Al lang niet meer

.

.

Feb. 2026 gepubliceerd in de themabundel "IK-JIJ-WIJ" van uitgeverij Poetico.

Ruwe versie geschreven te Vogelwaarde, maandag 25 november 2013.

Afgewerkt voor Poetico schrijfwedstrijd met thema ‘tussen scherm en stilte’

Achtergrondgeluiden

 

Heerenveen, zondag 1 februari 2026, voor Simone  

Soms stort een brug in

.

Dresden, woensdag 11 september 2024, zittend, naast de Elbe nabij de pas ingestorte Carolabrücke   

De Stilte van het Park

. 

 . 

De Stilte van het Park

.

De jeugd komt niet

voor de stilte van het park 

de jeugd komt om zichzelf te horen

vrolijk, luidruchtig, uitgelaten

gevlucht voor de nukkigheid van thuis

 

dat ze storend zijn

voor de dichter

hebben ze niet in de gaten

 

anders zouden ze zeker

nog luider tekeer gaan.

 

 

© bert deben

Madrid, Parque del Retiro, donderdag 5 september 2013
foto: De profeet van Pablo Gargallo - Middelheim 

uit de Poëzieroute van 'Feesten in het Stadspark' 

Antwerpen, 8 - 9 juli 2023 

(met dank aan Gust Peeters) 

   

Bijna idyllisch

De kern van alle dingen - Felix Timmermans

.

.

De kern van alle dingen 

is stil en eindeloos. 
Alleen de dingen zingen. 
Ons lied is kort en broos.  

 

En donker zingt mijn bloed, 
van heimwee zwaar doorwogen. 
Ik zeil langs regenbogen 
Gods stilte tegemoet. 

 

Met U zijn er geen verten meer 
en alles is nabij. 
Des levens aanvang glinstert weer, 
geen gisteren en geen morgen meer,  

geen tijd meer en geen uren,
geen grenzen en geen muren;
en alle angst voorbij,
verlost van schaduw en van schijn,
wordt pijn en smart tot vreugd verheven!   

 

Hoe kan het zoo eenvoudig zijn!
Hoe kan het leven Hemel zijn,
met U, o kern van alle leven!   

 

Ik weet het niet, ik vind geen naam,
ik krijg het met geen woorden saam
wat er nu omgaat in mijn ziele.
Is het soms blijdschap? Is ‘t verdriet?
Of allebei? En ook weer niet …
Ik kan slechts zwijgend knielen.

Felix Timmermans  

(Lier, 5 juli 1886 - 24 januari1947)  

uit: Adagio, P.N. Van Kampen & Zoon  

n.a.v. de sterfdag van Felix Timmermans, 75 jaar geleden

https://nl.wikipedia.org/wiki/Felix_Timmermans 

 

Stiltezone

.

.

Stiltezone  

Op weg naar mijn zestig

heb ik nog een jaartje te gaan

wil ik voelen aan de tijd

of hij al tastbaar is  

de haren wat bijgekleurd

een koffer vol verlangen

naar toch nog jong zijn

strak verpakt in tweede huid  

in een grootstad waar alles kan

van wandelingen langs de Spree

tot nachten in een vagevuur

en alle dagen taart  

reizend in een stiltezone

wijs ik een wit overhemdje terecht

nadat het drie maal smartphonend  

mijn dromen verstoorde. 

 

© bert deben

ICE 849, Düsseldorf-Berlin, dinsdag 10 september 2019.

 

Ik liep vandaag tegen de stilte aan

. 

 

Ik liep vandaag

tegen de stilte aan  

nadat ze me streelde

verdween ze  

ik verzocht haar

terug te komen  

ik smeekte, ik riep

ik maande haar aan

hoe luider ik schreeuwde  

hoe minder

ze leek te bestaan. 

 

© bert deben

Antwerpen, donderdag 15 september 2016,

na het zien van de film ‘Le Confessioni’ 

foto: Nordland, Norway, Silent mourning - 2015 © bert deben 

Als grashalmen dansen

.

Als grashalmen dansen 

Een woord in de wind

verspreidt de stilte

fluistert, verdwijnt

stijgt op naar de hemel  

in de schaduw dansen de halmen

op het hoofd van de tijd

hun zaden rijp

ze luisteren  

als we allemaal wortelen

komt er nooit meer oorlog

als we allemaal grond vinden

die ons toelaat te gedijen  

een woord in de wind

verspreidt zich

fluistert, verdwijnt

stijgt op naar de hemel. 

