Rolf en de Roedel

Rolf en de Roedel  

Rolf de Vos, chef-kok van een wolvenroedel
maakte als nagerecht een appelstrudel
met bovenop een heel klein toefje room.  

 

Rolf, een redelijk bekend gastronoom

werd voor zijn kookkunsten bedolven
door complimentjes van de wolven
maar een toefje slagroom op hun strudel
vonden ze toch maar meer iets voor een poedel! 

 

Een meester op elk kookgebied
maar kende hij hun wereld niet
hij zag de afschuw in hun ogen
en hoe zij zich naar hem toe bogen.

Wat scheuten saus van Rolf z’n bloed

maakte het voor de wolven toch weer goed.

© bert deben

Gunterath, DE, 5 maart 2003, origineel ‘Rolf, de wolf’, voor Dana na bezoekje aan een dierenpark. 

Herschreven maart 2024 met 2 extra strofes i.o.v. schrijversgezelschap Apropos voor het thema ‘vos’ met als extra uitdaging: schrijf een verhaal waarbij de verteller van het verhaal onbekend is met de wereld waarin het verhaal zich afspeelt. Maar het hoofddoel van deze verteller is vooral: 

Een lach brengen in een wereld waar daar dikwijls een tekort aan is 😉

Mini reusje Harry

.

met minireusje Harry 

Met alles erop en eraan

handjes, voetjes,

mondje, neusje ...

is babietje een groot mirakel,

eigenlijk een mini-reusje ! 

 

 

© bert deben
27 aug. 1986, voor Dana
18 okt. 2017, voor Frances 

20 april 2022 voor Harry 

2017, met minreusje Frances: 

1986 met minireusje Dana: 

Ze wandelt fier en zelfverzekerd

 

 Ze wandelt, fier en zelfverzekerd
 met kleine stappen over het grote
 mensenstrand, flamboyant, maar ook
 ingetogen, elke stap weloverwogen

 bij een late zomerzon (’t is al herfst)
 laat ze net nog voor de avond valt
 een lange, slanke schaduw na
 op de foto staat de wereld stil

 wat er komt en welke sporen
 zij hier nog zal achterlaten
 weet ze nu nog niet

 ook al weet ze, voor een kleuter
 meestal heel goed wat ze wil.


© opi bert
Vogelwaarde, maandag 12 oktober 2020, voor Frances.

Foto: Frances op strand bij zonsondergang, oktober 2020 © Dana Deben 

.

Terug buiten (mondmasker)

.

Terug buiten 

Vandaag mocht ik weer buiten

normaal is dat normaal

maar na heel lang me op te sluiten

werd dit wel heel speciaal

mijn mama zette mij een masker op

ook bij haarzelf, dat moet zegt zij

ik vond het maar een saaie flop

het maakte mij niet blij

een flauwe vorm van carnaval

normaal loop ik dan heel erg lang

getooid in een prinsessenkleed

maar buiten zag je ’t overal

het maakte mensen ook soms bang

ik zag hoe iedereen ons meed!

© bert deben

Hengstdijk, donderdag 14 mei 2020,

opi ‘out of lockdown gedicht' voor Frances.

Foto: Frances met mondmasker, mei 2020 © Dana Deben 

. 

Kleine ballerina

Kleine ballerina

Ze kijkt naar mij met iets van argwaan 

ze denkt: dit is mijn opi niet

het is een scherm, waarop ze ziet

dat ik beweeg, ze lacht, maar niet spontaan 

waarna ze naar de mama kijkt

en zonder praten mededeelt

dat ze eigenlijk liever speelt

het is een kind, ze heeft gelijk

terwijl ze toch niet echt verdwijnt

ik zie haar op de achtergrond

ze draait daar sierlijk in het rond

een ballerina wil ze zijn

ze danst, ze draait, ze lacht, ze bloost

zo heel ver weg en toch verbonden

een knuffel kan niet meer, ’t is zonde

’t is slechts een scherm, maar toch een troost.

© bert deben

Vluchtoord Vogelwaarde, woensdag 15 april 2020,

opi in lockdown gedicht nr. 2, voor Frances en Dana.  

Vastberaden Peuterstap

.

Vastberaden stapt ze op haar schaduw af

hij wijst de weg waar zij naartoe wil gaan

de eerste stap, een grote sprong in haar bestaan

veranderde snel in flukse draf  

ze kijkt niet om, ze wil vooruit

en wie er bij is moet maar volgen

want stop je haar, kijkt zij verbolgen

een nieuwe tijd werd ingeluid  

de tijd van lopen en ontdekken

haar wereld kent geen grenzen meer

ze stapt nu overal zelf naartoe  

althans tenminste tot wanneer

haar armpjes pal naar mij toe strekken

haar teken voor: ‘nu ben ik moe!’ 

 

© bert deben

Vogelwaarde, zaterdag 27 april 2019, voor Frances.

