zondag 18 december 2005

Als je terugkomt wordt het zomer ...

.
 .
Vier uur, ochtend, ik ga slapen
en bevat hoe leeg en broos het is
ik noem jou teder mijn gemis
gruis dat ik wil samenrapen  

mijn vingers tasten in het duister
en dwalen eenzaam door het bed
ze tekenen de leegte nauwgezet
terwijl ik naar ontberen luister  

na al die jaren nog steeds weg
een zwaluw vluchtend voor de kou
en ik, hoe nuchter ook, een dromer
als ik me ’s nachts weer naast jou leg  

ik fluister nog: ik hou van jou,
als je terugkomt wordt het zomer.
 

© bert deben
Antwerpen, zondag 18 december 2005, voor Frank B.
 
 
werd feb 2017 gepubliceerd in Po-e-zine XIV  

dinsdag 1 november 2005

Allerheiligen

.

   Allerheiligen  
                 (bij de rustplaats van moeder)


     De doden werden weer verschoond
     zowel van zonden als hun graven
     herdacht ook om de mooiste gaven
     in stilte wordt berouw getoond
 
     een jeugd lang heb ik hier gewoond
     een sloepje in een kleine haven
     tot ik mezelf voorbij zou draven
     tot wat voor mij de moeite loont
 
     het leven neemt, het leven geeft
     als ik hier sta, zo half verweesd
     ben ik verheugd om al de jaren
     die ik door jou dan heb geleefd
 
     een schip ben ik, dat weet te varen
     maar bij het afscheid weer bedeesd.
 
 
     © bert deben 
        Borsbeek, dinsdag 1 november 2005, voor moeke.


donderdag 6 oktober 2005

zaterdag 17 september 2005

Er komt weer ruimte in de tuin

.
 .
Er komt weer ruimte in de tuin
nu er geharkt werd en gesnoeid
verwijderd wat er uitgebloeid
geen kleur meer had behalve bruin  

al wat niet meer in bloei kon zijn
ligt op een hoopje te ontbinden
het hoopt van daar de weg te vinden
naar nieuwe wortels op termijn. 
 

© bert deben
Antwerpen, maandag 15 augustus 2005.
 
 

donderdag 8 september 2005

want stel je maar eens liefde voor ...


.
Een keer of drie
.
We deelden een voltooid verleden
maar luisterden nog naar elkaar
terwijl ik strelend door jouw haar
het niet kon laten te ontleden
 
hoe het gevoel gestopt werd door de rede
maar de handen toch nog na beminden
en hoe cliché het woordje ‘vrienden’
weer gevolgd werd door wat aardigheden
 
maar ik bleef teder tussendoor
en zag toen in je ogen hoe
je keek naar mij en argwaan kreeg
want stel je maar eens liefde voor
 
een keer of drie tot daar aan toe
maar daarna brengt het angst teweeg.
 
 
© bert deben
New York, 08 september 2005, voor Peter. 
.
picture: A 1960s street scene by an anonymous photographer, from “Gay Gotham: Art and Underground Culture in New York.” Credit Collection of Philip Aarons and Shelley Fox Aarons, New York

zaterdag 9 juli 2005

Blaast op een dag een man zichzelf en een bus op


 Blaast op een dag …   


Blaast op een dag een man van een onzekere godsdienst
zichzelf en een bus op en belandt hij meteen in de hemel,
staat ie daar samen met tal van slachtoffers aan de grote
witte poort van Gods huis.  Onder andere geheel per toeval
een Jood, een Islamiet, een christen gedoopte vrijdenker,
een om zichzelf enig élan te kunnen geven Boeddhist
en een kind dat nog geen keuzes had kunnen maken in het
leven.  Stonden ze naar elkaar te kijken, verbaasd, de ene
al verbaasder dan de andere – daarnet nog samen in de
bus op weg naar ieder zijn eigen kleine wereldje en nu
plots hier, gans onder het bloed nog een beetje verdwaasd
van de knal en eensklaps is alles paradijselijk wit.  

Opent God de poort met een glimlach van hier tot ginder 
en de volgende zin :  “Leuk, ik had het net op het nieuws
gezien !”  Wat later zou hij het ook nog grappig vinden
dat ze allemaal wat anders geloofden in Hem of al
helemaal niet al naargelang de toestand van hun
rekeningen of relaties of de klappen die ze van hun
moeder en/of vader hadden gekregen in het verleden.  

Toen de man met de bom, enigszins bekomen van zijn
eigen verwondering maar toch nog lichtjes fanatiek, aan
God vroeg waar hij zijn beloofde maagden, goud en
een persoonlijke stoel naast Hem mocht vinden, kon
God het schateren niet laten.  “Wat ze jullie allemaal toch
wijs kunnen maken!” Hij wist altijd al onze verwarring
tussen geloof en eigenbelang als humor te smaken. 
 

