Luchtkasteel

 .

trein Antwerpen – Brussel, donderdag 7 februari 2019.

17 sept. 2022 gepubliceerd in bloemlezing 'Hoeveel is wolk + wolk' van Poemtata

in mijn duister

.

Aan Rika - Piet Paaltjens

.

Aan Rika

Slechts éénmaal heb ik u gezien. Gij waart

Gezeten in een sneltrein, die den trein

Waar ik mee reed passeerde in volle vaart.

De kennismaking kon niet korter zijn.

En toch, zij duurde lang genoeg om mij

Het eindloos levenspad met fletsen lach

Te doen vervolgen. Ach! geen enkel blij

Glimlachje liet ik meer, sinds ik u zag.

Waarom ook hebt gij van dat blonde haar,

Daar de engelen aan te kennen zijn? En dan,

Waarom blauwe oogen, wonderdiep en klaar?

Gij wist toch, dat ik daar niet tegen kan!

En waarom mij dan zoo voorbijgesneld,

En niet, als ‘t weerlicht, ‘t rijtuig opgerukt,

En om mijn hals uw armen vastgekneld,

En op mijn mond uw lippen vastgedrukt?

Gij vreesdet mooglijk voor een spoorwegramp?

Maar, Rika, wat kon zaalger voor mij zijn,

Dan, onder helsch geratel en gestamp,

Met u verplet te worden door één trein?

Piet Paaltjens 

(Leeuarden 1835 - Schiedam 1894)

Koninklijke Bibliotheek: het leven van Piet Paaltjens 

Aan Rika 

animatiefilm van Juan de Graaf

Instagram + 'Assonances galantes II' van Paul Verlaine

         Instagram

Je stuurt, ver weg, een foto door

ik zie nu, dankzij Instagram

jouw mooie buik, het haartjesspoor

het leidt me op een dagdroomtrip

de vorm van jouw nog malse stam

met scrotum in een zwarte slip

je geeft niets bloot en toch zo veel

gekrulde haartjes op de dijen

het tonen van een onderdeel

terwijl ik zoveel meer verlang

en zin heb om met jou te vrijen

we fantaseren al zo lang

misschien, wordt het nooit meer dan dit

verleiden op het internet

en denken dat er meer in zit

een reikhalzen en onvoldaan

met slechts een iPad op het bed

toch klik ik weer jouw foto aan.

© bert deben

Vogelwaarde, maandag 30 december 2019, voor Wim. 

Responsgedicht bij gedicht ‘Assonances galantes II / Liefdesklanken II’ van Paul Verlaine voor het Verlaine project met reflecties van vierenvijftig dichters, een uitgave van Stichting Spleen: 18 gedichten van Paul Verlaine in gloedvolle en gloednieuwe vertalingen van Gerda Baardman, Simon Mulder en Mereie de Jong en 58 dichters lieten inspireren door deze gedichten van Verlaine.  Met dank aan Kees Godefrooij voor zijn inzet als bezieler van Stichting Spleen, die na deze bundel zal stoppen met uitgeven. 

. 

Assonances galantes II

Là ! je l'ai, ta photographie

Quand t'étais cette galopine,

Avec, jà, tes yeux de défi,

Tes petits yeux en trous de vrille,

Avec alors de fiers tétins

Promus en fiers seins aujourd'hui.

Sous la longue robe si bien

Qu'on portait vers soixante-seize

Et sous la traîne et tout son train,

On devine bien ton manège

D'abord jà, cuisse alors mignonne,

Ce jourd'huy belle et toujours fraîche ;

Hanches ardentes et luronnes,

Croupe et bas ventre jamais las,

À présent le puissant appât,

Les appas, mûrs mais durs qu'appètent

Ma fressure quand tu es là

Et quand tu n'es pas là, ma tête !                

.

Paul Verlaine (1844 - 1896) 

Chair (1896)

Assonances galantes II - Paul Verlaine lu par Yvon Jean:

https://www.poesie-francaise.fr/paul-verlaine/poeme-assonances-galantes.php 

.

