donderdag 20 januari 2011

Leven en liefde met HIV

.


Voordracht Leven en Liefde met HIV
samengesteld voor het Kunstenfestival Circa - Antwerpen 2009
.
  
Het internationale kunstenfestival Circa 2009 te Antwerpen had als thema ‘Erbij horen / to belong’ – zo ook de bijhorende poëziewedstrijd, waarvoor ik met mijn gedicht ‘Ik ben een kikker die gekust wil worden’ (een gedicht over leven en liefde met HIV) de derde prijs mocht ontvangen.  Hierdoor werd ik ook uitgenodigd om een korte voordracht te houden tijdens het festival zelf.
 
Het bewuste gedicht, alsook het gedicht ‘Hoe ernstig wordt de liefde’, schreef ik in 2002 voor een vriend die al heel wat jaren seropositief was – in mei 2002 droeg ik deze en enkele andere gedichten ook al voor tijdens Aids Memorial te Antwerpen. Het derde gedicht schreef ik op 1 december (Wereld Aids Dag) 2008 en rond het geheel optimistischer af, toch ook wel passend bij de sterk verbeterde medicatie en levensomstandigheden voor mensen met HIV nu.
 
De voordracht zou ik ook later nog verschillende keren brengen op andere plaatsen, als lezing op zich, of als een onderdeel van een uitgebreidere voordracht ...

Ik laat graag de gedichten voor zich spreken :  
 
 
Hoe ernstig wordt de liefde
 
 
Hoe ernstig wordt de liefde
als je weet dat zij kan doden
als ik je zeg: het is verboden
om tot het uiterste te gaan
en ik ook jou dan onvoldaan
en heel vertwijfeld zie verdwijnen
 
ik leg de brieven die ik kreeg van jou
voorzichtig weg en hoor
alleen nog maar de klok die stoort
zo uur na uur en dagenlang
tot elk detail van het behang
een stukje leeft met mij
 
zo sluit ik langzaam de gordijnen
zoals de hoop die ik nog had
jou ooit nog weer te zien
en met de vraag
of ik een volgende keer
niet beter zwijg misschien
want net zoals een ander heb ik noden
 
hoe ernstig wordt de liefde,
als je weet dat zij kan doden.
 
 
© bert deben
Antwerpen, 21 januari 2002, voor Patrick.
 
   
 
Ik ben een kikker die gekust wil worden
 
 
Ik ben een kikker die gekust wil worden
maar niemand komt nog dichterbij
men weet dat ik iets giftig heb in mij
nochtans ben ik veel meer dan dat
 
ik ben de liefde
diep in bloed gevangen
ik ben twee armen van verlangen zat
ik ben een donzen deken dat graag warmte geeft
 
een vuurrood laken van fluweel
ik wil de lust zijn die opnieuw herleeft
het zonlicht in verduisterd leven
en ’s avonds ook de maneschijn
 
voor wie mij toch die kans wil geven,
voor wie ik toch nog prins mag zijn.
 
 
© bert deben
Antwerpen, 10 februari 2002, voor Patrick
 
 
 
De liefde wachtte geduldig af


De liefde wachtte geduldig af
geschopt en afgewezen, dood gevroren
weer ontdooid en weer verrezen
en altijd nog een beetje bang
 
ze wachtte, maar al lang niet meer
op eeuwigheid, haar dromen kwijt
zag zij in winterse seizoenen
de schoonheid zelfs in het vergaan
 
maar plots zou zij er toch weer staan
rijzig, reikend en ontdaan
van alle pek en veren
om dan, door niemand nog verwacht
 
fluisterend te beweren : ik besta !
 
 
© bert deben
Vogelwaarde / Antwerpen, 01 december Wereld Aids Dag 2008.
 

Voor informatie over ‘Leven met HIV’ in Vlaanderen kan men terecht bij Sensoa :
In Nederland, kan dit bij de HIV vereniging Nederland :
hivnet-nl


'Hoe ernstig wordt de liefde' en 'Ik ben een kikker die gekust wil worden' werden gepubliceerd in 'Dansen in het luchtledige - Leven met HIV' de autobiografie van Patrick Reyntiens, geschreven in samenwerking met auteur Luc De Keersmaecker
 

8 opmerkingen:

  1. Mooi gedaan ! Het blijft een ernstig onderwerp dat aandacht verdient...

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Voorgedragen, zijn ze nog imposanter!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. wat mooi en wat schrijnt het. ik heb het aids-proces van heel dichtbij mee gemaakt en heb gezien.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. elke keer ik deze gedichten lees zijn er felle emoties
    nu zijn er tranen

    BeantwoordenVerwijderen
  5. heel mooi
    en blij dat het laatste gedicht erbij staat

    BeantwoordenVerwijderen
  6. het doet me deugd dat deze prachtgedichten bestaan!
    xje daarvoor

    BeantwoordenVerwijderen
  7. "Indien ik de liefde niet had, ik ware niets......"
    Het blijft schrijnen, Bert.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. stille bewondering
    ja, het is schrijnend maar mooi, zo mooi!

    BeantwoordenVerwijderen