Posts tonen met het label ode aan. Alle posts tonen
Posts tonen met het label ode aan. Alle posts tonen

vrijdag 5 december 2025

Sint Nicolaas 1938 - A. Marja



Sint Nicolaas 1938 

Weer doen wij ons aan marsepein tegoed:
al ligt de wereld machteloos te bloeden,
God zal òns feest, òns Neerland wel behoeden.
o, Sinterklaas, wij waren braaf en zoet!

Verstop de krant, die riekt naar rook en bloed:
nòg walmt de puinhoop, nòg zwiept ginds de roede
en striemt den Jood; wij kunnen ’t niet verhoeden …
o, speculaas, o, marsepein, zo zoet!

Vanavond deert ons vluchteling noch beul,
wij zoeken slechts bij koek en snoepgoed heul,
en lezen, voor ’t naar bed gaan, ’t woord des Heren,

dat ons, als steeds, weer ernstig stemt en sticht,
maar verder vrijlaat en tot niets verplicht
zolang wij koek en snoepgoed niet ontberen.


A. Marja (1917-1964)
Tekeningen: Sjoerd de Vries - Uitgeverij Koster - Sneek, 193?

zondag 25 mei 2025

Voorstelling bundel 'Zonder doel zien dolen', een ode aan Alice Nahon.

.

Zondag 25 mei om 11 uur werd in de Ridderzaal van het Kasteel van Schoten, Kasteeldreef 61, de bundel 'Zonder doel zien dolen' voorgesteld. Deze bloemlezing bevat werk van Alice Nahon, alsook responsgedichten geschreven door 27 dichters. 

De heer Bart Fierens verzorgde het welkomstwoord, mevrouw Véronique d'Exelle, schepen van cultuur, nam het woord namens de gemeente, die deze uitgave mogelijk maakte. De heer Gust Peeters, initiatiefnemer van dit project, lichtte ontstaan en opzet van het initiatief toe, dat opgestart werd n.a.v. 125 jaar Alice Nahon in 2021. Vervolgens werden gedichten voorgedragen, afgewisseld met pianospel. Daarna werden de eerste exemplaren in ontvangst genomen door mevrouw Véronique d'Exelle namens de gemeente en door de aanwezige dichters en werd het glas geheven op de poëzie. 

De bundel telt 76 pagina's, gezet in Bookman Old Style en gedrukt op crèmekleurig Biotop 120 grams papier. Het betreft een gebonden uitgave in roodlinnen kaft met goudopdruk. Prijs: 15 euro. Wie een exemplaar van de bundel wil reserveren, kan dit doen door dit te melden via mail: zonderdoelziendolen@gmail.com

Deelnemende dichters: Liesbeth Aerts, Daniel Billiet, Monique Bol, Ulrike Burki, Hermine Couvreur, Vanessa Daniëls, Bert Deben, Tom Driesen, Jan Ducheyne, Kees Godefrooij, Elbert Gonggrijp, Goedele Horemans, Anne Meerbergen, Jürgen Nakielski, Gust Peeters, Leen Pil, Yanni Ratajczyk, Antony Samson, Vera Steenput, Runa Svetlikova, Frans Terken, Frank Van den Houte, Shari Van Goethem, Gert Vanlerberghe, Leen Verheyen, Tom Veys en Akim A.J. Willems. 

Gust Peeters 
Bart Fierens 
Vera Steenput 
Liesbeth Aerts  
akim a.j. willems  
uitreiking bundels en groepsfoto aanwezige dichters 
 

maandag 9 december 2024

Afsluitend verdriet - Inge Boulonois



In memoriam Inge Boulonois 
(Alkmaar, 23 september 1945 - Heerhugowaard, 3 december 2024)

Zondag 1 december 2024 plaatste Inge Boulonois dit gedicht op haar FB pagina, 2 dagen voor haar overlijden. Met haar heengaan verdwijnt een graag geziene, kleurrijke, maar ook geëngageerde persoonlijkheid uit de hedendaagse dichterswereld. 