Foto en titel: Dana Deben.

Mijn kleinkind kijkt met bolle ogen ...

.

.

Mijn kleinkind kijkt met bolle ogen

een toekomst in die zacht verhult

wat ooit moet worden ingevuld

en ooit moet worden afgewogen 

 

het leven dat nog staat te wachten

en waar ze nog geen weet van heeft

gelukkig maar, maar wat beleeft

een kind, zo klein, in haar gedachten  

 

waar denkt zij aan – op haar gezicht

ontwaar ik iets van ernstig zijn

herinnert zij een vorig leven

aanvoelt zij iets van zielenpijn  

 

of wil ze inspiratie geven

aan opi voor een nieuw gedicht ?

 

 

© bert deben

Antwerpen, dinsdag 15 mei 2018

foto: Frances in Friesland - Dana Deben

 

mini-reusje Frances

 .

 

Met alles erop en eraan

handjes, voetjes,

mondje, neusje ...

is babietje een groot mirakel,

eigenlijk een mini-reusje ! 

 

 

© opi bert deben  
 

 

 

 

 

Mini-reusjes

.

 

 

Met alles erop en eraan

handjes, voetjes,

mondje, neusje ...

is babietje een groot mirakel,

eigenlijk een mini-reusje ! 

 

 

© bert deben
aug. 1986, voor Dana
okt. 2017, voor Frances

 

 

gedicht werd gepubliceerd in weekblad Flair nr 27/1987   

en in Engelstalige versie in Tower Poetry (Canada), vol. 36 nr 2, 1987   

gebruikt voor geboortekaartje Sacha J. in 1990   

en voor het geboortekaartje van Frances op 18/10/2017   

2 dagen nog 2 nachten ...

 .

 .
2 dagen nog 2 nachten  

Oktober, volop zomerweer

nerveus en in gedachten

bedenkingen gaan op en neer

terwijl ik zit te wachten  

te vroeg, maar ach, drie weken maar

ze zit zich te vervelen

mijn kleinkind voelt zich nu al klaar

om buiten te gaan spelen  

de mama blijft er rustig onder

de dokter zegt: het kan geen kwaad

twee dagen nog twee nachten

dan is de kleine donder daar  

alsof plots alles trager gaat

zo zit ik hier te wachten. 

 

© bert deben

Hengstdijk, maandag 16 oktober 2017, Opi in wording gedicht nr 4.

voorgaande Opi gedichten:
32 weken, bijna klaar 
Nog 2 maand voor mijn kleinkind wordt geboren 
Mijn kleinkind is nu 13 weken

32 weken in verwachting, bijna klaar!

.

Antwerpen, woensdag 4 oktober 2017, voor Dana, Opi gedicht nr 3        

.
voorgaande Opi gedichten:
Mijn kleinkind is nu 13 weken
 Nog 2 maand voor mijn kleinkind wordt geboren

Mijn kleinkind is nu 13 weken

 .

Mijn kleinkind is nu 13 weken

en zeven centimeter groot

klein dus, met ons allen vergeleken

het woont ook nog in moeders schoot  

het drukt daar wat op ingewanden

en maakt dat mama misselijk is

want verder heeft het niets om handen

en kent het geen bekommernis  

al wat er in de wereld speelt

hoe mensen zijn, wat wij misgunnen

en hoe hier alles is verdeeld

terwijl we zoveel beter kunnen  

toch laat ik graag mijn angst verbleken

bij wat ik in mijn hart omsloot:

mijn kleinkind is nu 13 weken

en zeven centimeter groot. 

 

© bert deben

Antwerpen, donderdag 27 april 2017, eerste Opi-gedicht, voor mijn kleinkind.  

.

Ondertussen zijn we bijna twee maand verder, maar ik moest (ongeduldig) wachten met het plaatsen van dit gedicht op de officiële aankondiging en dat gebeurde met dit schitterende filmpje:  

.

video by Dana Deben

 

 

Het is herfst en alle spinnen ...

.

Antwerpen, dinsdag 10 oktober 2006, voor Natalie

Spinnenfoto: © Dana Deben

 

De leegte

 

De Leegte

Er resten vegen op de grond

ingebed als oude wonden

daar, waar al de meubels stonden

alsof het niet werd afgerond

maar uitvergroot tot een gemis

een borstel, water, bruine zeep

hoezeer ik schuur ook streep per streep

hoe meer ik zie wat niet meer is.

© bert deben

Antwerpen, vrijdag 18 november 2011.

.
..

De Brug

.

 Antwerpen, dinsdag 9 maart 2010, voor Dana 

 

               werd mei 2019 gepubliceerd in gedichtenbundel 4e Poëzieprijs vtbKultuur Holsbeek       

Starry starry night

.

The Starry Night, Vincent van Gogh, 1889

Starry starry night

.

