Het Boudoir van de Dichtkunst Amsterdam 9 mei 2026

.

Het boudoir van de dichtkunst

Na het succes van de eerste voorstelling van ‘Het boudoir van de dichtkunst’ komt er wederom een dichtmiddag aan met burlesque dans en erotische poëzie, dit keer in Het einde van de wereld.

Op zaterdag 9 mei 2026 komt Miss Alice Wonders dansen 

en dragen dichters Bert Deben, Kat Kreeberg, Kees van Meel, Mereie de Jong, Gwendolyn de Leeuw-Rammeloo en Kees Godefrooij erotische poëzie voor. 

Gezamenlijk zullen ze de temperatuur aan boord doen stijgen.

Presentatie: Gwendolyn de Leeuw-Rammelo

Organisatie: Kees Godefrooij via Stichting Spleen

Wanneer: zaterdag 9 mei 2026

Waar: Het Einde van de wereld

in de boot Quo Vadis, afgemeerd aan de Javakade 61 Amsterdam

Aanvang: 12:30 uur, zaal open 12:00 tot ca. 15:30 uur.

Toegang gratis!

Info: Het boudoir van de dichtkunst | FB

Frances danst

.

Frances danst

Opi moet dansen, ze speelt graag baas, de kleine spruit,
dus Opi danst. Ze roept snel: ‘Stop!’ Het is niet goed,
want veel te traag! Ze gaat mij tonen hoe het moet.
Opi moet filmen – ze legt mij vlug de werking uit:

Daar is de knop voor de muziek, daar moet ik drukken
om te filmen! Ze kijkt me aan en vraagt of het zal gaan.
Dan gaat ze heel erg zelfverzekerd op de dansvloer staan,
de vloer van de garage. Ze roept: ‘Opi, gaat dat lukken?’

Opi zegt dan ja en kijkt haar aan, ze wil dat het begint!
Opi drukt op filmen en op muziek en bij de eerste klank
explodeert ze, als dronk ze net voorheen een toverdrank
haar armen draaiend als wieken in een wervelwind,
ze tolt in rondjes, zwiert haar haren en stopt dan opeens.

Genoeg zegt ze! Ze wil het filmpje zien. Opi is stil,
moe van haar zo wild te zien met al haar dancing skills.
Ze bekijkt het filmpje, vindt het goed, ik ben het eens
met haar, waarna ze alles in slow motion herbekijkt.
Ze lacht en zegt dat ze nu zo traag als Opi lijkt! 

 

© bert deben
Opi-gedicht voor Frances haar 8ste verjaardag.
Vogelwaarde, zaterdag 18 oktober 2025.

Ze danst, ze zingt ...

.

. 

Ze danst, ze zingt, ze weet precies 

wat ze zo wil, ze wil publiek 

ze heeft de stijl en de mimiek 

ze draait als blaadjes in een bries 

ze leeft als ze een podium krijgt 

het maakt niet uit wie naar haar kijkt 

ze danst, ze zingt, ze voelt, het lijkt 

alsof ze alles overstijgt 

ze modelleert haar eigen stijl 

haar eigen dans, haar eigen lied 

terwijl ze excessief geniet 

ze weet ook wat ze wil bereiken 

ze danst, ze zingt, maar checkt terwijl 

of wij wel degelijk naar haar kijken. 

© bert deben 

Vogelwaarde, 11 oktober 2021, voor Frances 

 

Kleine ballerina

Kleine ballerina

Ze kijkt naar mij met iets van argwaan 

ze denkt: dit is mijn opi niet

het is een scherm, waarop ze ziet

dat ik beweeg, ze lacht, maar niet spontaan 

waarna ze naar de mama kijkt

en zonder praten mededeelt

dat ze eigenlijk liever speelt

het is een kind, ze heeft gelijk

terwijl ze toch niet echt verdwijnt

ik zie haar op de achtergrond

ze draait daar sierlijk in het rond

een ballerina wil ze zijn

ze danst, ze draait, ze lacht, ze bloost

zo heel ver weg en toch verbonden

een knuffel kan niet meer, ’t is zonde

’t is slechts een scherm, maar toch een troost.