donderdag 5 december 2024

Rondeel voor Johan Meesters

De maandelijkse opdracht van schrijversgezelschap Apropos werd, vanwege de bijeenkomst op 5 december, enerzijds het kopen van een klein cadeautje voor een aangeduide collega schrijver uit de groep en schrijf een bijpassend Sinterklaasgedicht. Het mag echter geen zwak rijmelend gedicht zijn, maar een echt gedicht, gewijd aan de persoon die het cadeau krijgt. De onschuldige hand trok Johan Meesters als mijn schrijfonderwerp, het cadeautje werd een passend potlood en een schriftje, met onderstaand rondeel voor onze huidige interim voorzitter:



MEESTERS
Rondeel voor Johan Meesters
 
Meesters herken je aan het instrument
hij behoeft geen luister of geen sier
hij schittert op zich al elk moment
en is van bekwaamheid de cipier

als gastheer en als gezelligheidsdier
en als onze huidige interim-president
hij behoeft geen luister of geen sier
Meesters herken je aan het instrument

als mondige man en als recensent
maar ook als bedreven leverancier
van velerlei soorten schrijftalent
behoeft hij enkel een potlood en papier
Meesters herken je aan het instrument.


©
bert deben
Vogelwaarde, november 2024, voor Johan Meesters. 

 

zaterdag 1 juli 2023

Ze speelde harp en zong een lied



Ze speelde harp en zong een lied 
ik stelde mij een engel voor 
een dag vrijaf van ’t hemels koor 
al leek dit ook de aarde niet 

het was een droom, een zweven door 
een licht dat je door nevels ziet 
ze speelde harp en zong een lied  
 
ik stelde mij een engel voor.  
 

© bert deben 
Cultureel Centrum Vogelwaarde, zaterdag 1 juli 2023. 
 

Geschreven tijdens een betoverend en inspirerend concert van LidAnn, een duo 
dat Keltische traditionals + eigen werk brengt met harp, altviool en 2 stemmen, 

n.a.v. de maandopdracht van schrijversgezelschap Apropos
met als juli-thema: ‘droom’ 

Mijn dag heb ik verdroomd; zoo doe ik met mijn leven - Hélène Swarth



Mijn dag heb ik verdroomd; zoo doe ik met mijn leven.
De vogels zongen luid hun Julimorgen-zangen,
Mijn eigen hart zong mee, vol weemoed en verlangen.
Ik heb geluisterd — en mijn blad is wit gebleven.

Wel heb ik in mijn ziel de klanken opgevangen,
Nog zie ik op het, gras de zonnestralen zweven,
Nog hoor ik melodie, — maar ’k heb geen woord geschreven.
Ik laat, mijn droeve harp aan ’t wilgenloover hangen.

O vogels, zingt alleen! uw stem houdt mij gekluisterd.
Vervult met uw gekweel de frissche, groene twijgen.
Mijn oor is onvermoeid, doch laat mijn lippen zwijgen!

’k Wil spreken — door een traan voel ik mijn oog verduisterd.
En ware ’t nu niet wreed een lied van mij te vergen?
Laat mij in ’t fulpen 
(*) mos mijn aangezicht verbergen!


Hélène Swarth  
(25 okt. 1859 - 20 juni 1941)
uit: Eenzame bloemen (1885) 
(*) fulpen = als van fluweel 
https://www.dbnl.org/Hélène.Swarth  
 

portret Hélène Swarth door Rosa Spanjaard
.

zaterdag 20 mei 2023

De dichter is een koe - G. Achterberg

.
De dichter is een koe  
 
Gras... en voorbij het grazen
lig ik bij mijn vier poten
mijn ogen te verbazen,
omdat ik nu weer even grote
monden vol eet zonder te lopen,
terwijl ik straks nog liep te eten,
ik ben het zeker weer vergeten
wat voor een dier ik ben - de sloten
kaatsen mijn beeld wanneer ik drink,
dan kijk ik naar mijn kop, en denk:
hoe komt die koe ondersteboven?
Het hek waartegen ik mij schuur
wordt glad en oud en vettig op den duur.
Voor kikkers en voor kinderen ben ik schuw
en zij voor mij: mijn tong is hen te ruw,
alleen de boer melkt mij zo zalig,
dat ik niet eenmaal denk: wat is hij toch inhalig.
's Nachts, in de mist, droom ik gans onbewust
dat ik een kalfje ben, dat bij de moeder rust.


