Zes.

Oosterbeek, 31 aug. 2024, geschreven tijdens het festival ‘Het Park Vertelt’

Gepubliceerd in bloemlezing 'De smaak van water is doorzichtbaarheid' van Poemtata

DIS - nominatie Het Park Vertelt - Binnenwereld | menTaal

DIS 

Ik zie hoe hij naast me kijkt

hoe ik er niet toe doe

hoe hij praat

met de man achter mij

ik zie hem in spiegelbeeld

hij heeft mijn haar en mijn gezicht

hij heeft mijn kleding aan

als hij knikt dan glimlach ik

als hij twijfelt sluit ik de ogen

als hij zwijgt deel ik de aandacht

en hang ik aan zijn lippen

dan hoop ik

dat stilte de uitweg is

dat hij weer in mij zal verdwijnen.

© bert deben

Brussel – Antwerpen, donderdag 18 oktober 2012.

Herwerkt april 2024 voor de dichtwedstrijd van Het Park Vertelt. 

 

 

DIS: is een dissociatieve identiteitsstoornis is een chronische, aan amnesie verwante aandoening waarbij je twee of meer identiteiten of persoonlijkheden (alters) ervaart die elkaar afwisselen. De alter ego’s hebben een eigen identiteit (naam, leeftijd, geslacht, karakter en herinneringen). Onder bepaalde omstandigheden neemt een van deze alter ego’s de controle over.  

DIS werd 31 aug. 2024 genomineerd uit 116 inzendingen voor de dichtwedstrijd van het Festival Het Park Vertelt te Oosterbeek. Het thema van deze wedstrijd was 'Binnenwereld | menTaal' en stond net als deze 17de editie van het Festival in het teken van het uit de schaduw halen van mentale problemen. De 1ste prijs voor deze wedstrijd ging naar Monica Boschman voor haar gedicht 'Eierhortje'. Bennie Sieverink kreeg de 2de prijs voor 'Zin', de 3de prijs ging naar 'Buikgevoel' van Sara De Lodder. Er was ook nog een speciale vermelding voor 'O' van Christine Van den Hove. 

Mijn gedicht werd, samen met de andere genomineerde gedichten en werk van Ester Naomi Perquin, Erik Jan Harmens en Jesse Laport, opgenomen in de fraaie festivalbundel 'Binnenwereld' en door mij op het Binnenwereld podium voorgedragen tijdens de prijsuitreiking: 

fotografie: Anneke Buys              

Vogels fluiten (voorlopig toch nog) in het Saffierpark te Antwerpen

.

Vogels fluiten (voorlopig nog) in het Safierpark te Antwerpen: 

N.a.v. de jaarlijkse Safierparkdag en de protestactie van de burgerbeweging ‘Beter Alternatief Fietsostrade F11’ (BAF 11) werd langsheen de Safierstraat te Antwerpen een poëzieroute aangelegd met gedichten om de actie te ondersteunen van BAF 11.  ‘De Poëtische paardenkastanjes’ is een verzameling van relevante en doortastende gedichten langsheen de 1,3 km lange straat, te beginnen bij het voetgangersbrugje aan het station van Berchem, en eindigend aan het hek van de luchthaven te Deurne. Schrijver, performer, docent en redacteur Runa Svetlikova ontfermde zich over dit project. 

Burgerbeweging BAF 11 tracht te voorkomen dat een groot deel van de 2,7 hectare verruigde natuur tussen de Safierstraat en het treinspoor zal worden vernietigd voor de aanleg van stuk een fietsostrade. Hiervoor zouden ook de helft van de 72 jarenoude kastanjebomen moeten verdwijnen, maar door de betonnering zou ook de gezondheid van de resterende bomen in gevaar komen. Ze pleiten voor het behoud en de bescherming van het park enerzijds en een alternatief voor de fietsostrade (bv van de Safierstraat een fietsstraat maken, wat perfect kan en zelfs een goedkoper alternatief is) 

Meer over BAF 11 kan men vinden via onderstaande links: 
https://www.baf11groenenhoek.be/ 
https://www.facebook.com/BAF11groenenhoek 

enkele foto's van het bedreigde park: 

Hij is onlangs ontsnapt uit mij - nominatie Citer Prijs 2016

.

Hij is onlangs ontsnapt uit mij

de ietwat frêle jongeman

die steeds op zoek was naar zichzelf

en in gezelschap zelden sprak 

 

het klikte tussen hem en mij

niet meer zo goed, er werd sinds lang

al niet meer met elkaar gepraat

hij zat daar maar, hij wachtte af 

 

ik had hem van mij afgesloten

verzweeg bij gasten zijn bestaan

en was hem grotendeels vergeten

 

hij wandelde aan mij voorbij 

ik zag niet eens dat hij verdween

hij is onlangs ontsnapt uit mij.  

