Zandkasteel | Vader en kind

.

Zandkasteel

Vader en kind in zandkasteel
verenigd tegen de krachten
van het golvende water.

Op voorhand verloren
maar ze vieren de overmoed
om samen de zee te verslaan.

© bert deben
Portugal, Moledo do Minho, 14 juli 1995. 

Herwerkt 26 jan. 26. voor Poëzie in de Branding 2026.

 

Woensdag 20 mei 2026 werd de 25e editie van ‘Poëzie in de Branding’ voorgesteld in het Vredeskerkje te Bergen aan Zee. Voor deze jubileum editie werden 174 gedichten ingestuurd rond het thema ‘Drijfkracht’. Ter ere van het bijzondere jaar werden 25 gedichten geselecteerd uit de inzendingen, gecombineerd met nog een keer 25 gedichten van bekende dichters en jeugd inzendingen. Deze zullen op palen gehangen worden en vanaf 20 mei tot half juni leesbaar zijn langs de gedichtenroute op het strand van Bergen aan Zee.

Ik had de eer bij de uitgekozen dichters te zijn met bovenstaand gedicht, dat ook voorgedragen werd tijdens de voorstelling. Dank aan Marjon van der Vegt voor de foto's van mijn gedicht tijdens de voorstelling er van en op het strand en de video van de voordracht. 

Alle gedichten kan men lezen via de digitale bundel: Poëzie in de Branding 2026

Poëzie in de Branding | Bergen aan Zee

Woensdag 21 mei 2025 werd de 24e editie van ‘Poëzie in de Branding’ officieel voorgesteld in Hotel Victoria te Bergen aan Zee (Noord-Holland). De organisatie ontving dit jaar 83 gedichten. 30 dichters werden hieruit geselecteerd en mochten tijdens de voorstelling hun gedicht voordragen. De uitgekozen dichters kregen hun gedicht als placemat cadeau en hun gedicht zal van 20 mei tot 10 juni leesbaar zijn langs de gedichtenroute op het strand van Bergen aan Zee.  

Na de voorstelling konden de aanwezigen de gedichtenroute ontdekken langs de vloedlijn op het strand, startend vanaf de hoofdstrandopgang ter hoogte van het zeeaquarium. Van 20 mei tot 10 juni blijven deze palen met poëzie daar weer en wind trotseren. Meer info kan je vinden via FB-pagina: Poëzie in de Branding

Ik had de eer bij de uitgekozen dichters te zijn met mijn haiku 'Vrediger dan stilte' 

Foto 1 en 3 © Marjon van der Vegt Foto 2 collage + foto 5 van de organisatie  

Vrediger dan stilte

.

 Foto + haiku: Strand Breskens, donderdag 6 maart 2025.  

 De haiku werd mee opgenomen in de gedichtenroute 'Poëzie in de Branding' te Bergen aan Zee.  

Zorgeloos

.

.
ZORGELOOS

 

Ik wandel met mijn voeten door het water 

zo simpel kan het zijn soms, het bestaan 

het leven is een komen en een gaan 

een opsomming van vroeger en van later 

soms is het een geschenk en soms een straf 

maar even denk ik niet aan het gewicht 

de zon schijnt zonder zorg op mijn gezicht 

en al wat is of was valt van me af. 

© bert deben 

Muscat (Oman), dinsdag 8 februari 2022. 

fotograaf: Bart Leagre

.
.

een Jan Van Gent te Oostkapelle

.

.

 

 

wolken, hemel en de zee

.

Wolken, hemel en zee 

Ik zit wat voor me uit de staren
naar wolken, hemel en de zee
soms neemt een mens geen zorgen mee
of weet hij het zo te ervaren

dat alles even mooier lijkt
een ander venster op het leven
al is het dan misschien maar even
terwijl hij stil naar buiten kijkt

en tussendoor ook zit te dromen
een boot schuift langzaam over baren
ik kabbel in gedachten mee
en laat de woorden rustig komen

ik zit wat voor me uit te staren
naar wolken, hemel en de zee.


© bert deben
ms Rotterdam, kamer 1863 met zicht op zee, donderdag 1 juni 2017,
23u30 en nog steeds licht buiten (middernachtzon Noorwegen)
geschreven op muziek van Bjørn Eidsvåg:

 

.

 werd gepubliceerd in digitaal tijdschrift Po-e-zine nr 15 

de dichter verdwijnt ...

