Bart

Gepubliceerd in ‘Er hangt iets van lente in de klas…’ Nederlandstalige onderwijsgedichten vanaf de dertiende eeuw tot nu. Onder redactie van Henk Sissing en Theo Magito. Uitgeverij Noordboek, 12 sept. 2025. Een vuistdikke poëziebundel – meer dan 900 gedichten! – die je meeneemt in de onderwijsgeschiedenis vanaf de middeleeuwen tot nu, met gedichten en liedteksten uit Nederland, Vlaanderen, Suriname en de Nederlandse Antillen.

Meer info over de bundel en het ontstaan er van vind je op:

Er hangt iets van lente in de klas... - Uitgeverij Noordboek | Sterck & DeVreese | HL Books | Bornmeer | Noordboek-Van Gorcum

Een bespreking van de bundel kan je vinden op:

Een lofdicht op iedereen die in het onderwijs werkt

Er werden 3 gedichten van mij mee opgenomen in de bundel: ‘Lekker Huisarrest’; ‘De juf zegt dat ik vouten schreif’ en bovenstaand gedicht ‘Bart’. Dit gedicht schreef ik mijmerend op de Noordzee (MSC Orchestra, dinsdag 25 juni 2019), voor Bart, wiens familienaam ik me spijtig genoeg niet meer herinner. Zo af en toe denk ik nog wel eens: Wat als ik hem niet van me had afgeduwd uit angst voor wat ik niet wilde of durfde te zijn? En: welke weg ging Bart?

Verwondering 

Verwondering gaat altijd mee

op wandeltochten waar ik ga

door bos of veld of langs de zee

naar plaatsen waar ik stiller sta

in de natuur en bij het leven

bij al wat groeit en groter is

en bij ervaren en vergeven

en af en toe ook bij gemis

al is gemis dan relatief

en alsmaar korter ook van duur

omdat ik zie wat ik begeer

als ik hier kijk naar de natuur

ik adem in en mediteer

ik heb hier al de schoonheid lief.

© bert deben

Hengstdijk, maandag 29 juli 2013.
foto: Park Vogelwaarde  

.

Hier was een plek - Johanna M. Pas

.

een gedicht uit de poëzieroute 'Poëtische paardenkastanjes' langsheen het Saffierpark  

in liefdevolle herinnering aan Johanna M. Pas (30 nov. 1969 - 22 juni 2023)  

Ik ween om bloemen - Willem Kloos

 

LXI.

 

Ik ween om bloemen in de knop gebroken

En vóór de uchtend van haar bloei vergaan,

Ik ween om liefde die niet is ontloken,

En om mijn harte dat niet werd verstaan.

Gij kwaamt, en 'k wist -- gij zijt weer heengegaan...

Ik heb het nauw gezien, geen woord gesproken:

Ik zat weer roerloos nà die korte waan

In de eeuwge schaduw van mijn smart gedoken:

Zo als een vogel in de stille nacht

Op ééns ontwaakt, omdat de hemel gloeit,

En denkt, 't is dag, en heft het kopje en fluit,

Maar eer 't zijn vaakrige oogjes gans ontsluit,

Is het weer donker, en slechts droevig vloeit

Door 't sluimerend geblaarte een zwakke klacht.  

 

Willem Kloos 

(Amsterdam, 6 mei 1859 – Den Haag, 31 maart 1938) 

uit 'Verzen' (1894 - definitieve tekst 1948) 

www.literatuurgeschiedenis.org/willem-kloos  

.

Beschouwend bij het strand ...

 .

September, einde zomer

.

Ik ben september, einde zomer

ik ben een tempel in verval

nog steeds een dichter en een dromer

maar wat moet komen weet ik al

zo zie ik barsten in de muur

terwijl de hemel grijzer kleurt

en ook hoe zonder veel censuur

mijn gevel hier wordt afgekeurd

ik ben een tanende attractie

die het moet hebben van publiek

dat net als ik verouderd is

van wat ooit passie was een fractie

en vol besef van de tragiek

dat ik nog steeds de liefde mis.

© bert deben

Antwerpen, zaterdag 1 sept. 2001, herwerkt feb. 2022

Beeld: Gevallen Icarus voor Griekse tempel.

.

mei 2022 gepubliceerd in bundel Vertalersweelde, Charles Baudelaire e.a. 

reflecties bij nieuw vertaalde gedichten van Baudelaire 

een recensie van deze bundel, met een citaat uit bovenstaand gedicht kan je vinden op: 

Elk tijdvak verdient zijn Baudelaire 

Ze zwijgt

 .

  foto: Ed van den Bergen                

Ze zwijgt

Ze woont sinds kort in een tehuis

en elke zondag zien de kinderen

bij elk bezoek haar wilskracht minderen

ze zwijgt, ze zit wat voor de buis

haar droom is zij al heel lang kwijt
een huisje samen bij de zee
ze leest niet meer, ze kijkt TV
of staart in de oneindigheid

het is december, overgang
ze hunkert naar de laatste dag
ze weet dat het van God niet mag
maar die begrijpt wel haar gedachten

ze weet dat hij daar zit te wachten
ze mist haar man al jarenlang.