© bert deben

  

Dit gedicht werd zondag 28 augustus 2016 genomineerd voor de Citer-Prijs, de poëzieprijs van poëziefestival Het Park Vertelt dat dit jaar voor de 12de keer plaats vond te Oosterbeek. Gedichten moesten passen bij 1 van de 5 kunstwerken die vooraf bekend werden gemaakt, voor mijn gedicht was dat de collage van Tilly van Dijk (zie foto boven en scan onderaan uit het programmabundeltje van Het Park Vertelt).  
 
Andere genomineerden waren Anneke Wasscher, Paul Vincent, Laurens Hoevenaren, Rob Boudestein, Dick van Welzen, Meindert Boersma, Marc Draijer en Astrid Aalderink - elke genomineerde mocht een gedicht voordragen. Uiteindelijke winnaar was Anneke Wasscher die met haar beeldend gedicht 'Zwart-Wit' zeer terecht voor een 2de keer de Citer-Prijs in ontvangst mocht nemen.

 .

http://tillyvandijkcollages.nl/ 

 

Zorro roemt meisjes uit zijn dorpje - Rodaan Al Galidi

.



Rodaan Al Galidi (eigenlijk Al Khalidi) is een schrijver van Iraakse afkomst. Hij studeerde in Irak af als bouwkundig ingenieur. Na zijn studie vluchtte hij uit Irak om aan de dienstplicht te ontsnappen. Via verschillende landen vluchtte hij naar Nederland, waar hij in 1998 asiel aanvroeg, wat hem echter werd geweigerd – lessen Nederlands mocht hij bijgevolg niet bijwonen, daarom leerde Al Galidi zichzelf de Nederlandse taal en begon te schrijven.  

 

In Vlaanderen werd hij als schrijver erkend en ontving hij een werkbeurs. In 2007 kon Al Galidi genieten van het generaal pardon in Nederland maar in 2011 zakte hij voor zijn inburgeringscursus waardoor de IND het recht had om zijn verblijfsvergunning alsnog te ontnemen, maar sinds 2013 is hij ‘officieel ingeburgerd’ in Nederland.  

 

Tussentijds schreef en publiceerde hij tal van gedichtenbundels en prozaboeken en won of werd hij genomineerd voor prestigieuze prijzen.  'De herfst van Zorro', waaruit dit gedicht, werd o.a. genomineerd voor de VSB Poëzieprijs 2007 – zijn roman 'De autist en de postduif' kreeg de Prijs voor literatuur van de Europese Unie in 2011.  

 

Uit een artikel van deReactor.org rond Al Galidi: ‘Rodaan Al Galidi is een charmeur. Wie hem heeft zien optreden zal dat kunnen beamen. Met humor, theatraal instinct en een melodieuze stem slaagt hij er in om het publiek op zijn hand te krijgen. En, niet te vergeten, met zijn aantrekkelijke gedichten, eenvoudig van taal en helder van opzet.’ 

Ik had onlangs het genoegen een optreden van hem bij te kunnen wonen tijdens het Poëziefestival ‘Het Park Vertelt’ te Oosterbeek:

.

Bronnen:

https://nl.wikipedia.org/wiki/Al_Galidi 

http://www.dereactor.org/home/detail/charmeren_om_te_bestaan/

 

Cohesie - nominatie Citer-poëzieprijs 2015 + impressie van 'Het Park Vertelt'

.                                   
‘Love moves’ (94 x 46) mixed media, boomschors, gips, op paneel van Myriam Hazelzet

.                          

Cohesie  

.

Eén lichaam zijn wij, één verbond

dat heel waarschijnlijk vroeger al

een keertje als geheel bestond

in één of ander tranendal  

of ergens toch, in iets dat was

toevallig wat atomen samen

in stof of water, edelgas

en dan weer weg, in nieuwe namen  

die steeds opnieuw werden bedacht

of lang voorheen gewoon ontstonden

want niemand weet wanneer of hoe

en wat er samen wordt gebracht  

en vroeg of laat weer wordt ontbonden

één lichaam zijn wij, af en toe. 

 

© bert deben

 

'Cohesie' werd genomineerd voor de Citer-poëzieprijs op zondag 30 augustus 2015, tijdens het jaarlijkse poëziefestival 'Het Park Vertelt' te Oosterbeek, een wedstrijd waarbij een gedicht moet passen bij één van de kunstwerken die daarvoor werden uitgekozen, met dit jaar als thema 'Liefde onder de Luifel'. Dit gedicht paste helemaal bij 'Love Moves' van Myriam Hazelzet - in 2012 was er ook al een genomineerde combinatie van mijn 'De dood is mooier dan het leven' met 'Transformatie', een andere werk van Myriam Hazelzet. Ook mijn gedicht 'Bagatelle nr. 25' kreeg een nominatie voor de Citer-poëzieprijs van dit jaar en beide gedichten werden gepubliceerd in de bundel 'Liefde onder de luifel'. 