In het Licht - Jan Engelman

.

 

Jan Engelman (1900 - 1972)

illustratie: eigen digitale bewerking van een portret van Jan Engelman door Piet Vermeulen

 

  

Je ligt voor mij

 

Je ligt voor mij, ik wil je raken

je ogen dicht tot rust gekeerd

mijn handen eenzaam maar volleerd

ik durf je nu niet wakker maken  

nog nooit heb ik jou zo begeerd

je rug ontbloot tot aan het laken

de stoppels op je kin en kaken

ik streel je heel gereserveerd  

het lichaam dat ik met je deelde

met vingers van de dag voordien

alleen mezelf kan ik hier zijn

de stilte dwingt mij tot verbeelden  

je ligt voor mij, ik kan je zien

terwijl ik zacht in jou verdwijn. 

 

© bert deben

Vlessart – Léglise, dinsdag 8 juni 2010, voor Ruud.

 

 

Kruisende passies / Paixões Diagonais - João Monge / een fado van Mísia

.                                                                                     

Madrugada – oil on canvas - Leonid Afremov

.

 .

Kruisende passies  

Waarover spreekt de dageraad

Fluisteren de wandelwegen 

De stiltes van de drank

Waarover prevelt het verlangen  

Over een verdwaalde ster

Ze praten over ons, mijn lief

Over wat de steegjes weten

Het geheugen van balkons  

Verankerd in de zonsondergang

Waar vensterglazen weet hebben 

Van elkaar kruisende passies

Ze weten het ook van ons, mijn lief  

Waarom keert de weemoed weer

Het noodlot van onze tafel

Het plechtige zwijgen

Waarom keert alles terug naar zee  

Al hoeft het niet terug te keren

Het komt terug voor ons, mijn lief

Waarom verdwijnt alles op een dag

Wat door onze lippen werd geraakt  

Tot we zelf niet meer zijn

Alles is als stromend water

Telkens er iets sterft in ons

Wordt het elders weer herboren. 

Tekst: João Monge

Vertaling: © bert deben

Vogelwaarde, 18 oktober 2015

Fado gezongen door Mísia op muziek van Miquel Ramos:

.
Paixões Diagonais 

Do que fala a madrugada
O murmúrio na calçada
Os silêncios de licor
Do que fala a nostalgia 

De uma estrela fugidia
Falam de nós, meu amor
Do que sabem as vielas
E a memória das janelas

Ancoradas no sol-pôr
Do que sabem os cristais
Das paixões diagonais
Sabem de nós, meu amor 

Porque volta esta tristeza
O destino à nossa mesa
O silêncio de um andor
Porque volta tudo ao mar

Mesmo sem ter de voltar
Voltam por nós, meu amor
Porque parte tudo um dia
O que nos lábios ardia

Até não sermos ninguém
Tudo é água que corre
De cada vez que nos morre
Nasce um pouco mais além


Letra: João Monge
Fado by Misia (music by Miguel Ramos)
Mísia's website. http://www.misia-online.com/official/uk/discography.html

Een heel klein ikje

 .

Een heel klein ikje  

Op reis in mezelf kom ik een

heel klein ikje tegen – het is

als altijd heel verlegen en

zegt niet veel, alleen ‘hallo’  

het wacht wat af of grote ik

terug zal knikken en bedenkt

dat alles toch nog redelijk

goed gekomen is met ons, het 

bemerkt dat ik tevreden ben en 

vooral ook fier – het heeft dat

altijd willen zijn: wie het was  

maar toen was het nog klein en

de tijden nog niet rijp – het hoopt

dat ik voor altijd mezelf 
zal mogen blijven. 

 

© bert deben

Winterberg, maandag 07 september 2015.
 

