Posts tonen met het label existentieel. Alle posts tonen
Posts tonen met het label existentieel. Alle posts tonen

donderdag 5 februari 2026

Interbellum Kunstkaai Felixhuis

.

Een fijne lijn tussen vallen en opstaan
dansen van nacht tot nacht
vergeten wat was
niet weten wat zal zijn.

(uit de folder van de tentoonstelling) 


Interbellum (gecreëerd door de leerlingen van het 4de jaar Beeldende & Audiovisuele Kunsten) is één van de 23 onderdelen uit de tentoonstelling Art Deco Revisited van Kunstkaai (Stedelijk Secundair Onderwijs Cadixstraat). De tentoonstelling loopt van 3 februari tot 26 maart 2026 in het FelixArchief 1ste verdieping, Oude Leeuwenrui 29 - 2000 Antwerpen. Info: Nieuws | FelixArchief

donderdag 29 januari 2026

Ceci n'est pas un haïku

.

Tekening + senryu: Antwerpen, KMSKA, woensdag 28 januari 2026, 
ontstaan tijdens bezoek aan de tentoonstelling Magritte ‘La ligne de vie’ 
tekening vrij naar 'Echec et mat' van René Magritte.  
 

woensdag 26 november 2025

Niet iedereen kan heiden zijn - René De Clercq

.
NIET IEDEREEN KAN HEIDEN ZIJN

Niet iedereen kan heiden zijn.
Daartoe hoort kracht en moed;
een vast geloof in zon en wijn,
en blijde lust in 't bloed.

Niet iedereen voelt zijn verlangst
voldaan op aardes schoot;
schrijdt door het leven zonder angst,
en zonder klacht ten dood.

Den aardeling heeft aarde schier
te moederlijk verwend.
De heiden leeft zijn leven hier
in schoonheid tot het end.

De leeuwerik zingt van 's ochtends vroeg.
De hemel, waar hij vliegt,
is hoog genoeg, is schoon genoeg.
Elk' and're hemel liegt.

Elk' and're hemel is een waan.
Alleen het luchtgewelf,
de diepten, waar de sterren staan,
bloeit heerlijk in mijzelf.


René De Clercq (1877 - 1932)
uit 'Nagelaten Gedichten', Amsterdam (G. Van Soest) 1937. 
Achtergrondinfo en gedichten kan men vinden op rene-de-clercq.be 
Meer Heidense gedichten kan men lezen in 'Mededeelingen over René De Clercq' 
 


vrijdag 18 juli 2025

Zolang het kan

 

Geschreven 10 sept. 2018, zittend aan de Spree nabij station Hbf Berlin, in afwachting van de terugreis.

'Zolang het kan' werd mee opgenomen in de Poëtische Promenade, een gedichtenroute langsheen de wandelweg van Sint-Anneke, L.O. Antwerpen, een evenement van Citaat op Straat # Linkeroever, georganiseerd door Gust Peeters. De gedichten blijven nog tot eind augustus hangen en je kan ze ook beluisteren als je de QR code scant. 

Men kan het gedicht ook beluisteren en lezen via: Zolang het kan – Poëtische Promenade 

+ Mee opgenomen in gedichten expo Bib. Hoboken en Bib. Kielpark tijdens gedichtenweek 2026:


(foto Bib. Hoboken - Gust Peeters)

vrijdag 4 juli 2025

Open Hiring


Open Hiring®

Zet U maar, mijnheer, U heeft de baan
U bent de eerste die solliciteert
en ondervinding heeft geleerd
dat eerst zijn altijd moet volstaan

ik keek verbaasd, maar ook voldaan
was de job misschien niet fel begeerd
ik zelf was wel gemotiveerd
en had het nodig voor mijn bestaan

soms kan het even anders lopen
soms doet een mens wat water bij de wijn
ik had vrienden gevraagd om te duimen

later bleek ik de enige te zijn
de vacature stond al weken open
niemand anders wou beerputten ruimen.


© bert deben
Vogelwaarde, dinsdag 17 juni 2025.

Geschreven voor het juli 2025 thema Open Hiring van schrijversgezelschap Apropos, maar ook n.a.v. de beperking van de werkeloosheidsuitkeringen tot 2 jaar (voorheen onbeperkt in België).