 

Een kleine impressie van het poëziefestival 'Het Park Vertelt'

 

Myriam Hazelzet bij haar kunstwerk 'Love Moves'

 

met Paul Vincent en Anneke Wasscher (voormalige winnaars Citer-prijs)

 

een moment van Cohesie 

Sasja Janssen

Tjitske Jansen en Jeroen Zijlstra

Rodaan Al Galidi

 

 

Bagatelle nr. 25

.

                                                            eitempera op linnen: ‘Elise en Sam’ van Mariëtte Becu

.

Bagatelle nr. 25  

Het staat getekend op papier

met achter ons het paradijs

en voor ons wie ons in wil kleuren

of wie ons leest of wie ons ziet  

het woordje scheiding valt nog niet

het ligt nog netjes in de kast

bij al wat nu nog overbodig wacht

op afschuw en op kleine oorlog  

intussen leef ik in mijn hoofd

een houten toekomstbeeld

dat langzaam wordt gebeiteld 

tot het broos is en oprecht. 

© bert deben

Hengstdijk, dinsdag 30 juni 2015.  Geschreven voor de wedstrijd ‘Het Park Vertelt’ met als thema ‘Liefde onder de luifel’ bij eitempera op linnen schilderij ‘Elise en Sam’ van Mariëtte Becu. 

Bagatelle nr. 25 is de officiële benaming van de pianosolo ‘Für Elise’ van Ludwig von Beethoven.

'Bagatelle nr. 25' werd genomineerd voor de Citer-poëzieprijs op zondag 30 augustus 2015, tijdens het jaarlijkse poëziefestival 'Het Park Vertelt' te Oosterbeek, een wedstrijd waarbij een gedicht moet passen bij één van de kunstwerken die daarvoor werden uitgekozen, met dit jaar als thema 'Liefde onder de Luifel' - onder deze naam verscheen ook een bundel met daarin de genomineerde gedichten bij de foto's van de kunstwerken.

Ook mijn gedicht 'Cohesie' kreeg een nominatie voor deze prijs - daarbij ook een kleine impressie van het festival: Het Park Vertelt

De Verbindingspoort - Gülnar Yoldaș

.

.
Tijdens het poëziefestival ‘Het Park Vertelt’ mocht ik kennis maken met  dichteres/performer Gülnar Yoldaș.  Bij haar Verbindingspoort maak je even de tijd om stil te staan, in de ogen van de ander te kijken en je in het moment verbonden te voelen met jezelf, maar ook met de ander.  Daarna mag je op je gevoel een gedicht uitkiezen uit haar bundel ‘Kom naar buiten’ en luister je naar dat gedicht. Niet meer, maar ook niet minder ...

Ik koos onderstaand gedicht uit en verbaasde me er over hoe mooi het paste bij de gedachten die ik net daarvoor had tijdens het stiltemoment.  Met dank aan Gülnar om het gedicht hier te mogen plaatsen:

  

Ben je er klaar voor ?
 .

‘Misschien over honderd jaar’

zei jij

‘Dat duurt te lang’ zei ik

‘Hoe moet dat dan?

Wie zal de wereld

veranderen?’

zei jij

‘Ik’

zei ik

Jij keek verbaasd

Jij vond mij zeker een fantast

 

Maar nee schat!

Ieder ik

zoals jij en zoals ik

kan door

in plaats van toeschouwer

speler te zijn

die honderd jaar

tot één dag terugbrengen

 

Zeg maar ben je er klaar voor

om vanuit je impuls in het leven te stappen

en

jouw spel te spelen?

 

 

Gülnar Yoldaș

 

 

Meer info over Gülnar Yoldaș kan men vinden op haar webstite:

http://www.gulnaryoldas.nl/

 

.

Verdronken Land

.

digitaal beeld: ‘Seashore’ van Aaf Woldinga

 

 

Verdronken Land

.

Het noodweer kende geen genade

verzwolg, verslond en overspoelde

wat mens aan land voor zich bedoelde

tot alles weer in water waadde

 

het kolkte ver voorbij het strand

en brak door dijken en door muren

een levenswerk in weinig uren

verdween in een verdronken land

 

de zee werd om haar storm gevreesd

maar kon men deze kracht voorzien

of diens verwoesting langs de kusten

 

alsook hoe stil een tijd nadien

het water toch weer zou gaan rusten

alsof het nooit was hels geweest.

