Posts tonen met het label zwemmen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label zwemmen. Alle posts tonen

donderdag 6 september 2018

Meermeerman

..
           Foto + gedicht: Berlin, Grunewald, Teufelsee, donderdag 6 september 2018
          Gepubliceerd in bundel ‘Vrijspraak’ van uitgeverij Proces-Verbaal feb.2020

maandag 9 april 2018

We zwommen samen in baan negen

.
.
 
Baan 9  
 
We zwommen samen in baan negen 
de schouders recht, de buik mooi plat
ik kwam je bij de hokjes tegen
van ’t stedelijke binnenbad  
 
je keek naar mij, ietwat verlegen
terwijl je niets te schromen had
de schouders recht, de buik mooi plat
we zwommen samen in baan negen  
 
we kruisten telkens halverwege
alsof je het berekend had
je had het heel mooi ingeschat
precies niet rakend in bewegen
we zwommen samen in baan negen. 
 
 
© bert deben
Terneuzen – Vogelwaarde, dinsdag 6 februari 2018.
 

zondag 11 oktober 1998

zaterdag 18 juli 1998

De dood springt mee het water in

.

De dood springt mee het water in 
en luistert naar mij als ik zwem 
mijn diepste leed vertel ik hem 
en ook hoezeer ik hem bemin 

‘elk einde is een nieuw begin’ 
verzekert hij met koele stem 
omarmt mij teder in een klem 
en neemt mij mee de diepte in 

ik zie voor mij mijn levensloop 
en al de pijn en het gemis 
en hoe ik alles liet begaan 
terwijl de doodsdrang binnen sloop 

verzinkend in de duisternis 
zie ik opeens mijn kind ook staan. 


© bert deben 
Port Des Torrent, Ibiza, bij het zwembad, 18 juli 1998. 
foto: onderwater museum in Cancun, Mexico 
 
Twee laatste strofen volledig nieuw 30 december 2007. 

Originele eindstrofes: 

ik zie voor mij mijn levenslot
de schoonheid ook, ik zie zelfs God
en hoe wat dood lijkt toch nog leeft 

terwijl de Dood nog aan mij kleeft
en ijzig raakt tot op het bot
voel ik hoe alles liefde geeft. 

 

donderdag 9 mei 1996

Relikwie


Relikwie  

Ik heb de zwemslip weggegooid 
die ik aan had toen ik jou ontmoette 
de kring heeft zich allicht voltooid   
want ik genoot, maar ook, ik boette 
door al het bittere dat het zoete 
nadien veelvuldig heeft getooid 

het was de laatste relikwie 
waarin ik eerst nog eenmaal zwom 
het klinkt banaal, maar wederom 
verlangde ik al de dingen die 
jij mij toen zo heftig liet beleven  

in de slip kwam alles weer tot leven. 


© bert deben 
Antwerpen, kleedhokje zwembad, 9 mei 1996, 
voor Jan, 7 jaar na 'jij kwam ... jij ging ...'



dinsdag 6 juli 1993


Kristal

(Kamperland, 4 juli 1993)  


Opgedraaid en woedend
sprong ik in de Oosterschelde
zwom voorbij de boeien
de pier, de stroming in
ver voorbij de veiligheid

de waterkering spoelde
schuimend ijskoud water
waarin ik me voelde als kristal
en genoot van de pijn
van afscheid
van één zijn met de zee

op het strand stond
de menigte, vragen stellend
en ieder had een antwoord
‘zelfmoord’ heette het in de volksmond
niemand die iets doen kon
buiten wachten op het resultaat

tegen de stroom in
net als heel mijn leven al
vechtend tegen koude
golven en vermoeidheid
overwon ik mezelf
de zee
en de mensheid

ik bewees
dat mijn leven
de strijd nog waard was.


© bert deben
6 juli 1993.