leven in poëzie: rouw

Posts tonen met het label rouw. Alle posts tonen

zondag 21 november 2021

Een mooie tijd om af te sluiten

Antwerpen, maandag 4 oktober 2010

donderdag 23 mei 2019

donderdag 1 november 2018

De dood zou liefde moeten zijn

De dood zou liefde moeten zijn

waarin men mild kan overgaan

naar wat men noemt een nabestaan

een zachte straal van zonneschijn

waar het volmaakt is en voldaan

bevrijd van elke angst en pijn

de dood zou liefde moeten zijn

waarin men mild kan overgaan

de grens een nevelige lijn

tussen beschut zijn en ontdaan

waarbij je toch niet echt verdwijnt

geen einde maar een nieuw ontstaan

de dood zou liefde moeten zijn.

© bert deben

ICE 557 Köln – Berlin, woensdag 5 september 2018, voor John en Ingrid.

foto: Schoonselhof © bert deben

donderdag 21 mei 2015

Soms stopt een zin

Soms stopt een zin zo halverwege

dat alles stopt en alles strandt

en niemand nog met het verstand

noch met gevoel. Er wordt gezwegen

maar in gedachten klopt het niet

en lijkt het of. Plots staat het stil

terwijl men enkel anders wil

en liefst terug of alstublieft

laat alles weer als vroeger zijn

laat niets. Het scheurt, het snijdt

het lijkt alsof, het is ook zo.

Soms stopt een zin zo midden in

dat alles stopt.

© bert deben

Antwerpen, woensdag 20 mei 2015, voor Lisa en René.

vrijdag 9 januari 2015

Afsluiten

Zou ik je nog een keer ...

zoals ik altijd nog verwacht

dat vroeg of laat

op mijn mobiel

weer een berichtje staat van jou

waarin je vraagt

terwijl ik weet dat jij dan niet

dat jij niet meer

toch laat ik even

weer jouw nummer overgaan

hoor ik jouw stem

al is het enkel maar jouw naam

en dan een dame

die mij vraagt om na de toon

... en sluit dan af

wat weet zij veel

zo denk ik dan

van af te kunnen sluiten.

© bert deben

Antwerpen, maandag 5 maart 2012, voor Dirk.

donderdag 27 november 2014

Alles staat zoals voorheen

Alles staat zoals voorheen

de flesjes reuk, al zijn ze leeg

een serie engeltjes in steen

de plastic bloemen die ze kreeg

ze zijn al lang van kleur verschenen

een breekbaar beeld van porselein

geen kleinigheid is hier verdwenen

alsof het nooit gebeurd zou zijn

het stof wordt dagelijks afgedaan

gedweild op net dezelfde dagen

gegeten op hetzelfde uur

maar dan komt alles stil te staan

als niets gedachten kan verjagen

bij oude foto’s aan de muur.

© bert deben

Antwerpen, vrijdag 16 maart 2007.

Dit gedicht werd gepubliceerd in 'Nostalgie' een selectie uit inzendingen voor de
5de Hillegomse Poëziewedstrijd, Artbooks 2014.

vrijdag 7 juni 2013

In het voorbijgaan van de tijd ...

foto: 'Never lonely' © bert deben - Berlin 2011

Ik doe in 't leven steeds meer samen

met mensen die er niet meer zijn

ik praat met hen en noem hun namen

en drink met hen dezelfde wijn

een zelfde bier op een terras

of wandel langs dezelfde wegen

alsof het net als vroeger was

daar kom ik dan mezelf ook tegen

in het voorbijgaan van de tijd

de man die ik misschien zou zijn

als alles anders was geweest

van vroeger leed tot later spijt

maar toch in liefde nog het meest

als ik met hen in mij verdwijn.

© bert deben

Antwerpen, vrijdag 7 juni 2013,

alleen op een terras in de stad na de afscheidsdienst voor Bob.

Werd gepubliceerd in 'Nostalgie' 5de Hillegomse Poëziewedstrijd Artbooks 2014

en nov. 2022 in literair eenmansschrift De Vos jg 11 nr 27

dinsdag 4 juni 2013

in memoriam Bob

voor Bob: De lichtjes in jouw ogen

vrijdag 2 november 2012

Hoe zou het zijn geweest als jij ...

Hoe zou het zijn geweest als jij
als toen, als ik, als wij misschien
als alles netjes op een rij
en ik de tekens had gezien

hoe zou je dan hebben gedacht
of niet, of wel, of andersom
hoe zou ik toch hebben getracht
als ik het wist en ook waarom

waar zou ik wandelen vandaag
en liep je dan misschien naast mij
terwijl je iets van inzicht geeft
een antwoord ook al is het vaag

hoe zou het zijn geweest als jij
nog altijd had geleefd.

© bert deben

Antwerpen, woensdag 29 september 2010

voor Jille, een schaduw op het water

voor Dirk, eenzaam als het woord ooit

Preventie zelfdoding BE: De Zelfmoordlijn tel.: 02/649.95.95

Preventie zelfdoding NL: 113online.nl tel.: 0900-1130113

okt. 2021 gepubliceerd in 'Reveil #21, gedichten en verhalen over en voor overleden geliefden'

dinsdag 10 januari 2012

eenzaam als het woordje ooit

De taakverzoeken zijn voltooid
wat overblijft is af te sluiten
het doven van de sterren buiten
de maan nu inktzwart opgeplooid

zo eenzaam als het woordje ooit
wordt alles duister door de ruiten
geen zuchten meer, geen stemgeluid en
wat nog rest wordt uitgestrooid

behalve dan het denken aan
doorheen de nacht, het wakker zijn
het sprakeloos gevuld van pijn
het nooit meer rustig slapen gaan

geen ster die blinkt, geen maneschijn
zo somber wordt hier stilgestaan.

© bert deben
Antwerpen, verloren maandag, 10 januari 2005, voor Dirk († 09 jan. 2012)