OPEN HIRING - Een job zonder sollicitatiegesprek 
Open Hiring® houdt in dat wie wil werken, gewoon aan de slag gaat. Zonder sollicitatiegesprek, cv of tussenkomst van de overheid. Iedereen is welkom, ongeacht iemands verleden, opleiding of ervaring. De job is de test!

zondag 16 maart 2025

woensdag 11 september 2024

Soms stort een brug in

.
Dresden, woensdag 11 september 2024, zittend, naast de Elbe nabij de pas ingestorte Carolabrücke   

donderdag 4 januari 2024

Het Bad



Breskens, dinsdag 2 januari 2024. 

Voor een schrijfoefening van schrijversgroep Apropos. Opdracht: Iedereen kreeg een foto van een ruimte in een huis en 10 minuten om een verhaal te schrijven in de ik vorm, van uit het perspectief van een oudere vrouw die net te horen heeft gekregen dat ze niet lang meer te leven heeft. Het verhaal moet zich afspelen in de kamer van de foto, ik kreeg een foto van een badkamer met ligbad. 

donderdag 17 augustus 2023

Ziel aan de wandel - Assyke Amri

..
.
ZIEL AAN DE WANDEL 

Je hebt soms van die dagen.
Dan loop je met je ziel onder de arm.
Je doet de gewone dingen.
Maar een stukje van jou is er niet bij.
Zo´n dag was het vandaag.
Alles liep gesmeerd, het koken, de maaltijd, het naar bed sturen van 
het kleine grut, een rustige avond op de bank, een beetje bijpraten 
en ervaren dat je elkaar nader komt.

Maar dan gaat lief naar bed en jij voelt dat het jouw tijd nog niet is, 
want je ziel die wil daar weg, daar van onder je arm. Je moet iets, maar  
je weet niet wat.
En terwijl je je laptop opent, die toch meestal de functie vervult van 
een platte vuilnisbak, staar je naar de leegte en hoor je geen respons.
Je staat op het punt je computer af te sluiten, want wat je zocht dat 
vond je niet.
Dan hoor je een harde doffe klap!

Vanaf de schutting van de buren is een grote rode kat bovenop de 
tuintafel gesprongen.
Vlak voor hij de tafel weer wil verlaten, ziet hij mij en ik hem. Hij 
bevriest in zijn beweging, voelt zich duidelijk betrapt.

En ik…ik voel hoe mijn ziel haar plekje weer hervindt.


© Assyke Amri 
April 2012
.

vrijdag 14 maart 2014

Ik besta hier niet

.

Ik knik beleefd, ben ondergeschikt 
verzet hier cijfers en vertoon 
alsmaar hetzelfde patroon 
vanaf dat ik ben ingetikt  
 
het werk is saai en monotoon 
maar ik let op, het werk is strikt 
men wil geen fouten, geen conflict 
de klant wil alles mooi synchroon 

een wereld van gevoel ontdaan 
ik ben werknemer, ook niet meer 
en cijfer hier mezelf opzij 
daarna mag ik in file staan  
 
zo telt mijn dag zich traag voorbij 
ik besta hier niet, maar ik presteer. 


© bert deben 
‎Antwerpen, haven 650, vrijdag ‎14 ‎maart ‎2014.  



zondag 24 februari 2008

Starry starry night

.

The Starry Night, Vincent van Gogh, 1889



Starry starry night
.
De laatste nacht, ik zit nog na te dromen
onderweg zijn laat z’n sporen na, gedachten
Don McLean mee on the road, sterrennachten
vrede, de geur van eucalyptusbomen

het grote niets, dicht bij de dood en toch
is dit het leven zelf, steeds maar verder gaan
en achterlaten, de reden ook van het bestaan
als er al een reden is, of is het zelfbedrog

als ik de ogen sluit dan heb ik niets bewezen
maar het gevoel dat niets meer te bewijzen valt
afwezigheid, de stilte van woestijn te zijn
tot alles ophoudt op een nacht als deze

de sterren staan mooi uitgestald
hier boven het kampeerterrein.


© bert deben
Paringa Caravan Park, Renmark, South Australia, zondag 24 februari 2008, voor Dana. 

