vanwege de Internationale Dag van het Gekweekte Dier op 2 oktober
Posts tonen met het label dierenleed. Alle posts tonen
Posts tonen met het label dierenleed. Alle posts tonen
maandag 2 oktober 2023
maandag 5 april 2021
De IJsbeer
.
.
..
De ijsbeer ijsbeert uit verveling
op grijze blokken van beton
en wankel wachtend in de zon
op weer een nieuwe vis-bedeling
de grote heerser van de pool
en weidse witte vlaktes ijs
zit hier te midden van het grijs
tot het plezier van weer een school
de kindjes roepen naar het beest
“spring dan, spring dan in het water!”
de ijsbeer ijsbeert wat bedeesd
een onbeduidend keerpunt later
willen zij de leeuwen zien of apen
een tweede ijsbeer ligt te slapen.
© bert deben
Antwerpen, 18 september 1998.
woensdag 3 februari 2021
De Knobbelhokko
.
De knobbelhokkoDe knobbelhokko zit hier stilgeen mensenkind dat naar hem kijktomdat hij niet in ’t minste lijktop wat men hier aanschouwen wileen olifant, een krokodileen aap die op een buurman lijkteen leeuw die met zijn manen prijktde knobbelhokko zit slechts stilde knobbelhokko zit hier maaren staart een beetje voor zich uitdenkt hij aan ’t amazonewoudde kleuren daar en het geluidooit was het beest een vogel daarhier is hij slechts een kooi-inhoud.© bert debenAntwerpen, 7 juli 1998, geschreven in de Zoo.Photo by David J. Stang
.
maandag 19 augustus 2019
Zoveel wijsheid in een oud gezicht ...
Orang-oetan
Zoveel wijsheid in een oud
gezicht
en zoveel leegte in de ogen
verweesd en in zichzelf gebogen
de blik naar ergens ooit gericht
hier in het park is alles ingetogen
eminentie heeft hij, overwicht
zoveel wijsheid in een oud
gezicht
en zoveel leegte in de ogen
in gedachten wordt hij
meegezogen
hij ziet in ’t woud dat voor hem
ligt
door bladeren heen het
zonnelicht
het schittert in zijn
denkvermogen
zoveel wijsheid in een oud
gezicht.
© bert deben
Vogelwaarde,
31 juli 2017,
geschreven
na het zien van ‘War for the planet of the apes’
Op 19 augustus is het de Internationale Orang-Oetan Dag, een dag waarop we de nadruk leggen op het behoud van deze bijzondere dieren en hun leefomgeving. Orang-oetans zijn niet alleen fascinerende wezens vanwege hun intelligentie, maar ze vervullen ook een cruciale rol in het ecosysteem van het regenwoud. Deze dag biedt een kans om ons bewustzijn te vergroten en actie te ondernemen om hen te helpen.
gepubliceerd in paperback 'Po-e-zine editie XVI 'Reflectie'
maandag 14 januari 2019
maandag 22 december 2014
Een edelhert langs de weg naar Gent
.
.
fotocollage: David De Backer
Een Edelhert
.
Een edelhert langs de weg naar Gent
.
Een edelhert langs de weg naar Gent
werd als dusdanig niet herkend
omdat het beest, wel heel geniaal
vermomd was als lantaarnpaal
het is, zo fluisterde het vol argwaan
soms beter om voor paal te staan
dan op een feestmenu
als avondmaal.
© bert deben
Rendeux, 27.05.2003, voor Dana.
zondag 2 februari 2014
'De ijsbeer zwemt'
.
Naast de eerste prijs voor dit gedicht kreeg ik ook nog een eervolle vermelding van zowel de vakjury als de publieksjury voor mijn gedicht 'Ik kijk van op mijn kleine Wolk':
.
De ijsbeer zwemt
.
De ijsbeer zwemt al dagen lang
zo ver hij zien kan niets dan grijs
geen land in zicht en ook geen ijs
slechts water hier als samenhang
hij zwemt van uit een levensdrang
van uit zijn muil een dof gekrijs
de ijsbeer zwemt al dagen lang
zo ver hij zien kan niets dan grijs
het economische belang
het rekent hem een dure prijs
de zwemtocht wordt zijn laatste reis
het zwemmen zelf een martelgang
de ijsbeer zwemt al dagen lang.
© bert deben
Vogelwaarde, maandag 8 juli 2013.
‘De IJsbeer zwemt’ werd zondag 2 februari 2014 verkozen tot ‘Beste FB-beeldgedicht 2013’ in een wedstrijd georganiseerd vanuit de Facebook groep 'Beeld en Gedicht', een initiatief van MartsArts PoetryPictures. De volledige uitslag en de andere winnende gedichten kan men lezen op deze link (let wel, enkel voor FB-gebruikers …):
Toelichting
jury-beoordeling:
1. De ijsbeer zwemt, Bert Deben.
Verhalend rondeel waarin de dichter stelling
neemt tegen het lot van de ijsbeer die ten onder gaat aan het economische
belang van de mens. Het onderwerp is een modern protest tegen de
milieuvervuiling, zonder dat hierbij het vingertje storend wordt opgestoken;
een krachtig gedicht, dat prachtig bij het beeld past. Het speelt met de
menselijke emotie, soms op het randje van het melodrama. Het is mooi consequent
in ritme en rijm. De twee rijmklanken (kenmerk van het rondeel) doen nergens
dwingend aan.
