Skrik | De Schreeuw - Edvard Munch

Edvard Munch - Geschrei - Skrik 1893 - zwart-wit lithografie Museum De Reede, Antwerpen

     Skrik                                                          De Schreeuw

     Jeg gik bortover                                        Ik liep over
     veien med to                                              de weg met twee
     venner – så gik                                          vrienden – toen ging 
     solen ned                                                    de zon onder

     Himmelen ble                                           De hemel werd
     pludseli blodi rø                                        plotseling bloedrood
     – Jeg standset, lænet                               – Ik bleef staan, leunde
     mig til gjæret træt                                     vermoeid, tegen het hek
     til døden – over den                                 tot ik erbij neerviel – boven de
     blåsorte fjor og by                                     blauwzwarte fjord en de stad
     lå blod i ildtunger                                      hing bloed in vuurtongen

     Mine venner gik                                         Mijn vrienden liepen
     videre og jeg sto                                         verder en ik stond
     igjen skjælvende                                        trillend nog 
     af angest –                                                   van angst –
     og jeg følte det gik et                                 en ik voelde hoe een 
     stort uenneligt                                            grote onverdraaglijke
     skrig gennem                                              schreeuw doorheen
     naturen                                                        de natuur ging

     Edvard Munch                                       Edvard Munch
                                                      

kopie pagina uit schetsboek (1892) Edvard Munch - Museum De Reede, Antwerpen

origineel bevindt zich in het Munchmuseet Oslo

In een park in Oslo

.

 

In een park in Oslo 

.

In een park in Oslo zit een meisje

ze leest, ze is verdiept, ze is verdwenen

in een park in Oslo in gedachten

in een park in Oslo op het gras  

ze is fictief, ze is niet echt

ze vloeit een wereld in van woorden

ze is niet wie ze altijd was

in een park in Oslo in gedachten  

in een park in Oslo op het gras

is wat ik zie nu wat ik denk

en wie ze wordt in fantasie

is wie ze hier nu even is  

in een park in Oslo in gedachten

in een park in Oslo op het gras. 

 

© bert deben

Oslo, NO, zaterdag 20 juni 2015,
in het park van het koninklijk paleis.
.

  

  werd 27 juli 2019 gepubliceerd in Poemtata poëziebundel “Sneeuwwitje en de zeven verzen”    

wolken, hemel en de zee

.

Wolken, hemel en zee 

Ik zit wat voor me uit de staren
naar wolken, hemel en de zee
soms neemt een mens geen zorgen mee
of weet hij het zo te ervaren

dat alles even mooier lijkt
een ander venster op het leven
al is het dan misschien maar even
terwijl hij stil naar buiten kijkt

en tussendoor ook zit te dromen
een boot schuift langzaam over baren
ik kabbel in gedachten mee
en laat de woorden rustig komen

ik zit wat voor me uit te staren
naar wolken, hemel en de zee.


© bert deben
ms Rotterdam, kamer 1863 met zicht op zee, donderdag 1 juni 2017,
23u30 en nog steeds licht buiten (middernachtzon Noorwegen)
geschreven op muziek van Bjørn Eidsvåg:

 

.

 werd gepubliceerd in digitaal tijdschrift Po-e-zine nr 15 

Expeditie

.

.

Expeditie 
 
Tijdens onze expeditie
kwamen we op plaatsen
waar nooit voorheen
een mens geweest was

gelukkig waren er overal
wandelweggetjes aangelegd
en hier en daar terrasjes
waar we iets konden drinken.


© bert deben
Noorwegen, Geiranger, woensdag 7 juni 2017,

tijdens een wandeling, zittend op een bankje met zicht op de fjord.

 

Ålesund

 .

Een fort op een fjord
vierhonderdachttien trappen
en wat weggetjes
voor een foto met uitzicht
~ vakantie is een werkwoord!


© bert deben

Ålesund, No, woensdag 31 mei 2017 on top of the hill

 

 

 

Onder het duin

I. 

Onder het duin

hoor ik de schuivende getijden

hoor ik het krijsen van de meeuwen

en niets is dood en alles leeft  

onder het duin proef ik het schuim

en hoe benard vanwaar ik lig

hoor ik hoe alles stil wordt en verdwijnt  

II. 

Ik hoor de stappen boven mij

hoe schep per schep

de aarde droog de kist op valt

en hoe geluiden van de zee  

hoe alles dof en duister wordt

terwijl ik traag verstik in zand

ik hoor hoe alles stil wordt en verdwijnt.  

III.  

Hier op het duin hoor ik het spelen

hoor ik het schrille van het kind

van wie ik was, wie ik zou zijn

hoor ik mijn hart en hoe het bonst  

de mond, de ogen dicht getapet

en alles vastgesnoerd en in mijn hoofd

hoor ik hoe alles stil wordt en verdwijnt  

IV.  