 

Het schip vertrekt en

laat een spoor van golven na

~ de dichter verdwijnt

in de stilte van zichzelf

en klampt zich vast aan een pen. 

 

© bert deben

ms Rotterdam, zaterdag 27 mei 2017

haven R’dam ter hoogte van Maassluis.

Ik wil alleen zijn met de zee - Toon Hermans

                                                                         foto: zonsondergang in Nieuw Zeeland (bert deben)

Zee

Ik wil alleen zijn met de zee,
ik wil alleen zijn met het strand,
ik wil mijn ziel wat laten varen,
niet mijn lijf en mijn verstand.

Ik wil gewoon een beetje dromen
rond de dingen die ik voel
en de zee, ik weet het zeker,
dat ze weet wat ik bedoel.

Ik wil alleen zijn met de golven,
'k wil alleen zijn met de lucht,
ik wil luist'ren naar mijn adem,
ik wil luisteren naar mijn zucht.

Ik wil luisteren naar mijn zwijgen,
daarna zal ik verder gaan
en de zee, ik weet het zeker,
zal mijn zwijgen wel verstaan. 

Toon Hermans (1916 - 2000)

http://nl.wikipedia.org/wiki/Toon_Hermans

 

ter nagedachtenis van René Deben (29 apr.1932 - 9 aug. 2014)

 

 

Anneke Wasscher - buitenstaander

buitenstaander

. 
hij vindt geen houvast aan de kust
het strand  is overal te breed
de korrel zand te klein
 
de zee roept dat een sterke golf
wel iedereen vervoeren kan
de wind wil dat hij meebeweegt
 
maar hij hoort echo’s in zijn hoofd
die oud gevaar herhalen en bouwt
een bunker om het vege lijf
 
bij springvloed denkt hij dat de zon
met maan en aarde samenspant
omdat paniek tot grote hoogte stijgt
 
hij zucht wanneer de golf gebroken is
en luistert hoe het water huilt in
nog een  laatste stuiptrekking
 
een kalme zee stelt hem gerust
hij klampt zich vast aan surrogaat
het wrakhout en doodtij
 
 
december 2012
Anneke Wasscher 

Anneke Wasscher stopte in 2006 met haar werk in de verslavingszorg, na een loopbaan van 25 jaar. Eind 2008 vond ze, als laatbloeier, de tijd en de rust om gedichten en verhalen te schrijven.  Haar werk, meestal met een melancholische ondertoon, kreeg al snel de nodige aandacht dankzij verschillende nominaties en prijzen die ze won.  Haar eerste succes was de Gorcumse literatuurprijs 2008/2009, dit jaar alleen al won ze de 2de prijs van de Elly Blom poëziewedstrijd (Valkenburg); de 3de prijs van de literaire gedichtenwedstrijd Beeldspraak (Unique Sculptures); de 1ste prijs van de Stichting Ongehoord te Rotterdam en de 1ste prijs van de 4de Hillegomse gedichtenwedstrijd. Anneke Wasscher werd ook al diverse keren gepubliceerd in bloemlezingen en draagt regelmatig voor uit eigen werk. 

 

Een interview met Anneke Wasscher kan men lezen op: meandermagazine/anneke wasscher

 

'buitenstaander' werd voorheen al gepubliceerd op 'Pomgedichten.nl', waar het toen brons had gekregen voor een weekendwedstrijd met als thema 'verwarring', alsook in 'Land der Horizonten', een bundel van de dichters van de Prinsentuin 2013 (Groningen).

 

Verdronken Land

.

digitaal beeld: ‘Seashore’ van Aaf Woldinga

 

 

Verdronken Land

.

Het noodweer kende geen genade

verzwolg, verslond en overspoelde

wat mens aan land voor zich bedoelde

tot alles weer in water waadde

 

het kolkte ver voorbij het strand

en brak door dijken en door muren

een levenswerk in weinig uren

verdween in een verdronken land

 

de zee werd om haar storm gevreesd

maar kon men deze kracht voorzien

of diens verwoesting langs de kusten

 

alsook hoe stil een tijd nadien

het water toch weer zou gaan rusten

alsof het nooit was hels geweest.

