Zes.

Oosterbeek, 31 aug. 2024, geschreven tijdens het festival ‘Het Park Vertelt’

Gepubliceerd in bloemlezing 'De smaak van water is doorzichtbaarheid' van Poemtata

Tinnen jubileum

.

Tinnen jubileum

Het was een keurig saai beminnen
die avond waren wij tien jaar
een heel erg sober rustig paar
we wisten weinig te verzinnen

onder het fraai gestreken linnen
was het op vijf minuten klaar
en niet eens vijf keer op een jaar
maar nu kwam zij wat blozend binnen

ze fluisterde, amper te verstaan:
‘vannacht wil ik graag anders zijn’
benieuwd zijn hield mij in een greep
nadat ze weer was weggegaan

wat later zou zij er weer staan
en schreeuwde zij: ‘hier komt de pijn!’
gekleed in leder, met een zweep
en met een voorbinddildo aan.

© bert deben
Bus 410 Antwerpen-Turnhout, woensdag 10 januari 2024.

Geschreven i.o.v. van schrijversgezelschap Apropos voor het februari thema ‘Soms ben ik iemand anders’, met als extra opdracht 'schrijf een liefdesverhaal met een onverwacht einde'. 

Zoals ik zelf bedoel

.

ANDERS

Ik weet het niet 
ik laat mijn schouders hangen 

 

alvast doe ik het weer verkeerd 

ik weet het nooit  

 

en wat ik wist heb ik verleerd  

of daarvan weet ik nu maar pas 
dat het destijds toch anders was 

 

voor ieder die het beter weet 

ik weet het niet, ik ben verstrooid 

omdat ik alles anders zie en anders voel  

men ziet of hoort of snapt het niet  

 

toch nooit zoals ik zelf bedoel.

© bert deben
Yzendijke, dinsdag 7 februari 2023,
geschreven i.o.v. Schrijversgroep Apropos rond het thema 'twijfelen'

Ik zie, ik zie wat jij niet ziet

ik zie, ik zie wat jij niet ziet 

ik zie het vlees, jij ziet het vet 

ik zie een kapsel, jij een pet 

ik zie een pot, jij een vergiet 

jij ziet de troep in het toilet 

ik weet dat ik iets achter liet 

maar wat precies dat zie ik niet 

omdat ik niet mijn bril op zet 

ik zie iets vaag, jij expliciet 

jij ziet de ernst en ik de pret 

ik zie het zonder en jij met 

jij ziet de kern van wat geschiedt 

jij zag die auto in de straat 

ik zag hem ook, maar net te laat.  

© bert deben 

ICE 549  trein tussen Hannover en Berlijn

dinsdag, 6 september 2016. 

de originele eindstrofe ging net iets anders: 

jij ziet precies waar het om gaat 

ik zie het ook, maar steeds te laat. 

Een heel klein ikje

 .

Een heel klein ikje  

Op reis in mezelf kom ik een

heel klein ikje tegen – het is

als altijd heel verlegen en

zegt niet veel, alleen ‘hallo’  

het wacht wat af of grote ik

terug zal knikken en bedenkt

dat alles toch nog redelijk

goed gekomen is met ons, het 

bemerkt dat ik tevreden ben en 

vooral ook fier – het heeft dat

altijd willen zijn: wie het was  

maar toen was het nog klein en

de tijden nog niet rijp – het hoopt

dat ik voor altijd mezelf 
zal mogen blijven. 

 

© bert deben

Winterberg, maandag 07 september 2015.
 

 

Een Boa in een Baobab te Birma

.

illustratie: Bob Torfs

 

Een Boa in een Baobab

 .

Een boa in een baobab te Birma

noemde Freddy, maar met lipstick op ook Irma

ze slingerde met grote vrucht

(een ananas, die eigenlijk haar hoedje was)

doorheen de wortels in de lucht

 

een bioloog, een zeer geleerde

die ’t fenomeen daar bestudeerde

die durfde pas na vele weken

het beest persoonlijk aan te spreken

 

hij vroeg de boa – na wat schromen – op de duur

of het zelf niks tegenstrijdig zag in diens natuur

 

“Tja, ik vond het eerst ook ongewoon” – sprak Irma –

“want inderdaad, er staan normaal geen baobabs in Birma!”

