Balen

.

BALEN 

Met de trein reizen is altijd wel 
een beetje spannend, wordt hij afgeschaft
rijdt hij op tijd, haal ik mijn overstap
heb ik alles bij me, ben ik niets kwijt

en waarom is een trein een ‘hij’
vanwege de onbetrouwbaarheid, of
net omdat hij mensen leidt
naar plaatsen waar ze moeten zijn

en in hoeverre is dat moeten
een verplichting – ik kijk naar buiten
rijd ik in de juiste richting, of
kom ik ergens anders aan

kom ik te laat, ga ik verdwalen
het achterstuk wordt afgekoppeld
een nieuwe stap in mijn bestaan
de volgende tussenstop is Balen.

© bert deben
Dinsdag 24 februari 2026, L-trein Antwerpen-Hasselt.

of deze trein naar Brussel gaat?

 

IC-trein

.
Je kan het beter aan een ander vragen
want wat weet ik, die slechts een
onbepaalde tijd op deze aarde woont
en nooit voorheen echt heeft getoond
iets van de mensheid te begrijpen
 
oorlog – zegt men – politiek, het is de mens
zo inherent, het is hun dagelijkse brood
men wordt geboren en gaat dood
maar vecht als was het voor de eeuwigheid
het maakt wie voelt alleen maar ziek
 
ik schrijf het enkel nog maar neer
en wat ik schrijf maakt mij als water in de zee
maar stel jouw vraag alsnog een keer ...
 
of deze trein naar Brussel gaat?
 
ik weet het niet, ik heb het nooit geweten
ik rijd slechts in gedachten mee.
 
 
© bert deben
trein Antwerpen – Brussel, donderdag 5 januari 2012 

gepubliceerd in ‘verzamelde gedichten 19de poëzieprijs’ Culturele Centrale Boontje 2013 

Er grazen vlekken in de wei

.

Er grazen vlekken in de wei
ze maken melk en kaas en boter
een late zon schuift traag voorbij
en maakt hun schaduwen wat groter

ze grazen voort, ze zien het niet
het gras verteert zich in vier magen
het land is plat zo ver men ziet
ze grazen voort vol welbehagen

de grond is vochtig groen en vlak
en rustig glijdt de tijd voorbij
een neder land zo ver men ziet
ze grazen voort op hun gemak

de trein passeert, ze zien het niet
er grazen vlekken in de wei.

© bert deben
Antwerpen, zondag 7 oktober 2007, voor Bart,
werd in 2007 al een keer geplaatst op het Volkskrantblog.

Trein naar Turnhout

. 

TREIN NAAR TURNHOUT 

Niemand knikt hier een gedag

niemand kijkt mij in de ogen

ieder heeft een masker op

niemand lijkt hier opgetogen

ieder in een eigen wereld

ieder leeft in een mobiel

enkel ik leef in een schriftje

bijdetijds als een fossiel

vier wagons slechts deze trein

paarse zetels, vuile ruiten

februari nog en winter

toch is het al lente buiten

slechts een uurtje met de trein

en wat tijd om te beschrijven

wat ik zie hier rondom mij en

wat in mij komt bovendrijven

zoals de vraag: waar gaat het heen

met het klimaat en met Covid19

terwijl ik zelf naar Turnhout ga

om mijn kleinkind weer te zien.

© bert deben

Trein Antwerpen – Turnhout, woensdag 24 februari 2021.

Treinen in tijden van corona

.

Beste reizigers 

.

Welkom op de trein naar elders

in het land, waar U, met wat geluk

op tijd zal arriveren 

Let wel: het dragen van een masker

dat zowel de mond als de neus bedekt

is gans de reis verplicht 

en weet ook dat U in de trein 

niets mag consumeren 

Helemaal alleen in een wagon

want wie wil er naar Hasselt gaan 

en als ik op mijn ademhaling let

kom ik tot rust, dampt mijn bril 

wat minder aan 

en kan ik

tussen nevels door wat lezen

gratis tickets en nog steeds gezond

dus laten wij gelukkig wezen!

