zaterdag 1 februari 2020, A59, op weg naar Nijmegen.
gedicht werd maart 2021 gepubliceerd in
e-bundel ‘Thuis’ van stichting ‘UitJeErvaring’
Posts tonen met het label jeugdpoëzie. Alle posts tonen
Posts tonen met het label jeugdpoëzie. Alle posts tonen
zaterdag 6 maart 2021
maandag 1 juni 2015
Het kreupele meisje - Juan Ramón Jiménez
.foto: Handicap International n.a.v. de Universele Dag van het Kind
.
Het
kreupele meisje
.
Het meisje lacht: ‘Wacht,
ik haal mijn kruk!’
Zon en rozen. De ritselende
frisse bomenlaan werpt
heldere groene vlakken. Gekwetter
van vogels, een lichte bries.
Het meisje lacht: ‘Wacht,
ik haal mijn kruk!’
Een hemel van droom en zijde
dringt door tot in het hart.
De witgeklede kinderen spelen,
gillen, zweten, rennen toe:
‘Loooop!’
Het meisje glimlacht: ‘Wacht,
ik haal mijn kruk!’
Haar ogen glanzen. Haar been
hangt verdraaid en vreemd.
Haar schouder doet pijn. Ze hijgt
tegen de boom. Ze gaat zitten.
Ze lacht en huilt en lacht: ‘Wacht,
ik haal mijn kruk!’
Maar de vogels wachten niet,
de kinderen wachten niet.
De lente maakt ze dronken.
Het is het feest van wie loopt en vliegt …
Het meisje glimlacht: ‘Wacht,
ik haal mijn kruk!’
Juan
Ramón Jiménez (1881-1958)
(vertaling : Elly de Vries-Bovée)
Juan Ramón Jiménez
Mantecón was een Spaanse dichter en Nobelprijs-winnaar. Een van zijn
belangrijkste bijdragen aan de moderne poëzie was het concept "poesia
pura," ofwel zuivere poëzie. Jiménez ontving de Nobelprijs voor de
literatuur in 1956.
Meer over zijn leven:
Foto: Biografia y vida
woensdag 27 mei 2015
Draakje vloog over de horizon
.
Draakje
vloog over de horizon
op
zoek naar waar het was geboren
het
voelde zich de laatste tijd
in mijn omgeving wat verloren
het
zocht onder de maneschijn
naar
plaatsen waar het landen kon
en
weten dat het daar moest zijn
een
thuis, een samenhorigheid
ik
wist dat het op zoek zou gaan
naar
ergens waar het zich kon binden
naar
waar er liefde kon bestaan
want
draakje was geen draakje meer
ik
wist al lang dat op een keer
het
niet bij mij zichzelf zou vinden.
©
bert deben
Antwerpen,
woensdag 27 mei 2015.
vroegere draakjesgedichten: Draakje
dinsdag 21 april 2015
woensdag 13 augustus 2014
Mijn draakje kreeg zijn vleugeltjes
draakje: the legend of Spyro
Mijn draakje kreeg zijn vleugeltjes
schudde vanuit de schouders
fladderde onhandig
kwam nog niet van grond
dan liep het heel de kamer rond
sprong op een stoel en op mijn arm
strekte dan de vleugels wijd en sloot de ogen
zo bleef het staan, minuten lang
het droomde van de wereld
van duiken in de wolken en kolkende rivieren
en dan omhoog net voor een waterval
tot knal door de geluidsmuur heen !
dan voelde draakje hoe ik keek
stak fier het borstkastje naar voor
en trots het hoofd de hoogte in
ik vreesde tal van ongelukken
maar ernst had nu vooral geen zin.
schudde vanuit de schouders
fladderde onhandig
kwam nog niet van grond
dan liep het heel de kamer rond
sprong op een stoel en op mijn arm
strekte dan de vleugels wijd en sloot de ogen
zo bleef het staan, minuten lang
het droomde van de wereld
van duiken in de wolken en kolkende rivieren
en dan omhoog net voor een waterval
tot knal door de geluidsmuur heen !
dan voelde draakje hoe ik keek
stak fier het borstkastje naar voor
en trots het hoofd de hoogte in
ik vreesde tal van ongelukken
maar ernst had nu vooral geen zin.
© bert
deben
Antwerpen,
14 mei 2004.
meer gedichten uit de draakjesreeks: 'draakje'
maandag 30 juni 2014
Draakje brandt een toorts voor mij
artiest onbekend
.
Draakje brandt een toorts voor mij
het weet dat ik verdriet heb
maar niet hoe mij te troosten
ik heb het dat ook nooit geleerd
verkeerd misschien
ik had te zeer mijn eigen zorgen
mijn altijd ik maar elke morgen
mijn eigen kleine wereld voor de ogen zien
en wat ik zag was meestal grijs
een dag vol wolken, overtrokken
geluk dat altijd stoppen kon
maar draakje wil een lach ontlokken
en wijst achter mijn wolken naar
een eerste heel klein straaltje zon.
