Posts tonen met het label religie. Alle posts tonen

woensdag 1 november 2023

De Gelovigen - Muus Jacobse

Muus Jacobse (pseudoniem voor Klaas Hanzen Heeroma) was leraar te Wassenaar, redacteur bij 'het Woordenboek der Nederlandsche Taal' en hoogleraar aan de Universiteit van Indonesië te Djakarta en later te Groningen. Hij was redacteur van het christelijke letterkundig tijdschrift 'Opwaartsche wegen' en legde zich, naast zijn wetenschappelijk werk, toe op het berijmen van psalmen en het schrijven van kerkliederen.

vrijdag 13 oktober 2023

Aan beide kanten

Aan beide kanten

van het slagveld vochten ze

voor eenzelfde god

tot ze alles kwijt waren

behalve hun religie.

© bert deben

A67, NL, vrijdag 4 september 2015

vrijdag 25 november 2022

De handen op de rug gebonden

De handen op de rug gebonden
en ingegraven tot de lende
rondom haar heen een grauwe bende
vervloekend, snauwend, opgewonden

van overspel schuldig bevonden
na een schijnproces, ze ‘bekende’
de ergste misdaad die men kende
de meest aanstotelijke zonde

iedere steen wordt eerst gecontroleerd
op een dodende doelmatigheid
want het lijden eist een vaste tijd
wat te groot of te klein is wordt geweerd

met een kei als een vuist wordt god geëerd
in Iran noemt men dit gerechtigheid.

© bert deben
Antwerpen, 13 augustus 1993, geschreven na het zien van
een documentaire over vrouwenmishandeling in de wereld.

foto: protest te Berlijn 13 aug. 2010 tegen steniging van vrouwen in Iran

25 november is het de Internationale Dag ter Uitbanning van Geweld tegen Vrouwen. Deze VN-Dag is in 1981 opgericht door vrouwenorganisaties wereldwijd om geweld tegen vrouwen tegen te gaan, een probleem dat zich nog steeds veel voordoet. 25/11 is als datum gekozen, omdat in 1960 op die dag 3 vrouwenrechtenactivisten op brute wijze werden vermoord in Honduras in opdracht van de toenmalige president.

woensdag 7 september 2022

Krishna bij de bakker (hare drama)

Een Verlichte Verjaardag
(HARE DRAMA)
.
Bij de bakker kwam ik Krishna tegen
groots, sereen en samenhangend
hij leek wel uit zichzelf gestegen
voor mij, alleen maar taart verlangend
kwam het rendez-vous wat ongelegen

hij heeft geen ogenblik gezwegen
ik hunkerde naar feestgebak
hij toonde mij verlichte wegen
en ondanks al mijn ongemak
gaf hij mij ongeremd zijn zegen

allicht was hij mij toegenegen
maar ik was jarig en wou taart
en ook al ben ik licht verlegen
ik heb hem mijn chagrijn verklaard
na drie uur luisteren in de regen

hij zei dat ik hem raad mocht plegen
als ik naar transcendentie zocht
en hield mij verder niet meer tegen

verlicht was ik die dag terdege

maar ’t gebak was toen wel uitverkocht L

© bert deben
Durbuy, woensdag 7 september 2022.

Geschreven tijdens mijn verjaardag, na een bezoek aan de Krishna gemeenschap Radadesh in Château Petite Somme, Durbuy, i.o.v. schrijversgroep Apropos voor het oktober maandthema: ‘Een V… Verjaardag’ (waarbij de 1ste 'V' in de titel vrij aangevuld mocht worden).

zondag 11 april 2021

De Wind - Martin Broek

‘Op het pad van de stilte’:

Gedachten raken
op het pad van de stilte
de eeuwigheid aan

© bert deben

Ik ontdekte het repliekgedicht nog maar pas en ook al zie ik mezelf of de haiku niet meteen als ‘pedant’ en vind ik niet dat religies een patent hebben op de eeuwigheid (ook voor de wetenschap is het een onderwerp), ik snap zeker de invalshoek en vind het een sterk gedicht op zich. Ik vind het sowieso al mooi als een gedicht anderen weet te inspireren en verder waardeer ik Martin al jaren voor wat hij doet (vooral in zijn aanklacht tegen de oorlogsindustrie), ik ben dan ook blij dat ik het gedicht hier mag plaatsen. De eindstrofe geeft alvast een stevige ‘voeten op de grond’ boodschap als alternatief voor de misschien wat zweverige eeuwigheid.