 

 

© bert deben

Neptune Pwani Beach Resort, Zanzibar, 23 oktober 2007.
 

werd gepubliceerd in de gedichtenbundel ‘Natuurlijk’, een selectie uit inzendingen

voor de 4de Hillegomse Poëziewedstrijd, Artbooks 2013
en in bundel ‘Vrijspraak’ van uitgeverij Proces-Verbaal feb.2020
 

.

   

Normaal ben ik anders

Hoe ben ik hier terecht gekomen

ik voel mij als een bouwpakket

dat anders werd ineen gezet

alsook foutief geadresseerd

vooral misrekend van planeet

zo droom ik soms met veel plezier

een wereld parallel van hier

waar iedereen afwijkend is

zodanig zelfs dat men dan daar

geen naam of woord kent voor ‘normaal’

gewoon omdat wij allemaal

zo veel verschillen van elkaar.

© bert deben

Antwerpen, donderdag 1 maart 2012.

for all the Beautiful People

Somewhere Over The Rainbow

by Judy Garland

 from the movie "The Wizard Of OZ"

.

2016 gepubliceerd in wijkkrant De Zurenborger 

+ feb. 2023 in magazine Dialoog van Dito vzw, vereniging voor personen met een handicap 

Stempel - Eervolle vermelding Poëziewedstrijd van de stad Oostende

Stempel

Niemand spreekt de taal van thuis
het land van haar hart, de stroom van haar bloed
ze knikt, maar ze ziet dat de mensen haar mijden
met angsten zo bleek als de kleur van hun huid

ze woont, ze wacht en de dagen gaan traag
met niemand die lacht in de kamer
van vier op twee met een bed en een kast
en een stoel en geschreeuw bij de buren

maar ze weet en hoopt en leeft nog steeds
en eet wat ze krijgt of betalen kan
soms staat ze een uur of meer in een rij
na weken of maanden van enkel maar wachten

voor enkel een stempel er bij.


© bert deben   
trein Oostende – Antwerpen, zondag 27 maart 2011.

 
Woensdag 25 januari 2012, op de vooravond van Gedichtendag, mocht ik in Oostende, tijdens een aangename avond gepresenteerd door Betty Melaerts, een ‘eervolle vermelding’ (en bloemen) in ontvangst nemen voor bovenstaand gedicht, voor de tweejaarlijkse Poëziewedstrijd 2011-2012 van de stad Oostende. 
Het gedicht schreef ik nota bene vorig jaar in maart op de trein van Oostende naar Antwerpen, nadat ik daar aanwezig was voor het toneelstuk ‘Poëziemadammen’ van Patricia Opsomer (geschreven rond poëzieteksten van haar en Gwen Deprez).

 op de foto samen met Frouke Arns en Fanny de Groot 

Het juryverslag meldde specifiek over mijn gedicht: ‘Bij de gedichten treffen we een geëngageerd gedicht aan over een nijpend probleem in ons land en in deze stad – ja, tégen heersende dictaten in zeggen wij: ook geëngageerde gedichten kunnen prachtig zijn’.

De jury, onder leiding van Geert van Istendael, was verder samengesteld uit Frank Decerf (Oostende), Hester Knibbe (NL), Koen Stassijns, Ivo van Strijtem en Koen Vergeer (NL).  Ze moesten in totaal 897 ingezonden gedichten lezen en quoteren en op zaterdag 10 december kozen ze, na veel overleg vooraf, achter gesloten deuren het winnende gedicht,  de tweede en derde prijs en kenden ze tevens zeven eervolle vermeldingen toe.