 

Heb mij lief, gelijk ik ben - Jacqueline van der Waals

Heb mij lief, gelijk ik ben
. 
Ik zou tot al mijn vrienden willen gaan
- Ook wel tot hen, die niet mijn vrienden zijn -
En vragen: Heb mij lief, gelijk ik ben
En stel aan mij geen eischen.  Zie, ik kan
Niet onderhoudend praten, niet gevat
Of geestig zijn, en niet vertrouwelijk
Vertellen van mij zelf of van mijn ziel....
Wat zouden we ons vermoeien voor elkaar?

Laat mij maar zwijgend naast u zitten, stil
Verdiept in eigen werk, eigen gedachten.
Of - als gij praten wilt - spreekt gij tot mij.
Ik zal wel luistren, als gij vriendelijk
Met lichten kout mij onderhouden wilt,
Wel lachen om de grappen, die ge zegt,
Wel ernstig kijken als ge hoog, of diep,
Of ijdel praat van al te diepe dingen....

Maar, als ik dan zoo zwijgend zit, en luister
Naar uw gesprek - of naar het klokgetik -
Of 'k laat de stilte ruischen om ons heen,
- Die ruischt zo prettig, als de menschen zwijgen -
Als 'k mij dan blij in uw nabijheid voel,
Dan zou ik willen vragen, en de stilte
- Of na ons gesprek - verbreken met mijn vraag:
"Zeg, zijt ge ook blij, dat ik naast u zit?"
Spraakt ge dan "Ja", dan zei ik zacht: "Ik ook" ...

En dat was alles, wat ik weten wou
En al, wat gij van mij behoeft te weten.


Jacqueline van der Waals
(Den Haag, 26 juni 1868 – Amsterdam, 29 april 1922)
uit 'Nieuwe Verzen' - uitg. Callenbach (1909)



http://resources.huygens.knaw.nl/vrouwenlexicon/lemmata/data/Waals 

http://www.poezie-leestafel.info/jacqueline-van-der-waals
http://cf.hum.uva.nl/dsp/ljc/waals/indext.html 

Draakje vloog over de horizon

 .

 

 

Draakje vloog over de horizon

op zoek naar waar het was geboren

het voelde zich de laatste tijd

in mijn omgeving wat verloren  

het zocht onder de maneschijn  

naar plaatsen waar het landen kon

en weten dat het daar moest zijn

een thuis, een samenhorigheid  

ik wist dat het op zoek zou gaan

naar ergens waar het zich kon binden

naar waar er liefde kon bestaan

want draakje was geen draakje meer  

ik wist al lang dat op een keer

het niet bij mij zichzelf zou vinden. 

 

© bert deben

Antwerpen, woensdag 27 mei 2015. 

 

vroegere draakjesgedichten: Draakje

 

 

Mijn draakje wil de wereld zien

.

 

Mijn draakje wil de wereld zien

de breedte van zijn vleugeltjes

zo ver, zo wijd, zo afgelegen

zo heel lang weg van mij misschien  

het kijkt doorheen het venster naar

de horizon, waar alles ooit begon

en roept dat het nog verder wil

geestdriftig springt het op en neer  

ik lach, wat angstig in mijn hart

want weet dat op een keer

het huis hier veel te klein

en ik alweer alleen zal zijn  

dan springt mijn draakje op mijn schoot

en zegt: want later word ik heel erg groot! 

 

© bert deben

Antwerpen, dinsdag 22 mei 2007, voor Dana.

 

gepubliceerd op  gedichtenwebsite 'Snotneusjes'

meer gedichten uit de draakjesreeks: 'draakje'

16

.

Hier was ik ooit verliefd een keer

hij wist het niet, ik vond het fijn

dat ik gewoon bij hem mocht zijn

ik was een vriend, maar nooit echt meer

ik was vooral voor hem een oor

dat luisterde naar zijn verhalen

hoe stoer hij was, zijn zegepralen

hij had, denk ik, het ook nooit door

de meisjes die hij kon verleiden

en zonder uitleg weer liet staan

hun tranen waar hij zelfs om lachte

hij wist het niet met al die meiden

wat leefde toen in mijn gedachten

is stil aan hem voorbij gegaan.