© bert deben

Vluchtoord Vogelwaarde, woensdag 15 april 2020,

opi in lockdown gedicht nr. 2, voor Frances en Dana.  

Ik kan niet anders dan bewegen

. 

Ik beweeg 

Ik kan niet anders dan bewegen

ik beweeg met de menigte mee

de zaal is vol, een mensenzee

hoe heeft men ze binnengekregen  

een deinende massa, uitgestegen

uit zichzelf, ik dans, ik volg gedwee

ik kan niet anders dan bewegen

ik beweeg met de menigte mee  

Fat Freddy’s Drop, ik had geen idee

hoezeer ze mij zijn toegenegen

de beats worden aan elkaar geregen

geurende dampen hier in de AB

ik kan niet anders dan bewegen. 

 

© bert deben

Brussel, AB, maandag 15 oktober 2018, voor Max en Peet,

bedacht tijdens het optreden van Fat Freddy’s Drop.

 

 

Fat Freddy’s Drop, live at the AB, Brussels:               

 

Gay Tango - Erwin Steyaert

.

foto: el Tango gay se vuelve furor en Buenos Aires

Gay Tango  

.

Bandoneon zet in. In mijn oog smelt

zijn mascarablik. Gladde kin, fiere nek,

haar in gel. Ik slik en hou hem kort,

wring hem, dwing hem in de bochten.  

Hij pareert, paradeert. Sierlijk. Slank.

Een man in maatpak met de finesses

van een danseres. Hij gooit dobbelstenen

in mijn pas. Ik tel de ogen en verlies.  

Vermetel schuif ik met hem naar de rand.

Een schemerleven in pluchen bars en

clandestiene tenten flitst voorbij.

Vioolspel in zijn keel. Donder rommelt  

in mijn heupen. Ritmes zwellen. Drieste

stappen. Trieste klank. Zolang de dans gaat,

pas ik op mijn tellen. Als het stopt, weet ik

geen raad met vragen die ik stellen moet.  

Ik ken zijn naam niet als zijn glimlach mij

de zaal introont waar het duister wacht. 

 

Erwin Steyaert

 

 

Erwin Steyaert (° 23 maart 1959, Brugge) studeerde Klassieke Filologie en Filosofie in Gent en Leuven. Hij publiceerde werk in de Poëziekrant en Het Liegend Konijn en won reeds diverse poëzieprijzen, o.a. die van Oostende en Harelbeke, de poëzieprijs Gerolfswal, de Guido Wulmsprijs van de stad Sint-Truiden en de Melopee Poëzieprijs.  Met ‘Gay Tango’ won Erwin de gedichtenwedstrijd ‘Leven als lijfmotief’ van Het Huis van de Mens (West-Vlaanderen).

 

Samen met Ann Van Dessel, Daniel Billiet en HildeVan Cauteren maakt Erwin Steyaert deel uit van het dichterscollectief Pazzi di Parole. Ze publiceerden gezamenlijk de bundel 'Een kier in het rumoer'.  

 

met dank aan Erwin voor de toestemming om dit gedicht hier te mogen plaatsen

Druppels op een hete plaat

.

 

 

 

Ik blijf dansen

. 

We dansen

.

We dansen, zwetend, jouw lijf tegen ’t mijne 

we schijnen mooi te zijn om zien zo samen 

ik wil het al te graag beamen, dat ik het 

prachtig vind, je windt mij op en ik ook jou 

ik proef jouw mond, betast jouw lijf en jij 

het mijne, we schijnen knap te zijn, zo 

samen, het is een sierlijk zwoel bewegen 

een toegenegen teder zijn, bejegenen van 

mooi gespierd, jouw lijf tegen het mijne 

ik schijn, zo zeg je, lief en onvermoeibaar 

maar ruik naar meer dan één nacht samen 

je wendt je heel behendig af van het gevaar. 

© bert deben 

Antwerpen, 24 december 2ooo – 7:03 u, na een fuif, voor Jan. 

foto: Baires TangoGay 

Synchro-feelings

 

published in 'Rhythm-and-Rhyme', Barhil Collective, Auckland, New Zealand, oct. 1986