Wie meer van Martin Broek zou willen zien of lezen kan dit op onderstaande links:
http://broekfoto.blogspot.com/ foto's en opripsingen
https://broekstukken.blogspot.com/ over wapenhandel en de oorlogsindustrie.

zaterdag 6 juni 2020

even Eden

Aan de balie stond ik niet geregistreerd

mijn naam niet mijn gezicht mijn hoofd

hij smaalde, trok zijn vleugels op: U gelooft

toch wel, en of ik ooit eens was bekeerd

de poort was gesloten en verweerd en leek

al eeuwen niet meer op een warm onthaal

crisis, sprak de engel weer, ze zappen allemaal

ik keek wat links en rechts, een discotheek

luchtkasteel, goktent, zwemparadijs

balzaal, luchters, roltrap – voor de maagden

moet U bij de man met de tulband zijn – zeis

nog in aanslag stond hij naast me, al even verward

vroeger was het duidelijker ... zijn stem vervaagde

achter mijn rug voelde ik iets angstaanjagend zwart.

© bert deben

Antwerpen, dinsdag 10 maart 2009.

vrijdag 6 maart 2020

Bidden - Alice Nahon

---==oOo==---

vrijdag 25 augustus 2017

Een jonge god vraagt

Een jonge god vraagt

‘alles goed ?’

alles is wel heel erg veel

maar het kan erger hier op aarde

dan vraagt hij

‘sigaret?’

de jonge god komt

uit een oosters land

waar lidwoorden onnodig zijn

en de gevaren van het roken

verwaarloosbaar klein

in vergelijking met bestaan

ik rook niet maar kijk

hem bewonderend aan

‘jij seks met mij?’

hoor ik hem vragen

de jonge god komt

uit een geloofsleer

waar alles een prijs heeft

en zonden onschuldig zijn

als het een bijverdienste is

en de ander betaalt

ik bedank hem beleefd

voor het aanbod

ik ben alleen maar een dichter

op zoek naar iets

om te schrijven.

© bert deben

Antwerpen, donderdag 24 augustus 2017.

werd gepubliceerd in digitaal tijdschrift Po-e-zine nr 15 feb. 2018
+ in bundel 'Vertalersweelde - 52 reflecties op Oden 4.1 van Horatius' van Stichting Spleen feb. 2020

donderdag 5 mei 2016

Verzoeking

foto + kyoka © bert deben – 5 mei 2016: bij een wandplaat

in het cisterciënzenklooster Stift Heiligenkreuz, Wienerwald, Oostenrijk

zondag 30 juli 2006

Wiegeliedeke

(vrij naar Guido Gezelle)

Oh rinkelende tinkelende prateding

met schijnende lichtekes aan

kleine toetskes met cijferkes op

opdat menskes elkander verstaan

is het een bezet Palestijneke dat belt

een Jodeke of Amerikaan

een leiderke van de G7

die beslist over wie er leven mag

of belt daar een stoute Afghaan

is het een meldingske

van een bommeke boem

een aanslagske, een inslagke van een raket

en werd daar een teksteke

op dat blinkende schermke gezet

toetste hij wat letterkes in

en schreef hij zo een berichteke bot

dat hij moordekes pleegt

in den heilige name van God

en gaat dat met bloed en

met tranekes gepaard

een antwoordeke zal volgen

als er strakses

weer belwaardeke staat op de kaart.