© bert deben
Antwerpen, maandag 29 maart 2004, 01:17 uur.
.
voor meer gedichten uit de draakjesreeks, klik op: 'draakje'
.
voor meer gedichten uit de draakjesreeks, klik op: 'draakje'
donderdag 15 augustus 2013
Ik kijk van op mijn kleine wolk
Ik kijk van op mijn kleine wolk
naar hoe vandaag de wereld draait
naar al de mensen, naar het volk
en naar de wind en hoe die waait
naar links, naar rechts en soms ook stil
waarbij ik kijk naar alle kanten
en niet goed weet naar waar ik wil
al heeft ook stilstaan varianten
de ene zoekt, een ander ziet
in hier en nu of het verleden
wat hij voorheen misschien niet zag
ik zelf, ik zit en ik geniet
zonder iets van plan te smeden
gewoon omdat het even mag.
© bert deben
Antwerpen, donderdag 15 augustus 2013.
Dit gedicht kreeg een eervolle
vermelding van zowel de vakjury als de publieksjury voor ‘Beste FB-beeldgedicht 2013’ – in diezelfde wedstrijd
kreeg ik de 1ste prijs voor mijn gedicht ‘De ijsbeer zwemt’.
Uit het juryverslag:
5. Van op mijn kleine wolk, van Bert Deben
Een gedicht dat qua vorm en inhoud helemaal klopt. Met zijn lichtvoetige toon biedt de dichter de lezer een plezierig vermaak. Wat ritme en rijm betreft gelden hier dezelfde complimenten als voor het winnende gedicht ‘De ijsbeer zwemt’, van deze dichter. Bert Deben toont zich hiermee een zelfverzekerd dichter die beschikt over een consequent en herkenbaar handschrift.
gepubliceerd in 'Po-e-zine' jg 2 nr 8 met een speciale editie rond de wedstrijd: Po-e-zine jg 2 nr 8 - 2014
gepubliceerd in Schoon Schip jg 22 nr 1 - 1 maart 2015
Uit het juryverslag:
Een gedicht dat qua vorm en inhoud helemaal klopt. Met zijn lichtvoetige toon biedt de dichter de lezer een plezierig vermaak. Wat ritme en rijm betreft gelden hier dezelfde complimenten als voor het winnende gedicht ‘De ijsbeer zwemt’, van deze dichter. Bert Deben toont zich hiermee een zelfverzekerd dichter die beschikt over een consequent en herkenbaar handschrift.
maandag 20 mei 2013
Een droevig spookje
.
voorheen al gepubliceerd op: Snotneusjes, gedichten voor kinderen en jongeren
enkele flarden uit het gedicht werden opgenomen in het ska-punk lied 'Spoken op de baan' van Quantum of Light
enkele flarden uit het gedicht werden opgenomen in het ska-punk lied 'Spoken op de baan' van Quantum of Light
woensdag 29 augustus 2012
vrijdag 29 juni 2012
Ze keek niet op, ze was alleen ...
.
ze liepen, sprongen, riepen, joelden, maar
verstilden plots als zij er was
in grote bochten liep men om haar heen
ze keek niet op, ze lachte niet, ze was alleen.
ze zouden, zei men, niet betrouwbaar zijn
men mocht met haar niet spelen
in grote bochten liep men om haar heen
ze keek niet op, ze lachte niet, ze was alleen.
ze gooiden soms wel eens van ver een steen
soms hield men haar ook tegen
stapten dreigend in kleine cirkels om haar heen
ze keek niet op, ze lachte niet, ze was alleen.
ze riepen dat haar vader was ontsnapt
ze hadden lol, ze waren samen
ze bleef daar staan tot het geluid verdween
ze keek niet om, ze huilde zacht, ze was alleen.
Ze keek niet op, ze was alleen
Ze lachten, zongen, plaagden soms elkaar
de zon scheen vrolijk op het zomergrasze liepen, sprongen, riepen, joelden, maar
verstilden plots als zij er was
in grote bochten liep men om haar heen
ze keek niet op, ze lachte niet, ze was alleen.
Men fluisterde verhalen op het plein
men zei, men wist gewoon, ze zouden stelenze zouden, zei men, niet betrouwbaar zijn
men mocht met haar niet spelen
in grote bochten liep men om haar heen
ze keek niet op, ze lachte niet, ze was alleen.
Schaduw van de bomen, de zon scheen
ze beefde, durfde amper te bewegenze gooiden soms wel eens van ver een steen
soms hield men haar ook tegen
stapten dreigend in kleine cirkels om haar heen
ze keek niet op, ze lachte niet, ze was alleen.