Naast de eerste prijs voor dit gedicht kreeg ik ook nog een eervolle vermelding van zowel de vakjury als de publieksjury voor mijn gedicht 'Ik kijk van op mijn kleine Wolk':
http://bertdeben.blogspot.nl/2013/08/ik-kijk-van-op-mijn-kleine-wolk.html
Het gedicht, met foto, werd 1 mrt 2014 gepubliceerd in 'Po-e-zine' jg 2 nr 7
+ in Po-e-zine nr 8 met een speciale editie rond de wedstrijd: Po-e-zine jg 2 nr 8 - 2014
+gepubliceerd in Schoon Schip jg 22 nr 1 - 1 maart 2015
'
Het gedicht, met foto, werd 1 mrt 2014 gepubliceerd in 'Po-e-zine' jg 2 nr 7
+ in Po-e-zine nr 8 met een speciale editie rond de wedstrijd: Po-e-zine jg 2 nr 8 - 2014
+
'
dinsdag 8 oktober 2013
Moeder Wis en zoontje Speen
Moeder Wis en zoontje Speen
.
Een moederzwijn, haar naam was Wis
zocht weken reeds haar zoontje Speen
die zomaar op een dag verdween:
“Ach zegt U hem dat ik hem mis
als U hem zien zou en ook dat
ik hem zo graag hier bij mij had!”
op ‘Dier Vermist’ bij Tuinvrouw Mies
mocht zij onlangs een oproep doen
een detective vroeg haar toen:
“Zag U een man soms met een spies
en was er in de buurt een feest
een huwelijk of zo misschien?”
moeder Wis is sedertdien
alleen nog maar heel stil geweest.
© bert deben
Hengstdijk, Kampeerboerderij De Mechelman, maandag 7
oktober 2013.
zaterdag 27 augustus 2011
Pijnlijke teleurstelling bij finale 1000 meter voor huisjesslakken te Zwiep
Een huisjesslak te Zwiep
die daar de duizend meter liep
in dertien dagen en een kwart
vertrok – zei men – met valse start!
Dus met haar huisje op haar rug,
moest zij bij aankomst weer terug ...
© bert deben
Warisy (Rendeux), 22 februari 2005
.
zondag 7 augustus 2011
Ik heb vandaag een muis gemaaid
Ik heb vandaag een muis gemaaid
ze kuierde doorheen het gras
het beestje, dat best schattig was
werd schielijk door het mes gedraaid
verpulverd in het rond gezaaid
het bloed een kleine plas
waarin wat restjes van karkas
geen ene haan die er naar kraait
een beetje sneu toch, voor het beest
er bleek ook nog een nest te zijn
vol roze buikjes naar ik meen
het werd voor hen niet echt een feest
hun oogjes bol van hartenpijn
reed ik er vlug maar overheen.
© bert deben
Antwerpen, maandag 25 juli 2011
(no animals were hurt during the making of this poem)
.
maandag 18 april 2011
Een porseleinhoen te Roermond ...
.
Een porseleinhoen te Roermond
die steeds wel wat te klagen vond
en bang voor binding was en breuken
zat bij de buurvrouw in de keuken
ze liep – sprak zij – nog net te Delft
een blauwtje bij een jonge haan
die haar al bij de eerste helft
van de vogeltjesdans had laten staan
de buurvrouw antwoordde bizonder fijn:
“Nou, U lijkt mij wel
een heel erg breekbaar vrouwtje,
niet enkel bent U, zegt uw naam, van porselein
maar bovendien:
U liep ook nog een Delfts blauwtje !”
© bert deben
Friesland, 06 september 2004.
woensdag 19 december 2007
Geen Kerst dit jaar ...
Geen Kerst dit jaar
.
Te Canada werd te middernacht
de kerstman met gevulde zakken
door zeehondpuppies opgewacht
met houten knuppels en matrakken
niet de cadeaus waren gegeerd
noch wat aan snoep zat in zijn zak
ze waren slechts geïnteresseerd
in de man zijn mooie mantelpak
dus sloegen zij hem op zijn brein
en zonder maar de jas te raken
ook op zijn benen en zijn kaken
hoe wreed kunnen zeehondjes zijn
dat ze zo’n vredig iets zo hels
kunnen slaan, voor slechts een jas met pels!
© bert deben
Antwerpen, zaterdag 1 december 2007.
zaterdag 1 januari 2005
Een Pekingeend
Een Pekingeend
Een Pekingeend
pochend in een discotheek
zei van zichzelf
dat hij wel heel erg op een zwaan leek
en dat hij overal succes had
bij de wijfjes.
