maandag 19 augustus 2019

Zoveel wijsheid in een oud gezicht ...


.

Orang-oetan  

Zoveel wijsheid in een oud gezicht
en zoveel leegte in de ogen
verweesd en in zichzelf gebogen
de blik naar ergens ooit gericht  

hier in 't park is alles ingetogen
eminentie heeft hij, overwicht
zoveel wijsheid in een oud gezicht
en zoveel leegte in de ogen  

in gedachten wordt hij meegezogen
hij ziet in ’t woud dat voor hem ligt
door bladeren heen het zonnelicht
het schittert in zijn denkvermogen  

zoveel wijsheid in een oud gezicht. 
 

© bert deben
Vogelwaarde, 31 juli 2017,
geschreven na het zien van ‘War for the planet of the apes’  

 
19 augustus van elk jaar is het Wereld Orang-oetan daghttp://www.worldorangutanevents.org/international-orangutan-day.php 

maandag 12 augustus 2019

In een park in Oslo

.
 

In een park in Oslo 
.
In een park in Oslo zit een meisje
ze leest, ze is verdiept, ze is verdwenen
in een park in Oslo in gedachten
in een park in Oslo op het gras  

ze is fictief, ze is niet echt
ze vloeit een wereld in van woorden
ze is niet wie ze altijd was
in een park in Oslo in gedachten  

in een park in Oslo op het gras
is wat ik zie nu wat ik denk
en wie ze wordt in fantasie
is wie ze hier nu even is  

in een park in Oslo in gedachten
in een park in Oslo op het gras. 
 

© bert deben
Oslo, NO, zaterdag 20 juni 2015,
in het park van het koninklijk paleis.
.
  
  werd 27 juli 2019 gepubliceerd in Poemtata poëziebundel “Sneeuwwitje en de zeven verzen”    

maandag 5 augustus 2019

De Brug

.
 Antwerpen, dinsdag 9 maart 2010, voor Dana 
 
               werd mei 2019 gepubliceerd in gedichtenbundel 4e Poëzieprijs vtbKultuur Holsbeek       

dinsdag 9 juli 2019

De schoenen van mijn vader

.
.
De schoenen van mijn vader  

Terwijl ik door het boek van ’t leven blader
groeit mijn besef: ik ben niet langer kind
maar wandel in de schoenen van mijn vader
waarin ik nu de toekomst vind
terwijl wat eindigt herbegint  

mijn dochter en mijn kleinkind komen eten
wat zal ik voor hen maken, zo denk ik, maar
is dit een zorg, ik heb het nooit geweten
we belden aan, we stonden daar
het eten stond al kant en klaar  

waarna we samen nog wat televisie keken
mijn vader deed het sinds mijn moeders dood
dat hoorde zo, hij is er nooit van afgeweken
nu valt traditie in mijn schoot
ik denk: wat wordt mijn kleinkind groot  

ik zucht terwijl ik alles even kader
het staat niet stil, het schuift slechts op in tijd
ik wandel in de schoenen van mijn vader
en voel zo zijn tevredenheid
terwijl ik het diner bereid. 
 

© bert deben
MSC Orchestra, Noordzee, maandag 24 juni 2019 – een iets ernstiger opi-gedicht ...
 
 

dinsdag 14 mei 2019

Het donkere water

.
      xxxx 
 
 
gepubliceerd dec. 2014 in Schoon Schip jg 21 nr 4
+ juli 2015 in Kunstboek 'Tussen Hemel en Aarde' en Nieuwsbrief 25 van Kunstencentrum Mansveld

Even is alles altijd ...


 .
Het water kabbelt
zich van geen tijden bewust
de eeuwigheid in ­~
even is niets van belang
even is alles altijd. 
© bert deben
Hengstdijk, maandag 28 november 2016.
 
 
 

zaterdag 27 april 2019

Vastberaden Peuterstap


.
Vastberaden stapt ze op haar schaduw af
hij wijst de weg waar zij naartoe wil gaan
de eerste stap, een grote sprong in haar bestaan
veranderde snel in flukse draf  

ze kijkt niet om, ze wil vooruit
en wie er bij is moet maar volgen
want stop je haar, kijkt zij verbolgen
een nieuwe tijd werd ingeluid  

de tijd van lopen en ontdekken
haar wereld kent geen grenzen meer
ze stapt nu overal zelf naartoe  

althans tenminste tot wanneer
haar armpjes pal naar mij toe strekken
haar teken voor: ‘nu ben ik moe!’ 
 

© bert deben
Vogelwaarde, zaterdag 27 april 2019, voor Frances.
Foto en titel: Dana Deben.


dinsdag 12 maart 2019

't Is lang geleden - J. A. Dèr Mouw



't Is lang geleden (13)
.
'k Hoor ruisen ons moeras - zo noemden wij 't,
Mijn vriend en ik - vol angstig rits'lend riet,
Met, soms, een zichtbaar wieg'lende karkiet
Er om eerst bos, dan heiden, vlak en wijd.

Wij stookten vuurtjes, veilig, niemand ziet
De blauwe rook. Over ons, dreigend, glijdt
Kraaiengeroep, vreemd, wild, door de eenzaamheid. -
Leeft hij nog? - 'k Ruik de hars - Ik hoop van niet.

Ik heb hem vaak beledigd en gegriefd;
Want 'k hield van hem. Neen, 'k was op hem verliefd.
Neen, meer - mijn ideaal van goed en waar.

Nu ben ik oud. In Brahman is vergaan
Mijn wereld, en ikzelf, grijze brahmaan -
Hij had blauwe ogen en mooi donker haar.
.
 