Gerrit Achterberg 
(20 mei 1905 – 17 januari 1962)
uit: Eiland der ziel (1939) 

meer over Gerrit Achterberg kan men vinden op: 

maandag 24 januari 2022

De kern van alle dingen - Felix Timmermans

.
.

De kern van alle dingen 
is stil en eindeloos. 
Alleen de dingen zingen. 
Ons lied is kort en broos. 
 
 
En donker zingt mijn bloed, 
van heimwee zwaar doorwogen. 
Ik zeil langs regenbogen 
Gods stilte tegemoet. 
 
Met U zijn er geen verten meer 
en alles is nabij. 
Des levens aanvang glinstert weer, 
geen gisteren en geen morgen meer,  
geen tijd meer en geen uren,
geen grenzen en geen muren;
en alle angst voorbij,
verlost van schaduw en van schijn,
wordt pijn en smart tot vreugd verheven!  
 
 
Hoe kan het zoo eenvoudig zijn!
Hoe kan het leven Hemel zijn,
met U, o kern van alle leven! 
  
 
Ik weet het niet, ik vind geen naam,
ik krijg het met geen woorden saam
wat er nu omgaat in mijn ziele.
Is het soms blijdschap? Is ‘t verdriet?
Of allebei? En ook weer niet …
Ik kan slechts zwijgend knielen.


Felix Timmermans  
(Lier, 5 juli 1886 - 24 januari1947)  
uit: Adagio, P.N. Van Kampen & Zoon  
n.a.v. de sterfdag van Felix Timmermans, 75 jaar geleden

zondag 15 augustus 2021

Zonder doel zien dolen - een ode aan Alice Nahon, zondag 15 augustus 2021

.


125 jaar geleden werd Alice Nahon geboren. Zondag 15 augustus (1 dag voor haar verjaardag) werd dank zij de alles tot in de puntjes organiserende Gust Peeters hulde gebracht aan "ons Liske". Op zijn vraag kozen tal van dichters een gedicht van Nahon als vertrekpunt voor een nieuw gedicht. De gedichten van Nahon en de nieuw geschreven gedichten werden ten gehore gebracht tijdens 'Zonder doel zien dolen' voor Kasteel Schoonselhof, dicht bij het graf van Alice Nahon. 

Meer info: zie affiche of FB evenement: 

Een uitgebreid verslag door Vera Steenput kan je lezen op CultuurPakt: 

Enkele gedichten die ik bracht tijdens deze ode: 

enkele sfeerfoto's tijdens de voorafgaande receptie en ode aan het graf van Nahon: 


Bij Kasteel Schoonselhof (foto's Gust Peeters) 

v.l.n.r.: Akim A.J. Willems, Tom Driesen, Runa Svetlikova, Vera Steenput, Bert Deben, Tom Veys Antony Samson, Yanni Ratajczyk, Liesbeth Aerts, Monique Bol, Gust Peeters, Goedele Horemans, Vanessa Daniëls, Leen Verheyen, Daniel Billiet en Leen Pil.

2025: Bundelvoorstelling "Zonder doel zien dolen. Gedichten van en voor Alice Nahon"
Zondag 25 mei - 11:00 uur - Ridderzaal Kasteel van Schoten
Bestellen voor slechts 15 euro bij Gust Peeters via zonderdoelziendolen@gmail.com.


zondag 11 juli 2021

Boomen - Guido Gezelle

.

