Posts tonen met het label Pied-à-terre. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Pied-à-terre. Alle posts tonen

vrijdag 10 april 2015

Als een God van uit mijn hemel ...

.

.
Als een God van uit mijn hemel
kijk ik op de mensheid neer
op hun gedrag  in het verkeer
op hun gewriemel en gewemel  

dertig meter onder mij
rustig zittend in de zon
op mijn bankje op ’t balkon
gaat geraas aan mij voorbij  

auto’s komen, auto’s gaan
mensen kruisen op een pad
na te hebben stil gestaan
het lijkt me wel het echte leven  

wie van hen vermoedt er dat
hun wandel hier wordt neergeschreven. 
 

© bert deben
Antwerpen, vrijdag 10 april 2015, een eerste balkongedicht.
. 


donderdag 11 december 2014

Pied-à-terre


 
Pied-à-terre  
.
De dichter houdt graag een voet aan de grond
terwijl hij zoekt naar gevoel of een zin
naar al wat hij denkt dat een nieuw begin
zou kunnen zijn – hij beoogt, hij kijkt rond  

wie hem voorbij loopt, wat men achterlaat
een indruk, een ruwe schets, een idee
hij registreert, schrijft het op, neemt het mee
plooit het samen, staat dan recht en verlaat  

zijn bankje, het park, de hangende brug
van waar hij kijkt naar hoe mooi men ginder  
de verte aanschouwt, hij mijmert, hij denkt
als ik daar, als ik ooit … hij fronst, neemt vlug  

het blad en schrapt, want soms kan het minder
terwijl hij reeds van ginds naar zichzelf wenkt. 
 

© bert deben
Zondag 16 november 2014, stadspark Antwerpen.  



11 december 2014 werd ik eigenaar van een appartement waarvan ik vroeger altijd dacht: Dààr zou ik willen wonen! Veel kleiner dan waar ik voorheen woonde, maar wel 10 hoog (dus eigenlijk een pied au ciel !) met zicht op een groot deel van Antwerpen en vlak bij het stadspark, een favoriete plek om te schrijven.
  
     In een ver verleden was het slechts 4 hoog en een hotel: 
       Loosplaats eind 19de eeuw, scan uit '100% Expo' N°26, Cultuurmagazine van de Provincie Antwerpen.