Geschreven na een prachtige tocht door 'the outback' in Australië, samen met mijn dochter.
Foto's hiervan kan men eventueel bekijken op deze link: Outback, Australia 

Bijhorend: Don McLean's starry night 'Vincent', zijn ode aan Vincent Van Gogh:




dinsdag 21 november 2006

De mensheid heeft haar weg gevonden



O.K. – zei God – het is geschied
de mensheid heeft haar weg gevonden
al is het dan de Mijne niet
en stroomt er bloed uit vele wonden

de mens doet goed, de mens doet slecht
hij werkt, hij speelt, hij leeft voor geld
en trekt een grens waarvoor hij vecht
de mens bemint en pleegt geweld

God had het niet zo in gedachten
toen Hij de mens en aarde schiep
en mens zijn eigen weg wou lopen
maar God was minzaam en verwachtte

zoals Hij zag dat het verliep
liet Hij alvast Zijn deur nog open.


© bert deben

Kibbuts Lavi, Galilee, Israel, 21 november 2006 


 

oorspronkelijk geplaatst op VK-blog 29-12-2006 21:18 

zondag 9 oktober 2005

Kamers vol gedachten

.
.
Hier lig ik in een luchtkasteel
met alle kamers vol gedachten
een beetje eenzaam af te wachten
en starend naar mijn spiegelbeeld

zo toont het beeld mij gans alleen
en oud en grijs maar toch tevreden
voor spijt van iets geen echte reden
zelfs zonder mensen om me heen

ik heb geleefd, ik heb bemind
ik zag de wereld en het leven
en wie er ooit voor mij wou zijn
ik zag vooral heel fier mijn kind

en al wat ooit bestond aan pijn
werd in een ogenblik vergeven.

 

© bert deben
Château de Petit Rechain
zondag 9 oktober 2005, voor Robert (9 jaar nadien). 


donderdag 12 februari 2004

 


Ik wil het recht hebben ongelukkig te zijn 
tussen het ontdooien door, met liefde voor 
het ongewisse me onophoudelijk te vergissen 

om dan in vrije val met jou te kunnen vrijen 
in zachtheid opnieuw gedijen, zo zie ik het  
genieten van het stoppen van de pijn. 


© bert deben 
Antwerpen, donderdag 12 februari 2004, voor Jelle. 




zondag 9 mei 1999

Dubbelsonnet voor een vader



Dubbelsonnet voor een vader  
 
I. 
 
Hij veinst bezorgdheid in zeuren 
in vernederen en slaan 
op de tafel, met de deuren 
als het weer niet goed mocht gaan  
 
niet zoals het moest gebeuren 
niet precies zoals hij wou 
op het werk zijn superieuren 
thuis de kinderen of vrouw  
 
alles werkt op zijn humeur en 
al betaalt hij zich dan blauw 
er valt weinig te bespeuren 
van wat hij zo plichtsgetrouw 
maneschijn en rozengeuren 
zijn omgeving geven wou.  
 
II. 
 
Altijd valt wat af te keuren 
niets heeft nut en niets voldoet 
en wat was valt te betreuren 
wat moet komen loopt nooit goed  
 
’t leven is een uitentreuren 
pijnlijk tergen van gemoed 
alles eindigt in mineur en 
meestal ook in tegenspoed 
 
vader valt niet op te beuren 
alles is teloor gegaan 
zorgen zet hij om in zeuren 
in vernederen en slaan 
op de tafel, met de deuren 
als zijn reden tot bestaan. 
 
 
© bert deben 
Antwerpen, 9 mei 1999. 


donderdag 21 januari 1999

Soms



Bladerend door een oud dagboek (20 jan. 2025) herontdekt. Er onderaan schreef ik:
Als je de laatste strofe weglaat zou het een mooi grafschrift kunnen zijn ...

Een wat aangepaste versie: 

Soms

Soms ben ik somber omdat ik ben
soms ben ik dan weer half tevreden
soms ben ik heel gelukkig zelfs
omwille van eenzelfde reden

soms ben ik slechts mezelf
soms ben ik enkel verleden
soms ben ik dwars en tegendraads
soms doe ik wat anderen deden

soms voel ik mij een metropool
soms slechts een dorp tussen steden
soms leef ik dubbel en snel
soms voel ik me reeds overleden

en soms dan beangstigt het mij
als ik mijn toekomst zie in het heden.


© bert deben
Turnhout, 21 januari 1999.