© bert deben
Semarang, Java, Indonesië, 13.12.2003.

 

 

april 2018 gepubliceerd in de bundel '100 beste gedichten poëziewedstrijd VtbKultuur Opwijk 

De Tuin

.

 

Vrijdag 20 april mocht ik in het GC Hof ten Hemelrijk te Opwijk de 1ste prijs in ontvangst nemen voor mijn gedicht 'De Tuin' voor de poëziewedstrijd 2018 van vtbKultuur Opwijk in de categorie  volwassenen. 

 

 

Het gedicht werd gepubliceerd in de bundel met de 100 beste gedichten, samen met nog 2 andere gedichten van mijn hand: 'Wie ik altijd al was' en 'Ze zwijgt'.
 

fotografie: Ruud Scheerders

 

Papa heeft een vriendin

 .

.

Papa heeft een vriendin  

.

Mijn papa is van mama weg gegaan

nu al een maand, ze huilt nog alle dagen

als ik haar troost of als ik iets wil vragen

zegt zij dat ik het toch niet kan verstaan  

ik heb mijn papa 1 keer nog gezien

hij kwam toen even zijn computer halen

hij zei dat hij voor mij wel zou betalen

hij denkt dat mama mij verkoopt misschien  

maar dan is mama helemaal alleen

papa heeft een vriendin om mee te spelen

zegt oma, en dat hij een eikel is

dat zegt ze luidop tegen iedereen  

ik doe alsof het mij niet echt kan schelen

terwijl ik toch ook wel mijn papa mis. 

. 

© bert deben

Vogelwaarde, zondag 13 februari 2016.
foto: uit video NF - How Could You Leave Us

.  

  

      werd gepubliceerd in ‘Roodwoordje en de broze wolf' – Poemtata 2017    

Iemand soos ek / Iemand zoals ik - Conrad Kruger van den Bergh

.

  .
Iemand zoals ik  
.

Ik dacht dat jij het was hier op het grind

maar het was de voetstap van de regen  

ik dacht dat jij het was, die zachtjes tegen

de vensters tikte, ’t was enkel de wind.

Ergens in de nacht hoorde ik gefluister

ik dacht: de storm brengt jou terug naar mij

maar buiten vinden mijn ogen het duister

en waait alleen maar leegte mij voorbij.  

En ginder ver over de zee, waar jij verblijft

is daar iemand als ik die de liefde bedrijft

is daar iemand die jou zo zoent

is daar iemand die doet wat ik wil doen

is daar iemand zoals ik

is daar iemand zoals ik ?  

Ik zie jou in elke schaduw door elke ruit

en hoor jou iedere nacht in elk geluid

en ik droom dat jij weer bij me bent

jouw zachte beeld, mij zo dierbaar bekend.  

En ginder ver over de zee, waar jij verblijft

is daar iemand als ik die de liefde bedrijft

is daar iemand die jou zo zoent

is daar iemand die doet wat ik wil doen

is daar iemand zoals ik

is daar iemand zoals ik ?  

Ik dacht dat jij het was hier op het grind

maar het was de voetstap van de regen. 

 

Songtekst © Conrad Kruger van den Bergh

vertaling uit het Afrikaans: © bert deben

De originele Afrikaanse songtekst staat onderaan maar kan je ook beluisteren via deze link: Conrad Kruger van den Bergh / Iemand soos ek
Je vindt er ook andere songs en teksten van Conrad.  

.

Iemand soos ek  

.

Ek dag dit was jy hier voor my deur,

maar dit was net die voetstap van die reën.

Ek dag dit was jy wat hier by my kom treur,

maar dit was net die wind wat teen die vensters ween.

Iewers in die nag hoor ek 'n fluistering;

ek dag dit is die storm wat jou na my bring,

maar my oë vind net 'n verduistering

en die leegste nag wat om my kring. 

En daar waar jy is so ver oor die see,

is daar iemand wat vir jou liefde gee?

Is daar iemand wat jou dan soen?

Is daar iemand wat doen, wat ek kan doen?

Is daar iemand soos ek?

Is daar iemand soos ek? 

Ek sien jou in elke skadu deur die ruit

en hoor jou in elke nag geluid.

Ek droom dat jy hier by my is

en dat jou sagte beeld by my kom rus. 

En daar waar jy is so ver oor die see,

is daar iemand wat vir jou liefde gee?

Is daar iemand wat jou dan soen?

