Verwondering 

Verwondering gaat altijd mee

op wandeltochten waar ik ga

door bos of veld of langs de zee

naar plaatsen waar ik stiller sta

in de natuur en bij het leven

bij al wat groeit en groter is

en bij ervaren en vergeven

en af en toe ook bij gemis

al is gemis dan relatief

en alsmaar korter ook van duur

omdat ik zie wat ik begeer

als ik hier kijk naar de natuur

ik adem in en mediteer

ik heb hier al de schoonheid lief.

© bert deben

Hengstdijk, maandag 29 juli 2013.
foto: Park Vogelwaarde  

.

We fluisteren verwondering

.

Antwerpen, donderdag 27 augustus 2009 - 22 september 2015, voor Ruud.

  

Pied-à-terre

 

Pied-à-terre  

.

De dichter houdt graag een voet aan de grond

terwijl hij zoekt naar gevoel of een zin

naar al wat hij denkt dat een nieuw begin

zou kunnen zijn – hij beoogt, hij kijkt rond  

wie hem voorbij loopt, wat men achterlaat

een indruk, een ruwe schets, een idee

hij registreert, schrijft het op, neemt het mee

plooit het samen, staat dan recht en verlaat  

zijn bankje, het park, de hangende brug

van waar hij kijkt naar hoe mooi men ginder  

de verte aanschouwt, hij mijmert, hij denkt

als ik daar, als ik ooit … hij fronst, neemt vlug  

het blad en schrapt, want soms kan het minder

terwijl hij reeds van daar naar zichzelf wenkt. 

 

© bert deben

Zondag 16 november 2014, stadspark Antwerpen.  

11 december 2014 werd ik eigenaar van een appartement waarvan ik vroeger altijd dacht: Dààr zou ik willen wonen! Veel kleiner dan waar ik voorheen woonde, maar wel 10 hoog (dus eigenlijk een pied au ciel !) met zicht op een groot deel van Antwerpen en vlak bij het stadspark, een favoriete plek om te schrijven.
  

     In een ver verleden was het slechts 4 hoog en een hotel: 

      Loosplaats eind 19de eeuw, scan uit '100% Expo' N°26, Cultuurmagazine van de Provincie Antwerpen.  

      Onder: Stadspark + Loosplaats Antwerpen, deel Hypsoskaart 1913 (Red Star Line Museum | MAS)

 

Als ik jouw adem voel in mij

Als ik wakker lig en zo jouw

rustend lichaam voel bewegen

leg ik me broos en zacht er tegen

en luister ik naar wat ik voel  

een op en neer gaan van geluk

een plaats waar ik in jou verdwaal

en weet dat ik pas ben voldaan

wanneer ik met jou ademhaal  

soms is beseffen ook vergeten

wat telt is niet wat nooit geweest is

of na een tijd alweer voorbij

wat telt is de verwondering  

dat alles plots eenvoudig lijkt

als ik jouw adem voel in mij. 
 .

© bert deben

Berlijn, maandag 13 september 2011, voor Ruud.  

 

werd gepubliceerd in ‘verzamelde gedichten 20ste poëzieprijs’
van C.C. Boontje 2014.

 

Ik ben in Oegstgeest op toilet geweest

 .

(eigen toilet)

Ik ben in Oegstgeest op toilet geweest

nog net voor middernacht

het marmer daar

was koningsblauw

toiletpapier zo zacht

nog zachter dan

te Wassenaar  

het water was als ochtenddauw

het spoelen ruisen van de zee

het kolkte zacht in baren mee

in porseleinen buizen onder het gebouw  

ik ben in Oegstgeest op toilet geweest

een onvergetelijke piek

geslepen spiegels, nieuwe maan

een lavabo met gouden kraan

op achtergrond vioolmuziek  

van Ameland tot Etten-Leur

van Zandvoort tot in Enschede

bezocht ik menig schoon closet privé

in Zeist zelfs één met tulpengeur

verbaasd was ik van al hun pracht  

maar in Oegstgeest

net voor middernacht

was ik het waarlijk nog het meest. 

 

© bert deben

Oegstgeest, 24 april 2004, voor Skipi.