Posts tonen met het label september. Alle posts tonen
Posts tonen met het label september. Alle posts tonen
zaterdag 9 september 2023
donderdag 1 september 2022
September, einde zomer
.
Ik ben september, einde zomerik ben een tempel in vervalnog steeds een dichter en een dromermaar wat moet komen weet ik alzo zie ik barsten in de muurterwijl de hemel grijzer kleurten ook hoe zonder veel censuurmijn gevel hier wordt afgekeurdik ben een tanende attractiedie het moet hebben van publiekdat net als ik verouderd isvan wat ooit passie was een fractieen vol besef van de tragiekdat ik nog steeds de liefde mis.© bert debenAntwerpen, zaterdag 1 sept. 2001, herwerkt feb. 2022
.Beeld: Gevallen Icarus voor Griekse tempel.
mei 2022 gepubliceerd in bundel Vertalersweelde, Charles Baudelaire e.a.
reflecties bij nieuw vertaalde gedichten van Baudelaire
een recensie van deze bundel, met een citaat uit bovenstaand gedicht kan je vinden op:
Labels:
2001,
gemis,
Icarus,
liefde,
ouder worden,
publicatie,
september
maandag 14 september 2020
Iets van waarde
.
Iets van waardeEen park, een vijver, op fluisterafstandeen klaterende fontein, dwarrelendblaadjes die naast me landenop een bankje in september in de zonexcuseer me, maar waar vind ik ietsvan waarde? Naast me staat een mandie niet ziet dat ik een dichter benik wijs hem naar de bomen, naarde bladeren die gevallen zijnnaar de kleuren van ontbindinghij knikt weinig begrijpenden verdwaalt in mijn gedachtenverstaan zullen wij elkaar wel nooitmaar evengoed blijven wij wel trachten.© bert debenOostburg, maandag 14 september 2020..
Labels:
2020,
dichter zijn,
herfst,
natuur,
parkgedicht,
september,
zon
donderdag 18 september 2014
Ik voel in mij september weer
. Foto: Parque del Retiro, Madrid – Sept. 2013 -
© bert deben

.
Ik voel in mij september weer
hoe dagen korten en de zomer
mat aan mij het leven lomer
toont en geurt naar ommekeer
de zon is nu de zon niet meer
maar schijnt nog slechts een onderkomen
vale kleur – zoals de bomen
legt zij zich bij minder neer
de dichter klemt zich aan zijn pen
en haalt het woordje ‘herfst’ van stal
hij schrijft van schoonheid in verval
want net als ik in mij herken
dat ik zoals seizoenen ben
besef ik wat er komen zal.
© bert deben
Antwerpen, 28 aug. 1999
27 jan. 2022 gepubliceerd in verzamelbundel 'Wie goedgezinde woorden zaait'
Labels:
1999,
David Sylvian,
dichter zijn,
herfst,
natuur,
ouder worden,
Ruud,
seizoenen,
september,
verval
donderdag 29 augustus 2013
De eerste blaadjes
.
De eerste blaadjes
vallen al - nog even en
het is september
© bert deben
Antwerpen L.O., 29 augustus 2013.
zaterdag 1 september 2001
September, einde zomer
Ik ben september, einde zomerik ben een tempel in vervalnog steeds een dichter en een dromermaar wat moet komen weet ik alzo zie ik barsten in de muurterwijl de hemel grijzer kleurten ook hoe zonder veel censuurmijn gevel hier wordt afgekeurdik ben een tanende attractiedie het moet hebben van publiekdat net als ik verouderd isvan wat ooit passie was een fractieen vol besef van de tragiekdat ik nog steeds de liefde mis.© bert debenAntwerpen, zaterdag 1 sept. 2001, herwerkt feb. 2022.
.Beeld: Gevallen Icarus voor Griekse tempel.
mei 2022 gepubliceerd in bundel Vertalersweelde, Charles Baudelaire e.a.
reflecties bij nieuw vertaalde gedichten van Baudelaire.
Labels:
2001,
gemis,
liefde,
ouder worden,
publicatie,
september
zaterdag 28 augustus 1999
Ik voel in mij september weer
.
Ik voel in mij september weer
hoe dagen korten en de zomer
mat aan mij het leven lomer
toont en geurt naar ommekeer
de zon is nu de zon niet meer
maar schijnt nog slechts een onderkomen
vale kleur – zoals de bomen
legt zij zich bij minder neer
de dichter klemt zich aan zijn pen
en haalt het woordje ‘herfst’ van stal
hij schrijft van schoonheid in verval
want net als ik in mij herken
dat ik zoals seizoenen ben
besef ik wat er komen zal.
© bert deben
Antwerpen, 28 aug. 1999
http://bertdeben.blogspot.com/2014/09/ik-voel-in-mij-september-weer.html
donderdag 4 september 1997
September, straks dag 7
.
.
September, dag 7September wandelt vanaf nu met kille schredendoor het landschap dat mijn ziel mag zijn, oude vragenverkleuren het groen en de zon schijnt enkel vagestralen op een vers jaargetij, een nieuw verledende dichter reflecteert vanop latente tredendie hem lokken naar Nirwana, stapelt daar lagenmet woorden tot sonnet en herleest weer met trageogen vol begrip wat hij beter had vermedenhij herbeleeft almaar de fouten in zijn levengeeft de wereld wat hij denkt dat hij schenken kan:gedichten van kristal, waarop men zal proberen
stenen te werpen om de scherven te creëren
waarmee de dichter zich verminken zal tot man
het is vandaag september, en alweer dag 7.© bert debenTurnhout, 1 + 2 september 1997Vogelwaarde 30 maart 2021 deels herschreven, luisterend naar
Ghosteen van Nick Cave and The Bad Seeds:
donderdag 15 september 1994
Half September
Labels:
1994,
filosofisch,
herfst,
ouder worden,
september
dinsdag 8 september 1992
Septemberdroefheid
SEPTEMBERDROEFHEID.De wolken wenen zuren tranenomdat het weer de herfst inluidtseptember – vader van de bruid –schenkt dra de zomer aan ’t verganekleur verdwijnt uit bos en lanenstilte klinkt nu minder luidnergens schiet het zaad nog kuiten wat ooit mooi was moet nu tanende adem van de overganggeurt sterk naar allerlaatste dagende zwaluw zweeft met onbehagenvogels dempen hun gezangde aarde zal een sluier dragenen dit weer twee seizoenen lang.© bert debenBorgerhout, dinsdag 8 september 1992.
.
Werd gepubliceerd in ‘Gemengde Gevoelens nr. 2’, ’t Kandelaartje, Hasselt 1992
Labels:
1992,
depressie,
publicatie,
seizoenen,
september
Abonneren op:
Posts (Atom)





