Posts tonen met het label eigen tekening. Alle posts tonen
Posts tonen met het label eigen tekening. Alle posts tonen

woensdag 13 mei 2026

donderdag 29 januari 2026

Ceci n'est pas un haïku

.

Tekening + senryu: Antwerpen, KMSKA, woensdag 28 januari 2026, 
ontstaan tijdens bezoek aan de tentoonstelling Magritte ‘La ligne de vie’ 
tekening vrij naar 'Echec et mat' van René Magritte.  
 

zondag 4 januari 2026

in een blaadje van een boom



Een mens kan veel leren 

van iemand die geluk kan vinden 

in enkel een blaadje van een boom

 

© bert deben 


 Vogelwaarde, 3 jan. 2026, voor Anne 

woensdag 18 oktober 2023

Ze is 6 geworden!




Ze is 6 geworden en ze gaat
nu naar de grote school, ze leert
daar lezen en ook schrijven – geïnteresseerd
kijkt opi hoe ze haar leesboek openslaat

en woordjes leest en ook verstaat
een frons, toont hoe gepassioneerd
ze is – even leest ze iets verkeerd
opi kucht dan als een diplomaat

ze kijkt naar hem en lacht, opi beseft
dat het haar wat begint te vervelen
ze raakt ietwat de aandacht kwijt

dat mag, vindt opi, en hij ontheft
haar van de leestaak, ze mag spelen
want ze is nog klein, zijn grote meid.


© opi bert (gedicht en tekening)
Vogelwaarde, 18 oktober 2023, voor Frances.


vrijdag 31 juli 2020

Meneertje Vlinderdas

.   
.
Dit is Meneertje Vlinderdas
het gaat met hem een beetje mis
hij weet niet altijd wie hij is
maar wel wie dat hij vroeger was

er was toen niets dat hij niet wist
de slimste jongen van de klas
die alle dagen boeken las
maar nu een beetje sturing mist

waar hij nu is dat weet hij niet
of wie hem wast en wie hem kleedt
hij vraagt aan hem zijn boekentas
en waar dat hij zijn vulpen liet

daarna poneert hij heel discreet
de stelling van Pythagoras.


© bert deben
Vogelwaarde, donderdag 30 juli 2020.
Tekening: 21 juli 2020, voor Frances. 
.

maandag 23 december 2019

Kerstgedachten

 .
 .
wij wensen eenieder schitterende lichtjesdagen
en een gezond en vredevol nieuw jaar!
 .
bert & ruud
 
  .

zaterdag 30 januari 2016

op het randje van de hemel

 .
  

Vandaag zette ik me neer
op het randje van de hemel
waarna god me een zetje gaf. 
 
 
© bert deben
Antwerpen, donderdag 28 januari 2016
 
  
 

maandag 20 mei 2013

maandag 8 februari 2010

Een pretentieuze langpootspin

.
gedicht: Antwerpen, 09 juni 2003 – tekening 08.02.2010
 
werd gepubliceerd op de jongerenpoëziewebsite 'Snotneusjes'
 

zondag 27 april 2008

Een vleermuis die wat anders was ...

.
                  © bert deben - Antwerpen, zondag 27 april 2008
                  vleermuis: acryl op een doekje © bert deben 2008 (onderdeel van een gezamenlijk schilderij o.l.v. Bob Torfs)
 
 gedicht gepubliceerd in bundel ‘Vrijspraak’ van uitgeverij Proces-Verbaal feb.2020  

dinsdag 23 februari 1999

De Kikker en de Koning, een sprookje over onbeantwoorde liefde en een kus



De Kikker en de Koning 
   
Er zat, met hele grote kaken
een kikker gans de tijd te kwaken:
“Zoen mij, zoen mij, wees niet bang !”
zo kwaakte hij zijn klaaggezang
al dagen- en al nachtenlang
zonder ophouden of staken .
 
En bleef men kijken naar de kikker
dan maakte hij zichzelf nog dikker
en riep naar al wie naar hem wees
“Zoen mij, zoen mij, heb geen vrees !”
maar hoe hij kwaakte ook of gilde
er was niemand die hem zoenen wilde …
 
Men haalde er zelfs de koning bij
de kikker pompte fier en blij
zijn kaken als pompoenen dik :
“Zoen mij, zoen mij, heb geen schrik !”
 
De koning luisterde een ogenblik
maar lachte schuddend toen hij zei :
“Jij lijkt mij wel de volle maan,
ik zoen jou niet, geen denken aan !”
de koning met gevolg ging heen
de kikker bleef nu gans alleen …
 
Hij kon geen mens of dier bekoren
hij mocht de mens zelfs niet meer storen
dus bouwde men na lange duur
rond hem, een hele dikke muur
nog hoger dan een kerktoren
maar zonder vensters, zonder deur
hieruit ontsnapte zacht gezeur :  
“Zoen mij, zoen mij, heb geen angst,
ikzelf ben ’t eenzaamst nog en ’t bangst …”
 
In de hoop, dat men hem toch zou horen
blies hij zich op als nooit tevoren
zijn kaken als een luchtballon
en groter nog, zelfs als de zon
en toen klonk over berg en dal :

“ZOEN MIJ, ZOEN MIJ !”  

en dan :

“KNAL !”  

waarna de mensen heel geschrokken
met z’n allen naar de toren trokken.
 
Er werd gehuild, er werd gerouwd
de toren die men had gebouwd
werd steen per steen weer neergehaald
de koning, die hem had betaald
brak mee de boel af tot de grond
’t was trouwens hij ook die hem vond :
de kikker, liggend tussen ’t puin
zijn hoofdje slap, een beetje schuin.
 
De koning zoende hem terstond !
toen opende de kikker weer zijn mond
en riep met dikke kaken fel :

“Zeg poetste jij jouw tanden wel !?!”
 
   
© bert deben
Turnhout, 23 februari 1999, voor Dana.
 
.

zaterdag 11 december 1993

Cerbertus / Jos Van Immerseel

.

Cerbertus

Absolute stilte in de zaal
buiten de pianoklanken
(Erard-vleugel, voor de kenners)
het ruisen van de aandacht
af en toe applaus

aan de andere kant: café
onduidelijk geroezemoes
schuifelen van stoelen
tassen en glazen en
een scheutje jazzmuziek

tussen beiden, zit ik
midden de brochures en vestiaire
met grote autoriteit
te laat gekomen concertgangers
de toegang te weigeren
tot aan de pauze.


© bert deben
Antwerpen, Zuiderpershuis, zaterdag 11 december 1993.

Geschreven tijdens een concert van Jos Van Immerseel ten voordele van Jeugdhuis ’T Zuid, waarvoor ik mee de affiche ontwierp (de tekening van de Erard-vleugel is van mijn hand!) en als vrijwilliger aan de ingang zat om mensen tegen te houden bij het binnen willen gaan tijdens het stemmen van de piano en nadien ook de telaatkomers de toegang te weigeren tot aan de pauze (naar het schijnt met heel veel autoriteit, werd mij gezegd 😉)

Jos Van Immerseel - Wikipedia
De Erard-vleugel | Het Orgelpark
Cerberus - 7 definities - Encyclo