Désarroi | Verslagenheid

Verslagenheid 

De vrouwen van Jeruzalem

Ze staan aan de kant van de weg. Verwijderd.

De volgelingen van het eerste uur

verbannen van de kruisweg.

De discipelen, de gelovigen

verbannen van hun aanhankelijkheid 

“En wij die hoopten ...”

Aan de rand van de weg

worden ze beladen met onze vragen

en onze opstandigheid.

Om zwanger te worden van onze eenzaamheid

en hoop te baren. 

 

Michel Teheux (hertaling : bert deben)  .

Statue bronze / bronzen beeld : Thierry Papart
Méditation / bespiegeling : Michel Teheux (hertaling : bert deben) 
Exposition / tentoonstelling : ‘Ecce Homo ! Voici l’Homme !’
Collégiale Notre-Dame et Saint-Domitien de Huy
Collégiale Notre-Dame de Huy — Wikipédia

Collegiale kerk Onze-Lieve-Vrouw en Domitianus van Hoei - Wikipedia 

Gouden trap - Ella van Vliet

Het leven is geen gouden trap, weet je
het zit vol spijkers en gaten
we lachen, lijden, zwijgen, praten
en missen soms een treetje

toch gaan we door, met opstaan en vallen
we winnen wat of grijpen mis
zoeken hoop, liefde, tot ieder aan het einde is
zo klimmen we door, wij met z’n allen

sta stil op alle genomen treden
kijk, luister, verwonder met hart en geest
zie hoe de waarheid van de leugen wint

recht je rug, jouw bestaan heeft een reden
blik vooruit, niet naar wat is geweest
leef en geniet als je het geluk weer vindt

© Ella van Vliet 01.01.2023

Ella van Vliet komt uit Zuid-Holland maar woont sinds 2,5 jaar in Zeeuws-Vlaanderen. Ze was de eerste polderdichter van Krimpenerwaard (een 2-jarige functie) en is nu lid van het Zeeuws-Vlaamse schrijverscollectief Apropos. 

Ella gaf 2 dichtbundels uit (inmiddels uitverkocht) en een handgemaakt boekje ‘(S)limericks’ (nog steeds verkrijgbaar), origineel detail: op elk boekje kleeft een zelfgekweekt gedroogd klavertje vier!

Het leukste van haar schrijverspassie vindt Ella zelf het voordragen van haar verhalen en gedichten aan publiek, je kan haar hiervoor dan ook boeken om een evenement luister bij te zetten.

Ik sluit mij af, dit is mijn tuin ...

..

werd genomineerd in de categorie Publieksprijs van de poëziewedstrijd van de bibliotheken Assenede en Terneuzen in samenwerking met “Aan Z” en Toonbeeld en werd gepubliceerd in de gelegenheidsbundel ‘Stroom’, n.a.v. gedichtendag op 26 januari 2012.

 .

Oud opnieuw

 .

 .

Oud opnieuw

 .

Misschien is dit wel het geheim

dronken worden

niet meer waarnemen  

dat het nieuwjaar is

terwijl alles toch hetzelfde blijft

opgaan in de massa  

niet bemerken dat je struikelt

dat een mondhoek afhelt

dat je altijd nog verlangt  

maar al lang vergeten bent naar wat

het had veel mooier kunnen zijn

kleinere porties leed  

de hunker naar

hoe jong je was

getooid nog 

met een vleugje hoop. 

 

© bert deben

antwerpen, woensdag 31 december 2003.

 

Misschien komt alles nog terecht ...

.

 . 




 .
 

Misschien komt alles nog terecht 

de toekomst en de kleuren

wat goed is en wat slecht

en al wat zeker moet gebeuren

wat los is wordt weer vastgelegd

en al wat ooit viel te betreuren

wordt langzaam van het hart onthecht

en opgeruimd langs achterdeuren

de zon geeft toch weer warmte af

een lach die straalt en vrede geeft

voorbij de wolken van chagrijn

hoezeer de hoop het ook begaf

in elke puinhoop overleeft

een zaadje van gelukkig zijn.

© bert deben 

Antwerpen, 18 augustus 2003. 

Opeens werd het weer lente

.

Alles wordt mooier in het nieuwe jaar

.

.

Alles wordt mooier in het nieuwe jaar 

de zon zal schijnen, de ozon lagen 

en al wat snel is zal vertragen 

en aandacht vragen zonder een bezwaar 

want God wordt weer een tovenaar 

en laat de zwaarste lasten dragen 

door al wie nooit voorheen mocht klagen 

en hij geeft werk aan elke bedelaar 

en water stroomt plots zoet van zee 

naar droge akkers en woestijnen 

de grijze wolken die verdwijnen 

en nemen onze angsten mee 

de mens krijgt inzicht en gordijnen 

om te draperen over wee. 

© bert deben 

Turnhout, 20 oktober 1999.