Pied-à-terre
.De dichter houdt graag een voet aan de grond
terwijl hij zoekt naar gevoel of een zin
naar al wat hij denkt dat een nieuw begin
zou kunnen zijn – hij beoogt, hij kijkt rond
wie hem voorbij loopt, wat men achterlaat
een indruk, een ruwe schets, een idee
hij registreert, schrijft het op, neemt het mee
plooit het samen, staat dan recht en verlaat
zijn bankje, het park, de hangende brug
van waar hij kijkt naar hoe mooi men ginder
de verte aanschouwt, hij mijmert, hij denkt
als ik daar, als ik ooit … hij fronst, neemt vlug
het blad en schrapt, want soms kan het minder
terwijl hij reeds van daar naar zichzelf wenkt.
© bert deben
Zondag 16 november 2014, stadspark Antwerpen.
11 december 2014 werd ik eigenaar van een appartement waarvan ik vroeger
altijd dacht: Dààr zou ik willen wonen! Veel kleiner dan waar ik voorheen woonde, maar wel 10 hoog (dus eigenlijk een pied au ciel !) met zicht op een groot deel van
Antwerpen en vlak bij het stadspark, een favoriete plek om te schrijven.
In een ver verleden was het slechts 4 hoog en een hotel:
Loosplaats eind 19de eeuw, scan uit '100% Expo' N°26, Cultuurmagazine van de Provincie Antwerpen.
Onder: Stadspark + Loosplaats Antwerpen, deel Hypsoskaart 1913 (Red Star Line Museum | MAS)
fotografie © bert deben, aug. 2018 