© bert deben

Deurne, zaterdag 22 september 2007, voor ooit een Eric uit Deurne.

Nominatie Poëzieprijs Holebihuis Leuven, 29 sept. 2010
bijhorend : 1^ste prijs Holebihuis sept. 2010
foto: uit de film 'Call me by your name'

.

Stoom

.

Stoom  

 

Je reinigt de muren met stoom

vindt rust met een mok en een peuk

en ligt soms om mij in een deuk  
je leest tussen regels mijn droom

 

begeren wil niet altijd zwijgen

maar je hebt nooit zo veel vertellen
het hoeft niks minder voor te stellen

de kleinste woordjes overstijgen 
 

een gedicht, behoorlijk ingekort

soms valt het enkel maar te voelen

liefdevol samen naast mekaar

het vlees dat langzaam wakker wordt  

 

bedaarder dan het verlangen maar

ik weet zo wat jij wil bedoelen. 

 

 

© bert deben

Antwerpen, woensdag 19 januari 2010, voor Ruud.

 

  

Ik ben een kikker die gekust wil worden ... (n.a.v. Wereld Aids Dag)

.

Antwerpen, 10 februari 2002, voor Patrick

 

  

3de prijs Kunstenfestival Circa 2009 Antwerpen

bijhorend blog: Leven en Liefde met HIV 

 

 

 'Ik ben een kikker die gekust wil worden' werd gepubliceerd in het programmaboekje van Circa 2009, in Sensor (Sensoa) en in 'Dansen in het luchtledige - Leven met HIV' de autobiografie van Patrick Reyntiens, geschreven in samenwerking met auteur Luc De Keersmaecker

 

Redder (Surfers Paradise)

.

.

Draakje en het gevaar van datingsites

.

Mijn draakje vond op internet

een site van een prinses in nood

daar werd tot in detail gezet

hoe zij bedreigd werd met de dood  

geen heks, geen vloek of geen gevaar

geen rozendoorn of spiegeling

geen stiefmoeder bedreigde haar

met gif op appels of venijn

toch wist zij dat zij sterven ging

en dat zou uit verveling zijn  

geen ridder met een vlammend zwaard

geen prins die haar vanaf zijn paard

zou redden en dan zoenen zou

want in haar leven geen gekwel

daarom zocht zij, en wel heel snel

een draak die haar bedreigen wou  

draakje, dat niet exact dat laatste las

mailde vlug @ Doornloosje:

‘Ik zoek de liefde al een poosje

misschien onder de maneschijn

kan ik voor U een ridder zijn!?’

in bijlage een foto ook

van toen ie nog wat jonger was  

oh groot gevaar van internet

te laat zou dit een valkuil blijken

een duister plan werd opgezet

en draakje bijna doodgestoken

het zwaard kon hij nog net ontwijken

het hartje bleef nog lang gebroken … 

 

© bert deben

Avoch (Schotland), juli 2003, voor Dana.  

afbeelding uit Sad Dragons video

andere gedichten uit de draakjesreeks klik: Draakje 

 Catfishing = iemand misleiden of in een val lokken door middel van een vals profiel op internet

 interessant artikel hierover: https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2020/09/11/catfishing/ 

Mijn grootste vrees is ongemerkt

 .

.

.

Mijn grootste vrees is ongemerkt

voorbij te gaan, vooral aan jou

ik zweer dan lief en leed en trouw

en voel me daarna weer beperkt  

het onvermogen wordt verwerkt

in dwalen, maar ik vraag: aanschouw

mij naakt – littekens van roofbouw

mijn hart werd tot een burcht versterkt  

een leger ging aan mij voorbij

bevreesd, gekwetst en overwonnen

maar geen van hen heeft mij ontgonnen

en geen van hen kwam dichter bij  

begin aan mij niet onbezonnen

toch vraag ik jou: verover mij! 

 

© bert deben

Antwerpen, 6 april 1998, voor Frank B. 

.