 

© bert deben

Milton Keynes - Birmingham, GB, zaterdag 24 mei 2014.

.

Op het pad van de stilte

.

   Hengstdijk (deelgemeente Hulst, Zeeuws Vlaanderen), maandag 2 december 2013. 

Ik kijk van op mijn kleine wolk

Cloud Boy by Rhode Montijo

 

 

Ik kijk van op mijn kleine wolk

naar hoe vandaag de wereld draait

naar al de mensen, naar het volk

en naar de wind en hoe die waait

 

naar links, naar rechts en soms ook stil

waarbij ik kijk naar alle kanten

en niet goed weet naar waar ik wil

al heeft ook stilstaan varianten

 

de ene zoekt, een ander ziet

in hier en nu of het verleden

wat hij voorheen misschien niet zag

 ik zelf, ik zit en ik geniet

zonder iets van plan te smeden

gewoon omdat het even mag.

 

 

© bert deben

Antwerpen, donderdag 15 augustus 2013.

Dit gedicht kreeg een eervolle vermelding van zowel de vakjury als de publieksjury voor ‘Beste FB-beeldgedicht 2013’ – in diezelfde wedstrijd kreeg ik de 1^ste prijs voor mijn gedicht ‘De ijsbeer zwemt’.

Uit het juryverslag:
Toelichting jury-beoordeling:

Over de drie winnaars:

1. De ijsbeer zwemt, Bert Deben.

Verhalend rondeel waarin de dichter stelling neemt tegen het lot van de ijsbeer die ten onder gaat aan het economische belang van de mens. Het onderwerp is een modern protest tegen de milieuvervuiling, zonder dat hierbij het vingertje storend wordt opgestoken; een krachtig gedicht, dat prachtig bij het beeld past. Het speelt met de menselijke emotie, soms op het randje van het melodrama. Het is mooi consequent in ritme en rijm. De twee rijmklanken (kenmerk van het rondeel) doen nergens dwingend aan.Toelichting jury-beoordeling:

Over de drie winnaars:

1. De ijsbeer zwemt, Bert Deben.

Verhalend rondeel waarin de dichter stelling neemt tegen het lot van de ijsbeer die ten onder gaat aan het economische belang van de mens. Het onderwerp is een modern protest tegen de milieuvervuiling, zonder dat hierbij het vingertje storend wordt opgestoken; een krachtig gedicht, dat prachtig bij het beeld past. Het speelt met de menselijke emotie, soms op het randje van het melodrama. Het is mooi consequent in ritme en rijm. De twee rijmklanken (kenmerk van het rondeel) doen nergens dwingend aan.Toelichting jury-beoordeling:

Over de drie winnaars:

1. De ijsbeer zwemt, Bert Deben.

Verhalend rondeel waarin de dichter stelling neemt tegen het lot van de ijsbeer die ten onder gaat aan het economische belang van de mens. Het onderwerp is een modern protest tegen de milieuvervuiling, zonder dat hierbij het vingertje storend wordt opgestoken; een krachtig gedicht, dat prachtig bij het beeld past. Het speelt met de menselijke emotie, soms op het randje van het melodrama. Het is mooi consequent in ritme en rijm. De twee rijmklanken (kenmerk van het rondeel) doen nergens dwingend aan.5. Van op mijn kleine wolk, van Bert Deben
Een gedicht dat qua vorm en inhoud helemaal klopt. Met zijn lichtvoetige toon biedt de dichter de lezer een plezierig vermaak. Wat ritme en rijm betreft gelden hier dezelfde complimenten als voor het winnende gedicht ‘De ijsbeer zwemt’, van deze dichter. Bert Deben toont zich hiermee een zelfverzekerd dichter die beschikt over een consequent en herkenbaar handschrift.

gepubliceerd in 'Po-e-zine' jg 2 nr 8 met een speciale editie rond de wedstrijd: Po-e-zine jg 2 nr 8 - 2014
gepubliceerd in Schoon Schip jg 22 nr 1 - 1 maart 2015

Stilte in beweging ...

.

impasto-schilderij: Jan van Well

 

 

Stilte in beweging

.

Ik schilder stilte op een blad

ik zoek geen woorden, ze bestaan

ze voelen een bewustzijn aan 

dat diep in mij te graven zat

 

ik schrijf beweging op het linnen 

in harde tint en ruime lijnen

opdat het denken zou verdwijnen

of zich muteert tot een bezinnen

 

het zoekt balans en het verpleegt

verlangt naar vrede en naar inzicht

waarin mijn onrust stil in lagen ligt

terwijl het leven vrij beweegt.