Later, in een restaurant
bleek dat laatste ook waar te zijn
met look
en sinaasappelschijfjes.
© bert deben
Géromont, 01 januari 2005.
Een Pekingeend
pochend in een discotheek
zei van zichzelf
dat hij wel heel erg op een zwaan leek
en dat hij overal succes had
bij de wijfjes.
Later, in een restaurant
bleek dat laatste ook waar te zijn
met look
en sinaasappelschijfjes.
© bert deben
Géromont, 01 januari 2005.
maandag 20 oktober 2003
Een duizendpoot te Tranendal
EEN DUIZENDPOOT
Een duizendpoot te Tranendal
brak tijdens, na en door een val
zo’n zestig heupen en wat poten.
Geheel met gipslaag overgoten
en een vergeten in een achterkamertje
werd hij enkel door een klopgeest met een hamertje
elke avond bezocht, vanaf een uur of acht
tot zelfs lang voorbij de klok van middernacht.
Toen hij de nachtzuster hier attent op maakte
nam die hem in een houdgreep tot het kraakte
en brulde toen vlakbij zijn oor :
“Weet jij wel hoeveel klachten ik hier elke nacht aanhoor!”
waarna ze hem nog even met haar vuisten bewerkte.
Daarna gooide ze een deken over hem, en wenste hem nog “sterkte!”
bij het toesmijten van de deur.
De kwaliteit van de bediening stelde hem een beetje teleur
om nog maar te zwijgen over die van het eten,
maar na drie weken volledig te zijn vergeten
had hij samen met de drang tot leven
ook de neiging tot protesteren al wel opgegeven.
De nachtzuster, die overdag in assurantiën deed,
zei dat het haar bijzonder speet
dat hij geen hospitalisatieverzekering had willen tekenen.
Nochtans, wilde ze hem per heup en poot een prijs berekenen
die zelfs ver lag onder het tarief van een doorsnee insect!
“Maar ach!” verzuchtte zij
“Het nadeel van niet verzekerd zijn heeft ie nu wel ontdekt!”
© bert deben
Antwerpen, maandag 20 oktober 2003,
voor Sabien (vanwege een heupoperatie in het hospitaal)
Antwerpen, maandag 20 oktober 2003,
voor Sabien (vanwege een heupoperatie in het hospitaal)
zondag 18 juli 1999
El Toro
.
El ToroEen Spaanse stierhad veel plezieromdat hij in een wei staan mochten dat een leven lang al alle dagentot dat hij, zonder ’t hem te vragenzomaar werd verkochttwee dagen later, onder luid gejoelen veel te druk naar zijn gevoelwerd het beest weer losgelatenkeek links en rechts opzijen vroeg zich af : ‘¿Waar is mijn wei,en wat doen al die mensen hier?’toen kwam een man in glitterpakdie fier iets in de hoogte staken volgde er nog meer getierde Spaanse stier vertrok geen spieren dacht : ‘¿Wat zijn dat hier voor gekken?ik wil onmiddellijk vertrekken,en wil mijn wei en gras terug!’de glitterman, of toreadoralthans, daar ging de man voor doorstak toen iets in de stier zijn rugde Spaanse stier, tot groot pleziervan alle mensen rondom hemzag plots hoe hij ontzettend bloeddewerd boos daardoor en vol van woedenam hij het glittermannetje in een klemen slingerde het doorheen de luchtwaarna de man tot grote schandegebroken tussen ’t volk belanddelater volgde dit gerucht :‘de toreador in glitterpakdie bijna al zijn beenderen brakheeft angst van alles wat beweegtzelfs van een spin en van een muishij woont nu in een groot wit huiswaar hij nog altijd wordt verpleegd’de Spaanse stier die zegevierdewerd kort nadien opnieuw verkochtmaar hoe hij het ook wensen mochthet beest kwam nooit meer in de weide koper was een slagerij.© bert debenBenidorm, 18 juli 1999.
donderdag 24 december 1998
The Turkey Blues
The Turkey BluesEen kerstkalkoen te Strombeek-Beverkreeg plots problemen met zijn leveromdat die tijdens een dinergesneden werd, en wel in twee.‘Niet leuk’ – sprak hij, verkrampt van pijn‘Ik ben ontdaan, van kop en verenen moest gepluimd zelfs marinerenin kruiden en goedkope wijn,ik werd gevild, bestrooid met zoutmen stak met vorken in mijn bouten met iets vreemds dat in mij zitwerd ik tot stoven toe verhit !’‘Men had nochtans aan mij beloofdnog net voordat ik werd onthoofddat ik op ’t feest van licht en schijnde eregast zou mogen zijn,maar als men mij nu nog één keermet vork en mes bewerkt als nuen overgiet met hete jus,dan hoeft dat feest voor mij niet meer !’© bert debenTurnhout, 08 december 1998.
.
donderdag 4 augustus 1988
Abonneren op:
Posts (Atom)