 

 

© bert deben

Antwerpen + Vogelwaarde, augustus 2009

oorspronkelijk geschreven voor de poëziewedstrijd ‘Verdronken Geschiedenis’ 

van de Stichting Cultureel Erfgoed Zeeland

 

 

In 2013 genomineerd voor de Citer-poëzieprijs ‘Gedichten & Beelden’ van Het Park Vertelt te Oosterbeek, een wedstrijd waarbij een gedicht moest passen bij één van de zes kunstwerken die daarvoor werden uitgekozen, in dit geval bij 'Seashore' van Aad Woldinga. De genomineerde en publicabele gedichten werden opgenomen in een bundeltje dat op het festival te koop werd aangeboden en in bijlage werd meegezonden met het eerstvolgende nummer van het tijdschrift Poëziepuntgl.

Er werd ook nog een tweede gedicht van mij genomineerd: ‘Verheven', bij de foto‘Still’ van Karin Methorst - dit kan men lezen door te klikken op: 'Verheven'

Het uitgestelde poëziefestival 'Het Park Vertelt' ging door op zondag 25 augustus 2013

Winnaar van de Citer-prijs 2013 was de Belgische dichter Paul Vincent.

De zon schijnt, het leven hier is beter

Als haar man niet gedronken had

keek hij TV en maakte hij af en toe
een grommend geluid 

als hij dronken was
vroeg hij steeds wat er mis was en zelfs
als ze zweeg, was het antwoord verkeerd
als hij haar sloeg, sloeg hij net zo lang
tot ze smeekte om op te houden
 
nu zit ze op een bank in een park in Antwerpen
op duizend kilometer van hem vandaan
een witgele spoeling in haar kapsel
een zonnebril, een roze short en een topje
 
in de schaduw, tussen twee kuisposten door
stuurt ze een vriendin een berichtje: 
 
'de zon schijnt, het leven hier is beter'. 
 
 
© bert deben
Antwerpen, stadspark, donderdag 18 juli 2013
.

Verheven

.

Foto: ‘Still’ van Karin Methorst         

 

Verheven

Verheven op te hoge staken 
statisch in hun overmoed
zien zij hoe terneergeslagen
hij slechts hun weerkaatsing groet
 
wandelt hij, of staat hij stil
bij de droefheid van het leven
groet hij hun reflectie wel
of wil hij net geen aandacht geven

elitair staan zij te kijken
denkend dat hij buigt voor hen
onbewogen loopt hij door
zonder hen een blik te gunnen  

angst om niets dan lucht te zijn  
houdt hen nu een spiegel voor.

 
© bert deben
Antwerpen, woensdag 3 april 2013, bij de foto ‘Still’ van Karin Methorst.

 

'Verheven' werd genomineerd voor de Citer-poëzieprijs ‘Gedichten & Beelden’ van Het Park Vertelt te Oosterbeek, met als thema: ‘Luchtspiegelingen' waarbij een gedicht moest passen bij één van de zes kunstwerken die daarvoor werden uitgekozen. 
De genomineerde en publicabele gedichten werden opgenomen in een bundeltje dat  als bijlage werd meegezonden met het tijdschrift Poëziepuntgl.

Er werd van mij ook nog een tweede gedicht genomineerd: 'Verdronken Land', geschreven bij ‘Seashore’, een digitale werk van Aaf Woldinga.

Ik was een kind en had geen geld ...

.

 

Ik was een kind en had geen geld

ik reisde op een keukenstoel

met fantasie als enig doel

en stoelen onderweg geteld

het waren er niet al te veel

de keuken was niet al te groot

maar toch, als ik de ogen sloot

ontplooide zich een tafereel

te mooi voor woorden of voor taal

een beeld dat iets in mij creëerde

en dat ik dan ook voor me zag

met telkens weer een nieuw verhaal

hoe spijtig toch dat ik verleerde

dat in mijn hoofd een wereld lag.

 

© bert deben

Oosterbeek, zondag 3 juni 2012
 

Geschreven na het zien van het ontroerende theaterstuk

‘Een buik van wol’ van Theatergroep Fien

tijdens het poëziefestival ‘Het Park Vertelt’

‘Een buik van wol’ is een poëtische, beeldende muziektheatervoorstelling over hondjes, heimwee en sneeuw. Over verliefd worden, breien en kwijtraken. Maar hoe kwijt kan iets zijn als je het met dichte ogen nog steeds kan zien?

gepubliceerd in literair tijdschrift 'Schoon Schip', jg 21 nr 3, 2014

.