Johan Andreas Dèr Mouw (pseud. Adwaita)
(Westervoort 24 juli 1862 - Den Haag 8 juli 1919)
uit 'Nagelaten Verzen' (1934)
 
 
meer over J.A Dèr Mouw kan men o.a. vinden op:
 
 

dinsdag 5 maart 2019

Afvalthee

.
.
Antwerpen, 10 hoog, donderdag 5 juli 2018
geschreven na het drinken van BiOrigine vetverbrandingsthee.
 
Werd okt. 2018 gepubliceerd in 'Lichtvoetig II' beste inzendingen voor
de STEM Light Verse gedichtenwedstrijd 2018
 

woensdag 27 februari 2019

Sabbatical

 
 


Het schrijven heeft mij opgegeven
het is op zoek naar leed en zeer
maar blijkbaar voel ik het niet meer
of werd het van me afgeschreven  

althans zo lijkt het voor de lezer
er komt niets nieuw, de dichter ligt
wat in de zon met ogen dicht
en denkt: het komt wel één van dezer  

en komt het niet, is dat ook goed
alsof het er nog iets toe doet
de wereld is … je weet het wel
terwijl de zon gewoon blijft schijnen  

al wat ik schrijf is van geen tel
laat mij maar rustig aan verdwijnen. 
 

© bert deben
Terneuzen, zittend op de dijk bij de Schelde, dinsdag, 26 juli 2016.



donderdag 21 februari 2019

Tatoeage

 .
.

Tatoeage

.
Ik help je even in de keuze
een draakje op de borst misschien
(te veel behaard en mooier zo)
een schouderblad, je bovenarm
een tribal over gans je rug
ik loop al warm  

al blijf ik je wel zonder zien
en even veel en even graag
ik zie de tekening al vaag
verschijnen op je naakte huid
de inkt tot in het vlees gegrift  

ik teken hartjes met een stift
(een beetje kinds) en test
ook nog wat pijltjes uit
met links en rechts de namen
en heel voorzichtig en naïef
‘tot aan de dood tezamen’.  
 

© bert deben
Antwerpen, donderdag 24 juni 2004, voor J.
foto: Modern Angels - bert deben
 

 .

donderdag 14 februari 2019

Stoom


.
Stoom  
 
Je reinigt de muren met stoom
vindt rust met een mok en een peuk
en ligt soms om mij in een deuk  
je leest tussen regels mijn droom
 
begeren wil niet altijd zwijgen
maar je hebt nooit zo veel vertellen
het hoeft niks minder voor te stellen
de kleinste woordjes overstijgen 
 
een gedicht, behoorlijk ingekort
soms valt het enkel maar te voelen
liefdevol samen naast mekaar
het vlees dat langzaam wakker wordt  
 
bedaarder dan het verlangen maar
ik weet zo wat jij wil bedoelen. 
 
 
© bert deben
Antwerpen, woensdag 19 januari 2010, voor Ruud.
 

  

woensdag 6 februari 2019

Het winterpad

.
.
.
Het winterpad  

Ik wandel op het winterpad
en kijk niet om of niet opzij
want al wat was ligt achter mij
en heeft vandaag op mij geen vat  

ook al wie ik heb liefgehad
en zelfs wat is gaat weer voorbij
ik kijk niet om of niet opzij
ik wandel op het winterpad 

na jaren van beproeving vrij
ik stap rechtdoor en stap tot dat
verdwenen in het jaargetij
er helemaal niets meer denkt in mij
ik wandel op het winterpad. 
 

© bert deben
Zaamslagveer, dinsdag 27 oktober 2015.
 

.

donderdag 31 januari 2019

fotoreportage Boekvoorstelling ‘Neem dit lichaam’ van Fatena Al-Ghorra

 
Fotoreportage van de Boekvoorstelling ‘Neem dit lichaam’ van Fatena Al-Ghorra in de Nottebohmzaal van de Erfgoedbibliotheek Hendrik Conscience donderdag 31 januari 2019.
 
Tijdens Gedichtendag 2019 stelde Al-Ghorra haar nieuwe gedichtenbundel Neem dit lichaam (Uitgeverij P) voor in de Nottebohmzaal, onder muzikale begeleiding van het Damast Duo (violist Shalan Alhamwy en accordeonist Jonas Malfliet). Al-Ghorra bracht haar gedichten in het Arabisch, de Nederlandse vertaling wordt simultaan geprojecteerd. Uitgevers Jurgen Maas & Leo Peeraer overhandigden het eerste exemplaar van Neem dit lichaam aan Al-Ghorra en de Erfgoedbibliotheek.




















Fotografie © bert deben – Antwerpen 31 januari 2019   

zondag 27 januari 2019

Go all the way - Charles Bukowski

.

 
If you’re going to try, go all the way.

Otherwise, don’t even start.

If you're going to try, go all the way.

This could mean losing girlfriends, wives, relatives, jobs and
maybe your mind.

It could mean not eating for three or four days.

It could mean freezing on a park bench.

It could mean jail.

It could mean derision, mockery, isolation.

Isolation is the gift.

All the others are a test of your endurance, of how much
you really want to do it.

And, you’ll do it, despite rejection and the worst odds.

And it will be better than anything else you can imagine.

If you’re going to try, go all the way.

There is no other feeling like that.

You will be alone with the gods,
and the nights will flame with fire.

DO IT. DO IT. DO IT. All the way

You will ride life straight to perfect laughter.
It’s the only good fight there is.
 
 

.