Die keer toen ik er niet was - Marion

.

Ik loop verloren in de groep      

niemand slaat acht op mij,      

slechts éénmaal ben ik opgevallen      

die keer toen ik er niet was.      

 © Marion      

  .

De Knobbelhokko

.

De knobbelhokko 

De knobbelhokko zit hier stil 

geen mensenkind dat naar hem kijkt 

omdat hij niet in ’t minste lijkt 

op wat men hier aanschouwen wil 

een olifant, een krokodil 

een aap die op een buurman lijkt 

een leeuw die met zijn manen prijkt 

de knobbelhokko zit slechts stil 

de knobbelhokko zit hier maar 

en staart een beetje voor zich uit 

denkt hij aan ’t amazonewoud

de kleuren daar en het geluid

ooit was het beest een vogel daar

hier is hij slechts een kooi-inhoud.

© bert deben

Antwerpen, 7 juli 1998, geschreven in de Zoo.

Photo by David J. Stang 

 .

Lekker huisarrest

Lekker huisarrest 

We hebben lekker huisarrest

ik moet niet meer naar school toe gaan

en mag laat op, ik vind het best

met vroeg de televisie aan

ik geef meteen wat leuke tips

het hoeft niet echt, een slanke lijn

de bank op met een pakje chips

zolang we maar gelukkig zijn

en stil! zegt ma, ze houdt van zen

terwijl ze weer te chatten zit

met iemand die ik nog niet ken

een man, denk ik, die zij aanbidt

ik moet van haar niet alles weten

riskeer ook liever geen tirade

en als ik vraag wanneer we eten

krijg ik een koek en limonade

ik zap en kijk wat naar geweld

met tussendoor heel veel reclame

voor Netflix hebben wij geen geld

sinds ma haar laatste spoedopname

ze was een beetje depressief

en had mij met een mes bedreigd

maar tegenwoordig is ze lief

sinds zij die nieuwe pillen krijgt

van pa hoor ik al lang niets meer

zijn nieuwe vrouw die moet mij niet

dat zei hij mij eens op een keer

waarna hij mij hier achterliet

een studiootje met TV

daar buiten heerst een groot gevaar

ik ben er best tevreden mee

al duurt het nog het hele jaar

gezellig toch, zo’n huisarrest

ik ben hier helemaal in mijn schik

op school word ik toch maar gepest

omdat ik dom zou zijn en dik.

© bert deben

Vogelwaarde (in de tuin), donderdag 23 april 2020, lockdown gedicht nr 4.

geschreven voor het project ‘Jailhouse poetry’ van Diana Van Strijdonck

met als thema ‘Vrijheid / Onvrijheid’ (enige lichtvoetigheid is niet verboden) 
8 mei 2020 geplaatst op coronagedicht.nl 

28 jan. 2021 opgenomen in de bloemlezing 'Mijn overbuurvrouw is een Meeuw', 

de 110 beste gedichten van coronagedicht.nl, uitgeverij Liverse.

Sept. 2025 gepubliceerd in bloemlezing 'Er hangt iets van lente in de lucht' 

(Nederlandstalige onderwijsgedichten vanaf de dertiende eeuw tot nu) 

Papa heeft een vriendin

 .

.

Papa heeft een vriendin  

.

Mijn papa is van mama weg gegaan

nu al een maand, ze huilt nog alle dagen

als ik haar troost of als ik iets wil vragen

zegt zij dat ik het toch niet kan verstaan  

ik heb mijn papa 1 keer nog gezien

hij kwam toen even zijn computer halen

hij zei dat hij voor mij wel zou betalen

hij denkt dat mama mij verkoopt misschien  

maar dan is mama helemaal alleen

papa heeft een vriendin om mee te spelen

zegt oma, en dat hij een eikel is

dat zegt ze luidop tegen iedereen  

ik doe alsof het mij niet echt kan schelen

terwijl ik toch ook wel mijn papa mis. 

. 

© bert deben

Vogelwaarde, zondag 13 februari 2016.
foto: uit video NF - How Could You Leave Us

.  

  

      werd gepubliceerd in ‘Roodwoordje en de broze wolf' – Poemtata 2017    

The Turkey Blues

The Turkey Blues

Een kerstkalkoen te Strombeek-Bever

kreeg plots problemen met zijn lever

omdat die tijdens een diner

gesneden werd, en wel in twee.

‘Niet leuk’ – sprak hij, verkrampt van pijn

‘Ik ben ontdaan, van kop en veren

en moest gepluimd zelfs marineren

in kruiden en goedkope wijn,

ik werd gevild, bestrooid met zout

men stak met vorken in mijn bout

en met iets vreemds dat in mij zit

werd ik tot stoven toe verhit !’

‘Men had nochtans aan mij beloofd

nog net voordat ik werd onthoofd

dat ik op ’t feest van licht en schijn

de eregast zou mogen zijn,

maar als men mij nu nog één keer

met vork en mes bewerkt als nu

en overgiet met hete jus,

dan hoeft dat feest voor mij niet meer !’

© bert deben

Turnhout, 08 december 1998.

 

.

Aan ’t randje van een inzinking ...

.

Aan ’t randje van

Ik zat in ’t park aan ’t randje van

de vijver en een inzinking

waarom ik mij nog niet verhing

was wel reeds vraag, maar nog geen plan

plots stond er naast mijn rechterbeen

een soort van eend, die zei : Ik ben gans …

Hallo ! – zei ik beleefd – Dag Hans !

Niet Hans ! – sprak hij – Maar gans alleen !

Hoezo ? – vroeg ik toen – Gans alleen !?

want ik dacht steeds dat ik dat was

we bleken dus eenzelfde ras

en eigenlijk met z’n tweeën

even toch, want in de vijver tussen ’t riet

bleef hij vlot drijven, maar ik dus niet.

© bert deben

Antwerpen, 05 november 1997, zittend op een bank in het stadspark.

.

Scenario's voor echtscheiding

We bespraken de mogelijke scenario’s

voor een echtscheiding

in vriendschap, in oorlog

met een knipoog, een bijl

met onderlinge toestemming

of behulp van aasgieren

tussen het avondmaal

en een aanval van hysterie

raakten we het ook niet eens

of en hoe en waar

we onze 10de huwelijksverjaardag

zouden vieren.

© bert deben

Edegem, 2 mei 1990.