 
  B O O M E N
 
    Hoe eigen zijn de boomen al,
    van dracht en groeibaarheid:
de hulst en bloot zijn' takken nooit,
hoe fel de buien berschen;
     de beukenboom zijn' handen naar
     den hemel openspreidt;
en, slaande, schijnt de berkenroe
den wilden wind te derschen!
 
    Op wacht, en achter 't water, staan,
    gekroond met immer versch
gewaai, de dikke koppen van
de ontaarde wilgenstompen;
     en de elzenhouten stammen zie 'k,
     verzopen onder 't gers
der natte zompe, allengerhand
ze leêg- en droogepompen.
 
    Den eekenboom bewondere ik,
    die, wortelvast, alleen,
in 't slaghout, en van krachten en
van schoonheid heel gebleven,
     de keizer schijnt, het opperhoofd,
     de herder, algemeen,
der machtelooze rijzels, die
beneên zijn' grootheid beven.
 
    Het schaduwvolle lindenloof
    te geren schouwe ik aan,
van geur onovertroffen, als 't
aan 't bloeien is; en 't ronken
     der bezigzijnde bietjes, op
     de blommen en de blaân,
is zoete, alsof er harpen langs
de lindenlanen klonken.
 
    Die de eerste, die de laatste zijt,
    in 't warme, in 't koude jaar,
hoogstammig, hooggespilde, hoog-
getopte abeelen, binnen
     uw' alderhoogsten gaffel zit
     het schilde vogelpaar
dat schetterbekt, zijn luchtgebouw
zorgvuldiglijk te ontginnen.
 
    En, verre en na, gedoken in
    den essche, en in den iep;
in doorenhagen, dennenhout,
in olmen, in platanen;
     in appel-, pere- en kriekelaar,
     zoo roert er een gepiep
van vogels, die voor vogels, hun'
oorije, de wegen banen.
 
    Terwijl, geschoten hemelwaards,
    als uit nen boge, snel,
den espenboom ik striemen zie
van verre; en teeken geven
     dat hier, in onze lucht en in
     de veie gronden fel,
van 't vogelvolle Vlanderland,
nog boomen staan, die leven.
 

Guido Gezelle (Brugge, 1 mei 1830 – 27 november 1899)
Uit 'Rijmsnoer' (Schrikkelmaand)

 

website rond Guido Gezelle:
wikipedia Guido Gezelle:
een bloemlezing van gedichten van Gezelle:

donderdag 29 april 2021

De Zwerver - Wannes Van de Velde

.

Antwerpen Boekenstad startte in 2009 het initiatief op om regelmatig gedichten te plaatsen op een muur in de stad. De allereerste gedichtenmuur werd gewijd aan Wannes Van de Velde. Zijn weduwe koos voor de tekst van 'De Zwerver', een minder gekend lied dat wel zijn levensfilosofie goed vatte. 
Wannes Van de Velde (Antwerpen, 29 april 1937 - 10 november 2008) was een graag geziene volksfiguur, zanger, muzikant en schrijver van columns, theaterteksten, poesjenellenstukken, dagboeken, gedichten en liedteksten. 
Het ontwerp van de muurschildering is van de hand van Gert Dooreman. De locatie is een muur van het volkscafé 't Half Souke (op de hoek van de Heilig Geeststraat en de Hoogstraat 59), waar Wannes regelmatig te gast was. De gedichtenmuur werd gepresenteerd op 29 april, de verjaardag van Wannes Van de Velde.



De volledige tekst ‘De Zwaerver’ kan men in het Antwerps vinden op:

zondag 1 december 2019

Selbstbild / Zelfbeeld - Egon Schiele

 .
 
 
EIN SELBSTBILD.

ICH BIN FÜR MICH UND DIE, DENEN
DIE DURSTIGE TRUNKSUCHT NACH
FREISEIN MIR ALLES SCHENKT,
UND AUCH FÜR ALLE, WEIL ALLE
ICH AUCH LIEBE, - LIEBE.