© bert deben

trein Antwerpen – Rotterdam, zondag 30 juli 2006.

zaterdag 9 juli 2005

Blaast op een dag een man zichzelf en een bus op

Blaast op een dag …

Blaast op een dag een man van een onzekere godsdienst

zichzelf en een bus op en belandt hij meteen in de hemel,

staat ie daar samen met tal van slachtoffers aan de grote

witte poort van Gods huis. Onder andere geheel per toeval

een Jood, een Islamiet, een christen gedoopte vrijdenker,

een om zichzelf enig élan te kunnen geven Boeddhist

en een kind dat nog geen keuzes had kunnen maken in het

leven. Stonden ze naar elkaar te kijken, verbaasd, de ene

al verbaasder dan de andere – daarnet nog samen in de

bus op weg naar ieder zijn eigen kleine wereldje en nu

plots hier, gans onder het bloed nog een beetje verdwaasd

van de knal en eensklaps is alles paradijselijk wit.

Opent God de poort met een glimlach van hier tot ginder

en de volgende zin : “Leuk, ik had het net op het nieuws

gezien !” Wat later zou hij het ook nog grappig vinden

dat ze allemaal wat anders geloofden in Hem of al

helemaal niet al naargelang de toestand van hun

rekeningen of relaties of de klappen die ze van hun

moeder en/of vader hadden gekregen in het verleden.

Toen de man met de bom, enigszins bekomen van zijn

eigen verwondering maar toch nog lichtjes fanatiek, aan

God vroeg waar hij zijn beloofde maagden, goud en

een persoonlijke stoel naast Hem mocht vinden, kon

God het schateren niet laten. “Wat ze jullie allemaal toch

wijs kunnen maken!” Hij wist altijd al onze verwarring

tussen geloof en eigenbelang als humor te smaken.

© bert deben

Antwerpen, zaterdag 9 juli 2005.

"Ge zult niet doden" (Deut. 5:17)
"wie iemand anders doodt... het is alsof hij de hele mensheid heeft gedood"(Koran 5:32)

vrijdag 21 september 2001

Gebed voor de liefde

gebed voor de liefde, Beerse, 21 september 2001

geschreven tijdens de huwelijksplechtigheid van Annemie en Bruno

en voorgedragen als afsluiting van de kerkviering.

vrijdag 2 mei 1997

Belijdenis

BELIJDENIS

Alstublieft aanhoor, eerwaarde
hoe ik lijden moet van binnen
laat ik maar alvast beginnen
met hoe het lot mij ’t meest bezwaarde

mijn zoon, mijnheer, nochtans geboren
en opgevoed in mijn gezin
zei onlangs: “Moeder, ik bemin
een man, geen vrouw kan mij bekoren!”

en dan mijn man, van mij gescheiden
al was ik hem een leven trouw
hij liet zich door een jonge vrouw
tot het overspel verleiden

en ook mijn dochter ben ik kwijt
ze zit gevangen in de klauwen
van een man die niet wil trouwen
dat heeft toch niets van waardigheid

ik die dagelijks heb gebeden
die vroom en naar Gods woorden leefde
naar kuisheid en perfectie streefde
en bovenal naar goede zeden

waaraan verdien ik deze smet
waarom wil niemand om mij geven
gelukkig heb ik in dit leven
steeds nog de bijbel en ’t gebed!

© bert deben
Kamperland, 02 mei 1997.

dinsdag 6 februari 1996

Vaticaans sprookje

VATICAANS SPROOKJE

Er was eens een man
in een lang wit kleed
die vliegvelden zoende
en dat zelfs graag deed

dus reisde hij bijna constant
de hele wereld rond
en kuste hij waar hij landde
telkens weer de harde grond

zo innig deed hij dat
als was ’t zijn eerste keer
maar na de daad, U raadt het al
bekeek hij hen niet meer

een ware Don Juan was hij
de natte droom van elk asfalt
en exhibitionistisch ook
zijn afwijking werd uitgestald

het was te zien op uw TV
en op de foto’s in de krant
hij zoende weer een landings-
baan, in weer een ander land

en ja, zoiets moet kunnen
en dat is tevens de moraal:
in een wereld vol tolerantie
is al wat anders is normaal.