© bert deben

Trein Antwerpen – Hasselt, donderdag 8 oktober 2020,

met dank aan de NMBS voor de gratis Hello Belgium railpass!

https://www.belgiantrain.be/nl/tickets-and-railcards/railpass/free-pass

https://www.belgiantrain.be/nl/travel-ideas/inspiration/nmbs-sncb-blog 

Aan Rika - Piet Paaltjens

.

Aan Rika

Slechts éénmaal heb ik u gezien. Gij waart

Gezeten in een sneltrein, die den trein

Waar ik mee reed passeerde in volle vaart.

De kennismaking kon niet korter zijn.

En toch, zij duurde lang genoeg om mij

Het eindloos levenspad met fletsen lach

Te doen vervolgen. Ach! geen enkel blij

Glimlachje liet ik meer, sinds ik u zag.

Waarom ook hebt gij van dat blonde haar,

Daar de engelen aan te kennen zijn? En dan,

Waarom blauwe oogen, wonderdiep en klaar?

Gij wist toch, dat ik daar niet tegen kan!

En waarom mij dan zoo voorbijgesneld,

En niet, als ‘t weerlicht, ‘t rijtuig opgerukt,

En om mijn hals uw armen vastgekneld,

En op mijn mond uw lippen vastgedrukt?

Gij vreesdet mooglijk voor een spoorwegramp?

Maar, Rika, wat kon zaalger voor mij zijn,

Dan, onder helsch geratel en gestamp,

Met u verplet te worden door één trein?

Piet Paaltjens 

(Leeuarden 1835 - Schiedam 1894)

Koninklijke Bibliotheek: het leven van Piet Paaltjens 

Aan Rika 

animatiefilm van Juan de Graaf

Matje sneeuw (een mijmering)

.

. 

Zwitserland in 6 tanka’s

.

Zwitserland in 6 tanka’s 

 

Weekje Zwitserland

een bus bejaarden, en wij ~  

als we doen alsof

we er niet echt bij horen

kraait tot drie maal toe een haan. 

 

© bert deben

DE, Autobahn E3, op weg naar Zwitserland, vrijdag 8 juni 2018 
 

 

Langs Basel per bus

even tussen de tunnels  

een glimp van de stad  

net genoeg tijd voor een ‘ooo …’ ~

bij ‘… oh’ wordt het weer duister. 

 

© bert deben

CH, Authobahn Basel – Bern, zaterdag 9 juni 2018.  

 

 

Van Gstaad naar Montreux

met een panoramatrein ~

adembenemend

liet de folder ons weten ~

ik heb heerlijk geslapen. 

 

© bert deben

CH, Golden Pass Train, zaterdag 9 juni 2018.
 

 

 

Verpakt in wolken

staat hij kolossaal te zijn

de stugge Mont Blanc ~

pas als de bus vertrekt

toont hij zich in vol ornaat. 

 

© bert deben

CH, Chamonix, maandag 11 juni 2018.
 

  

Zittend bij het meer

kabbelend water, vogels

in tal van talen

flaneert men voorbij ~ het zou

zomaar de hemel kunnen zijn. 

 

© bert deben

CH, Montreux, bij het beeld van Freddie Mercury, dinsdag 12 juni 2018.

 

 

 

Dit is het leven

kennis maken, ontdekken

verder trekken en

verdwijnen ~ nergens thuis zijn

en er toch naar verlangen. 

 

© bert deben
CH, onderweg, donderdag 14 juni 2018.
 

 

 

 

 

dat stemt mij in zo’n toestand mild

We zitten in de trein en ik wil slapen

van 4 uur ochtend op en ik ben moe

maar hoe ik het ook tracht en zit te gapen

het lukt me niet – ik knijp de ogen toe  

want naast ons ligt een baby zwaar te wenen

de mama doet haar best om hem te sussen

de baby is geen kind maar een sirene

de papa excuseert zich ondertussen  

ik knik begrijpend en steek dopjes in mijn oren

en wacht geduldig af tot het verstilt

nog 2 maand voor mijn kleinkind wordt geboren

dat stemt mij in zo’n toestand heel erg mild. 