Ik voel hoe honger mij verteert

en alles schrijnt, ik voel de pijn

en denk aan wie en aan waarom

de geur in mij die vloeibaar wordt  

ik voel het schuren van het hout

als ik beweeg ruik ik mijn bloed

tot alles stil wordt en verdwijnt. 

 

© bert deben

Finnmark, Noorwegen, onderweg, 13 juni 2015,
cyclus geschreven voor de Hofvijver Poëzieprijs met als thema 'Onder het duin'
De openingsstrofe van mijn cyclus werd opgenomen als mooie dichtregel in het juryrapport 
bij hun observatie van een trend naar 'mystieke poëzie' onder de inzendingen.

22 07 2011 - så samle dine blomster - Lars Saabye Christensen

 .

. 

zoals je bloemen verzamelt

in een statig boeket

verzamel je licht

om in het duister te kijken

verzamel je vreugde

om tranen te dragen

verzamel je hoop

om te dromen

verzamel je gedachten

om twijfels te weerstaan 

 

zo verzamelt zich de mens

verzamelen zich de medemensen

verzamelen we ons samen.

 

 

Lars Saabye Christensen

(laatste strofes van het gedicht '22 07 2011')

 

 

Op verschillende plaatsen in Noorwegen staan er gedenkzuilen voor de slachtoffers van de bloedige terreuraanslagen door de extreem rechtse Anders Breivik op 22 juli 2011, waarbij in total 77 doden vielen (8 doden bij de bomaanslag in Oslo en 69 jongeren die koelbloedig werden neergeschoten op het eiland Utøya). 

 

Op deze gedenkzuilen staan de eindstrofes van het gedicht '22 07 2011', dat de Noorse dichter/schrijver Lars Saabye Christensen schreef n.a.v. deze aanslagen en de enorme Rozen-parade die volgde als een antwoord op de terreur. 

 

Met behulp van een vertaalprogramma zette ik de strofes die op de zuil staan over in het Nederlands - het volledige gedicht (in het Noors) kan men terugvinden op: 

https://www.boktips.no/dokumentar-og-samfunn/dikt-om-livet/lars-saabye-christensen-dikt-for-22-7-2011/ 

foto's: bert deben, Mo i Rana, Nordland, Norway

 

De Muskusos (Ovibos moschatus)

.

 

De Muskusos

 

In ’t hooggebergte buiten ’t bos

stond voor mijn neus een muskusos

ik dacht: nu snel een selfie nemen

maar sneller nog nam ik de benen

want ’t beest dat viel mij ziedend aan

’t wou niet met mij op Facebook staan ! 

 

© bert deben

Dovrefjell–Sunndalsfjella National Park , Noorwegen, vrijdag 19 juni 2015.

 

 

 

Laatste Noorse tanka’s

 .

I.  

De allermooiste

landschappen schuiven aan ons

voorbij ~ tussen de

bomen en het slapen door

bewonderen wij hun pracht.

 

II.  

Korte fotostop

even de benen strekken ~

een jeugdige sprong

in het mos leert mij schoendiep

hoe moerassig de grond is.

 

III.  

Iedere ochtend

zitten ze veel te vroeg in

de bus te wachten ~

weinig respectvol vind ik

voor wie graag wat te laat komt.

 

IV.  

Lekker geslapen !?

roept iemand mij te luid toe ~

Geslapen ? denk ik …

die man heeft blijkbaar geen blog

dat hij dient bij te houden. 

 

© bert deben

Noorwegen, op weg van Mo i Rana naar Trondheim, woensdag 18 juni 2015.  


voorgaande Noorse tanka's en gedichten: Noorse gedichten

 

Nordlandse tanka’s, Noorwegen, deel 2

I.  

Om 6 uur ’s nachts

klinkt vrolijk uit 50 monden

‘GOEDE MORGEN !!’

~ een kleine horrorscène uit

het dagboek van een groepsreis. 

II.  

Een extra trui aan

een jas, een sjaal, en een muts ~

twee Noorse jongens

in een short en een T-shirt

kijken mij meewarig aan. 

III.  

Ik tracht onderweg

de indrukwekkende grootsheid

van de natuur

te vatten in een tanka ~

alsof ’t in een doosje past … 

© bert deben

Noorwegen, provincie Nordland, op weg van Bjervik naar Svolvær, maandag 15 juni 2015. 

Hoog Noorse tanka’s

.

I.  

Middernachtzon

aan de Noordkaap ~ de zon

gaat net niet onder

en blijft de hele tijd schijnen

achter een heel dik wolkendek. 

 

II.  

De opwarming van

de aarde ontdooit ook hier

de permafrost ~

ik versnel het proces wat

met een warme urinestraal. 

 

III.  

Ik kras met een steen

‘I love you’ in een rots

en verzeker zo

de werkgelegenheid van

toekomstige archeologen. 

 

© bert deben

Noorwegen, Alta, 14 juni 2015.

Alta is een stadje in het hoge Noorden van Noorwegen met een archeologische site waar men eeuwenoude rotstekeningen bewaart.