© bert deben
Antwerpen, 06 feb. 1996,

voor Paus Johannes Paulus II

woensdag 2 augustus 1995

Adderengebroed

Aanstoot

De zwijnen in pijen en kazuifels
die stiekem naar de hoeren gaan
of tasten aan geslachten van een kind
klagen het verderf aan van Sodom
terwijl ze in Gods naam wijn zuipen

de volgelingen van het ware
tegennatuurlijk zijn
aanbidden de lijken
van lang verleden tijd
en beminnen de geesten
die handig verschijnen
waar de kassa’s zijn
en toeristische attracties

de zoon die liefde bracht
wordt bezoedeld, misbruikt en verkracht
het kruis, het marteltuig
vereerd met goud en edelstenen

hyena’s zijn het
die huichelen en leven van leed
die verwijzen
maar zwijgen van zichzelf
farizeeën, adderengebroed

ik walg van hen.

© bert deben
Antwerpen, St-Jacobskerk, 2 augustus 1995.

vrijdag 13 augustus 1993

De handen op de rug gebonden

De handen op de rug gebonden
en ingegraven tot de lende
rondom haar heen een grauwe bende
vervloekend, snauwend, opgewonden

van overspel schuldig bevonden
na een schijnproces, ze ‘bekende’
de ergste misdaad die men kende
de meest aanstotelijke zonde

iedere steen wordt eerst gecontroleerd
op een dodende doelmatigheid
want het lijden eist een vaste tijd
wat te groot of te klein is wordt geweerd

met een kei als een vuist wordt god geëerd
in Iran noemt men dit gerechtigheid.

© bert deben
Antwerpen, 13 augustus 1993, geschreven na het zien van
een documentaire over vrouwenmishandeling in de wereld.

maandag 9 januari 1989

Er was eens een Jezus ...

Begin 1989 schreef ik een limerick (niet eens volgend de regels van de kunst), waarin ik beweerde dat Jezus een pacifist was en dat dit ook de reden was waarom hij vermoord werd. Ik stuurde de limerick naar ‘Protest’, een magazine voor Vredesaktie, en kreeg kort nadien een brief terug, met de vraag om voor hun blad een artikel te schrijven over de pacifistische ideeën van Jezus, in ruil voor 6 postzegels en eeuwige roem …

Ik moest er even over nadenken, want als kind had ik wel godsdienst gevolgd, totdat ik mijn verplichte plechtige communie had gedaan (in mijn geval op mijn 11de), daarna stapte ik meteen over naar moraal, omdat ik toen al niet meer geloofde in religie. Van huis uit was er ook geen hechte band met de kerk (eerder in tegendeel) en ik had dus ook weinig echte kennis van de bijbel of het nieuwe testament. Anderzijds was ik wel fan van ‘Jesus Christ Superstar !’ (nog steeds kan ik de volledige musical meezingen!) en vond ik het wel een uitdaging, dus ik zegde toe en kreeg 3 maand om het artikel te schrijven.

Ik las niet enkel het Nieuwe Testament (toch grotendeels), maar zocht ook naar geschiedkundige achtergronden uit de periode waarin Jezus moest geleefd hebben en de politieke achtergrond rond de Joodse drang om zich te ontdoen van het juk van de Romeinse bezetter. Het werd een interessante queeste, die tot mijn verbazing zelfs de grondslag blootlegde van het huidige conflict tussen Joden en Palestijnen. Ik was dan ook behoorlijk fier toen het artikel gepubliceerd werd in Protest, jg 20 nr 110. Vorig jaar, tijdens mijn verhuis vond ik het tijdschrift terug waar het in stond en dacht ik: eigenlijk moet ik dit toch een keer op mijn blog zetten – en dan is Pasen toch wel de meest gepaste periode om dat te doen.

Ik heb het artikel wel in 6 delen moeten ‘verknippen’ om het hieronder op een leesbare manier te kunnen plaatsen – dat maakt het een extra lange bijdrage deze keer, maar ik hoop dat het de lezers, nu een kwart eeuw later, nog steeds mag boeien: