maandag 29 december 2014

Oudejaarsavond


 
Oudejaarsavond
.
Het oorlogt hier een beetje buiten
want elke kleine psychopaat
gooit weer bommen in de straat
om zo het jaartal af te sluiten  

naar auto’s of in vuilnisbakken
in gesloten brievenbussen
achter mensen of er tussen
die heeft hij zeker goed te pakken  

oudjes krijgen hartstilstanden
dieren liggen zwaar bedrukt
en beven bang voor het gevaar  

en af en toe worden er handen
zwaar verbrand of afgerukt
toch altijd leuk zo’n oudejaar!
 

© bert deben
Vogelwaarde, dinsdag 31 december 2013.
 


Schaduwtanka

 .



zaterdag 27 december 2014

Twee seizoenen voor Bert - Cees van der Pluijm (alias Peter Coret)


Twee seizoenen voor Bert 

I.  

De lente komt. Een wereld van clichés
Gaat zelfgenoegzaam ronkend voor ons open
Een jonge liefde bloeit – het oude liedje –
En zet zijn nagels vrolijk in je vlees  

Je zou wel willen jubelen en hopen
Dat alles goed blijft, maar je hoofd verbiedt je
Hartstochtelijk te zijn en zonder vrees
Je moest het vroeger vaak genoeg bekopen  

De angst van wie verliefd is voor verlies
Maakt alles broos en breekbaar als een vlies
Van ijs na nauw een enkel nachtje vorst
 
De angst die ik verafschuw en verkies
Omdat hij de ontroering met zicht torst
Van liefde en een niet te lessen dorst 
 
II.  

Nu legt het licht zich met een gouden glans
Als zacht fluweel op ’t felgekleurde blad
De milde middagzon krijgt nog een kans
Haar toverspel te doen met laan en pad  

Straks zal de storm de kale takken deren
En breken wat de stoere drager was
Van bloem en vrucht. Wie zou het kunnen keren?
De winter komt. Wij gaan op Gods kompas  

Zo zou de echter dichter vroeger dichten
En in ’t sextet bleek ook zijn herte moe
Zijn ogen dof als uitgedoofde lichten  

Hij schreef vol romantiek zijn woordenspel
Van liefde die vergaat, met tranen toe
Maar wij, wij doen dat niet, mijn vriend. Of wel? 
 

Cees van der Pluijm (12 jan. 1954 – 14 dec. 2014)
alias Peter Coret 
 
 
Uit ‘Het Lustprieel’ – uitgeverij de Prom, Baarn, 1984 – een keuze uit gedichten die eerder werden gepubliceerd in het Nijmeegse blad Pink. De bundel bevat voor de helft gedichten van Cees Van der Pluijm (alias Peter Coret) en voor de andere helft gedichten van Jos Versteegen (alias Robert Alquin). 
 
Voor mij was de bundel ‘Het Lustprieel’ een aangename ontdekking midden in mijn outingsperiode – niet enkel beschreven de gedichten zonder schroom het leven van de homoliefde in al haar vormen, maar het gaf mij, als nog zoekend dichter, ook een prikkel om meer te doen met zowel de klassieke sonnetvorm als met de drang om mijn leven in gedichten neer te schrijven (wat uiteindelijk zou leiden tot een 1000tal dagboekgedichten, waarvan er al een heel deel op dit blog staan en enkele zelfs in de prijzen vielen). 
 
Later zou de bundel een beetje verdwijnen tussen de vele andere bundels in mijn poëziebibliotheek, tot ik het spijtige nieuws vernam van het veel te vroege heengaan van Cees van der Pluijm op 14 december 2014. Met veel plezier herlas ik nog een keer al de gedichten van ‘Het Lustprieel’ en tot mijn verbazing ook de mini cyclus ‘Twee seizoenen voor Bert’ – alsof het voor mij geschreven werd – ik had het een mooie eer gevonden als ik die Bert had mogen zijn.  
 
Meer over Cees van der Pluijm (Dichter, toneelschrijver, prozaïst, essayist, criticus, recensent, columnist en voorvechter voor homorechten) kan men vinden op onderstaande links: 



maandag 22 december 2014

Een edelhert langs de weg naar Gent

.
                                                              fotobewerking: David De Backer
 
. 
Een Edelhert

Een edelhert langs de weg naar Gent
werd als dusdanig niet herkend
omdat het beest, wel heel geniaal
vermomd was als lantaarnpaal 

het is, zo fluisterde het vol argwaan
soms beter om voor paal te staan
dan op een feestmenu
als avondmaal. 


© bert deben
Rendeux, 27.05.2003, voor Dana.
 


vrijdag 19 december 2014

Jantje zag eens fluimen hangen (een frisgroen Kerstgedicht)

.

 
Jantje zag eens fluimen hangen
als kerstboomslingers oh zo groot
want opa had weer zwaar gehoest
de ouwe mens was bijna dood  

oma riep: oh kijk nu daar
het lijken net wel braceletten
maar gezien zij die niet aan kon doen
mocht Jantje toen de kerstboom zetten  

toch beter dat die boom daar staat
dan al die slierten op te ruimen
want zie hem staan in vol ornaat
een spar vol blinkend mooie fluimen  

toen vroeg Jantje: ach opa ziek,
toe hoest mij nog een schone piek! 
 

© bert deben
Turnhout, 7 februari 2000.  


Ik wens iedereen schitterende lichtjesdagen!
(en ze mogen ook een beetje ondeugend zijn)
 
bert 

ps: achter elke rode o zit er  een beetje kerst, wat vrede of een lach verstopt ...

 
fotobewerking: Justin Bieber als Jantje  
 

maandag 15 december 2014

In stilte kijkt verleden toe


 
In stilte kijkt verleden toe
hoe het verpakt wordt en verdwijnt
en licht doorheen de kamers schijnt
nu ik weer wijn bij water doe  

ik maak me los van eenzaamheid
verscheurde brieven, oud papier
het lijkt plots heel wat ruimer hier
ik raak de laatste twijfels kwijt  

tot kort geloofde ik nog niet
dat ‘samen zijn’ iets is voor mij
maar nu ik angsten buiten zet
bij nostalgie en oud verdriet 

gaat elk verhaal aan mij voorbij
tot niets jou nog een plaats belet. 
 

© bert deben
Antwerpen, dinsdag 9 mei 2006, voor Bob.
 
 
Dit gedicht werd gepubliceerd in 'Nostalgie' een selectie uit inzendingen
voor de 5de Hillegomse Poëziewedstrijd, Artbooks 2014.
 


donderdag 11 december 2014

Pied-à-terre






Pied-à-terre  
.
De dichter houdt graag een voet aan de grond
terwijl hij zoekt naar gevoel of een zin
naar al wat hij denkt dat een nieuw begin
zou kunnen zijn – hij beoogt, hij kijkt rond  

wie hem voorbij loopt, wat men achterlaat
een indruk, een ruwe schets, een idee
hij registreert, schrijft het op, neemt het mee
plooit het samen, staat dan recht en verlaat  

zijn bankje, het park, de hangende brug
van waar hij kijkt naar hoe mooi men ginder  
de verte aanschouwt, hij mijmert, hij denkt
als ik daar, als ik ooit … hij fronst, neemt vlug  

het blad en schrapt, want soms kan het minder
terwijl hij reeds van ginds naar zichzelf wenkt. 
 

© bert deben
Zondag 16 november 2014, bij foto’s van mijn toekomstige woonst.  


Kleine bijhorende note: 
 
Vandaag werd ik eigenaar van een appartement waarvan ik vroeger altijd dacht: Dààr zou ik willen wonen !! Veel kleiner dan waar ik voorheen woonde, maar wel op de tiende verdieping (dus eigenlijk een pied au ciel !) met zicht over het grootste deel van Antwerpen en vlak bij het stadspark, mijn favoriete plek om te schrijven (ik heb er zelfs mijn vast schrijversbankje).

 

 
 

maandag 8 december 2014

Het huis waarin wij samenwoonden

.
 
 
Kleine bijhorende note:  
 
Zaterdag 6 december werd een compromis getekend voor de verkoop van het huis waar ik 18 jaar lang wel en wee mocht beleven en beschrijven.  Als ode aan het huis o.a. dit gedicht, alsook hier onder nog enkele links naar andere gedichten die ik er schreef:
 
 
 

donderdag 27 november 2014

Alles staat zoals voorheen


 
Alles staat zoals voorheen
de flesjes reuk, al zijn ze leeg
een serie engeltjes in steen
de plastic bloemen die ze kreeg  

ze zijn al lang van kleur verschenen
een breekbaar beeld van porselein
geen kleinigheid is hier verdwenen
alsof het nooit gebeurd zou zijn  

het stof wordt dagelijks afgedaan
gedweild op net dezelfde dagen
gegeten op hetzelfde uur  

maar dan komt alles stil te staan
als niets gedachten kan verjagen
bij oude foto’s aan de muur. 
 

© bert deben
Antwerpen, vrijdag 16 maart 2007.  
 
 
Dit gedicht werd gepubliceerd in 'Nostalgie' een selectie uit inzendingen voor de
5de Hillegomse Poëziewedstrijd, Artbooks 2014.


dinsdag 25 november 2014

’t Gebeurde zomaar op een dag ...

 .
.
’t Gebeurde zomaar op een dag
hij sloeg haar in het aangezicht
ontnam haar meest spontane lach
haar zelfvertrouwen en het zicht  

op wat er nog belangrijk was
de kinderen, haar waardigheid
de boeken die ze niet meer las
haar wereld was het noorden kwijt  

nooit zou zij nog het huis verlaten
tenzij gekleed in schuchter zwijgen
de blos van vrouw voorgoed voorbij
haar blik ver weg, het niet meer praten

ze maakte zich de stilte eigen
alsof het winter werd in mei.


© bert deben
Semarang, Java, Indonesië, 09.12.2003.

 
 

25 november is het de Internationale Dag ter Uitbanning van Geweld tegen Vrouwen.  Deze VN-Dag is in 1981 opgericht door vrouwenorganisaties wereldwijd om geweld tegen vrouwen tegen te gaan, een probleem dat zich nog steeds veel voordoet. 25/11 is als datum gekozen, omdat in 1960 op die dag 3 vrouwenrechtenactivisten op brute wijze werden vermoord in Honduras, in opdracht van de toenmalige president daar. 
 

maandag 17 november 2014

Je stopt overal, kijkt rond ...

.
Je stopt
.
Je stopt overal, kijkt rond
je zoekt, tast in het duister en
luistert naar een lied in de lucht  

de wolken kleuren anders
als je zucht en ziet dat niets
dat niemand, dat zij nog altijd  

niet hier is, je zoekt naar een zin
in een eenzaam bestaan, waar ze was
waar ze ooit hier met jou en  

je weet het niet meer, je voelt soms
een hand op je schouder, of je ergens
moet zijn, of je iemand niet vindt. 
 

© bert deben
Stoptrein Antwerpen – Brussel, donderdag 10 april 2014.
 
 
Dit gedicht kreeg vrijdag 14 nov. 2014 een Eervolle Vermelding van de jury van de Literatuurprijs Zeist 2014. 
 
Uit het juryverslag:
Een gedicht waar de lezer even zoekend en tastend in rondwandelt als de hoofdpersoon in diens wereld. Het gevoel van verwarring, aarzeling en onzekerheid kan meebeleefd worden, zonder dat precies duidelijk wordt wat er aan de hand is. Een suggestief vers! 
 
Winnaar van de wedstrijd werd Martin Carette, met ‘De stem is het moeilijkst’.  De 30 beste gedichten uit de wedstrijd werden gepubliceerd in de bundel met de prachtige titel: ‘Tot al het zand jouw naam werd’  

 
Het volledige juryverslag kan men, mits wat doorklikken, terugvinden op: http://www.literairzeist.nl/index.php

 

woensdag 12 november 2014

een erespeldje en een plechtig schrijven



Een held was hij, dat was zijn troost
een held die voor het vaderland
gevochten had – gedronken en
geacht en menig hand had met  

een schouderklop wat steun betuigd –
een held waar men naar op kon kijken
het zou niet blijken thuis, waar hij
zijn kast als alle dagen open deed  

en dan weer dicht – een erespeldje en
een plechtig schrijven – een kast met
kleding die er hangt alsof hij straks
weer binnen komen zou en blijven.
 

© bert deben
Antwerpen, maandag 9 juli 2012.
 
 
 
 
Dit gedicht werd gepubliceerd in 'Nostalgie' een selectie uit inzendingen voor de
5de Hillegomse Poëziewedstrijd, Artbooks 2014.
 
 

vrijdag 7 november 2014

Wat zou jij kunnen missen?

 

Een alsmaar veranderende lichtbakreclame
bij de plasparking naast de autostrade
vraagt mij: Wat zou jij kunnen missen?  

Waarna een volgende advertentie
alvast even meedenkt:
Een retro sporttas voor slechts 44,95 €! 
 

© bert deben
A4 net voorbij Rotterdam, zondag 2 november 2014.
 

Soms hoeft een dichter niet ver te zoeken naar inspiratie …
Maar thuis zocht ik toch even op waar die eerste reclame voor stond en dat bleek een stuk ernstiger te zijn dan een mens gewend is voorgeschoteld te krijgen op een reclamebord:
 
 
Wie meer wil weten over deze mooie campagne rond Multiple Sclerose of een bijdrage zou willen leveren kan terecht op onderstaande website:
 
 
 

woensdag 5 november 2014

persbericht uit 'Nieuws van Hier - Hillegom' - Vlaming wint vijfde Hillegomse gedichtenwedstrijd


Wethouder Annechien Snuif (l.) met de prijswinnaars van de vijfde Hillegomse gedichtenwedstrijd: Anneke Wasscher, Bert Deben en Sabine van den Berg (Foto: Jacqueline Wallaart).

Vlaming Bert Deben wint vijfde Hillegomse gedichtenwedstrijd
Laatste update: 3 november 2014 om 15:22

HILLEGOM - Bert Deben heeft de vijfde Hillegomse gedichtenwedstrijd gewonnen. De wedstrijd stond dit jaar in het teken van 'Nostalgie'.

Afgelopen zondag ontving de Belgische deelnemer in Het Raam de felicitaties en bijbehorende prijs met oorkonde uit handen van wethouder Annechien Snuif. "Volgens de jury voldeed het gedicht aan alle gestelde eisen. Deben weet met eenvoudige zinnen een schitterend beeld op te roepen: begrijpelijk, gevoelig maar niet sentimenteel," aldus Snuif. Zij liet weten dat de jury, bestaande uit Peter Nieuwendijk (schilder, vormgever en dichter), Ben Prins (zanger en dichter), Gerrit Kleijheeg (oud-wethouder) en Veronica Handgraaf (journaliste en kinderboekenschrijfster), uit de 332 ingezonden gedichten unaniem heeft gekozen voor het gedicht 'Met potlood stond jouw naam er in' van de Vlaamse Deben. De tweede prijs ging naar Sabine van den Berg uit Amsterdam en de derde prijs was voor de eersteprijswinnares van vorig jaar, Anneke Wasscher uit Leek. Snuif: "Het leuke is dat na de bekendmaking van de prijswinnaars de gedichten gepubliceerd mogen worden. Ik stel me daarbij voor dat, naast het verschijnen in de gedichtenbundel 'Nostalgie' en op de website van Hillegom Promotie, de gedichten ook te zien zullen zijn op posters in winkels en op verschillende gebouwen in Hillegom."

Deben, die in Antwerpen woont en eerder in de prijzen viel bij de Hillegomse gedichtenwedstrijd, is al van kinds af aan bezig met gedichten schrijven: "Op school maakte ik mijn opstellen vaak in dichtvorm en alle kinderen vroegen mij een gedichtje te schrijven in hun poëziealbum. Inmiddels is het dichten echt een stuk van mij geworden en noem ik mezelf 'dichter'. Het winnende gedicht schreef hij drie jaar geleden in het stadspark van Antwerpen. "Mijn inspiratie komt zomaar, soms omdat ik een verhaal lees of iets zie. Dat zet ik dan om in een gedicht."

Het thema voor de gedichtenwedstrijd van volgend jaar is 'Beeldspraak'. De dichters worden uitgedaagd een gedicht  te maken bij een geliefd voorwerp. Dat kan zijn een beroemd kunstwerk of een foto, een gebruiksvoorwerp en zelfs een gehaakte westertoren of een mooi vaasje.

Jacqueline Wallaart
Nieuws van Hier - Hillegom
geplaatst met sympatieke toestemming van de redactie

het winnende gedicht: 'Met potlood stond jouw naam er in'