Posts tonen met het label ijdelheid. Alle posts tonen
Posts tonen met het label ijdelheid. Alle posts tonen

donderdag 27 oktober 2022

De Jager en de Prooi

.
JAGER & PROOI 
 
Hij vond zichzelf volmaakt, of sterker nog
hij vond zichzelf tot daden uitverkoren
waar de middelmaat niet voor was geboren
dat plebs verdween na de daad in zijn zog

in de spiegels naast en boven het bed
bewonderde hij zijn eigen contouren
maar nimmer zijn prooi, het waren slechts hoeren
voor hem voor zijn lozen op aarde gezet

getuigen waren er nooit, ook deze man werd
in de duisternis door hem aangesproken
hij vroeg zijn prijs ­­~ had hij onraad geroken
zijn halsader trilde als van een angstig hert

gemaakt, hautain en veel te duur gekleed
hij kende het soort, alles meegekregen
van thuis, ze kwamen wel meer op zijn wegen
maar waar hij het uiteindelijk voor deed

was niet zozeer het geld, maar het spel
van wie er zichzelf tot wat zou verlagen
het geven en nemen, krijgen en vragen
en ja, zijn witte sneakers wilde hij wel

ze lagen naast elkaar, beiden ontbloot
het trage verbleken vond hij telkens zo mooi
hij wist nu wie de jager was, en wie de prooi
de witte sneakers kleurden langzaam rood. 
 
 
© bert deben
Trein Antwerpen - Brussel, 6 oktober 2022.   
 

‘Rode gymschoenen’ was het november thema van Schrijversgroep Apropos en het moest een fictief verhaal zijn. Met Halloween in aantocht leidde de fantasie tot een stukje horror waarbij ik graag de vraag open laat: wie is de jager en wie de prooi? 
En ja, evenzeer: is het ook werkelijk fictief??

zondag 9 januari 2022

Schaduwbeeld


.
SCHADUWBEELD
 
Ik ben jouw schaduwbeeld 
kruipend naast je, altijd bij je 
een onbeduidend grauw op vloer 
en muren meebewegend silhouet 

daar waar jij aandacht steelt
de ogen zijn op jou gericht
jouw aangezicht, jouw vragend lijf
terwijl ik slechts naast jou verblijf

als duisternis, als slepende getuigenis
van wie jij bent, van wat jij doet
van waar jij gaat, van elke hand
van elke daad ben ik de achterkant

zo wijs ik samen mensen af
en kijk ik mee minachtend neer
op zij die slechts een schaduw zijn
en wie jij klein en nietig vindt

op al wie jij dan nooit bemint
en mogelijk nooit respecteert
en wie ben ik en wie ben jij
en wie van ons onteert er wie

terwijl je, geilend op je eigen vlees 
in eenzaamheid jezelf betast
ben ik de schaduw van gemis
zolang er licht schijnt blijf ik bij je.


© bert deben
Antwerpen, 11 augustus 2001, herwerkt 9 januari 2022.