Foto + gedicht: Berlin,
Grunewald, Teufelsee, donderdag 6 september 2018
Posts tonen met het label zwemmen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label zwemmen. Alle posts tonen
donderdag 6 september 2018
Meermeerman
..
Gepubliceerd in bundel ‘Vrijspraak’ van uitgeverij Proces-Verbaal feb.2020
Labels:
2018,
Berlijn,
fotografie,
lightverse,
naakt,
publicatie,
Vrijspraak,
zwemmen
maandag 9 april 2018
We zwommen samen in baan negen
.
Baan 9
We zwommen samen in baan negen
de schouders recht, de buik mooi
plat
ik kwam je bij de hokjes tegen
van ’t stedelijke binnenbad
je keek naar mij, ietwat
verlegen
terwijl je niets te schromen had
de schouders recht, de buik mooi
plat
we zwommen samen in baan
negen
we kruisten telkens halverwege
alsof je het berekend had
je had het heel mooi ingeschat
precies niet rakend in bewegen
we zwommen samen in baan negen.
© bert deben
Terneuzen
– Vogelwaarde, dinsdag 6 februari 2018.
dinsdag 8 augustus 2017
zondag 11 oktober 1998
Gelebek de duikeleend
.
Port
des Torrent, Ibiza, bij het zwembad, 13 juli 1998, voor Dana.
n.a.v. Internationale Coming Out Dag op 11 oktober
Labels:
1998,
eend,
LGBTQI,
lightverse,
outing,
sprookje,
zwembadgedicht,
zwemmen
zaterdag 18 juli 1998
De dood springt mee het water in
.
De dood springt mee het water in
en luistert naar mij als ik zwem
mijn diepste leed vertel ik hem
en ook hoezeer ik hem bemin
‘elk einde is een nieuw begin’
verzekert hij met koele stem
omarmt mij teder in een klem
en neemt mij mee de diepte in
ik zie voor mij mijn levensloop
en al de pijn en het gemis
en hoe ik alles liet begaan
terwijl de doodsdrang binnen sloop
verzinkend in de duisternis
zie ik opeens mijn kind ook staan.
© bert deben
Port Des Torrent, Ibiza, bij het zwembad, 18 juli 1998.
foto: onderwater museum in Cancun, Mexico
Twee laatste strofen volledig nieuw 30 december 2007.
Originele eindstrofes:
ik zie voor mij mijn levenslot
de schoonheid ook, ik zie zelfs God
en hoe wat dood lijkt toch nog leeft
terwijl de Dood nog aan mij kleeft
en ijzig raakt tot op het bot
voel ik hoe alles liefde geeft.
Labels:
1998,
depressie,
dood,
doodsverlangen,
Ibiza,
in mijn hoofd,
kind,
psychiaterpoëzie,
zwemmen
donderdag 9 mei 1996
Relikwie
Relikwie
Ik heb de zwemslip weggegooiddie ik aan had toen ik jou ontmoettede kring heeft zich allicht voltooid
want ik genoot, maar ook, ik boettedoor al het bittere dat het zoetenadien veelvuldig heeft getooid
het was de laatste relikwiewaarin ik eerst nog eenmaal zwomhet klinkt banaal, maar wederomverlangde ik al de dingen diejij mij toen zo heftig liet beleven
in de slip kwam alles weer tot leven.
© bert debenAntwerpen, kleedhokje zwembad, 9 mei 1996,voor Jan, 7 jaar na 'jij kwam ... jij ging ...'
Labels:
1996,
afscheid,
dagboekgedicht,
erotiek,
ex,
Jan,
zwembadgedicht,
zwemmen
dinsdag 6 juli 1993
Kristal
(Kamperland, 4 juli 1993)
Opgedraaid en woedendsprong ik in de Oosterscheldezwom voorbij de boeiende pier, de stroming inver voorbij de veiligheid
de waterkering spoeldeschuimend ijskoud waterwaarin ik me voelde als kristalen genoot van de pijnvan afscheidvan één zijn met de zee
op het strand stondde menigte, vragen stellenden ieder had een antwoord‘zelfmoord’ heette het in de volksmondniemand die iets doen konbuiten wachten op het resultaat
tegen de stroom innet als heel mijn leven alvechtend tegen koudegolven en vermoeidheidoverwon ik mezelfde zeeen de mensheid
ik beweesdat mijn levende strijd nog waard was.
© bert deben6 juli 1993.
Labels:
1993,
dagboekgedicht,
depressie,
Kamperland,
kristal,
leven,
Oosterschelde,
strijd,
water,
zelfdoding,
zwemmen
Abonneren op:
Posts (Atom)