Is daar iemand wat doen, wat ek kan doen?

Is daar iemand soos ek?

Is daar iemand soos ek? 

Ek dag dit was jy hier voor my deur,

maar dit was net die voetstap van die reën.

 

Musiek, sang en lirek: © Conrad Kruger van den Bergh

Klankopname en klankverwerking: John Dirker, Tanglewoods Recording Studios, Port Elizabeth

Conrad Kruger van den Bergh / Iemand soos ek 

Afsluiten

Zou ik je nog een keer ...

zoals ik altijd nog verwacht

dat vroeg of laat

op mijn mobiel  

weer een berichtje staat van jou

waarin je vraagt

terwijl ik weet dat jij dan niet

dat jij niet meer  

toch laat ik even

weer jouw nummer overgaan

hoor ik jouw stem

al is het enkel maar jouw naam  

en dan een dame

die mij vraagt om na de toon

... en sluit dan af 

wat weet zij veel

zo denk ik dan  

van af te kunnen sluiten. 

 

© bert deben

Antwerpen, maandag 5 maart 2012, voor Dirk.

 

 

Alles staat zoals voorheen

 

Alles staat zoals voorheen

de flesjes reuk, al zijn ze leeg

een serie engeltjes in steen

de plastic bloemen die ze kreeg  

ze zijn al lang van kleur verschenen

een breekbaar beeld van porselein

geen kleinigheid is hier verdwenen

alsof het nooit gebeurd zou zijn  

het stof wordt dagelijks afgedaan

gedweild op net dezelfde dagen

gegeten op hetzelfde uur  

maar dan komt alles stil te staan

als niets gedachten kan verjagen

bij oude foto’s aan de muur. 

 

© bert deben

Antwerpen, vrijdag 16 maart 2007.  

 

 

Dit gedicht werd gepubliceerd in 'Nostalgie' een selectie uit inzendingen voor de
5de Hillegomse Poëziewedstrijd, Artbooks 2014.

Je stopt overal, kijkt rond ...

.

Je stopt

.

Je stopt overal, kijkt rond

je zoekt, tast in het duister en

luistert naar een lied in de lucht  

de wolken kleuren anders

als je zucht en ziet dat niets

dat niemand, dat zij nog altijd  

niet hier is, je zoekt naar een zin

in een eenzaam bestaan, waar ze was

waar ze ooit hier met jou en  

je weet het niet meer, je voelt soms

een hand op je schouder, of je ergens

moet zijn, of je iemand niet vindt. 

 

© bert deben

Stoptrein Antwerpen – Brussel, donderdag 10 april 2014.

 

 

Dit gedicht kreeg vrijdag 14 nov. 2014 een Eervolle Vermelding van de jury van de Literatuurprijs Zeist 2014. 

 

Uit het juryverslag:

Een gedicht waar de lezer even zoekend en tastend in rondwandelt als de hoofdpersoon in diens wereld. Het gevoel van verwarring, aarzeling en onzekerheid kan meebeleefd worden, zonder dat precies duidelijk wordt wat er aan de hand is. Een suggestief vers! 

 

Winnaar van de wedstrijd werd Martin Carette, met ‘De stem is het moeilijkst’.  De 30 beste gedichten uit de wedstrijd werden gepubliceerd in de bundel met de prachtige titel: ‘Tot al het zand jouw naam werd’  

(foto: Anneke Wasscher)

 

Het volledige juryverslag kan men, mits wat doorklikken, terugvinden op: http://www.literairzeist.nl/index.php

 

Stil leven ... Marije Hendrikx

.

met dank aan Marije Hendrikx    

   

 

Een kadertje aan de muur

.

 

Ik nagelde je in een kadertje aan de muur

net geen Christus, maar al even dood

al was de verwachting ook wel groot

dat je dagen later voor de deur zou staan  

want nooit werd je verleden tijd, je hangt

een beetje rondom mij en tikt zo af en toe

nog op mijn schouder, ik kijk dan om

en zie iets dat van jou kan zijn, een schijn  

een inval, want zo was je wel, een dag

die onverwacht heel ordelijk lijkt

een voorval dat alleen maar jij en

niemand anders weten kon, een teken  

dat je toch nog bent, ook al had je dat

jezelf dan pertinent niet toegewenst. 

 

© bert deben

Antwerpen, dinsdag 7 februari 2012, voor Dirk († maandag 09 jan. 2012)

 

De leegte

 

De Leegte

Er resten vegen op de grond

ingebed als oude wonden

daar, waar al de meubels stonden

alsof het niet werd afgerond

maar uitvergroot tot een gemis

een borstel, water, bruine zeep

hoezeer ik schuur ook streep per streep

hoe meer ik zie wat niet meer is.

© bert deben

Antwerpen, vrijdag 18 november 2011.

.
..