 

 

© bert deben

Antwerpen, zondag 3 maart 2013, geïnspireerd door Jan van Well

 

 

werd gepubliceerd in Po-e-zine nr 2 en op de gedichtenpagina van Yoga-Reiki.web

 

 

Stadstuintje 

.

Alvorens er poëzie is, moet er stilte zijn

ik hoor in de tuin de auto’s zoemen

en een vliegtuig zuigt zich een weg door de lucht  
sirenes schreeuwen van ver hun geluid

terwijl er toch ook een merel fluit

en ziet dat er toekomst ligt in een tuintje

met hoge muren en tegels van kiezelbeton  

op de enige plaats met een beetje zon

werd in een houten bank een ‘S’ gekrast  

daar, komt op papier de stilte tot bloei. 

 

© bert deben

Antwerpen, dinsdag 12 juni 2012, tuingedicht.
.

 

 

Tam ben ik en uitgeteld

.

.

Antwerpen, MAS, maandag 09 mei 2012

zittend in de inkomhal van ‘Leven en Dood’ bij gezangen van sjamanen

.

De stemmen zwijgen in mijn hoofd

..

De stemmen zwijgen in mijn hoofd

ze zijn er nog, maar ze zijn stil

omdat de dokter zegt dat ik het wil

heeft hij ze allemaal verdoofd

in ’t labyrint van mijn gedachten

is het nog nooit zo stil geweest

ik spreek hen aan, verken bedeesd

of ze nu slapen of slechts wachten

van elke zin en klank beroofd

alsof ze hun bestaan vergaten

door enkel maar die ene pil

zoals de dokter had beloofd

hier zit ik dan, compleet verlaten

het leven in mijn hoofd staat stil. 

 

© bert deben

Antwerpen, o8 mei 2012

.

Afbeelding: 'Empty Head #9 (Visionairy)' van Lynne-Rachel Altman

Bijhorend: Burn-out 
en SSRI (selectieve serotonine heropnameremmer) 

 

De Stilte

'Vergis ik me nou, of heb ik twee keer een ogenblik stilte gemist?'

(Jan Wolkers: De kus)

 

      De stilte

          Geen voorstel, geen verzoek, geen klank

          dringt ogenschijnlijk tot mij door

          ik zit te staren op de bank

          en geef aan vragen geen gehoor

          het lijkt alsof ik ben verdoofd

          toch hoorde ik dat jij wat vroeg

          ik antwoord niet, want in mijn hoofd

          is het voorlopig druk genoeg

          soms lach ik af en toe een keer

          gewoon om jou te laten weten

          dat het fysiek niet pijnlijk is

          het maakt je blij, ik reageer

          ik ben de wereld niet vergeten

          het is de stilte die ik mis.

          © bert deben

           Vogelwaarde, 5 april 2010.

                 

werd gepubliceerd in Po-e-zine jg1 nr2 - 2013 .

Op het Plein van de Duurzame Stilte

.

    Antwerpen, vrijdag 29 mei 2009 - gedicht geschreven bij de foto van Etienne Desmet

.

Stilleven

STILLEVEN 

Ik vergeet je elke dag een beetje meer

minder denkend in gedichten aandacht

schenken aan details van jou, de kou

is slechts de koude van oktober

sober staat de kachel wat te branden

niet merkend dat het winter werd

en buiten staat een pot chrysanten

te wachten op iets van een graf, ik tracht

kijkend naar stilleven jouw afwezigheid

geen aandacht meer te geven.

© bert deben

Antwerpen, 20 oktober 2000, voor Frank B. 

Ballast 

Hoe schrijf ik jou mijn achterkant
mijn waaier van gezichten
gedichten van de schemer en
de schaduw van mijn ziel

hoe zwijg ik jou verankering
aan liefde en aan lust en aan
een nooit geblust verlangen naar
het ongetemperde van vlees

hoe kijk ik met de ogen toe
naar de hemel en de hel en
naar het eeuwige verhangen zijn
aan het denken aan de dood

de mens in mij zoekt vaste vorm
maar zwijgen weegt als lood.

© bert deben
Antwerpen, 1997, voor Anneke. 

 

Gepubliceerd in literair tijdschrift Gist juni 1997. 

Het kind in mij zal overleven

                         Antwerpen, 11 maart 1996.

gepubliceerd in 'Schoon Schip' jg 21, nr. 1 - 2014.