donderdag 29 augustus 2013

De eerste blaadjes

                                                                                                   
                                                                                  
                                                                                                                          .
De eerste blaadjes
vallen al - nog even en
het is september
 
 
© bert deben
Antwerpen L.O., 29 augustus 2013.
 
 
 
 

dinsdag 27 augustus 2013

De Verbindingspoort - Gülnar Yoldaș

.
.
Tijdens het poëziefestival ‘Het Park Vertelt’ mocht ik kennis maken met  dichteres/performer Gülnar Yoldaș.  Bij haar Verbindingspoort maak je even de tijd om stil te staan, in de ogen van de ander te kijken en je in het moment verbonden te voelen met jezelf, maar ook met de ander.  Daarna mag je op je gevoel een gedicht uitkiezen uit haar bundel ‘Kom naar buiten’ en luister je naar dat gedicht. Niet meer, maar ook niet minder ...

Ik koos onderstaand gedicht uit en verbaasde me er over hoe mooi het paste bij de gedachten die ik net daarvoor had tijdens het stiltemoment.  Met dank aan Gülnar om het gedicht hier te mogen plaatsen:
  
Ben je er klaar voor ?
 .
‘Misschien over honderd jaar’
zei jij
‘Dat duurt te lang’ zei ik
‘Hoe moet dat dan?
Wie zal de wereld
veranderen?’
zei jij
‘Ik’
zei ik
Jij keek verbaasd
Jij vond mij zeker een fantast
 
Maar nee schat!
Ieder ik
zoals jij en zoals ik
kan door
in plaats van toeschouwer
speler te zijn
die honderd jaar
tot één dag terugbrengen
 
Zeg maar ben je er klaar voor
om vanuit je impuls in het leven te stappen
en
jouw spel te spelen?
 
 
Gülnar Yoldaș
 
 
Meer info over Gülnar Yoldaș kan men vinden op haar webstite:

 
.

Verdronken Land

.
digitaal beeld: ‘Seashore’ van Aaf Woldinga
 
 
Verdronken Land
.
Het noodweer kende geen genade
verzwolg, verslond en overspoelde
wat mens aan land voor zich bedoelde
tot alles weer in water waadde
 
het kolkte ver voorbij het strand
en brak door dijken en door muren
een levenswerk in weinig uren
verdween in een verdronken land
 
de zee werd om haar storm gevreesd
maar kon men deze kracht voorzien
of diens verwoesting langs de kusten
 
alsook hoe stil een tijd nadien
het water toch weer zou gaan rusten
alsof het nooit was hels geweest.
 
 
© bert deben
Antwerpen + Vogelwaarde, augustus 2009
oorspronkelijk geschreven voor de poëziewedstrijd ‘Verdronken Geschiedenis’ 
van de Stichting Cultureel Erfgoed Zeeland

 
 
In 2013 genomineerd voor de Citer-poëzieprijs ‘Gedichten & Beelden’ van Het Park Vertelt te Oosterbeek, een wedstrijd waarbij een gedicht moest passen bij één van de zes kunstwerken die daarvoor werden uitgekozen, in dit geval bij 'Seashore' van Aad Woldinga. De genomineerde en publicabele gedichten werden opgenomen in een bundeltje dat op het festival te koop werd aangeboden en in bijlage werd meegezonden met het eerstvolgende nummer van het tijdschrift Poëziepuntgl.
Er werd ook nog een tweede gedicht van mij genomineerd: ‘Verheven', bij de foto‘Still’ van Karin Methorst - dit kan men lezen door te klikken op: 'Verheven'
Het uitgestelde poëziefestival 'Het Park Vertelt' ging door op zondag 25 augustus 2013
Winnaar van de Citer-prijs 2013 was de Belgische dichter Paul Vincent.

donderdag 22 augustus 2013

Molenwieken - Johanna Pas

.
 
 
Johanna Pas schrijft heel intens en melancholisch werk
en weet dat ook heel overtuigend te brengen op podium
meer van haar kan je lezen in haar bundels
'Alleen met jou' en 'Soms gaan bomen staande dood'  
of op haar website: http://www.johannapas.be/core/ 
  

dinsdag 20 augustus 2013

Stilleven met rabarber

.
 
 
 
tussen pluk en pot
nog even een stilleven
voor de eeuwigheid
 
 
© bert deben
Vogelwaarde, dinsdag 20 augustus 2013.
 
 
 


donderdag 15 augustus 2013

Ik kijk van op mijn kleine wolk


 
 
Ik kijk van op mijn kleine wolk
naar hoe vandaag de wereld draait
naar al de mensen, naar het volk
en naar de wind en hoe die waait
 
naar links, naar rechts en soms ook stil
waarbij ik kijk naar alle kanten
en niet goed weet naar waar ik wil
al heeft ook stilstaan varianten
 
de ene zoekt, een ander ziet
in hier en nu of het verleden
wat hij voorheen misschien niet zag
 
ik zelf, ik zit en ik geniet
zonder iets van plan te smeden
gewoon omdat het even mag.
 
 
© bert deben
Antwerpen, donderdag 15 augustus 2013.


