dinsdag 22 september 2026

Nazomer

 
 
           Nazomer


                    Buiten schildert zon een lange schaduw
                    over gras, het deint en danst hypnotiserend 
                    in de wind, de zomer vindt haar laatste
                    dagen in een traag en zuinig wordend licht

                    geen tijd om nu te klagen, de herfst wil
                    straks beginnen, de avond werd al ingekort
                    op akkers haalt men late oogsten binnen
                    er vallen nieuwe noten op de grond

                    genoeglijk wordt het afgerond
                    de regen blijft nog achterwege, de kleur
                    van bladeren nog even groen, een mild
                    gevoel zoekt reeds zijn weg, verkondigt

                    stilte in gedachten, ik adem rustig in en uit
                    gemoed dat hunkert naar verzachten.


                    © bert deben
                              Antwerpen, vrijdag 21 september 2007.



Werd september 2026 gepubliceerd als seizoenspostkaart 
voor bezoekers van het stiltecentrum van het Catharina ziekenhuis Eindhoven.

dinsdag 15 september 2026

Als de drank het antwoord biedt

.

Geschreven in de bar van MSC Orchestra te Reykjavik, zondag 23 juni 2019. 
Gepubliceerd sep. 2026 in Poemtata Bloemlezing ‘Het juiste antwoord op geen vraag

woensdag 9 september 2026

Iemand in de metro stond op voor mij

.


Iemand in de metro stond op voor mij
wat een gevoel van onbehagen geeft
een jongeman, wel erg beleefd
een voorbeeld voor de maatschappij

een klein momentum, zo voorbij
dat blijvend door gedachten zweeft
iemand in de metro stond op voor mij
wat een gevoel van onbehagen geeft

een soort van keren van ’t getij
dat blijkbaar een grote impact heeft
zie ik er oud uit en doorleefd
moet ik beledigd zijn of blij
iemand in de metro stond op voor mij.


© bert deben

Fürth (Nürnberg), dinsdag 8 september 2026,
een dag na mijn 66ste verjaardag …


woensdag 2 september 2026

Soms moet je wachten



Abri

D
e trein staat stil, de trein vertrekt
ik denk aan jou, jij denkt aan mij
althans, dat denk ik, het verwekt
een warme gloed, ik kijk opzij

en zie hoe alles weer verdwijnt
al blijft het elders nog bestaan
zo zal het altijd blijven gaan
na regen komt er zonneschijn

of omgekeerd, zo leert het leven
en tussenin zit heel veel grijs
soms toont iets groots nadien heel klein
maar altijd komt het met een prijs

soms krijg je iets, soms mag je geven
soms moet je wachten op de trein.


©
bert deben
Hasselt, wachtend op de trein, dinsdag 1 september 2026.