILGA is te zien hoe het in 2019 stond met vrijheid en criminalisering van seksuele oriëntatie. 


zondag 5 december 1993

Langzame Genadestoot

. 
 
Wat enthousiasme, dolle pret
het hoeft al bijna niet meer voor
een jongen zoals ik, ontsmet
van alles wat ik zo bekoor

dan breng ik liefst de dagen door
met woordjes op een rij gezet
en zonder dat ik iemand stoor
verdrijf ik tijd met een sonnet

geef mij terneergeslagen sfeer
wat water en een beetje brood
een pen, papier en ik creëer
een langzame genadestoot

het leven is wellicht niets meer
dan lijdzaam wachten op de dood.


© bert deben
Antwerpen, zondag 05 december 1993. 

 
 
Gepubliceerd in Gist jg. 17 nr. 3 – mei 1994 

woensdag 17 november 1993

  

Zwerversliefde

          (naar Adriaan Roland Holst

laten wij – al is het maar voor deze nacht
mekaar beminnen, als was de hemel eeuwig blauw
en ook al zal er tussen ons nooit sprake zijn van trouw
de vrije liefde mag hier teder zijn en zacht 

en laten wij niet denken, aan wat dan niet mag zijn
terwijl ik jou verwen en wederzijds jij mij verwent
wij samen doen alsof de nacht geen einde kent
niet denkend aan een afscheid of aan pijn 

want zijn wij niet als bladeren, zwervend in de wind
slechts zielen die hier dolen tot het einde van een tijd
en zijn wij dan niet meer dan dat, waarom dan een verwijt
als even maar een eenzaam blad, een ander blad bemint 

al is het dan niet langer dan, niet meer dan maar één nacht
wat dienen wij te doen, dan te genieten en te leven
en zouden wij elkaar intens niet alles mogen geven
uit eerbied voor het toeval dat ons samen heeft gebracht 

dus denk niet aan wat komen kan, of straks weer zal vergaan
ach laten wij die korte tijd niet zinloos zo besteden
maar leef met mij, de hele nacht en in het heden
en laat ons de herinnering voor eeuwig doen bestaan.


© bert deben
Antwerpen, 17 november 1993, voor André.
 
 

 http://bertdeben.blogspot.com/2015/03/zwerversliefde-adriaan-roland-holst.html 

vrijdag 29 oktober 1993

Wegwerpmaatschappij

 .

Als wij straks elkaar verloren zijn
en kijken in een andere richting
zoekend naar een verse lichting
nieuwe vaten van eenzelfde wijn

en als we dan, op latere termijn
zonder enige verplichting
zonder vormen van betichting
twee vervreemde vrienden zullen zijn

zullen wij dan netjes als tevoren
heel vanzelfsprekend, ik en jij
soms noest, soms zielig en soms blij
anderen beminnen en bekoren

hoe flexibel moet men zijn geboren
in deze wegwerpmaatschappij?


© bert deben
Antwerpen, 29 oktober 1993, voor H. 


 gepubliceerd in Gist jg. 17 nr. 4 - 1994 

woensdag 13 oktober 1993

Post Scriptum

.
       gedicht (1993) werd gepubliceerd in Nieuw Vlaams Tijdschrift/Gierik Jg 12 nr 4 – Nov. 1994
       en in Gist Jg 18 nr 3 – Juni 1995
       foto © bert deben - São Miguel, Açores

zaterdag 7 augustus 1993

Hoe mooi de liefde (in 1993)




Hoe mooi de liefde 
hij die haar zo in de armen neemt 
zittend langs de wandelweg 
zachtjes fluisterend 
en af en toe een zoen 

en wij, twee mannen 
beminnelijk naast elkaar 
slechts onopvallend rakend 
om de mensheid te behoeden 
voor een shock. 


© bert deben 
Ekeren, 07 augustus 1993. 


 

zaterdag 17 juli 1993

Abnormaal maar toch aanvaard ...

.
 
Geduld
.
Abnormaal maar toch aanvaard
beschaafd tracht zij mij te gedogen
maar draai of keer het, in haar ogen
ben ik voor altijd minder waard

terwijl mijn moeder naar mij staart
plan ik weer nieuwe monologen
al baat het weinig, mijn betogen
het rebelleren voor mijn aard

dus ik bedenk me en berust
in het verachten van de feiten
waarom zou ik alsnog bepleiten
wat zij al weet maar heel bewust
graag in de stilte wil doen slijten
 
waar dit het minst nog verontrust.


© bert deben
Antwerpen, zaterdag 17 juli 1993 


Nominatie Poëziewedstrijd HolebiHuis Vlaams Brabant, Leuven 23 sep. 2009
Gepubliceerd in de bloemlezing ‘uitgelicht’
bijhorend blog : Poezieprijs uit handen van minister Pascal Smet 
foto komt uit de prachtige maar intense film: Prayers for Bobby:   
 

zondag 11 juli 1993

Onverantwoord als ik ben ...



Onverantwoord als ik ben 
eigenzinnig en verstrooid 
houdt U mij maar best gekooid 
en ontneemt U mij de pen 

kijk hoe zielig ik ontwen 
als een iglo die ontdooit 
een gestaalde baar die plooit 
een tot barsten drogend ven 

pers mij uit zoals een vrucht 
en verheerlijk slechts de schil 
als een leegte die heel stil 
enkel orde dient en tucht 

haal de zuurstof uit mijn lucht 
maar uw wens wordt nooit mijn wil. 


© bert deben 
Antwerpen, zondag 11 juli 1993. 
 


werd gepubliceerd in Gist jg. 16 nr. 6 - 1993 

zaterdag 3 juli 1993

zondag 9 mei 1993

Ergens, onder een regenboog ...



De vijandschap en achterdocht
zijn diepgeworteld in dit land
de vrede gaat hier hand in hand
met dwang, maar zonder zegetocht
 
geen man, geen vrouw, die hier niet vocht
gewetens werden aangerand
voor eigen volk en vaderland
voor grens en scheiding die men zocht
 
na jaren strijden en geweld
en na het tellen van de doden
verkoos men toch de echte noden
en werd de rust weer opgesteld
 
de oorlog werd alweer verboden
maar voor hoelang werd niet vermeld.
 
 
© bert deben
Antwerpen, 9 mei 1993.

Gedicht oorspronkelijk 28 jan. 2014 op blog geplaatst n.a.v. de Poëzieavond 'Oorlog en Vrede'

Destijds geschreven n.a.v. een vredesverdrag tussen Israël en de Palestijnen, maar het zou net zo goed over Noord Ierland, Kosovo, Somalië, Afghanistan, Soedan, Irak, Koerdistan, Tjsetsjenië of sinds kort ook over Syrië kunnen gaan …
 
werd in 1993 gepubliceerd in Forum voor Vredesactie, jg 24 nr 144 en in 1996 in Literair tijdschrift Gist, jg 19 nr 2.