Dit gedicht kreeg een eervolle vermelding van zowel de vakjury als de publieksjury voor ‘Beste FB-beeldgedicht 2013’ – in diezelfde wedstrijd kreeg ik de 1ste prijs voor mijn gedicht ‘De ijsbeer zwemt’.

Uit het juryverslag:
Toelichting jury-beoordeling:

Over de drie winnaars:

1. De ijsbeer zwemt, Bert Deben.

Verhalend rondeel waarin de dichter stelling neemt tegen het lot van de ijsbeer die ten onder gaat aan het economische belang van de mens. Het onderwerp is een modern protest tegen de milieuvervuiling, zonder dat hierbij het vingertje storend wordt opgestoken; een krachtig gedicht, dat prachtig bij het beeld past. Het speelt met de menselijke emotie, soms op het randje van het melodrama. Het is mooi consequent in ritme en rijm. De twee rijmklanken (kenmerk van het rondeel) doen nergens dwingend aan.Toelichting jury-beoordeling:


Over de drie winnaars:

1. De ijsbeer zwemt, Bert Deben.

Verhalend rondeel waarin de dichter stelling neemt tegen het lot van de ijsbeer die ten onder gaat aan het economische belang van de mens. Het onderwerp is een modern protest tegen de milieuvervuiling, zonder dat hierbij het vingertje storend wordt opgestoken; een krachtig gedicht, dat prachtig bij het beeld past. Het speelt met de menselijke emotie, soms op het randje van het melodrama. Het is mooi consequent in ritme en rijm. De twee rijmklanken (kenmerk van het rondeel) doen nergens dwingend aan.Toelichting jury-beoordeling:

Over de drie winnaars:

1. De ijsbeer zwemt, Bert Deben.

Verhalend rondeel waarin de dichter stelling neemt tegen het lot van de ijsbeer die ten onder gaat aan het economische belang van de mens. Het onderwerp is een modern protest tegen de milieuvervuiling, zonder dat hierbij het vingertje storend wordt opgestoken; een krachtig gedicht, dat prachtig bij het beeld past. Het speelt met de menselijke emotie, soms op het randje van het melodrama. Het is mooi consequent in ritme en rijm. De twee rijmklanken (kenmerk van het rondeel) doen nergens dwingend aan.
5. Van op mijn kleine wolk, van Bert Deben
Een gedicht dat qua vorm en inhoud helemaal klopt. Met zijn lichtvoetige toon biedt de dichter de lezer een plezierig vermaak. Wat ritme en rijm betreft gelden hier dezelfde complimenten als voor het winnende gedicht ‘De ijsbeer zwemt’, van deze dichter. Bert Deben toont zich hiermee een zelfverzekerd dichter die beschikt over een consequent en herkenbaar handschrift.


gepubliceerd in 'Po-e-zine' jg 2 nr 8 met een speciale editie rond de wedstrijd: Po-e-zine jg 2 nr 8 - 2014
gepubliceerd in Schoon Schip jg 22 nr 1 - 1 maart 2015


maandag 12 augustus 2013

1938 - Yvonne Broekmans

 

1938
.
Ik neem mijn vaders handen want ze trillen
Ze ruiken naar de wilgen bij de sloot
waar hij mij zelfgemaakte fluitjes bood
als 't  hout zo jong was dat je het kon schillen.
 
Het voelt niet zo vertrouwd als ik zou willen.
Ondanks het hoorbaar fluiten van de dood
is zijn geheim voor mij nog steeds te groot.
Hij schokt. Ik hoor mezelf om uitleg gillen.
 
Je moeder was heel wijs. Ik had geen klagen.
Zijn hand schuift los. Hij reikt met moe gebaar
een foto aan als antwoord op mijn vragen.
 
Twee jonge mannen, armen om elkaar.
Het was, zegt hij, zo anders in die dagen.
De achterkant schrijft 'eeuwig' en het jaar.
 


Yvonne Broekmans
 

Won de Apollo Poëzieprijs Amsterdam en de George Leroyprijs Waregem.
Verscheen eerder in Maatstaf, Bloemlezing Gedichten 2000 Davidsfonds, Nymph, Lyra, Opspraak en Poëziepuntgl.

Geplaatst met sympathieke toestemming van Yvonne Broekmans.
 
.

woensdag 7 augustus 2013

Als ik de onrust voel ...


 
 
Als ik de onrust voel
Als ik de onrust voel zet ik me neer
en denk aan wat er mis kan gaan, hoe laat
het is, hoe vroeg ik straks weer op moet staan
hoe saai soms ook en hoe ik alles heb gezien 
 
terwijl ik alsmaar verder denk zie ik
me voor de spiegel staan, ik was en scheer
maar niet te veel – een beetje baard is nu
weer in – ik zet muziek op en bezin
 
terwijl ik dan mijn tanden poets, of ik
moet blijven of moet gaan, de klok slaat 12
een mooi uur denk ik om te slapen en
daarna doe ik kleding aan die kennelijk
verlangt naar meer, om twijfelend alsnog
 
de deurklink brandend in de hand
 
uiteindelijk dan toch.
 
 
© bert deben
Vogelwaarde, maandag 5 augustus 2013, voor Anne.