Blaast op een dag een man zichzelf en een bus op

 Blaast op een dag …   

Blaast op een dag een man van een onzekere godsdienst

zichzelf en een bus op en belandt hij meteen in de hemel,

staat ie daar samen met tal van slachtoffers aan de grote

witte poort van Gods huis.  Onder andere geheel per toeval

een Jood, een Islamiet, een christen gedoopte vrijdenker,

een om zichzelf enig élan te kunnen geven Boeddhist

en een kind dat nog geen keuzes had kunnen maken in het

leven.  Stonden ze naar elkaar te kijken, verbaasd, de ene

al verbaasder dan de andere – daarnet nog samen in de

bus op weg naar ieder zijn eigen kleine wereldje en nu

plots hier, gans onder het bloed nog een beetje verdwaasd

van de knal en eensklaps is alles paradijselijk wit.  

Opent God de poort met een glimlach van hier tot ginder 

en de volgende zin :  “Leuk, ik had het net op het nieuws

gezien !”  Wat later zou hij het ook nog grappig vinden

dat ze allemaal wat anders geloofden in Hem of al

helemaal niet al naargelang de toestand van hun

rekeningen of relaties of de klappen die ze van hun

moeder en/of vader hadden gekregen in het verleden.  

Toen de man met de bom, enigszins bekomen van zijn

eigen verwondering maar toch nog lichtjes fanatiek, aan

God vroeg waar hij zijn beloofde maagden, goud en

een persoonlijke stoel naast Hem mocht vinden, kon

God het schateren niet laten.  “Wat ze jullie allemaal toch

wijs kunnen maken!” Hij wist altijd al onze verwarring

tussen geloof en eigenbelang als humor te smaken. 

 

© bert deben

Antwerpen, zaterdag 9 juli 2005.

"Ge zult niet doden" (Deut. 5:17)
"wie iemand anders doodt... het is alsof hij de hele mensheid heeft gedood"(Koran 5:32)