Hengstdijk,
maandag 25 september 2017.
dinsdag 26 september 2017
donderdag 21 september 2017
Is het vandaag of gistren, vraagt mijn moeder - M. Vasalis
Is het vandaag of gistren, vraagt mijn
moeder,
bladstil, gewichtloos drijvend op haar witte
bed.
Altijd vandaag, zeg ik. Ze glimlacht vaag
en zegt: zijn we in Roden of Den Haag?
Wat later: kindje, ik word veel te oud.
Ik troost haar, dierbare sneeuwwitte astronaut
zo ver al van de aarde weggedreven,
zo moedig uitgestapt en in de ruimte zwevend
zonder bestek her en der.
Zij zoekt – het is een SOS –
haar herkomst en haar zijn als kind
en niemand, niemand, die haar vindt
zoals zij was. Haar Franse les
herhaalt zij van haar achtste jaar:
‘bijou, chou, croup,
trou, clou, pou, où,
die eerste juffrouw, weet je wel
die valse mademoiselle
hoe heet ze nou. Ik ben zo moe.’
Had ik je maar als kind gekend,
Die nu mijn kind en moeder bent.
M. Vasalis
Uit ‘De oude kustlijn’
– 2002.
Uitgeverij G.A.
Van Oorschot.
maandag 18 september 2017
Acoustic Heart Café - Schouwburg De Nieuwe Doelen - weer even bij elkaar met Caroline in't Veld
Caroline in 't Veld
Acoustic Heart Café
Haarstraat 64, 4201 JD Gorinchem
Donderdag 21 september 2017
Aanvang 20:30 uur
Aanvang 20:30 uur
.
.
Caroline in 't Veld schrijft liedjes over omgaan met twijfels en onzekerheden. De accordeon heeft een prominente plaats in haar muziek. “Doordat je de accordeon omarmt terwijl je speelt, druk je het gevoel van een lied gemakkelijk en direct uit".
Met haar accordeon is Caroline een unieke artiest die gevoel als geen ander in muziek weet om te zetten. Een avond Caroline is een avond ademloos luisteren.
Dit keer neemt ze de Belgische schrijver/dichter Bert Deben mee!
Met haar accordeon is Caroline een unieke artiest die gevoel als geen ander in muziek weet om te zetten. Een avond Caroline is een avond ademloos luisteren.
Dit keer neemt ze de Belgische schrijver/dichter Bert Deben mee!
maandag 11 september 2017
de Sporen
Labels:
2017,
Berlijn,
fotografie,
hemel,
liefde,
reis,
Ruud,
troost,
verdwijnen,
weemoed
donderdag 7 september 2017
Zo sterk en toch zo kwetsbaar
SO STARK
UND DOCH VERLETZBAR
DAS VOLK, DER MENSCH
DER WALD, DER BAUM
.
D.H. REITER
Graffiti,
Berlin Wall, East Side Gallery
Zo sterk
en toch zo kwetsbaar
het volk, de mens
het woud, de boom
.
D.H. Reiter
Graffiti, Berlin Wall, East Side Gallery
woensdag 6 september 2017
dat stemt mij in zo’n toestand mild
We zitten in de trein en ik
wil slapen
van 4 uur ochtend op en ik
ben moe
maar hoe ik het ook tracht en
zit te gapen
het lukt me niet – ik knijp
de ogen toe
want naast ons ligt een baby
zwaar te wenen
de mama doet haar best om hem
te sussen
de baby is geen kind maar een
sirene
de papa excuseert zich
ondertussen
ik knik begrijpend en steek
dopjes in mijn oren
en wacht geduldig af tot het
verstilt
nog 2 maand voor mijn kleinkind wordt geboren
dat stemt mij in zo’n
toestand heel erg mild.
© bert deben
ICE
trein Bxl – Köln, woensdag 6 september 2017 - opi gedicht 2.
vrijdag 1 september 2017
Eeuwig jong
.
Eeuwig
jong
Eeuwig jong was doen alsof
ik achtentwintig was en
zwijgen over jaren
die verloren zijn
in een zwart satijnen hemdje
en een nonchalante houding
eeuwig jong is nooit voltooid
maar ondertussen lang geleden
maar ondertussen lang geleden
als ik kijk nu naar die pose
denk ik even aan ons allebei
en aan die nacht en wat
ontdooid werd en verzwegen
en waarom dat werd vastgelegd
want op foto gaat het nooit voorbij.
© bert deben
Antwerpen,
donderdag 31 augustus 2017,
bij
een foto van 20 jaar terug - fotograaf:
Frank B.
Labels:
1997,
2017,
fotografie,
Frank B,
liefde,
persoonlijk,
vrije liefde
Abonneren op:
Reacties (Atom)