Wout Waanders (1989) uit Nijmegen (NL) ontving de eerste prijs van 2.500 euro voor het gedicht ‘Hannah in het zand’. De tweede prijs (‘prijs van de Provincie West-Vlaanderen’ ter waarde van 1.250 euro) ging naar Shannah Van Kerckhoven (1987) uit Gent voor het gedicht ‘De muren van Xi’an’. De derde prijs van 625 euro was voor Peter Mangel Schots (1972) uit Leuven voor het gedicht ‘Batmanmeisje / Jokerjongen’.

De winnaars van de vierde tot en met de tiende plaats ontvingen een eervolle vermelding.  In alfabetische volgorde waren dit: Frouke Arns (polaroids 1-4), Bert Deben (Stempel), Fanny de Groot (Zeeland, toen wij nog zussen waren), Sylvie Marie (kaats), Jan-Paul Rosenberg (Bewegingen rondom “Concept of truth”, een post-apocalyptisch aquarel van een onbekende, laat-drieëntwintigste-eeuwse meester), David Troch (forever 27 club), en Ann Van Dessel (vlucht).

Een mooi verzorgde poëziebundel, met de tien winnende gedichten in een combinatie met foto’s van Sven Geerts (winnaar van de digitale fotowedstrijd ‘zOOm op Oostende’), is te koop aan het Cultuurinfopunt van de Bibliotheek Kris Lambert aan 5 euro.

.

Een vleermuis die wat anders was ...

.

                  © bert deben - Antwerpen, zondag 27 april 2008

                  vleermuis: acryl op een doekje © bert deben 2008 (onderdeel van een gezamenlijk schilderij o.l.v. Bob Torfs)

 

 gedicht gepubliceerd in bundel ‘Vrijspraak’ van uitgeverij Proces-Verbaal feb.2020  

Ballast 

Hoe schrijf ik jou mijn achterkant
mijn waaier van gezichten
gedichten van de schemer en
de schaduw van mijn ziel

hoe zwijg ik jou verankering
aan liefde en aan lust en aan
een nooit geblust verlangen naar
het ongetemperde van vlees

hoe kijk ik met de ogen toe
naar de hemel en de hel en
naar het eeuwige verhangen zijn
aan het denken aan de dood

de mens in mij zoekt vaste vorm
maar zwijgen weegt als lood.

© bert deben
Antwerpen, 1997, voor Anneke. 

 

Gepubliceerd in literair tijdschrift Gist juni 1997. 

Vaticaans sprookje

.

VATICAANS SPROOKJE 

Er was eens een man 

in een lang wit kleed 

die vliegvelden zoende 

en dat zelfs graag deed 

dus reisde hij bijna constant 

de hele wereld rond 

en kuste hij waar hij landde 

telkens weer de harde grond 

zo innig deed hij dat 

als was ’t zijn eerste keer 

maar na de daad, U raadt het al 

bekeek hij hen niet meer 

een ware Don Juan was hij 

de natte droom van elk asfalt 

en exhibitionistisch ook 

zijn afwijking werd uitgestald 

het was te zien op uw TV 

en op de foto’s in de krant 

hij zoende weer een landings- 

baan, in weer een ander land 

en ja, zoiets moet kunnen 

en dat is tevens de moraal: 

in een wereld vol tolerantie 

is al wat anders is normaal. 

 

© bert deben 

Antwerpen, 06 feb. 1996,  

voor Paus Johannes Paulus II 

Een kakkerlak uit Benidorm

.

Modern Sprookje

publicatie tijdschrift voor literatuur en beeldende kunst 't Kofschip, jg. 19 - nr 4 - 1991

werd eveneens gepubliceerd in 1991 in de Gay Krant nr. 191 

 

 

Paris

 

Accordeon als achtergrond

de zon als dak

en verder jij

 

twee nimmer eindigende slanke benen

nylonhuid

een jupe die bijna stopt

waar hij begint

 

strak (stretch)

in de blouse

 

passierode lippen

blinkend door het puntje tong

en lang blond haar

 

mon ami,

uw transfiguratie heet geslaagd!

 

 

© bert deben

Edegem, november 1988.