 

© bert deben

ICE trein Bxl – Köln, woensdag 6 september 2017 - opi gedicht 2.

L-trein naar Nijvel

.

 

.

L-trein naar Nijvel  

Je stapte in te Mortsel

Liersesteenweg

en bij Duffel

was ik al verslingerd  

niet op je lach

al was die meer dan mooi

en deed je net

alsof dit niet echt een pluspunt was  

niet op het plukje dons

dat bij het openen van jouw jas

aan heel de wereld toonde dat

je zoekend borsthaar had

dat eindigde waar taal begon  

het was zelfs niet omdat

je in je tas een bundel had

met poëzie, van iemand die

mijn voorbeeld was  

het was jouw blik

en de manier

waarop je  

keurend  

even buiten jouw boekje las. 

 
.

© bert deben

L-trein Antwerpen-Nijvel, donderdag 22 januari 2015.

 

Het Eindstation

.

Antwerpen, 19 sept. 2013, geïnspireerd door ‘La dernière gare du monde’ van Wannes Van de Velde

foto: Love Tunnel, Shanghai © bert deben 

 

'Het Eindstation' kreeg een eervolle vermelding voor de Poëziewedstrijd

'Leo Vercruyssen' op zaterdag 23 november 2013 te Sint-Gillis-Waas

en werd gepubliceerd in bijhorende bloemlezing.

  

Een anaconda in Berlijn

                illustratie:Lynne Chapman uit ‘Class Two At The Zoo’

.

Een anaconda

. 
Een anaconda in Berlijn
nam elke ochtend vroeg de trein
om in de buurt van Osterbürgen
gezellig zijn ontbijt te wurgen
 
daarvan nam hij dan restjes mee
als lunchpakket naar Obersee
 
nadien ging hij terug vermits
hij graag tijdens de avondspits
- iets wat hem ook wel altijd lukte -
een hapje mee at van de drukte.
 
 
© bert deben
trein Amsterdam – Antwerpen, 13 april 2003.

De verbazing van Mien

.

.

De verbazing van Mien

.

"Stel je maar voor ...', sprak Mien de koe

nog van haar melk en aangedaan –

geduldig hoorde Fien het aan,

al was het tot vervelens toe :

"... Sta ik daar rustig in de wei

mezelf te zijn, wat gras te grazen,

mijn ogen groot van het verbazen :

komt daar opeens een trein voorbij !"

vol rust sprak Fien : "Ach Mien, die trein,

die heb je al zo vaak gezien,

die komt hier 10 maal daags voorbij,

dat kan toch niet zo'n drama zijn !?"

"Stel je maar voor ...", herkauwde Mien

"... en telkens weer verbaast dat mij !"

 

© bert deben

Mildura, Australia, zaterdag 23 februari 2008.

.

Er worden dromen overwogen, er wordt beschouwd en nagedacht ...

        © bert deben, Antwerpen, 6 december 2010 - foto: treinstation: Dunedin, New Zealand.  

 

Connecting People - privé gesprekjes in de trein ...



Connecting People

.

De trein naar huis, in vele talen

wordt hier gepraat in elke toon

maar in een broekzaktelefoon

ik hoor wat flarden de verhalen

 

een kranig mens eist van haar zoon

dat hij haar af zou komen halen

het meisje naast me zit te stralen

in stukjes klinkt de liefde schoon

 

een jongeman hoor ik charmeren

hij vraagt alsnog een laatste kans

en speelt dat - denk ik - ook wel klaar

 

het klinkt gezellig zo, althans

eenieder zit te converseren

maar niemand praat hier met elkaar.

 

 

© bert deben

trein Amsterdam – Antwerpen, zondag 13 oktober 2002

 

.