maandag 1 februari 2021

winnaar Simon Michaël Coninckx-prijs, Sint-Truiden met 'Hemelvaart'

.
.
Hemelvaart

Ondanks het plein en houten banken
weigert beton een thuis te zijn
de bomen dragen naakt de tijd
en wijzen naar de hemelvaart

roerloos wordt hier door het glas gestaard 
en vallen ogen langzaam toe
zo moe van stilte dat het ziektes baart
en afscheid schrijft op het plafond

hier worden ouderen bewaard
voor wandelingen in het weekend
en aarde maakt het grasland vrij
voor wat hier nog vooruitzicht heet 
het leven wordt barmhartig uitgekleed


© bert deben
Ommen / Zwolle, 26 maart 2005. 

30 januari 2021 werd dit gedicht bekroond met de 
Simon Michaël Coninckx-prijs van de stad Sint-Truiden 
Het juryverslag: 

Juryleden poëzie: Herman Rohaert, Herman Fabré, 
Katrien Frederix en Marleen Wulms

Voor de digitale uitreiking maakte ik 2 video's aan,
één waarin ik mezelf voorstel en deze, waarin ik het gedicht voordraag: 


Uit het bericht van de organisator van de Literaire prijzen stad Sint-Truiden: 
De prijsuitreiking, voorzien op zaterdag 30 januari 2021, kan vanwege de coronapandemie dit jaar niet doorgaan. We houden daarom een alternatieve, digitale uitreiking en hebben hiervoor een website aangemaakt: www.literaireprijzen.be, die in de loop van de maand januari geactiveerd zal worden. Het is de bedoeling dat we vanaf donderdag 28 januari 2021 (start poëzieweek) elke week een winnaar in de kijker zetten. Hou dus deze website en onze facebookpagina in de gaten! Daarnaast maken we zoals voorheen nog een brochure met daarin de winnende teksten, die in de loop van de maand maart aan alle deelnemers zal bezorgd worden. 

11 opmerkingen:

  1. De bejaardentehuizen zijn in het stads- en dorpsbeeld verschenen toen onze welvaart groeide. Maar wat is welvaart? En is dat zo leeftijdsgebonden? Een terechte prijswinnaar, Bert.

    PS: Wat heb je een aangename (dicht-)stem.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Vrijwillig na m'n pensioen
    Loop 'k in zo'n tehuis
    Een liefdevolle plicht te doen


    BeantwoordenVerwijderen
  3. Leuk je nog eens te zien zo! Jouw voordragen is zo mooi, Bert!
    Een prachtig-prachtig gedicht!
    Dikke proficiat me je innig welverdiende prijs!
    Liefs,
    Lieva

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Een hele dikke proficiat met je winnend gedicht, Bertje, ik sta elke keer verwonderd te kijken naar je sublieme weven van woorden tot een fantastisch gedicht.
    Doe zo voort, het zal je laatste prijs niet zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. extra toepasselijk nu, dit mooie gedicht!
    gefeliciteerd!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Gefeliciteerd met deze prijs. Prachtig gedicht met jouw mooie voordracht.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Het is moeilijk dit zeer wezenlijke onderdeel van de verzorgingsstaat op waarde te beoordelen (Ik zie wel de bejaardenvlogs in Iedereen Beroemd). Zo goed ken ik België niet. In Nederland zijn de bejaardentehuizen afgeschaft (je moet niet willen betuttelen, maar nu zitten mensen eenzaam thuis dood te gaan: hout, steen, of beton maakt niet uit) en zijn nu verzorgingstehuizen overgebleven, waar je al behoorlijk ver voor heen moet zijn wil je er in mogen. Overigens zit mijn schoonvader in een zeer plezierig huis. Het is een thema dat op je huid gaat zitten. Dit mooie gedicht is mij iets te zwart.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. He Martin, vrolijk makend is het gedicht zeker niet, typisch Belgisch echter ook niet – ik schreef het origineel in 2005 in Ommen, bij Zwolle, NL dus, na een bezoek aan een verzorgingstehuis daar. Vijftien jaar later en na een dodelijke pandemie, met desastreuse gevolgen voor de iedereen in de verzorgingssector, kreeg het gedicht natuurlijk nog een extra lading voor de jury van deze wedstrijd.

      Zelf had of heb ik in het gedicht ook geen waardeoordeel over de zorg daar (of elders), ook al weet ik dat het niet overal gaat zoals een mens het zou wensen en wordt er teveel bespaard door de overheid hierop. Maar verzorging is ook een heel persoonlijk gegeven, waarbij zoveel verschillende dingen meespelen, bv.: wat kan iemand veroorloven; wat is de fysieke en mentale toestand van de oudere; en wat wil de oudere zelf. Voor mijn vader was het een afschuwelijke gedachte om naar een verzorgingstehuis te moeten gaan. Uiteindelijk hoefde dit ook niet en is mijn vader op zijn 88ste in zijn slaap overleden in het huis dat hij destijds zelf gebouwd had, dat was ook zijn wens, maar het had net zo goed anders kunnen lopen in andere omstandigheden.
      Anderen zullen zeker wel tevreden zijn over de verzorging die ze in zulke tehuizen krijgen, heel mooi dat dit voor uw schoonvader van toepassing is!

      Verwijderen