© bert deben
Antwerpen, zaterdag 9 juli 2005.













"Ge zult niet doden" (Deut. 5:17)
"wie iemand anders doodt... het is alsof hij de hele mensheid heeft gedood"(Koran 5:32)

Hier onder een link naar een lijst (Engelstalig) van wreedheden gepleegd in de naam van religies - je kan er stemmen welke je zelf de wreedste vindt of er zelf ook andere toevoegen - je kan bij de lijst zelf ook bedenkingen hebben natuurlijk, maar het stemt in elk geval wel tot nadenken:
 
Het communisme en het nazisme bewezen dat de mens ook niet altijd een religie nodig heeft om massamoorden te plegen – de wreedheid zit in de mens zelf – religie is wel altijd een makkelijke en goedkope manier geweest om mensen te manipuleren tot het plegen van de grootste gruweldaden: beloof hen het paradijs en/of maak ze bang voor de hel  en overlaad hen met dogma's en je kan ze dood en verderf laten zaaien, ook al komt ‘Gij zult niet doden’ op verschillende manieren in zowat elke religie naar voren als een onaantastbaar gebod van God zelf. 
 

dinsdag 24 mei 2005

Liefde op het laatste zicht




Net nog voor het slapengaan
eventjes de lichten aan
en kijken wie er naast me ligt. 
 
 

© bert deben
Antwerpen, dinsdag 24 mei 2005, 00:11 uur
 




zaterdag 23 april 2005

De Busreis

 .
De busreis 
. 
IJs wordt hier verkocht, ontbijt op
plastic schaaltjes, oma’s pellen broodjes
uit de folie, de geur van olie en frituur.
De duur van pauzes wordt strikt afgesteld
door gidsen die graag verder willen.  
 
De kleinste etters gillen de verveling weg
moeders trachten hen te stillen, vaders
denken aan wat thuis te wachten staat
en hier niet kan.  Het toekomstplan.
De tuin, het pad, het werk in de garage.
Het afdak dat op punt staat weer te lekken.  
 
De bus gaat zo vertrekken. Een foto
tovert heel spontaan grimassen
op gezichten die op vluchten staan.  
 
Hier snel vandaan. Naar een huis waar al
het speelgoed woont, een straat waar men
de mensen kent en straks weer kan vertellen
hoe men hier tot in de puntjes werd verwend. 
 
 
© bert deben
Awanui, New Zealand, 23 april 2005, bij een stopplaats voor toeristenbussen.
.
 
  

vrijdag 15 april 2005

Ze was nog jong maar toonde graag




Ze was nog jong maar toonde graag
haar vruchtbaarheid, de buik wat bloot
tot net een staaltje stevig vel
haar borsten opgezet tot tafereel

een speen voor vele kinderen
want als merries wou zij drachtig zijn
en springen door de wei de wereld in
zo’n zin wou zij het leven geven

de jongens zagen slechts het vlees
en spraken hees hun voorkeur uit
van wegen om het zaad te lozen
de kinderkamers ver voorbij

ze keek negerend zonder blozen
voor zich uit, maar heel even ook opzij. 


© bert deben
London, Heatrow, 15 april 2005.



gepubliceerd in ‘verzamelde gedichten 13de poëzieprijs’ Culturele Centrale Boontje 2007. 

zondag 20 februari 2005

Zo onzegbaar is het landschap ...


Uit de tentoonstelling 'Poetry in the Picture'

Warisy-Rendeux, 20 februari 2005

gepubliceerd in cultureel tijdschrift Toverberg jg.7 nr. 4 - 2012
en in 'Grasgeluiden' bundeltje Poëziewedstrijd Het Park Vertelt - aug. 2014

zondag 2 januari 2005

Een everzwijn in de Ardennen

                                                                     
                                                                
Een everzwijn in de Ardennen
liep alsmaar op en neer te rennen
verontrust vroeg toen de vos:
"Zijn er soms jagers in het bos !?"

Toen liep het zwijn
tot aan de vos toe achteruit
en zei : "Neen hoor,
ik test gewoon mijn gympies uit!"


© bert deben
Géromont, 2 januari 2005.
 
 
fotobewerking: David de Backer
  

zaterdag 1 januari 2005

Een Pekingeend

 

Een Pekingeend

Een Pekingeend
pochend in een discotheek
zei van zichzelf
dat hij wel heel erg op een zwaan leek
en dat hij overal succes had
bij de wijfjes.

Later, in een restaurant
bleek dat laatste ook waar te zijn
met look
en sinaasappelschijfjes.


© bert deben
Géromont, 01 januari 2005.