De laatste nacht, ik zit nog na te dromen
onderweg zijn laat z’n sporen na, gedachten
Don McLean mee on the road, sterrennachten
vrede, de geur van eucalyptusbomen

het grote niets, dicht bij de dood en toch
is dit het leven zelf, steeds maar verder gaan
en achterlaten, de reden ook van het bestaan
als er al een reden is, of is het zelfbedrog

als ik de ogen sluit dan heb ik niets bewezen
maar het gevoel dat niets meer te bewijzen valt
afwezigheid, de stilte van woestijn te zijn
tot alles ophoudt op een nacht als deze

de sterren staan mooi uitgestald
hier boven het kampeerterrein.


© bert deben

Paringa Caravan Park, Renmark, South Australia, zondag 24 februari 2008, voor Dana. 

Geschreven na een prachtige tocht door 'the outback' in Australië, samen met mijn dochter.

Foto's hiervan kan men eventueel bekijken op deze link: Outback, Australia 

Bijhorend: Don McLean's starry night 'Vincent', zijn ode aan Vincent Van Gogh:

Zoals een pluisje in de wind

.

Zoals een pluisje

Zoals een pluisje in de wind
nog net voor het de bloem verlaat
niet weet naar waar het zweven gaat
of waar het lot zich toe verbindt

verdriet dat nog te wachten staat
of is bestaan jou welgezind
een grote sprong en toch nog kind
een pluisje dat de bol verlaat

de wind waait door de bomen heen
en neemt met zich de zaadjes mee
die verder landen of dichtbij
soms samen, maar ook soms alleen

je lost en vliegt naar wel en wee,
zoals een pluisje zo ben jij.


© bert deben

Antwerpen, vrijdag 15 juni (dag van de wind) 2007, voor Dana.

gepubliceerd in Po-e-zine nr 5, nov. 2013

Zelfportret op een woensdag

.

.
Zelfportret op een woensdag 

Laatste stuiptrekkingen, nog een tatoeage 
vasthouden aan de jeugd, puberteit 
bewijzen dat ik pijn verbijten kan 
maar voelen dat ik toch voorbij 

de veertig ben, het kraakt al links en rechts 
nu het buiten wintert in mijn knoken 
vooral dan daar waar iets werd gebroken 
gescheurd of zwaar verzeerd 

zoveel geleerd hier in dit leven 
maar last om alles te onthouden 
alweer verkouden, omdat ik dacht 
dat het wel kon – een straaltje zon 

en in een T-shirt buiten – een beetje gek 
maar net niet gek genoeg om op te sluiten. 


© bert deben
Antwerpen, haven 550, woensdag 4 februari 2004. 

Fotograaf: Dana Deben, New York, 7 sept. 2005.

 .

Draakje en het gevaar van datingsites

.

Mijn draakje vond op internet

een site van een prinses in nood

daar werd tot in detail gezet

hoe zij bedreigd werd met de dood  

geen heks, geen vloek of geen gevaar

geen rozendoorn of spiegeling

geen stiefmoeder bedreigde haar

met gif op appels of venijn

toch wist zij dat zij sterven ging

en dat zou uit verveling zijn  

geen ridder met een vlammend zwaard

geen prins die haar vanaf zijn paard

zou redden en dan zoenen zou

want in haar leven geen gekwel

daarom zocht zij, en wel heel snel

een draak die haar bedreigen wou  

draakje, dat niet exact dat laatste las

mailde vlug @ Doornloosje:

‘Ik zoek de liefde al een poosje

misschien onder de maneschijn

kan ik voor U een ridder zijn!?’

in bijlage een foto ook

van toen ie nog wat jonger was  

oh groot gevaar van internet

te laat zou dit een valkuil blijken

een duister plan werd opgezet

en draakje bijna doodgestoken

het zwaard kon hij nog net ontwijken

het hartje bleef nog lang gebroken … 

 

© bert deben

Avoch (Schotland), juli 2003, voor Dana.  

afbeelding uit Sad Dragons video

andere gedichten uit de draakjesreeks klik: Draakje 

 Catfishing = iemand misleiden of in een val lokken door middel van een vals profiel op internet

 interessant artikel hierover: https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2020/09/11/catfishing/ 

Er zit een draakje op mijn rug

Draakje

Er zit een draakje op mijn rug

als ik het wegjaag komt het terug

als ik het vraag waarom het daar zit

dan zegt het dat het blijven wil

 

en daarna wordt het stil

 het kijkt met bolle oogjes in de verte

ik denk dat het alleen is op de wereld

en zeg dan dat het blijven mag

 

dan kijkt het draakje heel verbaasd

en plots zie ik een lach!

 

 

© bert deben

Antwerpen, 20 maart 2002, voor Dana.
1ste draakjesgedicht uit een hele reeks.

Draakje 'Toothless'

uit de animatiefilm 'How to train a dragon'