 

 

© bert deben

Antwerpen + Vogelwaarde, augustus 2009

oorspronkelijk geschreven voor de poëziewedstrijd ‘Verdronken Geschiedenis’ 

van de Stichting Cultureel Erfgoed Zeeland

 

 

In 2013 genomineerd voor de Citer-poëzieprijs ‘Gedichten & Beelden’ van Het Park Vertelt te Oosterbeek, een wedstrijd waarbij een gedicht moest passen bij één van de zes kunstwerken die daarvoor werden uitgekozen, in dit geval bij 'Seashore' van Aad Woldinga. De genomineerde en publicabele gedichten werden opgenomen in een bundeltje dat op het festival te koop werd aangeboden en in bijlage werd meegezonden met het eerstvolgende nummer van het tijdschrift Poëziepuntgl.

Er werd ook nog een tweede gedicht van mij genomineerd: ‘Verheven', bij de foto‘Still’ van Karin Methorst - dit kan men lezen door te klikken op: 'Verheven'

Het uitgestelde poëziefestival 'Het Park Vertelt' ging door op zondag 25 augustus 2013

Winnaar van de Citer-prijs 2013 was de Belgische dichter Paul Vincent.

Ik sla mij stuk (Tomorrow's man)

.

‘Tomorrow’s Man’ van Catherine François te Knokke-Heist - foto © bert deben

 

Ik sla mij stuk

. 
Ik sla mij stuk op jou
als een golf tegen een rots in de branding
en niets in jou verroert
ik sla mij stuk en trek me terug
 
het schuim op de mond
het zilt in mijn verlangen om vrij te zijn
ik sla mij stuk en trek me terug en herpak me
met de wanhoop van een storm
 
steeds weer sla ik mij stuk
herpak ik mij
kom ik terug tot jou
 
tot straks
een deeltje maar
een element
wat gruis van jou
na duizend maal duizend slagen of meer
tot iets van jou
tot alles
 
tot alles weer van mij zal zijn.
 
 
© bert deben
Antwerpen, maandag 26 mei 2008. 

 

Sinds september 2009 prijkt het beeld ‘Tomorrow’s Man’ van kunstenares Catherine François op een golfbreker te Knokke-Heist.  Het beeld, een gestileerde mansfiguur, gebogen naar de zee toe, is voor 3 jaar in bruikleen gegeven aan natuurelementen als zand, wind en zout en water, die vrij spel krijgen om het kunstwerk af te werken qua vorm en kleur. 

Het beeld moest echter al snel zijn meerdere in het krachtige natuurgeweld van de zee erkennen en werd van de golfbreker gespoeld, maar nadien versterkt weer terug geplaatst.  Later zou het ook nog aan een ‘beenbreuk’ gerepareerd moeten worden, maar ondertussen trotseert het nog steeds weer, wind en zee. 

 

Op onderstaand filmpje kan men in het kort het wel en wee van de ‘Tomorrow’s Man’ volgen:

 

Redder (Surfers Paradise)

.

.

Ik wil naar mijn ontroering varen

 

.

Ik wil naar mijn ontroering varen

een schip gevuld met tederheid

de wroeging en het dolen kwijt

en wijs geworden met de jaren  

zo wil ik naar de einder staren

waardoor ik dan de drang vermijd

naar passie en gelegenheid

ik wend mijn steven tot bedaren  

en zeil mijn schip de kaap voorbij

mijn jacht, mijn tocht door idealen

door zeeën van verleden tijd

doorheen gedichten en verhalen  

na stormen en veel averij

verlang ik naar geborgenheid. 

© bert deben

Malle, zaterdag 15.03.2003, voor Goele.

werd gepubliceerd op website Maritieme Schrijvers en op gedichtensite Bitterkoekjes

Een nieuw begin

.

Het strand is blank, nog net maar mei 
en meeuwen krijsen in de wind 
ik ben vandaag opnieuw het kind 
dat minzaam lacht, de pijn voorbij 

voor mij ontrolt een oud verhaal 
de zee die aan mijn voeten likt 
begeerlijk lokt, tot ik verschrikt 
de kou weer voel, een oud normaal 

dat ik begrijp maar niet versta 
het kind rent weg de verte in 
en laat mij achter met mezelf 
waarna ook ik mijn weg weer ga 

ik kneed van lucht een nieuw begin 
dat ik daarna met zand bedelf. 

© bert deben 
Vrouwenpolder, vrijdag 17 mei 2oo2,  

tijdens een dagje stranden met Dirk.

 .

Mijn eb, mijn vloed ...

 

          © bert deben Antwerpen, 20 januari 2000

 

gepubliceerd op website 'Maritieme Schrijvers' 

juni 2018 gebruikt als onderdeel van een kunstwerk tijdens DuneArt te Scheveningen