leven in poëzie: Dirk

Posts tonen met het label Dirk. Alle posts tonen

maandag 2 november 2015

Je stond voor mij

Je stond voor mij

Je stond voor mij na al die tijd

een schaduw in een schemering

die door een waas heen licht opving

geen onbehagen, niets van spijt

dat het ooit een keer gebeuren zou

stond lang al vast, we wisten beiden

hoe ijzingwekkend jij kon lijden

en wat er dood was diep in jou

het maakt niet uit, ik zag jouw pad

de poort waardoor je was verrezen

en even later weer verdween

al zag ik niets, ik was alleen

toch wist ik onbetwistbaar dat

het leed in jou nu is genezen.

© bert deben

Vogelwaarde, Allerzielen, 2 november 2013/2015, voor Dirk

Foto: Late autumnlight to haze © bert deben

vrijdag 9 januari 2015

Afsluiten

Zou ik je nog een keer ...

zoals ik altijd nog verwacht

dat vroeg of laat

op mijn mobiel

weer een berichtje staat van jou

waarin je vraagt

terwijl ik weet dat jij dan niet

dat jij niet meer

toch laat ik even

weer jouw nummer overgaan

hoor ik jouw stem

al is het enkel maar jouw naam

en dan een dame

die mij vraagt om na de toon

... en sluit dan af

wat weet zij veel

zo denk ik dan

van af te kunnen sluiten.

© bert deben

Antwerpen, maandag 5 maart 2012, voor Dirk.

woensdag 9 januari 2013

Mortuarium

Je had het mooi gedaan
een beetje blauw aan slechts één oog
een streepje bloed uit beide oren
en ondertussen heel erg bleek

alsof je zou worden herboren
als een vampiertje in de nacht
wat je ook altijd wilde zijn
en waar je nu dan op geleek

voorzichtig zoende ik je mond
en zei hoezeer ik het verstond
dat iemand zo graag wil verdwijnen

al ben je nooit echt weg voor mij
want elke dag kom ik je tegen
en overal blijf jij me bij.

© bert deben
voor Dirk ( † 9 jan. 2012).

bijhorend:

Eenzaam als het woordje ooit

Hoe zou het zijn geweest als jij ...

vrijdag 2 november 2012

Hoe zou het zijn geweest als jij ...

Hoe zou het zijn geweest als jij
als toen, als ik, als wij misschien
als alles netjes op een rij
en ik de tekens had gezien

hoe zou je dan hebben gedacht
of niet, of wel, of andersom
hoe zou ik toch hebben getracht
als ik het wist en ook waarom

waar zou ik wandelen vandaag
en liep je dan misschien naast mij
terwijl je iets van inzicht geeft
een antwoord ook al is het vaag

hoe zou het zijn geweest als jij
nog altijd had geleefd.

© bert deben

Antwerpen, woensdag 29 september 2010

voor Jille, een schaduw op het water

voor Dirk, eenzaam als het woord ooit

Preventie zelfdoding BE: De Zelfmoordlijn tel.: 02/649.95.95

Preventie zelfdoding NL: 113online.nl tel.: 0900-1130113

okt. 2021 gepubliceerd in 'Reveil #21, gedichten en verhalen over en voor overleden geliefden'

dinsdag 7 februari 2012

Een kadertje aan de muur

Ik nagelde je in een kadertje aan de muur

net geen Christus, maar al even dood

al was de verwachting ook wel groot

dat je dagen later voor de deur zou staan

want nooit werd je verleden tijd, je hangt

een beetje rondom mij en tikt zo af en toe

nog op mijn schouder, ik kijk dan om

en zie iets dat van jou kan zijn, een schijn

een inval, want zo was je wel, een dag

die onverwacht heel ordelijk lijkt

een voorval dat alleen maar jij en

niemand anders weten kon, een teken

dat je toch nog bent, ook al had je dat

jezelf dan pertinent niet toegewenst.

© bert deben

Antwerpen, dinsdag 7 februari 2012, voor Dirk († maandag 09 jan. 2012)

dinsdag 10 januari 2012

eenzaam als het woordje ooit

De taakverzoeken zijn voltooid
wat overblijft is af te sluiten
het doven van de sterren buiten
de maan nu inktzwart opgeplooid

zo eenzaam als het woordje ooit
wordt alles duister door de ruiten
geen zuchten meer, geen stemgeluid en
wat nog rest wordt uitgestrooid

behalve dan het denken aan
doorheen de nacht, het wakker zijn
het sprakeloos gevuld van pijn
het nooit meer rustig slapen gaan

geen ster die blinkt, geen maneschijn
zo somber wordt hier stilgestaan.

© bert deben
Antwerpen, verloren maandag, 10 januari 2005, voor Dirk († 09 jan. 2012)

okt. 2002 gepubliceerd in kwartaalblad Recht op Waardig Sterven RWS jg. 39, nr. 170

maandag 9 januari 2012

Verloren maandag

Verloren maandag

.
Je zou er staan, met appelbollen
en een worstenbrood
ik zou thee hebben gezet
fruitthee, een citroen geperst
we zouden praten over de onzin van het leven
over politiek,
we zouden het als altijd oneens zijn geweest
jij was geel en zwart en ik was groen,
toen.

Je had een pistool gekocht
het paste precies in jouw hand
en bestudeerd waar de kogel gevoelloos
de pijn kon ontnemen
van alsmaar te moeten en
alsmaar te zijn.

Het was jouw partner die aan de deur stond
paniek in de ogen en de vraag
of ik wist waar je was

ik wist meteen
dat jij op deze maandag
voor altijd verloren zou blijven.

© bert deben
Vogelwaarde, woensdag 1 januari 2014, voor Dirk († maandag 09 jan. 2012).

Verloren maandag of Verzworen maandag (Frans lundi perdu of lundi parjuré) valt op de maandag na Driekoningen. Het is vooral in de provincie Antwerpen de traditie om op die dag worstenbroden en appelbollen te eten. (http://nl.wikipedia.org/wiki/Verloren_maandag)