Ze schaterden, weer verder door gestapt
en joelden, ze riepen beledigende namenze riepen dat haar vader was ontsnapt
ze hadden lol, ze waren samen
ze bleef daar staan tot het geluid verdween
ze keek niet om, ze huilde zacht, ze was alleen.
© bert deben
Antwerpen, 24 september – 02 oktober 2007.vrijdag 22 oktober 2010
Knorretje op stelten
.
“Knor, Knor!”
sprak het zwijn
“Hoe kan een varken
plots 1 meter 95 zijn!?”
Knorretje riep:
“Het gaat, het gaat,
als het maar
op hele hoge stelten staat!”
op hele hoge stelten staat!”
© bert deben
Antwerpen, vrijdag 22 oktober 2010, voor Ruud.
afbeelding: Corrie Kuipers
zondag 27 april 2008
Een vleermuis die wat anders was ...
.
© bert deben - Antwerpen, zondag 27 april 2008
vleermuis: acryl op
een doekje © bert deben 2008 (onderdeel van een gezamenlijk schilderij o.l.v. Bob Torfs)
gedicht gepubliceerd in bundel ‘Vrijspraak’ van uitgeverij Proces-Verbaal feb.2020
zondag 2 januari 2005
Een everzwijn in de Ardennen
Een everzwijn in de Ardennen
liep alsmaar op en neer te rennen
verontrust vroeg toen de vos:
"Zijn er soms jagers in het bos !?"
Toen liep het zwijn
tot aan de vos toe achteruit
en zei : "Neen hoor,
ik test gewoon mijn gympies uit!"
liep alsmaar op en neer te rennen
verontrust vroeg toen de vos:
"Zijn er soms jagers in het bos !?"
Toen liep het zwijn
tot aan de vos toe achteruit
en zei : "Neen hoor,
ik test gewoon mijn gympies uit!"
© bert deben
Géromont, 2 januari 2005.
fotobewerking: David de Backer
zondag 27 juli 2003
Draakje en het gevaar van datingsites
Mijn draakje vond op internet
een site van een prinses in nood
daar werd tot in detail gezet
hoe zij bedreigd werd met de dood
geen heks, geen vloek of geen gevaar
geen rozendoorn of spiegeling
geen stiefmoeder bedreigde haar
met gif op appels of venijn
toch wist zij dat zij sterven ging
en dat zou uit verveling zijn
geen ridder met een vlammend zwaard
geen prins die haar vanaf zijn paard
zou redden en dan zoenen zou
want in haar leven geen gekwel
daarom zocht zij, en wel heel snel
een draak die haar bedreigen wou
draakje, dat niet exact dat laatste las
mailde vlug @ Doornloosje:
‘Ik zoek de liefde al een poosje
misschien onder de maneschijn
kan ik voor U een ridder zijn!?’
in bijlage een foto ook
van toen ie nog wat jonger was
oh groot gevaar van internet
te laat zou dit een valkuil blijken
een duister plan werd opgezet
en draakje bijna doodgestoken
het zwaard kon hij nog net ontwijken
het hartje bleef nog lang gebroken …
© bert deben
Avoch (Schotland), juli 2003, voor Dana.
afbeelding uit Sad Dragons video
interessant artikel hierover: https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2020/09/11/catfishing/
vrijdag 25 juli 2003
Mijn draakje wilde zwemmen gaan
Mijn draakje wilde zwemmen gaan
in Schotland voor een keer
een oude tante woonde daar
al jaren in een heel diep meer
het was een fiere taaie dame
die rechtop zwom, het hoofd omhoog
haar hoedje hield ze altijd droog
behalve dan met regen
ze zag mijn draakje als een zegen
want anders was ze steeds alleen
zo zwom ze door de jaren heen
en niemand kwam ze tegen
nog nooit had zij een mens gezien
al had ze wel een keer gehoord
dat zulke wezens ongestoord
elkaar ooit hebben uitgemoord
dus stond ze nu toch wel versteld
dat zulke schepsels toch bestonden
zoals mijn draakje had verteld
en dat zij nooit één had gevonden
‘misschien’ – zei zij – ‘zijn ze te klein
en moet ik eens een nieuwe bril
al ben ik niet echt helemaal zeker
of ik hen wel ontmoeten wil …’
toen werd het tussen beiden stil
in tantes ogen stond een traan
ze wist dat draakje weer wou gaan
en dat zij weer alleen zou zijn
(alleen zijn doet vooral dan pijn
als iemand plots er niet meer is)
maar net zo goed kan een gemis
als aandenken ook warmte geven
ach, ze was gewend alleen te leven
het hoofd plots opgeheven toen
gaf zij een knuffel en een zoen
een zelfgebakken cake voor bij de thee
en ook een zak met Schotse zalmen mee
daarna verdween ze in de mist
het leek of zij werd uitgewist ...
© bert deben
Scotland (Highlands), 25 juli
2003, voor Dana.
Abonneren op:
Posts (Atom)