ICH BIN VON VORNEHMSTEN
            DER VORNEHMSTE
UND VON RÜCKGEBERN
            DER RÜCKGEBIGSTE

ICH BIN MENSCH, ICH LIEBE
            DEN TOD UND LIEBE
            DAS LEBEN."
.
Egon Schiele (1910) 
.
EEN ZELFBEELD.

IK BEN VOOR MEZELF EN DEGENE DIE
DE DORSTIGE DRANKZUCHT NAAR
VRIJ ZIJN MIJ ALLES SCHENKT,
EN OOK VOOR IEDEREEN, OMDAT IK IEDER
OOK LIEF HEB, - LIEFDE.

IK BEN VAN VOORNAAMSTEN
            DE VOORNAAMSTE  
EN VAN TERUGBEZORGERS
            DE BEZORGSTE

IK BEN MENS, IK HOU VAN
            DE DOOD EN HOU VAN
            HET LEVEN."

Egon Schiele (1910)
hertaling: bert deben (2019)
. .
Egon Schiele: Ein Selbstbild
07.1910 - Blaustift auf Papier - 30 x 19 cm 
  

dinsdag 12 maart 2019

't Is lang geleden - J. A. Dèr Mouw



't Is lang geleden (13)
.
'k Hoor ruisen ons moeras - zo noemden wij 't,
Mijn vriend en ik - vol angstig rits'lend riet,
Met, soms, een zichtbaar wieg'lende karkiet
Er om eerst bos, dan heiden, vlak en wijd.

Wij stookten vuurtjes, veilig, niemand ziet
De blauwe rook. Over ons, dreigend, glijdt
Kraaiengeroep, vreemd, wild, door de eenzaamheid. -
Leeft hij nog? - 'k Ruik de hars - Ik hoop van niet.

Ik heb hem vaak beledigd en gegriefd;
Want 'k hield van hem. Neen, 'k was op hem verliefd.
Neen, meer - mijn ideaal van goed en waar.

Nu ben ik oud. In Brahman is vergaan
Mijn wereld, en ikzelf, grijze brahmaan -
Hij had blauwe ogen en mooi donker haar.
.
 

Johan Andreas Dèr Mouw (pseud. Adwaita)
(Westervoort 24 juli 1862 - Den Haag 8 juli 1919)
uit 'Nagelaten Verzen' (1934)
 
 
meer over J.A Dèr Mouw kan men o.a. vinden op:
 
 

donderdag 24 januari 2019

Aan de sonnetten ~ Jacques Perk

 
 
I         Aan de sonnetten
 
Klinkt helder op, gebeeldhouwde sonnetten, 
Gij, kindren van de rustige gedachte! 
De ware vrijheid luistert naar de wetten: 
Hij stelt de wet, die úwe wetten achtte: 
 
Naar eigen hand de vrije taal te zetten, 
Is eedle kunst, geen grens, die haar ontkrachtte; 
Beperking moet vernuft en vinding wetten; 
Tot heerschen is, wie zich beheerscht, bij machte: ~  
 
De geest, in enge grenzen ingetogen, 
Schijnt krachtig als de popel op te schieten, 
En de aard' te boren en den blauwen hoogen: 
 
Een zee van liefde in droppen uit te gieten, 
Zacht, éen voor éen - ziedaar mijn heerlijk pogen.... 
Sonnetten, klinkt! U dichten was genieten. ~
 
 
Jacques Perk
(Dordrecht, 10 juni 1859 - Amsterdam, 1 november 1881)
Uit ‘Mathilde - Een sonnettenkrans in vier boeken'
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
.
 
 
 
.
 
Jacques Fabrice Herman Perk overleed op 22-jarige leeftijd door een longaandoening. Zijn sonnettenkrans Mathilde, geschreven n.a.v. een ontmoeting met Mathilde Thomas tijdens een vakantie in de Belgische Ardennen en postuum uitgegeven door Willem Kloos, was de aanzet voor de vernieuwende Beweging van Tachtig in de Nederlandse literatuur.
 
Meer over Jacques Perk kan men vinden op:
de volledige sonnettenkrans kan men lezen op:
.