We woonden hier, het werd vergeten ...

.

https://bertdeben.blogspot.com/2020/05/we-woonden-hier-turbulence.html

De liefde kent geen nederlagen ...

.

 foto: © bert deben – New Zealand, Lake Tekapo, november 2010
 

.

Zo gaat het soms ...
.
Zo gaat het soms, zo zijn de dagen
ze eindigen, ze gaan voorbij
zo ging het ook met jou en mij
met minder antwoorden dan vragen
 
soms valt het moeilijker te dragen
de grote wegwerpmaatschappij
maar beter zo dan medelij
de liefde kent geen nederlagen
 
de liefde kent slechts het ervaren
de zon die door de wolken schijnt
en alles even warmer maakt
tot dat het koelt – zo zijn de jaren
 
van elk seizoen dat weer verdwijnt
rest iets dat zoet
           en iets dat bitter smaakt.
 
 
© bert deben
Antwerpen, donderdag 26 februari 2009, voor Bob.
.

Moeder kijkt

.

Moeder kijkt naar buiten

naar de vogels in de tuin

ze zoeken zaadjes, stukjes fruit en

pikken van de restjes kruim

 

de kleintjes wassen uit de kluiten

gele bekjes, tinten bruin

de laatste dons, volledig pluim

straks mogen zij de nesten sluiten

 

moeder merel met een worm

zorgt nog even voor de groei

voor de nestvlucht moet beginnen

het nageslacht bijna in vorm

 

de tuin staat wonderlijk in bloei

de merel kijkt van buiten binnen.

 

 

© bert deben

Antwerpen, maandag 31 juli 2006,

voor Albertha Aletta ‘Berthie’ de Boer - Terpstra, † 23 juli 2006.

Uit losse stenen

.

Foto en gedicht: Rendeux, 26 mei 2003, voor Peter.

won de 1ste prijs ‘Poëzie aan de Zenne’ te Halle, donderdag 31 .01.2008

werd gepubliceerd in de gelegenheidsbundel van de wedstrijd

in 2017 werd het live gebracht, muzikaal begeleid door Caroline in't Veld en haar band tijdens Noarderwyn Live op Omrop Fryslân en in december 2017 verscheen het mee op de CD "In Vertrouwen" van Caroline in't Veld.

Een kist vol zorgen

Daar lag je dan, een kist vol zorgen 

vol afscheid ook, het leven kwijt, de onmacht

een zaal vol aandacht en alweer alleen

en net zo sober als gebroken

zo werd er over lief en leed gesproken

met hemelse gezangen, want hoe verhangen

waren wij, of niet genoeg, en jij

die dag, in plaats van bijna bij me

en hing je daar nu boven ons

een ster die niet van hemel was

een edelgas, herinnering, het antwoord kwijt

en wij alleen nog vragen

toen vond men dat het wel weer kon

ieder ging zijn weg

en buiten scheen nog steeds de zon.

© bert deben

Trein Amsterdam – Antwerpen, 29 mei 2002, 
na de afscheidsdienst voor Jille (25.11.1959 - 23.05.2002). 

.

Op een avond

 

Op een avond stond je naakt en neigend naar
de liefde naast het bed – ik was verbaasd om
zoveel jaren zien dat je er steeds nog was, een
sas van delen van verlangen – ik zag in jou   

 

de ogen van een jonge vlinder, de vlekken van
exotisch wild, een zee van kalmte en
bedreigen, een langzaam zwijgen tot de
ochtendzon de dauw betovert tot schijnbaar
 
parels van kristal, ik zag het al, in al zijn
vormen, het vervagen van de normen en de
hevigheid van samen zijn.  Ik zag in jou de
pijn en hoe die overging in zacht begrijpen
 
ik zag dit alles rijpen in hoe jij daar stond
en bovenal, hoe mooi dat dit werd afgerond.
 
 
© bert deben
Antwerpen, zondag 10 september 2ooo, voor Frank B.

.

Vrijdag 19 april 2013, kreeg dit gedicht een ‘Speciale Vermelding’ voor de 9de poëziewedstrijd VtbKultuur Opwijk.  

Miertje van H.R.

 

MIERTJE VAN H.R.
                (een afscheidsgedicht voor …)

.

Miertje is een meisje dat
een iets te veel ambitie had
en goed doen wou voor ’t personeel
van ’t goede soms een iets te veel
dat wordt hier niet geapprecieerd
zoiets dat heeft ze snel geleerd
het werkvolk zelf dat was heel blij
maar boven schoof men haar opzij

men keek haar uit de hoogte aan
en zei: waar haalt ze ’t lef vandaan
om slim te zijn en tevens lief
een firma leidt men repressief
en als de mensen vragen naar
wat hulp, dan geef je dat ook niet zomaar
ontneem hen ieder recht van spreken
ze moeten sukkelen en smeken 

nu ja, zei Miertje, dan ga ik maar
en niemand maakt een bezwaar
er komt wel iemand anders die
wel ja kan knikken en van wie
men dan niet al te bang moet zijn
een zwijgzaam kind, het liefst nog klein
verstand van zaken mag nog net
maar liefst dan wel op nul gezet.  

 

© bert (benny) deben 

Turnhout, 17 maart 2000, n.a.v. het ontslag van Mira van H.R., 

een week later gaf ik zelf mijn ontslag bij Astra Sweets.

 

Een huis gevuld met kilte

Je hoorde ook geen woorden meer 
verschenen als wij beiden waren 
behangpapier dat vele jaren 
stralen zon opving en op een keer 

de laatste tint verloor, niet meer 
dan slechts een muur om naar te staren 
geen woorden maar ook geen gebaren 
geen kleuren die ik zo begeer 

en elke dag was als de dag 
voordien een langgerekte stilte 
geen vrolijkheid en ook geen lach 

een huis gevuld met enkel kilte 
dat mij geen ander uitzicht bood 
dan op een dorsten naar de dood. 

© bert deben 
Antwerpen, 30 augustus 1998, aan Herman. 

 .

.

Vraag mij niet waarom

.

klein gedicht als afscheid

ik schrijf een klein gedicht als afscheid

en hang dat dan als een gordijn

over de toekomst die wij hadden  

ik wil alleen nog maar

verleden voor jou zijn. 

 

© bert deben

Antwerpen, juni 1991, voor Patrick.

 

 

 

 

werd gepubliceerd in literair tijdschrift Gist, jg 15 nr 3, mei 1992 

Bescheiden berichtje voor J.

.

Edegem, 26 september 1989, voor J.